Υπάρχει και μια τροπολογία τέλος, που προκαλεί απορίες καθώς προβλέπει τη σύσταση Εθνικού Κέντρου για Τσουνάμι (παλιρροικά κύματα). Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας όμως η λειτουργία του κρίνεται απαραίτητη για την προστασία τόσο του Ελλαδικού χώρου όσο και της ευρύτερης περιοχής, η οποία δεν καλύπτεται από κανένα από τα Παγκόσμια Κέντρα Προειδοποίησης. Το Κέντρο αυτό, που θα λειτουργεί στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, αναλάμβάνει το ρόλο ενός «Περιφερειακού Κέντρου Προειδοποίησης για Τσουνάμι» για ολόκληρη την περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Προσπάθησα να βρω την τροπολογία στην ιστοσελίδα της Βουλής αλλά δεν μπόρεσα (ούτε καν τον νόμο για την Δια Βίου Μάθηση μπόρεσα να βρω εκει). Μπορεί κάποιος υπεύθυνος να τεκμηριώσει την ανάγκη για αυτό το κέντρο;

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=28888949

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_08/09/2010_354319

Πρέπει να δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ αλλά δεν μπόρεσα να το βρω. Μπορεί κανείς να βοηθήσει;

(άρθρα σαν αυτό με κάνουν να λατρεύω τους NY Times. Πρωτότυπα, ενδιαφέροντα, καλογραμμένα, χρήσιμα, τεκμηριωμένα, βασισμένα στις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις)

Ψάχνοντας βρήκα μια μελέτη του ΙΟΒΕ που δίνει αρκετά στοιχεία:

Η αγορά φαρμάκου στην Ελλάδα. Ετήσια έκθεση 2008

Διάβασα επίσης και κάποια κείμενα στον Τύπο/διαδίκτυο: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

Βλέπω ότι υπάρχει η Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, αλλά δεν είναι όλες οι φαρμακευτικές εταιρείες μέλη της. Ξέρει κανείς γιατί;

Διαβάζοντας αποκόμισα ότι στην Ελλάδα παρασκευάζονται σχεδόν αποκλειστικά γενόσημα φάρμακα (generics), δηλαδή φάρμακα για τα οποία η περίοδος ισχύος της πατέντας (12 χρόνια, αλλού διάβασα 20) έχει εκπνεύσει. Ως εξαίρεση, πριν από λίγο καιρό διάβασα ότι επίκεινται κλινικές δοκιμές για νέα φάρμακα κατά της υπέρτασης και της σκλήρυνσης κατά πλάκας (εδώ), κάτι που χαιρετίστηκε ως πρωτοποριακή εξέλιξη.

Τι ευθύνεται για την υστέρηση της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας σε καινοτόμα φάρμακα;

α) η υστέρηση σε καινοτόμα βασική έρευνα; Για να απαντήσουμε το ερώτημα αυτό πρέπει να εξετάσουμε την ερευνητική παραγωγή των τριών φαρμακευτικών σχολών της χώρας καθώς και των σχετικών εργαστηρίων των Ιατρικών Σχολών ή τμημάτων Χημείας/Βιοχημείας. Σε τι βαθμό γίνονται ρηξικέλευθες ανακαλύψεις στα ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση νέων φαρμάκων;
β) υστέρηση σε κουλτούρα μεταφοράς τεχνολογίας από την ακαδημία στη βιομηχανία;
γ) έλλειψη επιχειρηματικών κεφαλαίων;
δ) έλλειψη παράδοσης και τεχνογνωσίας;
ε) κρατική πολιτική που δεν ενθαρρύνει την καινοτομία; (π.χ. πληρώνοντας για generics περισσότερο από όσο θα έπρεπε)

Πώς πείθονται οι ελληνικές φαρμακευτικές που παράγουν generics να μπουν στο παιχνίδι της ανακάλυψης νέων φαρμάκων; Γιατί μου φαίνεται ότι αν δεν το κάνουν αυτό θα σβήσουν (ο διεθνής ανταγωνισμός στα γενόσημα είναι αμείλικτος και δεν θα μπορούν πάντα να βασίζονται στον προστατευτισμό του κράτους).

Δείτε το ως μια μελέτη περίπτωσης για την υστέρηση της χώρας σε καινοτόμα προϊόντα.

Μια χαρακτηριστική παράγραφος γράφει:

Two right-wing think-tanks, the American Enterprise Institute (AEI) and the Goldwater Institute, have both produced damning reports about America’s university system. Two left-wing academics, Andrew Hacker and Claudia Dreifus, have published an even more damning book: “Higher Education? How Colleges are Wasting Our Money and Failing Our Kids and What We Can Do About It”. And US News & World Report, a centrist magazine, says in its annual survey of American colleges that: “If colleges were businesses, they would be ripe for hostile takeovers, complete with serious cost-cutting and painful reorganisations.”

Διαβάστε φυσικά και τα σχόλια εκεί.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/news/columns_3Kath/edition?fdate%3D31/08/2010

Δεν ξέρω ποιο είναι το υπόβαθρο του κ. Πιτσιλίδη αλλά το άρθρο αυτό είναι κατάπτυστο (όπως επισήμαναν και 2-3 φίλοι στο facebook). Ενισχύει την εντύπωση στον απλό κόσμο ότι η αντικαπνιστική εκστρατεία λέει ψέμματα και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο τα περιγράφουν οι ιθύνοντες. Χειρότερη υπηρεσία δεν μπορεί να προσφέρει κάποιος αυτή τη στιγμή.

Ποιά είναι τα δεδομένα:

* Ο καπνός του τσιγάρου περιέχει πάνω από 60 καρκινογόνες ουσίες
* Η πιθανότητα καρκίνου του πνεύμονα για έναν μη-καπνιστή είναι 1.3-1.4%
* Η πιθανότητα καρκίνου του πνεύμονα για έναν καπνιστή είναι 17.2% για άνδρες και 11.6% για τις γυναίκες (κυμαίνεται φυσικά ανάλογα με το πόσο καπνίζει κανείς)
* Στον ανεπτυγμένο κόσμο, γύρω στο 90% των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα οφείλεται στο τσιγάρο
* Οι παθητικοί καπνιστές και αυτοί βλάπτονται από τον καπνό των διπλανών τους. Όχι φυσικά στον ίδιο βαθμό, αλλά βλάπτονται.

Αυτά δεν είναι απλώς νούμερα. Είναι η διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Και αυτό είναι κάτι που πολλοί από μας έχουμε βιώσει ή θα βιώσουμε αργά ή γρήγορα όταν δούμε κάποιον δικό μας να αρρωσταίνει.

Εδώ και μερικά χρόνια το κάπνισμα έχει απαγορευτεί σε όλα τα εστιατόρια και μπαρ της Νέας Υόρκης. Ναι, υπάρχουν κάποιες ακρότητες, όταν π.χ. δεν αφήνουν να καπνίσεις στα εξωτερικά τραπεζάκια. Αλλά γενικά, ήταν ένα ορθό μέτρο. Ελπίζω να εφαρμοστεί επιτέλους και στην Ελλάδα. Θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής (και το προσδόκιμο ζωής) όλων μας.

Στα άδυτα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Έχουμε γράψει για όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται εκτός από μία. Συνοψίζω:

Απίστευτες ραδιουργίες στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Συνεχίζονται οι ραδιουργίες στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Καταγγελία από το Σύλλογο Φοιτητών του τμήματος Διοίκησης Τεχνολογίας του Πα. Μακ.
Τα «Ζωνιανά» των ελληνικών πανεπιστημίων
Ακόμα μια καταγγελία για αυθαιρεσίες από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Πρυτανικές εκλογές 2010: ΠΑ.ΜΑΚ.

Ξέχασα κάτι;

Μια πρωτότυπη όσο και χιουμοριστική έκθεση, η οποία λειτουργεί προφανώς ως παράδειγμα προς αποφυγή για τους φοιτητές, φιλοξενεί αυτή την περίοδο το τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια συλλογή από… σκονάκια, στα οποία κατέφυγαν φοιτητές της σχολής στην προσπάθειά τους να επιτύχουν στις εξετάσεις των εξαμήνων τους.

Πλάκα είχε δε το συγκεκριμένο δημιούργημα, άξιο για αίτηση ευρεσιτεχνίας!

Εντύπωση προκαλεί ένα σκονάκι σε μορφή παπύρου με μήκος ένα μέτρο και πλάτος τέσσερα εκατοστά. Για τη δημιουργία του εκτιμάται ότι απαιτήθηκαν τουλάχιστον δέκα ώρες, καθώς οι πληροφορίες είναι χαραγμένες με ραπιδογράφο, ένα ειδικό εξάρτημα που χρησιμοποιείται ευρέως από τους αρχιτέκτονες, ώστε να επιτυγχάνουν λεπτές γραμμές στο σχέδιο.

Αν ο τύπος (ή η τύπισσα) χρειάστηκε 10 ώρες και ραπιδογράφο, αλλά και κάμποσο brainstorming απλά για το πως να κάνει το πιο αποτελεσματικό σκονάκι… δεν θα ήταν πιο εύκολο απλά να διαβάσει το μάθημα;

Είμαστε περίεργο έθνος τελικά εμείς οι Ελ!

Ένα σύστημα που θα πληρούσε τις παραπάνω προδιαγραφές, θα μπορούσε να είναι το εξής σε γενικές γραμμές:

(α) Ανώτατο όργανο στρατηγικής και ελέγχου είναι το Διοικητικό Συμβούλιο του Πρότυπου Πανεπιστημίου. Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι ενδεκαμελές και διορίζεται από τον Υπουργό Παιδείας, ύστερα από εισήγηση του Προέδρου του. Ο Πρόεδρος διορίζεται με πράξη του Υπουργι­κού Συμβουλίου, με πεντα­ετή θητεία, ύστερα από εισήγηση του Υπουργού Παιδείας και σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής Στελεχών ΔΕΚΟ της Βουλής. Η θέση του Προέδρου προκηρύσσεται με ανοιχτή διαδικασία, και με σαφή περιγραφή της αποστολής της, καθώς και των ουσιαστι­κών και τυπικών προσόντων που πρέπει να έχουν κατ’ ε­λά­χιστο οι υπο­ψή­φιοι. Η αιτιολογική έκθεση επιλογής του Προέδρου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μαζί με την απόφαση διορισμού του. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι Έλληνες πολίτες, ή ευρωπαίοι πολίτες ή ομογενείς. Η θητεία του Δ.Σ. είναι πενταετής. Το Δ.Σ. απαρτίζεται από εξέχοντα μέλη της κοινωνίας, των γραμμάτων και τεχνών ή της πολιτικής ζωής και της ομογένειας. Στο Δ.Σ. μετέχουν αυτοδικαίως ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου, ο Πρόεδρος του προσ­αρτημένου ΤΕΙ και ο Γενικός Διευθυντής του προσαρτημένου Ι.Ε.Κ οι οποίου συμπεριλαμβάνονται στην ενδεκαμελή σύνθεσή του. Έχει την ευθύνη για τη χάραξη της στρατηγικής του ιδρύματος, τον ανώτατο έλεγχο της λειτουργίας του, εγκρίνει τους ετήσιους, μεσο- και μακρο- πρόθεσμους προϋπολογισμούς του και συντάσσει την ετήσια Έκθεση Επιδόσεων του Πανεπιστημίου, την οποία υποβάλλει δια του Υπουργού Παιδείας στη Βουλή των Ελλήνων. Ο Πρόεδρος είναι ο πρώτος στην τάξη πρωτοκόλλου του ιδρύματος.[1]

Εκτελεστικό όργανο διαχείρισης είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος. Αυτός προΐσταται των διοικητικών υπηρεσιών του ιδρύμα­τος, είναι υπόλογος διαχειριστής του προϋπολο­γισμού του, και ειση­γείται στο Δ.Σ. τους προϋπολογισμούς.

Ανώτατο όργανο ακαδημαϊκής αυτοδιοίκησης είναι η Σύγκλητος η οποία έχει την αποκλειστική ευθύνη για τους τομείς που αφορούν στο διδακτικό έργο και την επιστημονική έρευνα. Της Συγκλήτου προε­δρεύει ο Πρύτανης, που εκλέγεται από σώμα εκλεκτόρων, στο οποίο μετέ­χουν το σύνολο του διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού, ανεξάρ­τητα βαθ­μού και σχέσης εργασίας, αιρετοί εκπρόσωποι των προπτυχιακών φοιτη­τών σε αναλογία 10% του συνόλου των εκλεκτόρων της πρώτης ομά­δας, εκπρόσωποι των μεταπτυχιακών φοιτητών σε ποσοστό 5% και του διοικητικού προσωπικού πάσης φύσεως σε ποσοστό επίσης 5%. Η Σύγκλητος απαρτίζεται από τους Κοσμήτορες, μετέχουν δε σε αυτή με δικαίωμα λόγου, αλλά όχι ψήφου, δύο εκπρόσωποι του ανώτατου σωματειακού οργάνου των φοιτητών και του αντίστοιχου οργάνου του μη ακαδημαϊκού προσωπικού. Η Σύγκλητος έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα για την κατάρτιση, εφαρμογή, αναθε­ωρή­σεις και έλεγχο της εκτέ­λεσης των προγραμμάτων σπουδών και έρευνας. Έχει επίσης την αρμοδιό­τητα διορισμού των εκλεκτορικών σωμάτων για την επι­λο­γή και εξέλιξη του ακα­δημαϊκού και ερευνητικού προσωπικού. Τα εκλεκτο­ρικά σώμα­τα απαρτίζονται απαραιτήτως κατά το 1/3 τους τουλάχιστο από εκλέκτορες εκτός ιδρύματος, μεταξύ των οποίων το 1/3 είναι ομογενείς μόνιμοι καθηγητές ή αναπληρωτές καθηγητές (associate) σε διεθνώς αναγνωρισμένα για την ποιότητά τους πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Εκτελεστικά όργανα ακαδημαϊκής διοίκησης είναι οι Κοσμήτορες, οι Πρόεδροι Τμημάτων και οι Διευθυντές Τομέων. Αυτοί αποτελούν τα εκτελεστικά, μονοπρόσωπα όργανα που ασκούν την διοίκηση των ακαδημαϊκών πραγμάτων του ιδρύματος σύμφωνα με τις αποφάσεις και του κανονισμούς που εκδίδει η Σύγκλητος και τις εξειδικευμένες αποφάσεις των συλλογικών οργάνων των οποίων προεδρεύουν.

University Autonomy in Europe

Παρατηρήσεις απο ένα γρήγορο ξεφύλλισμα: η Ελλάδα είναι μία από μόλις 5 χώρες με “Unitary governance structures without external stakeholders” (σελ. 13). Η Ελλάδα είναι μία από μόλις 6 χώρες στις οποίες ο μισθός των πανεπιστημιακών καθορίζεται από το κράτος (σελ. 31). Όταν βρω χρόνο θα την διαβάσω προσεκτικά και θα επανέλθω.