Home > Uncategorized > Αποτίμηση

Αποτίμηση

August 24th, 2011

Ψηφίστηκε λοιπόν ακόμη ένας νόμος-πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση. Αποτελεί νομίζω ένα σημαντικό, θετικό βήμα για το ελληνικό πανεπιστήμιο. Και μόνο το γεγονός ότι τα 5/6 του κοινοβουλίου αγνόησαν τους θλιβερούς πρυτάνεις και συντάχθηκαν επιτέλους με την κοινωνία αξίζει να γιορταστεί. Ας μην έχουμε βέβαια ψευδαισθήσεις: τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν. Τα ίδια άτομα που σήμερα απαρτίζουν τις Συγκλήτους (αυτές που δηλώνουν ότι δεν θα εφαρμόσουν νόμους του κράτους) θα βρεθούν αύριο στα Συμβούλια κι εκεί θα κάνουν τα ίδια και χειρότερα γιατί θα έχουν περισσότερη εξουσία. Η ελπίδα μου είναι ότι σύντομα θα φανεί ότι το νέο σύστημα δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και θα επέλθει νομοθετική ρύθμιση που θα αλλάζει τη σύνθεση των Συμβουλίων, μαζί ίσως με μια γενναία αναθεώρηση του απαράδεκτου άρθρου 16 του Συντάγματος που θα επιτρέψει πιο ουσιώδεις αλλαγές. Τι να κάνουμε, αυτή είναι η Ελλάδα. Άλλοι τρέχουν κι εμείς πάμε σαν τις χελώνες.

Πριν από 10 περίπου μήνες είχα γράψει κάποια σκληρά λόγια για την Υπουργό Παιδείας (εδώ). Σήμερα, πιο ψύχραιμα, οφείλω να μετριάσω αυτά που είπα τότε. Ένας πολιτικός πρέπει να κρίνεται και σε σχέση με τον περίγυρό του. Με άλλα λόγια, στους τυφλούς ο μονόφθαλμος είναι βασιλιάς. Σε σχέση με τους προκατόχους της, η σημερινή υπουργός Παιδείας και οι συνεργάτες της έχουν παράξει σημαντικό έργο. Άκουσαν την κοινωνία και έδρασαν. Δεν αδράνησαν και δεν μας φλόμωσαν με αερολογίες και ευχολόγια όπως άλλοι. Πήραν το ρίσκο και ήρθαν σε σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα. Χειρίστηκαν την υπόθεση με ηπιότητα και διπλωματικότητα. Έχτισαν συμμαχίες μέσα στα πανεπιστήμια. Δούλεψαν. Σε σχέση με το γενικότερο επίπεδο πολιτικής στο οποίο έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, το Υπουργείο έκανε καλή δουλειά. Πολλοί από μας θα ήθελαν η χώρα να προχωράει με πιο γοργά βήματα. Έτσι θα έπρεπε, αλλά δεν μπορούμε για αυτό να είμαστε ολοσχερώς απορριπτικοί προς τους πολιτικούς. Δεν είναι όλοι ίδιοι.

Με εντυπωσίασε η απουσία σοβαρών αναταραχών και ελπίζω αυτό να διατηρηθεί. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα καταργούνταν το άσυλο και η φοιτητική συνδιοίκηση χωρίς να ανοίξει μύτη! Τεράστια η διαφορά από τις αμέτρητες καταλήψεις και τα «πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια» του 2006. Ναι, ο νόμος ψηφίζεται καλοκαίρι, αλλά το ίδιο είχε επιχειρήσει και η κα Γιαννάκου και δεν τα είχε καταφέρει εξαιτίας των μεγάλων αναταραχών Μάϊο-Ιούνιο εκείνου του χρόνου. Μήπως δεν μπορούσε το ΚΚΕ να μαζέψει τον κόσμο του και να κάνει φασαρίες; Μπορούσε, αλλά δεν το έκανε. Σίγουρα και η οικονομική κρίση έχει παίξει το ρόλο της. Η χώρα έχει μεγαλύτερα προβλήματα να αντιμετωπίσει και όλοι έχουν στραμένα τα μάτια στην οικονομία. Αλλά ίσως υπάρχει και μια συνειδητοποίηση, που δεν εκφράζεται στην επίσημη ρητορική των κομμάτων, ότι δεν μπορούμε πλέον να πορευόμαστε όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ίσως κάποιες ιδέες είχαν πλέον ωριμάσει στη συνείδηση της κοινωνίας, της πανεπιστημιακής κοινότητας, ακόμα και της παραδοσιακής αριστεράς. Η οποία όμως ήταν τελικά και η μεγάλη χαμένη γιατί έμεινε εντελώς στο περιθώριο.

Ποιος ήταν ο ρόλος του μπλογκ σε όλη αυτή την ιστορία; Έχω την αίσθηση ότι ήταν σημαντικός. Ο νόμος που ψηφίστηκε θα ήταν νομίζω πολύ διαφορετικός αν δεν είχε υπάρξει το μπλογκ, αν δεν είχε παρουσιάσει συστηματικά και τεκμηριωμένα τις παθογένειες του ελληνικού πανεπιστημίου και δεν είχε κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις με άλλες χώρες. Όλη αυτή η δουλειά, ακόμα κι αν δεν αναγνωρίζεται επισήμως, προετοίμασε το έδαφος και έκαμψε τις αντιδράσεις. Το μπλογκ συνέβαλε στο να γίνει συνείδηση ότι η τωρινή κατάσταση του ελληνικού πανεπιστημίου δεν είναι υπερασπίσιμη. Αυτό κάποιοι το αποκαλούν «συκοφάντηση» του πανεπιστημίου. Το επιστρέφω ασχολίαστο. Ας βρουν κάτι που γράφτηκε στο μπλογκ και δεν είναι αληθές. Ευχαριστώ και πάλι όλους τους συμμετέχοντες που αφιέρωσαν πολύ προσωπικό χρόνο.

Η ψήφιση του νόμου αυτού δείχνει ότι σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα είναι εφικτές, ακόμα κι όταν στρέφονται εναντίον πανίσχυρων συντεχνιών. Αρκεί να γίνονται με μεθοδικό και μελετημένο τρόπο. Οι αντιδράσεις κάθε συντεχνίας μπορούν να καμφθούν όταν υπάρχει στήριξη από την κοινωνία. Αλλά χρειάζεται και ο ακτιβισμός. Οι πολιτικοί ανταποκρίνονται σε κοινωνικά αιτήματα. Για να υπάρξει δράση εκ μέρους τους πρέπει πρώτα να διατυπωθεί το κοινωνικό αίτημα. Για να διατυπωθεί το κοινωνικό αίτημα πρέπει η κοινωνία να ενημερωθεί. Αυτό είναι δουλειά πρώτα των ακτιβιστών και μετά των ΜΜΕ. Η χώρα χρειάζεται περισσότερους ακτιβιστές, σε κάθε τομέα. Και λιγότερους βολεψάκηδες.

Σε δυο μέρες το μπλογκ επιστρέφει σε «χειμερία νάρκη», μάλλον για μεγάλο διάστημα. Αν υπάρξουν σημαντικές εξελίξεις, εδώ είμαστε. Καλή δουλειά σε όλους και καλή τύχη στην Ελλαδίτσα τις δύσκολες αυτές μέρες.

Categories: Uncategorized Tags:
  1. August 26th, 2011 at 23:48 | #1

    Τελικά το Υπουργείο έχει αρκετά «χαρτιά» στα χέρια του για να βάλει μερικούς στη θέση τους, απλά μέχρι τώρα για λόγους καθαρά πολιτικούς δεν το έκανε (τώρα η κοινωνία δεν στηρίζει τα ανδραγαθήματα των πρυτάνεων). Η Διαμαντοπούλου έχει πλήρη συναίσθηση των δυσκολιών αλλά νομίζω έχει το πάνω χέρι (χρηματοδότηση). Απλά πανεπιστήμια σαν το δικό μας θα πληρώσουν ακριβά τους «ηρωισμούς» του πρύτανη. Οι συνάδελφοι είναι έξυπνοι και θα το καταλάβουν. Παράταση εξεταστικής και 10 εβδομάδες μάθημα, δεν θα επιτραπούν από το Υπουργείο (ελπίζω) και χάνετε το εξάμηνο. Αλλά αν θέλουμε να δώσουμε τέλος σε τούτη την ιστορία πρέπει να τολμήσουμε να αρνηθούμε συμμετοχή σε εκφυλισμούς «συμπύκνωση εξαμήνου σε δέκα εβδομάδες». Έστειλα στην Υπουργό το μήνυμα….
    ————————————————-

    Κυρία Διαμαντοπούλου,

    συγχαρητήρια για τον άθλο που επιτελέσατε μέχρι εδώ. Όπως είπατε και εσείς τα δύσκολα μόλις άρχισαν, που είναι φυσικά η εφαρμογή του ΝΟΜΟΥ και οι αλλαγές νοοτροπίας δεκαετιών. Ελπίζω ότι το Υπουργείο έχει έτοιμα σχέδια για να απαντήσει στις προκλήσεις που έρχονται από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές. Να μην αφήσουμε (φυσικά θα κάνουμε και εμείς ότι είναι δυνατόν από την μεριά μας) τους λίγους που για να μην χάσουν την καρέκλα τους είναι έτοιμοι να ξεσηκώσουν τους φοιτητές και να διαλύσουν οριστικά το Δημόσιο πανεπιστήμιο. Το υπουργείο ας κάνει και την υπόλοιπη (την πιο δύσκολη) δουλειά που είναι κυρώσεις σε όσους νομίζουν ότι το πανεπιστήμιο τους ανήκει. Κάθε κίνηση με την μορφή της ανταρσίας πρέπει να βρει σκληρή απάντηση. Τώρα είναι η ώρα να δοθεί τέλος σε αυτό το πανήγυρη. Οι φοιτητές που θέλουν να πάρουν πτυχίο και να συνεχίσουν την καριέρα τους δεν χρωστάνε τίποτα. Είναι όμηροι (οι νέοι και οι οικογένειές τους) στα χέρια των ολίγων, που θα προσπαθήσουν να σαμποτάρουν το νόμο ή να οικειοποιηθούν τα παράθυρα που τους αφήνει για δράση ( ο κ. Μυλόπουλος άρχισε την προεκλογική του καμπάνια).

    Με εκτίμηση,
    Λουκάς Βλάχος,
    Καθηγητής ΑΠΘ

  2. August 26th, 2011 at 23:50 | #2

    σοβαροί :) :) :)

  3. August 26th, 2011 at 23:53 | #3

    το πανηγύρι 😉 😉 😉

  4. physicist
    August 27th, 2011 at 00:09 | #4

    απογοητευμενος :
    @physicist
    ποσους σοβαρους συναδελφους σας στην ελλαδα ρωτησατε για τον παναρετο????
    αν παρετε ενα καλο δειγμα θα δειτε ποσα και τι του καταλογιζουν….
    αφηστε τον εκει που ειναι, δεν μας ελειψε καθολου….

    Ρώτησα αυτούς με τους οποίους έχω συχνή επαφή, που σημαίνει καμιά δεκαριά. Τους ζήτησα όμως και να μου πουν τις απόψεις που κυκλοφορούν στην πιάτσα, και αυτά μου μετέδωσαν. Η γνώμη μου βασίζεται εν μέρει σε αυτές τις πληροφορίες και εν μέρει σε αμεσότερες εμπειρίες — ασφαλώς είναι γνώμη απέξω, εσείς που είστε εκεί έχετε ζήσει περισσότερα. Η δική μου όμως είναι η άποψη κάποιου που δεν έχει ούτε προσωπική εμπλοκή, ούτε όφελος ούτε συμφέρον. Αν αυτό την κάνει περισσότερο ή λιγότερο έγκυρη, συζητείται.

  5. Θέμης Λαζαρίδης
    August 27th, 2011 at 00:28 | #5

    Εδώ αρχίσαμε σήμερα μαθήματα. Εύχομαι σε όλους καλή, ήρεμη και δημιουργική σχολική χρονιά.

  6. Παναγιώτης Θανασάς
    August 30th, 2011 at 21:29 | #6

    Ας μου επιτραπεί να καταθέσω κι εγώ μερικές θέσεις εν είδει αποτίμησης της κατάστασης μετά την ψήφιση του νέου νόμου:
    1. Η αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου ήταν ένα ώριμο αίτημα, το οποίο η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί διαμορφώνοντας η ίδια τους όρους αυτής της αλλαγής.
    2. Το Υπουργείο, προκειμένου να «περάσει» την άποψή του, και με σύμπραξη και κάποιων μέσων ενημέρωσης, εμφάνισε τους πανεπιστημιακούς ως μια κατεξοχήν διεφθαρμένη ομάδα. Όσο άδικο είναι αυτό, άλλο τόσο πρέπει να σκεφτούμε τις δικές μας ευθύνες για την τόσο εύκολη αποδοχή αυτής της εκτίμησης από την κοινή γνώμη.
    3. Ο νέος νόμος έχει ένα μεγάλο θετικό στοιχείο, ένα αρνητικό, και ένα μεγάλο στοίχημα. Το τελευταίο είναι η πρωτοφανής αυτονομία που παρέχει στα πανεπιστήμια. Προσωπικά με φοβίζει, αλλά πρέπει να δεχτούμε ότι ήταν πάγιο αίτημα της κοινότητάς μας.
    4. Το θετικό είναι η υλοποίηση του πιο προοδευτικού αιτήματος που μπορούσε να διατυπωθεί στα ελληνικά πανεπιστήμια: η πλήρης κατάργηση της φοιτητικής συνδιοίκησης.
    5. Το αρνητικό είναι η αντικατάσταση της δημοκρατικής διοίκησης των ιδρυμάτων όχι από ένα αριστοκρατικό σύστημα, αλλά από ένα περίεργο υβρίδιο ολιγαρχίας-δημοκρατίας. Το σύστημα αυτό κατά τη γνώμη μου θα επιτείνει τα φαινόμενα αδιαφάνειας και συναλλαγής. Αλλά αυτό είναι απλώς μια προσωπική εκτίμηση… Άλλες παρόμοιες προσωπικές εκτιμήσεις δημοσιοποίησα, για όποιον τυχόν ενδιαφέρεται, στο
    http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4646738

    Τι ποιήσωμεν; Σίγουρα όχι τις γελοιότητες του Παν. Αθηνών και του ΕΜΠ. Μου είναι αδιανόητο εμείς οι πανεπιστημιακοί να εμφανιζόμαστε ως μία ακόμη εκδοχή νεοέλληνα κουτσαβάκη-ψευτόμαγκα, που ανέξοδα και χωρίς κανένα κόστος μπορεί κάθε τόσο να ανακράζει «δεν γουστάρω, δεν εφαρμόζω». Προτείνω αντ’ αυτού:
    α. να προσφύγουμε (ενν. όποιος θέλει) στα δικαστήρια για να κριθεί επιτέλους και η περίφημη αντισυνταγματικότητα
    β. να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, να πάψουμε να εκτιθέμεθα στην κοινή γνώμη – και κυρίως να κάνουμε τη δουλειά για την οποία πληρωνόμαστε
    γ. να εκλέξουμε λογικούς και τίμιους ανθρώπους στο Συμβούλιο
    δ. να κατεβάσουμε ιδέες και να ξεκινήσει μια πλατειά ανοιχτή συζήτηση για τον Οργανισμό που πρέπει να φτιάξουμε – στον οποίο, παρεμπιπτόντως, μπορούμε να διατηρήσουμε ό,τι από το παλαιό καθεστώς μας αρέσει, π.χ. τους Τομείς
    ε. να διαμορφώσουμε τους όρους που θα επιτρέψουν τη μελλοντική αλλαγή όσων στοιχείων του νόμου δεν μας βρίσκουν σύμφωνους.

    Αυτά προς το παρόν…

    Παναγιώτης Θανασάς
    ΑΠΘ

  7. Παναγιώτης Θανασάς
    August 31st, 2011 at 18:41 | #7

    Ιδού λοιπόν και ο Νόμος:

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/D-DIAEI-pap.pdf

    Και μια ερώτηση: Το άρθρο 70 παραπέμπει σε “Μητρώο Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, το οποίο έχει καταρτιστεί σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 8
    του ν. 3374/2005”.
    Γνωρίζει κανείς αν υπάρχει κάπου δημοσιοποιημένο αυτό το Μητρώο;

    ΠΘ

  8. Θέμης Λαζαρίδης
    September 1st, 2011 at 13:47 | #8

    Καλή η αποτίμηση του κ. Θανασά. Και άλλοι κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος:

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=417292

    Επίσης σοβαρή είναι η τοποθέτηση της ΚΙΠΑΝ που μόλις έλαβα (αλλά δεν μπορώ να αναρτήσω γιατί έχω δυσκολίες με το PDF).

    Εν τω μεταξύ οι πρυτανικές αρχές βάλθηκαν να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει πάτος στο βαρέλι της ξεφτίλας τους. Η αναβολή των εξετάσεων ήταν μια ξεδιάντροπη πάσα στους φοιτητές να αρχίσουν καταλήψεις. Αλλά όλοι πια τους έχουν καταλάβει:

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=417164
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=417160

    Μου άρεσε η συνέντευξη της Υπουργού εδώ:

    http://newsplus.gr/index.php?v=2&aid=47106

  9. words
    September 5th, 2011 at 01:04 | #9

    Νομίζω πως από τη Δευτέρα 12-9, όταν θα έχει τελειώσει η αναβολή της εξεταστικής από τους πρυτάνεις, θα τελειώσουν κι οι καταλήψεις και θα αρχίσουν οι προσπάθειες εκλογείς των δικών τους στο Συμβούλιο.
    Όλοι θα σχολούνται με τη ΔΕΘ και την 6η δόση και κανείς δε θα ασχοληθεί με τις καταλήψεις.

Comment pages
1 2 3 2886
Comments are closed.