Home > Uncategorized > Υπάρχει ελπίδα;

Υπάρχει ελπίδα;

Χρόνια τώρα ταλαντεύομαι μεταξύ δυο θέσεων:

α) η Ελλάδα δεν αλλάζει με τίποτα, δεν υπάρχει κρίσιμη μάζα σοβαρών και έντιμων ανθρώπων. Κυριαρχεί η βλακεία και η κοντόφθαλμη ιδιοτέλεια. Χαραμίζει κανείς το χρόνο του προσπαθώντας να την αλλάξει. Καλύτερα να τον αφιερώσει σε άλλες ασχολίες, π.χ. έρευνα.

β) κάθε προσπάθεια έχει αποτέλεσμα, έστω κι αν αυτό είναι μικρότερο από το επιθυμητό. Υπάρχουν στη Ελλάδα σοβαροί άνθρωποι που αγωνίζονται και πρέπει να στηριχθούν. Αν εντείνουμε όλοι την προσπάθεια μπορεί ίσως να γίνει μια μεγάλη ανατροπή.

Το θέτω λοιπόν σε δημοσκόπηση.

Categories: Uncategorized Tags:
  1. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 18:52 | #1

    Συνειδητοποιώ βέβαια ότι το δείγμα είναι biased. Αυτοί που θα ψήφιζαν Όχι πιθανότατα δεν θα παρακολουθούσαν το μπλογκ ή τις αναρτήσεις μου στο Facebook.

  2. Μάνος Μακράκης
    April 28th, 2012 at 19:05 | #2

    Το ερώτημα φαίνεται να είναι φιλοσοφικό σε αυτή τη φάση . Η μαθηματική λογική επιτάσει απάντηση “Ναι …” νομίζω. διότι είναι σχεδόν ισοδύναμη με την ερώτηση “αν θες να κερδίσεις το λαχείο πρέπει να αγοράσεις ένα τουλάχιστον λαχνό;” .. Δεν μπορείς παρά να απαντήσεις ναι.

  3. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 20:04 | #3

    Αισιόδοξη βλέπω την πλειοψηφία. Απορώ όμως από που πηγάζει αυτή η αισιοδοξία. Οι μόνες δυνάμεις που πραγματικά προωθούν μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα αγωνίζονται να μπουν στη Βουλή. Η «μεταρρυθμιστική τετράδα» του ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε, ο Μόσιαλος μάλιστα δεν είναι καν υποψήφιος βουλευτής. Ο λαός κατευθύνεται προς Παπαρήγα, Τσίπρα, Καμμένο και Χρυσή Αυγή. Σκεφτείτε μόνο ποιος θα μπορούσε να είναι ο επόμενος Υπουργός Παιδείας (για να μην μιλήσουμε για πρωθυπουργό). Βλέπετε κάποια καλή προοπτική; Εγώ δεν βλέπω. Είναι εύκολο και “politically correct” ίσως να ψηφίζει κανείς «ναι» αλλά η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.

    Προσωπικά, θα ασχοληθώ με την έρευνά μου. Αν μου ζητηθεί να βοηθήσω σε κάτι συγκεκριμένο δεν θα το αρνηθώ. Αλλά πρωτοβουλίες δεν σκοπεύω να πάρω.

  4. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 20:09 | #4

    Υπενθύμιση: το μπλογκ επιστρέφει στη χειμερία νάρκη του στο τέλος της ημέρας.

  5. xmachina
    April 28th, 2012 at 20:13 | #5

    @Θέμης Λαζαρίδης
    Κρίνοντας την απάντησή σου, ίσως το ερώτημα της δημοσκόπησης “Υπάρχει ελπίδα” να είναι ασαφές και γενικό. Θέτοντας το ερώτημα έτσι, προφανώς και υπάρχει ελπίδα. Μακροσκοπικά, πάντα υπάρχει ελπίδα.

    Αλλά εαν το ερώτημα είναι “Υπό το πρίσμα των επερχόμενων εκλογών, υπάρχει ελπίδα;”, εκεί τα πράγματα μάλλον αλλάζουν.

  6. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 20:15 | #6

    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-nea-metanasteysi-ton-ellinon-eylogia-i-katara-toy-manoy-matsaggani

    Από έναν άνθρωπο που αγαπώ και εκτιμώ.

    Το brain drain κόστισε πολύ στη χώρα και θα κοστίσει ακόμα περισσότερο τα χρόνια που έρχονται. Είναι φαύλος κύκλος, η καλύτερα death spiral. Αλλά ποιος νοιάζεται για τη χώρα; Οι πραγματικοί πατριώτες είναι μια ισχνή μειοψηφία.

  7. April 28th, 2012 at 20:27 | #7

    Η προσωπική μου άποψη είναι ότι υπάρχει ελπίδα, αλλά οι σοβαροί άνθρωποι πρέπει να ωριμάσουν πολιτικά και να κάνουν καλύτερες πολιτικές επιλογές. Δε μας φταίει μόνο η Ελλάδα και οι Έλληνες. Όταν μετά από δύο χρόνια κρίσης και σε τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις δεν μπορεί να γίνει η στοιχειώδης συνεννόηση μεταξύ σοβαρών ανθρώπων για ένα minimum πολιτικό πρόγραμμα που όλοι θα στηρίξουν από κοινού, και καθόμαστε να ρίχνουμε τα ζάρια για το αν η φωνή του Ματσαγγάνη θα ακούγεται στη ΔΗΜΑΡ και την επομένη των εκλογών, ή αν θα μπει στο Βουλή ο Μάνος, ή σε ποιο υπουργείο θα πάει ο Ραγκούσης πριν τον ξηλώσουν ξανά, ή αν η Δημιουργία Ξανά θα γίνει ο σίφουνας που θα παρασύρει την χώρα στις μεθεπόμενες εκλογές, τότε είμαστε κι εμείς άξιοι της μοίρας μας, της ανωριμότητάς μας, και τολμώ να πω κάποιων πονηρών πολιτικών που εκμεταλλεύονται τις καλές μας προθέσεις.

  8. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 20:30 | #8

    Συνεχίζω το απαισιόδοξο «παραλήρημα». Η κάποια πρόοδος που είδαμε τα προηγούμενα δυό χρόνια ήταν συγκυριακή και οφείλεται στο γεγονός ότι βρέθηκαν στο Υπουργείο Παιδείας δυο άνθρωποι κάπως φωτισμένοι και προοδευτικοί, η Διαμαντοπούλου και ο Πανάρετος. Εκτός από το νέο νόμο πλαίσιο είδαμε και ένα αξιοκρατικότατο ΕΣΕΤ και βελτιώσεις στην κρίση των ερευνητικών προτάσεων. Νομίζετε ότι αυτό θα συνεχιστεί; Ποιος θα το συνεχίσει; Ο Σπηλιωτόπουλος, ο Αρβανιτόπουλος και ο Κυριαζής; Ή ο ψευτοδιδάκτωρ σύμβουλος Χρύσανθος Λαζαρίδης; Ή από την άλλη μεριά ο αρχιμάστορας της διαπλοκής, κονφορμιστής και πολιτικάντης Βενιζέλος; Λυπάμαι, αλλά προβλέπω ότι τα πράγματα θα επιστρέψουν σύντομα στην πρότερη κατάσταση.

  9. Θέμης Λαζαρίδης
    April 28th, 2012 at 20:34 | #9

    @Γιάννης Σακελλαρίδης

    Σίγουρα θα μπορούσαν οι προοδευτικές δυνάμεις να συντονιστούν καλύτερα. Αλλά δεν λύνει το βασικό πρόβλημα, που είναι η ανωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας. Θα έπερναν ίσως ένα 5% στις εκλογές. Και λοιπόν;

  10. April 28th, 2012 at 20:43 | #10

    Θέμη, δε συμφωνώ. Αν υπήρχε δύναμη: 1) ρεαλιστική, 2) μη ιδεολογική, με διάθεση για επίπονες μεταρρυθμίσεις αλλά με κοινωνική ευαισθησία, 3) πολυσυλλεκτική και με σίγουρη την είσοδό της στη Βουλή, νομίζω ότι θα εκτινασσόταν. Ο καθένας μπορεί να κάνει τις εκτιμήσεις του βέβαια, αλλά το σενάριο που περιγράφω δεν έχει δοκιμαστεί. Υπάρχουν όμως δυνατές ενδείξεις, όπως η δημοσκοπική εκτόξευση της ΔΗΜΑΡ (μέχρι που ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει ότι είναι και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ). Το απαισιόδοξο «παραλήρημά» σου δεν είναι καθόλου παραλήρημα, διότι όντως η στρατηγική της επένδυσης στα ολίγιστα καλά πρόσωπα των μεγάλων κομμάτων (στην οποία, νομίζω, η μεγάλη πλειοψηφία των «σοβαρών ανθρώπων» ήταν και είναι κολλημένη) έχει αποτύχει και θα συνεχίσει να αποτυγχάνει. Η στρατηγική της «μεταρρυθμιστικής ενότητας» είναι η μόνη, κατά τη γνώμη μου, λύση που θα απελευθερώσει δημιουργικές δυνάμεις.

  11. plorius
    April 28th, 2012 at 20:51 | #11

    Ουδεμια ελπιδα υπαρχει. Το μορφωμα αυτο επρεπε να ειχε διαλυθει και ξαναχτιστει απο την αρχη. Βλεπω γνωστους που γυρνανε πισω και γινονται λαμογια χωρις να το καταλαβουν. Κι εγω αν γυριζα, μαλλον το ιδιο θα ημουνα. Ο μονος τροπος που μπορω να δω να αλλαζει κατι ειναι αν προκυψει μια μαζικη αντιστροφη μεταναστευση ολων που ζουνε εκτος ουτως ωστε να μπολιαστει η χωρα με 2-3 εκατομμυρια νεους ανθρωπους με τη μια. Σε στιγμες απελπισιας σκεφτομαι οτι ενα τετοιο κομμα θα επρεπε να ιδρυσουμε ολοι μαζι απο εξω πριν μας καταστρεψουν τη χωρα εντελως.

  12. April 28th, 2012 at 21:22 | #12

    Τα πράγματα δεν είναι απλά, αλλά πουθενά και ποτέ δεν είναι σε μία ανθρώπινη κοινωνία.

    Αντιγράφω κάτι που με καλύπτει απόλυτα (http://htsoukas.blogspot.com/2011/10/blog-post_25.html)


    Η αποτυχία των μεταρρυθμίσεων σχετίζεται κατά την γνώμη μου με τρία σοβαρά, αλληλένδετα και επαναλαμβανόμενα λάθη των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων, που αφορούν την σχέση τους με το ‘πεδίο εφαρμογής’, δηλαδή την επιχείρηση, τον οργανισμό, τον κλάδο ή την κοινωνία.Α

    Πρώτον, οι μεταρρυθμιστές ξεκινούν τις περισσότερες φορές από μια βαθύτερη επιθυμία τους να επιβάλλουν στο σύστημα την σωστή (κατ’ αυτούς) λύση και όχι την κατάλληλη.

    Δεύτερον, δεν εξετάζουν σε βάθος την συλλογική κουλτούρα του συστήματος και δεν λαμβάνουν υπόψη την ισχύ των βαθύτερων πεποιθήσεών του.

    Και τρίτον, αγνοούν μερικές χρήσιμες λεπτομέρειες που χαρακτηρίζουν την καθημερινότητα του συστήματος

  13. Kελευστής
    April 28th, 2012 at 21:22 | #13

    Μπράβο αισιοδοξία. Συμφωνώ με plorius. Mόνη ελπίδα προσάρτηση στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατίας της Γερμανίας.

  14. Kελευστής
    April 28th, 2012 at 21:25 | #14

    Κρίμα που κλείνεις το μπλογκ Θέμη. Είναι μάλλον η πιο κατάλληλη εποχή για να είναι ανοιχτο. Διότι αν δεν κάνω λάθος , ο τίτλος του περιέχει την λέξη Reform. E, η εποχή για Reform έφτασε. Bad timing. (Eξάλλου μου έχει λείψει ο Physicist και ο Βasil)

  15. xmachina
    April 28th, 2012 at 21:35 | #15

    plorius :
    Ουδεμια ελπιδα υπαρχει. Το μορφωμα αυτο επρεπε να ειχε διαλυθει και ξαναχτιστει απο την αρχη. … Ο μονος τροπος που μπορω να δω να αλλαζει κατι ειναι αν προκυψει μια μαζικη αντιστροφη μεταναστευση ολων που ζουνε εκτος ουτως ωστε να μπολιαστει η χωρα με 2-3 εκατομμυρια νεους ανθρωπους με τη μια.

    Συμφωνώ ότι με την παρούσα πολιτική κατάσταση τα πράγματα δεν προβλέποντα καθόλου καλά.
    Όμως, έχω ορισμένες ενστάσεις στο να διαλυθεί και να ξαναχτιστεί από την αρχή (βλ. τι έπαθε ο Ανδρόνικος ο Α’ Κομνηνός) και επίσης με τη λογική οτι όλοι όσοι είναι έξω είναι αυτομάτως καλοί και όλοι όσοι είναι μέσα είναι kaputt (κάτι το οποίο λανθάνει στο gurf). Αμφιβάλλω αν τέτοιες λογικές μπορούν να λύσουν το πρόβλημα.
    Κατά την άποψή μου το δύσκολο στην Ελλάδα είναι να ξέρεις πως να πετύχεις τις αλλαγές που θες (βλ. τον Καποδίστρια με τις πατάτες). Δεν χρειαζόμαστε Γερμανούς/Ευρωπαίους που θα επιβάλλουν το σωστό. Θέλουμε ανθρώπους που ξέρουν τον Έλληνα, και με έξυπνες κινήσεις θα οδηγήσουν την κατάσταση εκεί που πρέπει. Κανείς δεν διαφωνεί στο τι πρέπει να γίνει. Το ζήτημα -στην περίπτωση της Ελλάδας- είναι το πως. Αυτό είναι το πρόβλημα.

  16. April 28th, 2012 at 23:36 | #16

    Πάντως υπάρχει ένα θέμα που δεν έχει συζητηθεί ..

    Ποιός να είναι ο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ της αλλαγής (μεταρρύθμισης) ;

    Τέτοια συζήτηση δεν έχει γίνει απο τις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις.

  17. Θέμης Λαζαρίδης
    April 29th, 2012 at 00:05 | #17

    Να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, με σταθερή οικονομία, ευημερία, θεσμούς που να λειτουργούν όπως πρέπει, ισονομία, κοινωνική δικαιοσύνη, ποιότητα ζωής.

  18. Θέμης Λαζαρίδης
    April 29th, 2012 at 00:22 | #18

    Η εβδομάδα πέρασε, τώρα κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Θα ξαναβρεθούμε όταν έχουμε κάτι καινούριο να πούμε. Αν κάποιος δεν είναι στη λίστα που ενημερώνω όταν ανοίγει το μπλογκ και θέλει να είναι ας μου στείλει ΗλΜην.

    Καληνύχτα και καλή τύχη …

  19. kleanthis
    April 29th, 2012 at 00:36 | #19

    @Θέμης “Αν εντείνουμε όλοι την προσπάθεια μπορεί ίσως να γίνει μια μεγάλη ανατροπή.”
    Η 6η ΜΑΙΟΥ ως αφετηρία μιας ειρηνικής ανατροπής
    Αυτό που μας σέρβιραν χρόνια τώρα ως «Δημοκρατικό Προοδευτικό» αποδείχθηκε περίτρανα πως δεν ήταν παρά σαπίλα σε πράσινο γυαλιστερό περιτύλιγμα με πορτοκαλί κορδέλες από τις «όμορες δυνάμεις» μόνο και μόνο για να καλύπτει τη δυσοσμία της σαπίλας του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος. Όσο για την «επανίδρυση του κράτους» δεν ήταν παρά μια προσπάθεια αλλαγής του περιτυλίγματος από πράσινο σε μπλε. (Σχετικό κείμενο: Φοιτητικές Εκλογές: Τα πράσινα, τα μπλε, … τα κόκκινα και τα πορτοκαλί “μπλουζάκια” )

    Η Ελληνική κοινωνία έχει αποδεχθεί πως χρειάζεται ανατροπή. Εξάλλου το απέδειξε τους τελευταίους μήνες. Θα την είχε δε πετύχει αν το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα μπροστά στην επικείμενη καταστροφή του δεν συσπειρωνόταν για την σωτηρία του και δεν χρησιμοποιούσε όλα τα μέσα καταστολής της κάθε, έστω και ειρηνικής, κίνησης ανατροπής.

    Σήμερα η ερώτηση είναι περισσότερο πιεστική: Υπάρχει σχέδιο προς την κατεύθυνση αυτή; Και αν ναι, πως μπορεί αυτό να υλοποιηθεί;

    Μια απάντηση στην ερώτηση αυτή δίνει η θέση του Παναγιώτη Ήφαιστου [3], που …
    http://ellinikodimosiopanepistimio.blogspot.com/2012/04/6.html

  20. Θέμης Λαζαρίδης
    April 29th, 2012 at 01:23 | #20

    Διαφωνώ ριζικά με την θέση Ήφαιστου, για τους λόγους που και εσύ επισημαίνεις στο σχόλιό σου. Η «αντιμνημονιακή πλειοψηφία» είναι η Παπαρήγα, ο Τσίπρας, ο Καμμένος και η Χρυσή Αυγή. Ζήτω που καήκαμε. Άμεση έξοδος από το ευρώ, χρεοκοπία και «μισθοί Σομαλίας» σε λίγους μήνες. Από αυτή τη λύση προτιμώ Σαμαρά-Βενιζέλο.

  21. plorius
    April 29th, 2012 at 09:06 | #21

    @xmachina
    2 διευκρινισεις. Αν και δεν εχουν οσοι Ελληνες ζουνε εξω τις ιδιες ιδεες, τολμω να πω οτι σε πολλα πραγματα, και κυριως σε αυτα που δημιουργιυν τις περισσοτερες τριβες εντος, υπαρχει ενα consensus. Ενα απλο παραδειγμα ειναι ο αντικαπνιστικος νομος, αλλα υπαρχουν χιλιαδες αλλα. Το δευτερο ειναι οτι σε καμμια περιπτωση δεν εννοω να ερθουν οι Γερμανοι να μας πουνε πως να ζησουμε. Ακριβως επειδη εχει γινει αυτο στο παρελθον εχουμε τα χαλια που εχουμε. Μιλησα για Ελληνες του εξωτερικου, που ξερουν τη χωρα καλυτερα απο εναν που δεν εχει ζησει καθολου μεσα. Τελος παντων αυτα ειναι λογια του αερα και ονειρα. Με τον εφιαλτη που θα προκυψει την αλλη Κυριακη να δουμε τι θα γινει.

  22. kleanthis
    April 30th, 2012 at 08:43 | #22

    H “Ντροπή” και το πιο σημαντικό για την Πανεπιστημιακή κοινότητα
    “(…) για μένα τουλάχιστο, αν καταφέρουμε κάτι προς την κατεύθυνση αυτή θα είναι πολύ πιο σημαντική προσφορά προς την Ελληνική κοινωνία, τη στιγμή αυτή, από πολλές δημοσιεύσεις σε έγκριτα περιοδικά και θα τολμούσα να πω και από πολλά ερευνητικά αποτελέσματα. Το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο οφείλει την κρίσιμη αυτή στιγμή να προσφέρει στην Ελληνική κοινωνία και δεν είναι έξω από τα πλαίσια ενός «ακαδημαϊκού διαλόγου» ούτε θα είναι «πνευματική παρακμή», ούτε «ντροπή» αν αυτό γίνει ακόμη και σε βάρος της ερευνητικής δραστηριότητας της Πανεπιστημιακής κοινότητας.”
    http://ellinikodimosiopanepistimio.blogspot.com/2010/01/h.html#more

  23. kleanthis
    May 1st, 2012 at 09:25 | #23

    Οι δύο «συμμορίες» που λυμαίνονται την χώρα και την έχουν φέρει στην σημερινή κατάσταση έχουν την κύρια και αποκλειστική ευθύνη για αυτό. Και αυτό γιατί, όχι μόνο δεν έβαλαν στη θέση τους, όλους αυτούς που σήμερα κατηγορούν ότι θα μας οδηγήσουν στο χάος, αλλά τους στήριζαν όλα αυτά τα χρόνια για να τους χρησιμοποιούν, όποτε ήθελαν, ως φόβητρο για τον Ελληνικό λαό στην περίπτωση που μπορεί να σκεφτεί ότι δεν θα τους ψηφίσει.

    Έτσι λειτουργούσανε
    Σχήμα λόγου ή ομολογία πλήρους αποτυχίας, συνέχεια: θα “κατεβάσουμε ρολά”
    Ορθολογισμός ή κύκνειο άσμα ενός φαύλου συστήματος για επιβίωση;

    Έτσι λειτουργούνε
    Μην πυροβολείτε τον υπουργό. … Δοξάστε τον!

    Έτσι θα συνεχίσουν να λειτουργούνε, γιατί είμαι απόλυτα βέβαιος πως δεν μπορούνε να αλλάξουνε, στα 55 τους, τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσανε τόσα χρόνια.
    (der Spiegel)

    Παράλληλα έχουν δημιουργήσει ένα τέτοιο πλαίσιο που δεν δίνει περιθώρια σε καμία υγιή δύναμη να μπει στο πολιτικό σκηνικό. Δες τι περιθώρια έχει, π.χ. η Δημιουργία Ξανά, τις θέσης της οποίας για την Παιδεία μας κοινοποίησες.

    Έχουν οδηγήσει την χώρα συνειδητά σε αδιέξοδο, για χάρη της επιβίωσης τους, ώστε να μπορούν να μας σερβίρουν το «μετά από μας η Σομαλία»

    Για ένα είμαι σίγουρος. ΔΕΝ θα προτιμήσω τις δύο «συμμορίες», όποιο φόβητρο και αν χρησιμοποιήσουν.

    ΥΓ. «συμμορία» = «έννομο» κύκλωμα, με «έννομες» δραστηριότητες που οδήγησαν τη χώρα στην σημερινή κατάσταση.

Comments are closed.