Home > Uncategorized > Μια προαγωγή στο ΠΤΔΕ Ιωαννίνων

Μια προαγωγή στο ΠΤΔΕ Ιωαννίνων

Στις 14/12/2011 έγινε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων η κρίση του κ. Γιώργου Νικολάου στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή. Η κρίση αυτή ήταν αρκετά αμφιλεγόμενη και αξίζει να την εξετάσουμε λεπτομερώς. Ο κ. Νικολάου έκανε το διδακτορικό του στο ΕΚΠΑ το 1999. Κατόπιν εξελέγη λέκτορας στο ΠΤΔΕ Ιωαννίνων, προήχθη σε επίκουρο το 2005 και μονιμοποιήθηκε το 2009. Έχει εκδόσει τρία βιβλία, το 2000, το 2005 και το 2010.

Ένα από τα ζητήματα που θίχθηκαν στην εκλογή αυτή ήταν οι συχνές ομοιότητες αποσπασμάτων από έργα του κ. Νικολάου με κείμενα άλλων συγγραφέων. Παραθέτω παρακάτω μερικά ενδεικτικά παραδείγματα που μου εστάλησαν:

Η διδακτορική διατριβή του κ. Νικολάου (ΕΚΠΑ, 1999) συγκρίνεται με την έκθεση του Eurydice “Measures to Combat Failure at School: A Challenge for the Construction of Europe. Brussels/Luxenburg, 1994”

nikolaou1.pdf

Η ίδια διατριβή συγκρίνεται με το βιβλίο του Α. Γκότοβου: Ρατσισμός. Κοινωνικές, ψυχολογικές και παιδαγωγικές όψεις μιας ιδεολογίας και μιας πρακτικής. ΥΠΕΠΘ/ΓΓΛΕ, Αθήνα 1996.

nikolaou2.pdf

και με το άρθρο του Ζ. Παπαδημητρίου, Από το μύθο της ‘’φυλής’’ στη βαρβαρότητα του ρατσισμού, Tετράδια πολιτικού διαλόγου, έρευνας και κριτικής, τ.36-37, Αθήνα 1995, σελ.33-38

nikolaou3.pdf

Το βιβλίο του κ. Νικολάου «Διαπολιτισμική Διδακτική», 2005, συγκρίνεται με κείμενα άλλων συγγραφέων:

nikolaou4.pdf

Το βιβλίο του κ. Νικολάου «Εκπαίδευση και Ταυτότητα στη Διασπορά», 2010, συγκρίνεται με κείμενα άλλων συγγραφέων:

nikolaou5.pdf

Εξέτασα τους πίνακες αυτούς κριτικά και τους αντιπαρέβαλα με τα πρωτότυπα. Σε κάποια σημεία βρήκα την κριτική κάπως υπερβολική. Π.χ. όταν ένα κείμενο μπαίνει σε πλαίσιο και δίνεται η παραπομπή, δεν θα το έκανα θέμα. Όπως δεν θα έκανα θέμα και τις ομοιότητες μεταξύ πρώτου βιβλίου και διατριβής. Σε άλλα όμως σημεία υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Συνήθως γίνεται μια περιστασιακή αναφορά στην πηγή αλλά κατόπιν ο συγγραφέας μεταφέρει μεγάλα κομμάτια από την πηγή αυτή χωρίς να τα βάζει σε εισαγωγικά και χωρίς να ξαναδίνει παραπομπή. Ο αναγνώστης έχει την εντύπωση ότι είναι πρωτότυπο κείμενο. Αν πρόκειται για δόλο, άγνοια ή τσαπατσουλιά δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Ούτως ή άλλως, είναι ένα σοβαρό παράπτωμα που μπορούμε ίσως να συγχωρήσουμε σε έναν υποψήφιο διδάκτορα αλλά σίγουρα δεν αρμόζει σε αναπληρωτή καθηγητή. Το γεγονός ότι, παρά τις κατά καιρούς συστάσεις, η πρακτική αυτή εμφανίζεται ακόμα και στο τελευταίο του βιβλίο, είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικό.

Στο εκλεκτορικό σώμα συμμετείχαν 9 εκλέκτορες, 7 μέλη ΔΕΠ από το ΠΤΔΕ Ιωαννίνων (Α. Κατσίκης, Χ. Κωνσταντίνου (υποψήφιος για το Συμβούλιο Διοίκησης), Γ. Καραφύλλης, Α. Μπρούζος, Γ. Καψάλης (αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων), Κ. Κώτσης, και Σ. Παπαδοπούλου) και δύο εξωτερικοί που έγραψαν και την εισηγητική έκθεση (Χ. Γκόβαρης από το ΠΤΔΕ Θεσσαλίας και Γ. Μάρκου από το ΦΠΨ Αθηνών). Η τρίτη εξωτερική εκλέκτορας κα. Ε. Σκούρτου (Παν. Αιγαίου) έστειλε επιστολή στην οποία διαμαρτυρήθηκε διότι πληροφορήθηκε ότι ο υποψήφιος κατέθεσε μήνυση στους εισηγητές (!). Η εισηγητική έκθεση ήταν αρνητική, όπως και την προηγούμενη φορά που έγινε κρίση για την ίδια βαθμίδα. Στη συνέλευση του εκλεκτορικού σώματος οι εισηγητές έθεσαν το θέμα των σημαντικών ομοιοτήτων στα γραπτά του κ. Νικολάου με προηγούμενα κείμενα. Ακολούθησε έντονη συζήτηση, με συμμετοχή και του ίδιου του υποψηφίου ο οποίος εκλήθη να δώσει εξηγήσεις. Στο τέλος 6 εκλέκτορες ψήφισαν υπέρ του κ. Νικολάου θεωρώντας ότι τα θετικά στοιχεία (συνέδρια, ερευνητικά προγράμματα, κτλ) υπερτερούν των «μικρών ατασθαλιών» και «παραλείψεων» όσον αφορά τις παραπομπές. Τον καταψήφισαν οι 2 εξωτερικοί και ο κ. Μπρούζος. Το αποτέλεσμα της κρίσης προωθήθηκε στον πρύτανη.

Μετά από διαμαρτυρίες, ο πρύτανης κ. Αλμπάνης (που συνυπέγραψε την διακήρυξη πανεπιστημιακών κατά της λογοκλοπής πριν από ενάμιση χρόνο) ανέθεσε στην αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ιατρικής Σοφία Καλανταρίδου να ασκήσει προκαταρκτική εξέταση αλλά η έρευνά της ασχολήθηκε με ένα εντελώς δευτερεύον θέμα (αν μια ευχαριστία στην εισαγωγή του βιβλίου του κ. Νικολάου ήταν θεμιτή ή όχι) αντί για το καίριο ζήτημα των αντιγραφών. Κατόπιν αυτού ο πρύτανης διόρισε κανονικά τον κ. Νικολάου (εδώ). Επίκειται όμως έλεγχος νομιμότητας που ζήτησε το Υπουργείο Παιδείας μετά από καταγγελίες.

Πρέπει να σημειώσω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ανακύπτει τέτοιο ζήτημα στο τμήμα αυτό:

http://www.gurforum.org/2008/05/22/ανομία-και-ατιμωρησία-στο-πανεπιστήμ/

Δεν γνωρίζω το πόρισμα της ΕΔΕ στην υπόθεση εκείνη και αν ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη. Ο κ. Σούλης εξακολουθεί να βρίσκεται στο τμήμα, στη βαθμίδα του επίκουρου αφού ακυρώθηκε η εκλογή του στη βαθμίδα του Αναπληρωτή στην οποία είχε εκλεγεί, μετά από καταγγελία στο υπουργείο για λογοκλοπή. Πρόσφατα ήταν να δικαστεί η αγωγή του κ. Fels. Επίσης στο ίδιο τμήμα εκκρεμεί η εξέταση μιας ακόμη εκλογής μέλους ΔΕΠ για το οποίο υπάρχουν καταγγελίες για εκτεταμένη λογοκλοπή στο συγγραφικό του έργο.

Τι συμπέρασμα εξάγω; Ότι μια σημαντική μερίδα των μελών ΔΕΠ στο ΠΤΔΕ Ιωαννίνων και η πλειοψηφία στο παραπάνω εκλεκτορικό (μεταξύ των οποίων και ο αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων) έχει, στην καλύτερη περίπτωση, χαμηλά στάνταρ ακαδημαϊκής δεοντολογίας. Δικαίωμά τους, θα μου πείτε. Έτσι πιστεύουν, έτσι ψηφίζουν. Και δικαίωμα δικό μας είναι να εκφράζουμε τη διαφωνία μας και να ασκούμε κριτική.

Υπάρχει βέβαια βάση στον ισχυρισμό ότι η παραπάνω εκλογή είναι παράνομη, εφόσον ο νόμος επιβάλλει τη συγγραφή πρωτότυπης μονογραφίας και απαιτεί ακαδημαϊκό ήθος. Θα μπορούσε, επομένως, το Υπουργείο να την αναπέμψει αν το θελήσει. Δεν υπάρχουν όμως λεπτομερείς ορισμοί της πρωτοτυπίας και του ήθους· αυτά συνήθως εναπόκεινται στην κρίση του εκλεκτορικού σώματος. Το Υπουργείο ή το Συμβούλιο Επικρατείας στο οποίο καταφεύγουν πολλοί ποτέ δεν κάνουν έλεγχο ουσίας. Μια εκλογή μπορεί να αναιρεθεί αν ένας εκλέκτορας δεν αιτιολογήσει την ψήφο του, αλλά δεν μπορεί να αναιρεθεί αν η αιτιολόγηση ήταν βλακώδης. Αυτό φυσικά αποτελεί τεράστιο κενό στο θεσμικό πλαίσιο. Γιατί δίνει ο νόμος τη δυνατότητα σε 6 άτομα να αποφασίζουν ποιος θα πληρώνεται για το υπόλοιπο της ζωής του από τον ελληνικό λαό χωρίς κανένα έλεγχο ουσίας; Δεν θα έπρεπε η ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα να έχει λόγο; Δεν θα έπρεπε με κάποιο τρόπο η κοινωνία η ίδια να έχει λόγο, όταν αυτή συντηρεί οικονομικά τα πανεπιστήμια από το υστέρημά της;

ΥΓ. Ο κ. Νικολάου είναι υπεύθυνος Παιδείας στο Γραφείο Πόλης του ΠΑΣΟΚ Ιωαννίνων και κουμπάρος του υφυπουργού Οικονομικών Παντελή Οικονόμου. Συμμετέχει στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ με τίτλο «Εκπαίδευση Αλλοδαπών και Παλινννοστούντων μαθητών» με συνολικό προϋπολογισμό 21 εκ ευρώ για τα έτη 2010-2013. Ο κ. Νικολάου ηγείται της Δράσης 3, στην οποία συμμετέχουν με αμοιβή και οι κκ Κωνσταντίνου, Καψάλης και Παπαδοπούλου, με προϋπολογισμό γύρω στα 3 εκ. ευρώ (Διαύγεια, κωδικός προγράμματος 80568). Έχει επομένως ευθύνες και διαχειρίζεται μεγάλα ποσά. Άρα οι απαιτήσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες.

Categories: Uncategorized Tags:
Comments are closed.