Αποτίμηση
Ψηφίστηκε λοιπόν ακόμη ένας νόμος-πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση. Αποτελεί νομίζω ένα σημαντικό, θετικό βήμα για το ελληνικό πανεπιστήμιο. Και μόνο το γεγονός ότι τα 5/6 του κοινοβουλίου αγνόησαν τους θλιβερούς πρυτάνεις και συντάχθηκαν επιτέλους με την κοινωνία αξίζει να γιορταστεί. Ας μην έχουμε βέβαια ψευδαισθήσεις: τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν. Τα ίδια άτομα που σήμερα απαρτίζουν τις Συγκλήτους (αυτές που δηλώνουν ότι δεν θα εφαρμόσουν νόμους του κράτους) θα βρεθούν αύριο στα Συμβούλια κι εκεί θα κάνουν τα ίδια και χειρότερα γιατί θα έχουν περισσότερη εξουσία. Η ελπίδα μου είναι ότι σύντομα θα φανεί ότι το νέο σύστημα δεν αποδίδει τα αναμενόμενα και θα επέλθει νομοθετική ρύθμιση που θα αλλάζει τη σύνθεση των Συμβουλίων, μαζί ίσως με μια γενναία αναθεώρηση του απαράδεκτου άρθρου 16 του Συντάγματος που θα επιτρέψει πιο ουσιώδεις αλλαγές. Τι να κάνουμε, αυτή είναι η Ελλάδα. Άλλοι τρέχουν κι εμείς πάμε σαν τις χελώνες.
Πριν από 10 περίπου μήνες είχα γράψει κάποια σκληρά λόγια για την Υπουργό Παιδείας (εδώ). Σήμερα, πιο ψύχραιμα, οφείλω να μετριάσω αυτά που είπα τότε. Ένας πολιτικός πρέπει να κρίνεται και σε σχέση με τον περίγυρό του. Με άλλα λόγια, στους τυφλούς ο μονόφθαλμος είναι βασιλιάς. Σε σχέση με τους προκατόχους της, η σημερινή υπουργός Παιδείας και οι συνεργάτες της έχουν παράξει σημαντικό έργο. Άκουσαν την κοινωνία και έδρασαν. Δεν αδράνησαν και δεν μας φλόμωσαν με αερολογίες και ευχολόγια όπως άλλοι. Πήραν το ρίσκο και ήρθαν σε σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα. Χειρίστηκαν την υπόθεση με ηπιότητα και διπλωματικότητα. Έχτισαν συμμαχίες μέσα στα πανεπιστήμια. Δούλεψαν. Σε σχέση με το γενικότερο επίπεδο πολιτικής στο οποίο έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, το Υπουργείο έκανε καλή δουλειά. Πολλοί από μας θα ήθελαν η χώρα να προχωράει με πιο γοργά βήματα. Έτσι θα έπρεπε, αλλά δεν μπορούμε για αυτό να είμαστε ολοσχερώς απορριπτικοί προς τους πολιτικούς. Δεν είναι όλοι ίδιοι.
Read more…
Άρθρα με πρόσφατα σχόλια