Ελλοχεύουν κίνδυνοι για τα αμερικανικά πανεπιστημιακά ιδρύματα;
Έτσι τουλάχιστον πιστεύει το περιοδικό The Economist στη μόνιμη στήλη του Schumpeter.
Μια χαρακτηριστική παράγραφος γράφει:
Two right-wing think-tanks, the American Enterprise Institute (AEI) and the Goldwater Institute, have both produced damning reports about America’s university system. Two left-wing academics, Andrew Hacker and Claudia Dreifus, have published an even more damning book: “Higher Education? How Colleges are Wasting Our Money and Failing Our Kids and What We Can Do About It”. And US News & World Report, a centrist magazine, says in its annual survey of American colleges that: “If colleges were businesses, they would be ripe for hostile takeovers, complete with serious cost-cutting and painful reorganisations.”
Διαβάστε φυσικά και τα σχόλια εκεί.
Ακριβώς όπως τα λέει είναι.
Τα χρήματα που πάνε στη Διοίκηση των πανεπιστημίων (Chairs, Deans, Provosts, Presidents, Chancellors, and all their staff) έχουν αυξηθεί κατά 60% αναλογικά με τα υπόλοιπα μέσα στις τελευταίες 2 δεκαετίες. Ταυτόχρονα, οι μισθοί καθηγητών είναι πολύ υψηλότεροι (κατά μέσο όρο, δηλαδή στις περισσότερες περιπτώσεις) από τους μισθούς που θα λάμβαναν τα ίδια άτομα αν πήγαιναν να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα. Λόγω του tenure, δεν απολύθηκαν τώρα με την κρίση, ούτε οι μισθοί μας έπεσαν όπως έγινε στον ιδιωτικό τομέα.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τα πολιτειακά πανεπιστήμια θέλουν να είναι δεμένα με το δημόσιο, ακόμα και αν το δημόσιο δίνει μόλις το 15% (μέσο όρο) της χρηματοδότησής τους. Και στην αμερική, όλοι δημόσιοι υπάλληλοι θέλουμε να γίνουμε…
ΥΓ: Υπενθυμίζω οτι το 94% των πανεπιστημιακών ψηφίζουν αυτούς που είναι υπέρ της διόγκωσης του κράτους (democrats).
Πολλοί στα σχόλια ισχυρίζονται ότι οι ανησυχίες του άρθρου είναι αβάσιμες και πως απλά αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη αξία των ακαδημαϊκών τίτλων, ιδιαίτερα αν αυτοί προέρχονται από κάποιο καλό ίδρυμα. Με άλλα λόγια «ό,τι δίνεις, παίρνεις» και καμία ανησυχία γιατί στο τέλος (μέλλον) θα αποσβέσεις το κόστος τους.
Το ζήτημα είναι… είναι η παραπάνω αύξηση συμβατή με τις ανάγκες-δυνατότητες του κόσμου να τις πληρώνουν in the long run?
Σχετικό παλαιότερο ποστ:
http://www.gurforum.org/2008/02/27/το-αμερικανικό-πανεπιστημιακό-σύστη/
@Ιωάννης Μπριλάκις
Κάτι ανάλογο με αυτά που λέτε είναι ο,τι συμβαίνει και στην ελλάδα. Βλ. π.χ. ΠΟΣΔΕΠ, “Σύνοδος Πρυτάνεων” κλπ. Διεκδικούν μόνον “κρατική αρωγή”. Γιά στοιχεία σύνδεσης με παραγωγικότητα κλπ ΤΙΠΟΤΑ. Ο κρατισμός στο έπακρο…
(Βέβαια τα “λοιπά” προβλήματα των ΑΕΙ της ελλάδος με εκείνα των ΗΠΑ δεν έχουν ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ….)
Θέμη,
σε ορισμένα θέματα όντως ψιλοδικαιώνεται ο Vasilis. Τώρα αν το έκανε απλά από εμπάθεια ή χάρη σ’ένα πολύ ευαίσθητο αισθητήριο, αυτό το ξέρει μόνο αυτός…
Ωραίο infographic.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Ωραίο όντως.
Δεν ξέρω αν τα νούμερα και τα υπόλοιπα στοιχεία του infographic είναι σωστά.
Αλλά με λυπεί φοβερά όταν συγκρίνω το επίπεδο αυτού του “αντιπολιτευτικού” κειμένου με τα πάμπολλα κείμενα του τύπου “Ενάντια στο Χ Υ Ζ …” που συναντά κανείς στη χώρα μας και τα οποία ποτέ σχεδόν δεν ξεφεύγουν από το επίπεδο του (συνήθως βαρετού) συνθήματος.
Είναι φάρμακο ένάντια στον επαρχιωτισμό μας η μελέτη κειμένων σαν αυτά. Προσοχή, όμως, στις … οδηγίες χρήσης! Μια υπερβολική δόση, ή ακόμη και αποκλειστική χρήση τους χωρίς συμπληρώματα μπορεί να οδηγήσει στο άλλο άκρο: Στην συντηρητική κριτική του πανεπιστημίου που το αντιμετωπίζει περίπου σαν … μπακαλικο. Εξηγούμαι:
Τα σημερινά πανεπιστημιακά συστήματα των Δυτικών χωρών (εν πολλοίς και των άλλων) είναι προϊόντα της ιδεολογίας της μαζικής εκπαίδευσης που επικράτησε μετά τον Πόλεμο. Πρόκειται για ιδεολογία που στηρίζει μια κοινωνική πολιτική έναντι της εκπαίδευσης που πολλές φορές έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση πρός τις παιδαγωγικές θεωρίες και αρχές. Αυτές οι συγκρούσεις φέρουν χάος στα κριτήρια αξιολόγησης των εκπαιδευτικών μονάδων και τελικά οδηγούν σε μονομερείς εκτιμήσεις που κατά κανόνα είναι καταστρφολογικές. Η εκπαίδευση, ως θεσμός κοινωνικοποίησης, είναι εξ ορισμού σπάταλη και ακριβή. Η σπατάλη είλναι εγγενής επειδή δεν υπάρχει “αγορά” του αγαθού η της υπηρεσίας που ονομάζετει “κοινωνικοποίηση” (με την τεράστια ποικιλία των νοημάτων που περικλείει). Ετσι, είναι σχετικά εύκολο να δούμε τα πανεπιστήμια, ακόμη και τα καλλίτερα αμερικανικά ως λυμεώνες του δημόσιου χρήματος. Αυτή η μονομέρεια στην αξιολόγηση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, όπως επικίνδυνες είναι όλες του ακραιφνείς συντηρητικές εκτιμήσεις που κορυφώνονται στον αμερικάνικο κυρίως πολιτισμικό πρότυπο του ατομοκατικού φιλελευθερισμού.
Ας είμαστε, λοιπόν, προσεκτικοί. Προσεκτικοί στην ανάγνωση της σχετικής βιβλιογαφίας. Έχει πολύτιμα στοιχεία για να γονιμοποιήσουν τη σκέψη μας. Μολαταύτα η ανάγνωσή τους πρέπει να είναι κριτική και όχι προκατειλημένη και επιλεκτική.
Στην κατανόηση του τι συμβαίνει σήμερα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν θαυμάσια κείμενα. Και για να καταλάβουμε τι γίνεται στον τόπο μας, προφανώς πρέπει να εγκαταλείψουμε τον επαρχιωτισμό μας και να μελετήσουμε και …. άλλους τόπους. Θα δούμε με άλλο μάτι τα προβλήματά μας, αλλά το μάτι μας νομίζω οτι αξίζει να το εκπαιδεύσουμε και να μη το δεχτούμε έστι γκαβό όπως μας το δίνει η ακατέργαστη φύση.
Δεν είναι από καμία εμπάθεια
Απλά θεωρώ ότι η αγορά έχει και τα όρια της σε πολλούς τομείς.Μέτα το ρολόι του εθνικού χρέους φτιάχτηκε και το ρολόι τον φοιτητικού χρέους http://www.finaid.org/loans/studentloandebtclock.phtml
Eνω κάθε χρόνο υπολογίζεται ότι Αμερικάνοι δανείζονται 126 δισεκατομμύρια δολάρια για τις σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
http://collegeaffordability.blogspot.com/2010/09/americans-borrow-126-billion-year-for.html Σε μια περιοχή με πληθυσμό αντίστοιχο της Ελλάδας το ποσό ανέρχεται περίπου στα 4 δισ δολάρια
Δυστυχώς για τους Αμερικάνους η τριτοβάθμια εκπαίδευσή τους έχει υποταχθεί στις προσταγές της άθλιας αξιολόγησης των ΑΕΙ από το περιοδικό U.S. News & World Report.
Το εκπαιδευτικό σύστημα (όχι μόνο στην Αμερική) έχει πολλά χαρακτηριστικά ενός bubble και εγώ το λέω χρόνια – και ήταν ένας από τους λόγους που έφυγα -. Πιστεύω ότι όλα είναι overpriced, τα πτυχία έχουν αποκτήσει τεχνητό value και αυτό ποτέ δεν είναι καλό.
Το πότε θα ξεφουσκωσει και τι επιπτώσεις θα έχει είναι άλλο θέμα, αλλά η αλήθεια είναι ότι δε γίνεται να αργήσει πάρα πολύ ~5 χρόνια μαξ θα του έδινα.
Αυτό δεν είναι τόσο κίνδυνος για τα ίδια τα πανεπιστήμια τα ίδια, τουλάχιστον άμεσα, απλά θα πέσει απότομα η αξία του πτυχίου και ο κόσμος δε θα είναι τόσο διατεθιμένος να επενδύσει χρήματα & χρόνο γι’ αυτό, τουλάχιστον μέχρι οι τιμές να ισορροπήσουν σε φυσιολογικά επίπεδα, αφού σκάσει η φούσκα.
Φούσκα υπάρχει και στο ΗΒ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και θα σκάσει. Λίγοι θα είναι οι ‘παίκτες’ που θα μείνουν στο τέλος.
Δε νομίζω η ζημιά να είναι τόσο μεγάλη για τα πανεπιστήμια για να είμαι ειλικρινής, το πρόβλημα θα ξεκινήσει από κάτω, πρώτα οι απόφοιτοι δε θα βρίσκουν δουλειά με τα πτυχία τους ενώ θα έχουν επενδύσει χρόνο και χρήμα.
Μετά θα χτυπηθούν τα γκράντζουετ κούρσες, τα οποία είναι επίσης ινφλέιτεντ σε αξία (ένα διδακτορικό τρώει πολλά χρόνια και πλέον δεν εγγυάται τίποτα) άσχετα εάν είναι όλα με μικρές υποτροφιες και ο χρόνος, ακόμα και ότι δεν κερδίζεις δουλέυοντας, επένδυση σε πτυχίο είναι.
Εκεί τα πανεπιστήμια θα έχουν λιγότερα χρήματα από φής και πολλά χρηματοδοτούμενα πρότζεκτς θα κολήσουν κάπως.
Δε νομίζω όμως να κλείσουν μαζικά πανεπιστήμια, ούτε πιστεύω ότι το σταφ θα έχει πρόβλημα. Βέβαια πάντα έχω μια τάση να υποτιμάω τα μπαμπλς μέχρι στιγμής οπότε μη με παιρνεις και τοις μετρητοίς.
Η άλλη φούσκα που κάπως θα σκάσει κάποτε, αν και δε νομίζω να είναι σε αυτή τη φάση, ούτε στο κοντινό μέλλον, είναι αυτή των ποστντοκς, αλλά αυτό αργεί πολύ και είναι μάλλον σχετικά ανκορελάτεντ με ότι ανέφερα πριν.
Πρόβλεψη: στα πρώτα 20-30 πανεπιστήμια στο Η.Β. θα έχουμε απολύσεις, σκέιλ ντάουν υποδομών και προσωπικού, αναδομήσεις σπουδών, έρευνα μόνο σε πολύ συγκεκριμένες κατευθύνσεις κλπ. αλλά θα επιζήσουν, λαβωμένα άσχημα αλλά θα επιζήσουν. Από εκεί και κάτω φοβάμαι να κάνω πρόβλεψη.
Αυτά ναι, όχι όμως απολύσεις τένιουρεντ σταφ ή κλεισίματα ολόκληρων πανεπιστημίων, θα μου έκανε εντύπωση άμα γινόταν αυτό, αν και κάπου διάβαζα ότι το κινγκς συζητούσε πιο παλιά απολύσεις τέωιουρεντ σταφ σε κάποιο τμήμα (όχι θετικών επιστημών), δεν ξέρω αν το προχώρησε.