Για τον επαναπατρισμό των επιστημόνων του εξωτερικού
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=25202949
«Θέλω να πω στον κ. Παπανδρέου ότι αν είχαμε μυαλό εδώ και 30 χρόνια, δεν θα διώχναμε στο εξωτερικό το πολύ πλούσιο δυναμικό των Ελλήνων επιστημόνων και δεν θα τους στέλναμε στο εξωτερικό», είπε χαρακτηριστικά ο κ.Σαμαράς. Απέδωσε την κύρια ευθύνη γι’ αυτό στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και υπογράμμισε ότι στόχευση του προγράμματος της ΝΔ είναι ο επαναπατρισμός των Ελλήνων επιστημόνων που διαπρέπουν στο εξωτερικό.
Talk is cheap. Τα ίδια έλεγε ο Καραμανλής και πολλοί άλλοι. Για να επαναπατριστεί ένας επιστήμονας της διασποράς θα πρέπει:
α) να το θέλει ο ίδιος
β) να εκλεγεί στην κατάλληλη θέση
Το (α) θα υπήρχε σε σημαντικό βαθμό αν οι συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα ήταν τουλάχιστον ανεκτές σε σχέση με αυτές του εξωτερικού. Για μένα το μισθολογικό είναι δευτερεύον (για άλλους μπορεί να είναι βασικό). Με προβληματίζουν περισσότερο: η έλλειψη χρηματοδότησης της έρευνας, η δυνατότητα να προσελκύσω καλούς μεταπτυχιακούς και μεταδιδακτορικούς, το ευρύτερο διανοητικό κλίμα (σεμινάρια, δυνατότητες συνεργασίας, καλές διαπροσωπικές σχέσεις, γραφειοκρατικό overhead, κτλ), και οι κάθε είδους διαταραχές της ομαλής λειτουργίας του ιδρύματος (καταλήψεις, απώλεια πρόσβασης σε περιοδικά, κτλ). Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις εδώ. Χρειάζεται συνολική αναβάθμιση.
Το (β) είναι και αυτό προβληματικό. Υπάρχουν καλοί επιστήμονες από το εξωτερικό που θέλουν να επιστρέψουν (περισσότερο για προσωπικούς λόγους) αλλά βρίσκουν τις πόρτες κλειστές. Στα πανεπιστήμια υπάρχει μια γενικευμένη απροθυμία για στρατολόγηση φτασμένων επιστημόνων, κυρίως λόγω ιδιοτέλειας (απώλεια εξουσίας). Προκηρύξεις γίνονται συνήθως σε χαμηλές βαθμίδες και προτιμούνται οι εσωτερικοί υποψήφιοι. Εδώ υπάρχουν λύσεις σε διάφορα επίπεδα. Στο πιο βασικό επίπεδο θα ήταν μια συνολική θεσμική μεταρρύθμιση στα πανεπιστήμια που θα οδηγούσε σε ανακατανομή εξουσίας (αλλαγή τρόπου προκήρυξης και στελέχωσης θέσεων ΔΕΠ). Ως λιγότερο δραστικές λύσεις θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί κίνητρα υπέρ της πρόσληψης επιστημόνων από το εξωτερικό. Π.χ. ειδικές χορηγείες (όπως προβλεπόταν στο άρθρο 30 του νόμου 3653), έγκριση ενός αριθμού θέσεων από το ΥΠΕΠΘ αποκλειστικά για επιστήμονες εξωτερικού, κτλ. Επίσης μέτρα κατά της ενδογαμίας θα βοηθούσαν πάρα πολύ (π.χ. απαγόρευση πρόσληψης τμήμα απόκτησης του διδακτορικού αν δεν μεσολαβήσουν κάποια χρόνια). Το βασικό που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση.
Αν οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν συγκεκριμένο σχέδιο για να αντιμετωπίσουν τα παραπάνω προβλήματα, ας σταματήσουν να μιλάνε για τους επιστήμονες του εξωτερικού. Φτάνει πια η κοροϊδία.
Άρθρο 30
Κινητικότητα Ερευνητών − Επαναπατρισμός
Ελλήνων επιστημόνων της διασποράς
1. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και
Οικονομικών, Ανάπτυξης και Εθνικής Παιδείας και Θρη−
σκευμάτων θεσπίζονται κίνητρα και μέτρα διευκόλυνσης
για την προσέλκυση ξένων επιστημόνων από χώρες
εντός ή εκτός της Ε.Ε.
2. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και
Οικονομικών, Εξωτερικών, Ανάπτυξης και Εθνικής Παι−
δείας και Θρησκευμάτων θεσπίζονται κίνητρα για τον
επαναπατρισμό Ελλήνων επιστημόνων της διασποράς
από χώρες εντός και εκτός Ε.Ε. Με την απόφαση αυτή
προσδιορίζονται ειδικότερα οι κατηγορίες Ελλήνων
επιστημόνων της διασποράς και μπορούν να προβλε−
φθούν εφάπαξ ερευνητικές χορηγίες ένταξης επιστη−
μόνων στον ερευνητικό ιστό της χώρας, ύψους μέχρι
εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ, άλλα ειδικά οικονομικά
κίνητρα, μέτρα διευκόλυνσης της επιστροφής των Ελ−
λήνων επιστημόνων του εξωτερικού, να ρυθμίζεται η
αναγνώριση προϋπηρεσίας των Ελλήνων επιστημόνων
του εξωτερικού και να προβλέπεται η ίδρυση γραφείων
δραστηριοποίησης Ελλήνων επιστημόνων της διασπο−
ράς σε χώρες του εξωτερικού και ιδίως στην Ευρωπαϊκή
Ένωση, τις Η.Π.Α. και την Αυστραλία.
3. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης προκηρύσ−
σονται εθνικά προγράμματα έρευνας, τεχνολογίας και
καινοτομίας που ανταποκρίνονται στις ειδικές προδι−
αγραφές της Ε.Ε. και συγχρηματοδοτούνται από το
εκάστοτε Πρόγραμμα Πλαίσιο της Ε.Ε. για την έρευνα
και την τεχνολογία.
4. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης συγκροτού−
νται επιτροπές, έργο των οποίων είναι η εναρμόνιση
των εθνικών κανόνων δικαίου με την Ευρωπαϊκή Χάρτα
των Ερευνητών και τον Κώδικα Δεοντολογίας για τις
Προσλήψεις των Ερευνητών και την άρση των εμπο−
δίων στην κινητικότητα των ερευνητών στο πλαίσιο
της σχετικής στρατηγικής της Ε.Ε. Τα σχετικά μέτρα
λαμβάνονται με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης ή
με κοινή απόφαση αυτού και του κατά περίπτωση αρ−
μόδιου Υπουργού και μπορεί να αφορούν, μεταξύ άλλων,
θέματα διευκόλυνσης της εισόδου και της διαμονής των
αλλοδαπών ερευνητών στην Ελλάδα.
@Θέμης Λαζαρίδης
Από πού είναι το άρθρο 30;
Γενικότερα, διάβασα πως στα πλαίσια του νέου Νόμου-Πλαίσιο υπάρχει σκέψη να δοθούν κίνητρα (και να υπάρξει και το νομικό πλαίσιο) έτσι ώστε μέλη ΔΕΠ πανεπιστημίων του εξωτερικού να μπορούν να έχουν παρουσία (με αμοιβή) και σε ελληνικό πανεπιστήμιο (ενώ παραμένουν στο Πανεπιστήμιο του εξωτερικού).
Είμαι επιφυλακτικός. Αν δεν γίνει κατάχρηση της διάταξης αυτής από τον κάθε άγνωστο του κάθε τυχαίου πανεπιστημίου του κόσμου, θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να έρθουν τα ελληνικά πανεπιστήμια πιό κοντά σε καλούς έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού. Φοβάμαι όμως, πως πιό πιθανό είναι να γίνει κατάχρηση, παρά καλή χρήση.
Από προσωπική σκοπιά, θα ήμουν πολύ επιφυλακτικός σε οτιδήποτε. Θεωρώ πως συχνά υπάρχουν τεράστια προβλήματα στο περιβάλλον (σε αυτό που ο Θέμης περιγράφει σαν ‘συνθήκες εργασίας’) και θα το έψαχνα καλά πριν προχωρήσω σε συνεργασία με Πανεπιστήμιο της ημεδαπής.
Το 1983, όταν είχε ιδρυθεί το Υπουργείο Έρευνας και Τεχνολογίας έγραφα τη στήλη «Τεχνολογία-Επιστήμες» στο περιοδικό Επίκαιρα. Είχα μάλιστα πάρει και την πρώτη συνέντευξη από τον τότε υπουργό Ε&Τ Γεώργιο Λιάνη, καθηγητή Μηχανικής από τις ΗΠΑ. Και τότε ήθελε η κυβέρνηση να επαναπατριστούν επιστήμονες από το εξωτερικό. Μερικοί μάλιστα επέστρεψαν και δημιούργησαν το Ερευνητικό Κέντρο Κρήτης και τα υπόλοιπα ερευνητικά κέντρα σε άλλα παναπιστήμια. Όμως οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) ξαναέφυγαν μόλις μπόρεσαν για το εξωτερικό. Θα άξιζε να γίνει μια έρευνα μεταξύ αυτών που αποφάσισαν να γυρίσουν και στη συνέχεια ξαναέφυγαν. Όσο για τις δηλώσεις των πολιτικών, αυτές δεσμεύουν μόνο αυτούς που τις ακούνε.
Αν δεν κάνω λάθος είναι το 30ο άρθρο του παρακάτω νόμου:
Νόμος 3653/2008 «Θεσμικό πλαίσιο έρευνας και τεχνολογίας και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 49/21.3.2008)
http://nomothesia.ependyseis.gr/eu-law/getFile/N+3653+2008.pdf?bodyId=917478
Οπως ειχα πει και σε αλλο ποστ τα σχετικα μεγεθη ειναι ετσι που δεν υπαρχει ποτε περιπτωση να μπορεσει να γυρισει αξιοπρεπως στην Ελλαδα πανω απο το 10% αυτων που δουλευουν αξιοπρεπως εξω (και πολυ λεω). Επομενως αυτα τα ‘νομοθετηματα’ αναφερονται στην μειοψηφια των επιστημονων του εξωτερικου.
Το αν πρεπει πραγματικα να θεωρειται ολος αυτος ο κοσμος (των επιστημονων εξωτερικου) σαν ‘εθνικος πλουτος’ που μπορει καπως να αξιοποιηθει ειναι μια συζητηση που πρεπει να γινει αλλα χωρις να προαποφασισουμε οτι η απαντηση ειναι ναι. Η συζητηση αυτη πρεπει να γινει με μεγαλη συμμετοχη των ιδιων των ενδιαφερομενων και με πολυ μικροτερη συμμετοχη των καθε λογης πολιτικαντηδων.
Τον “επαναπατρισμό” των ελλήνων εξωτερικού τον έχουμε δεί. Αλλοτε είναι πετυχημένος και άλλοτε εκτρέπεται σε μεγάλη “πατάτα”.
Τα πατριωτάκια είτε είναι ΑΦΕΛΕΙΣ είτε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ “ΛΑΜΟΓΙΟΙ” από τους ΝΤΟΠΙΟΥΣ.
Τώρα το μισο-βέζικο σχήμα “αξιοποίησης με διατήρηση εργασίας στο εξωετρικό”, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ να μεταβληθεί στην ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ. Γι’ αυτό, χρειάζεται ΠΟΛΛΗ-ΠΟΛΛΗ προσοχή σε όποιον νομοθετήσει. Είτε θα είναι “εξυπνάκιας” και μετά θα τρέχουμε να τα μαζέψουμε, είτε ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΙΔΙΟΤΕΛΗΣ κα κάποιους θα θέλει να ΒΟΛΕΨΕΙ….
Επαναπατρισμός επιστημόνων; Τον πρώτο τον επαναπατρίσαμε στις 16 Ιανουαρίου 1961… και είδαμε τι πάθαμε.
Άσε καλύτερα…
Αν και συμφωνώ με τις διαπιστώσεις του Θέμη, το θέμα δεν είναι απαραίτητα ο επαναπατρισμός αλλά να υπάρχουν μηχανισμοί που να ευνοούν την αξιοκρατία και το άνοιγμα θέσεων σε όλες τις βαθμίδες. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές και πόλεμο σε διαμορφωμένα συμφέροντα για να γίνει κάτι τέτοιο.
@Basil
Δεν είναι σωστό να μιλάμε για έλληνες τους εσωτερικού και για έλληνες του εξωτερικού, ή για ελλαδίτες και κύπριους, ή για ντόπιους και πρόσφυγες (παλαιότερα).
Το θέμα είναι η αξιοκρατία, οι θεσμοί και η σωστή λειτουργία των ιδρυμάτων μας. Συνεπώς αν υπάρχει αξιολόγηση με συνέπειες (π.χ. να κλείσουν κάποια εσωστρεφή και αντιπαραγωγικά τμήματα για παραδειγματισμό), νομικές προβλέψεις για αποφυγή της ενδογαμίας (πάρα πολύ σημαντικό) και μικρά διεθνή εκλεκτορικά (όχι από έλληνες του εξωτερικού, αλλά από experts ανεξαρτήτως εθνικότητας) τα πράγματα θα έρθουν στο steady state τους από μόνα τους.
Διότι αν βασιστούμε στις ταμπέλες οι λαμόγιοι θα επιβιώσουν και πάλι. π.χ. φαντάζεστε να θεσπιστεί ότι ένα ποσοστό των προκυρήξεων θα απευθύνεται σε έλληνες του εξωτερικού και να γεμίσουμε ‘διακεκριμένους’ τύπου ΠΑΜΑΚ όπως εκείνη η ιστορία με το άρθρο του Μανδραβέλη?
Για την part-time παρουσία επίσης έχω έναν προβληματισμό. Επί της αρχής είναι καλό πράγμα διότι μπορούν να αναπτυχθούν συνεργασίες και ειδικά οι μεταπτυχιακοί φοιτητές να έρχονται σε επαφή με πολύ αξιόλογους ερευνητές. Όμως υπήρξαν και παρατράγουδα ανθρώπων που ήρθαν από το εξωτερικό δεν συνεργάστηκαν ποτέ με τους ‘ιθαγενείς’ φοιτητές, δεν δημοσίευσαν τίποτα με το affiliation του ελληνικού ιδρύματος γιατί ντρεπόταν (ενώ δημοσίευαν αποτελέσματα από τη δουλειά τους εκεί) με αποτέλεσμα να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για να παίρνει credit κάποιο αγγλοσαξωνικό ίδρυμα.
Ίσως η καλύτερη λύση να είναι να υπάρχουν χρηματοδοτήσεις σε τμήματα (μετά από peer review) για να μετακαλούν έλληνες του εξωτερικού για 1-2 χρόνια (π.χ. με sabbatical) με δυνατότητα αν η συνεργασία ευδοκιμίσει (μετά από ένα report με τα αποτελέσματα) και έχει καλά αποτελέσματα να μπορεί τότε να προκυρηχθεί θέση για μόνιμη μετάκληση.
Και βεβαίως να τελειώνουμε με όλα τα side effects όπως κοματισμό, βανδαλισμούς, καταλήψεις, συνδρομές περιοδικών, κλπ που ανέφερε ο Θέμης και που τελικά ίσως να είναι η ουσία του προβλήματος.
@parsifal
Συμφωνώ, ειδικά στη δεύτερη παράγραφο και στο αξιολόγηση με συνέπειες (και μάλιστα σκληρές συνέπειες). Αν δεν υπάρχουν συνέπειες όλοι θα συνεχίσουν να προστατεύουν τα στενά συμφέροντά τους. Δεν έχουν κανένα λόγο να φέρουν καλύτερούς τους… Στην Ελλάδα όμως των τελευταίων 30 χρόνια, δεν υπάρχουν συνέπειες σε όλα τα επίπεδα. Εν τέλει συμφέρει να βολεύουν τους δικούς τους σε μικρές θέσεις και να μην προκυρήσουν μεγάλες θέσεις. Έτσι οπως δουλεύει το σύστημα σήμερα αν αλλάξουν τακτική θα χάσουν. Γιατί να το κάνουν; Απλά δεν το κάνουν.
Εκπτωση στα πρόστιμα και φόροι για τα αυθαίρετα
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=349002&dt=18/08/2010
Άσχετο αλλά και σχετικό. Σε αυτό το κράτος αυτός που είναι χρηστός πολίτης και δεν έχει αυθαίρετο αισθάνεται ηλίθιος, αυτός που έχει πληρώσει τα πρόστιμα επίσης αισθάνεται ηλίθιος αν υπάρξουν εκπτώσεις, αυτός που είναι εντελώς αυθαίρετος εν τέλει κερδίζει. Γιατί λοιπόν να τηρήσει τη νομιμότητα ο μέσος πολίτης αφού ουσιαστική επίπτωση δεν υπάρχει;
ωχ πάλι αυτή η ιστορία με τους έλληνες του εξωτερικού.
ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΟΛΕΥΘΟΥΝ ΠΑΛΙ ΚΑΙ μας πετανε την πατατα της σπουδαιοσύνης τους.
ΚΥΡΙΟΙ, όποιος θέλει να γυρίσει γυρνάει…………οι 9000 θέσεις ΔΕΠ από που έχουν πληρωθεί; από την Ελλάδα; ή από όλους αυτούς που ήρθαν απέξω και οΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ.
ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΤΩΜΑ , δεν έχουν την δυνατότητα να εκλεγουν κανονικά, (το 80-90% των ελλήνων του εξωτερικού είναι επιστήμονες της σειράς, χωρίς να αξίζουν και πολλά πράγματα) και θέλουν ειδικές διατάξεις για να γυρίσουν πίσω , να καταστρέψουν ότι άφησε όρθιο η προηγούμενη σειρά που επαναπατρίστηκε, (λόγω ηλιθιότητος και ασχετοσύνης ) ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΙΠΛΗ ΣΥΝΤΑΞΗ , ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΗΠΑ…..!!!!!!!!
ΟΠΟΙΟΣ ΚΥΡΙΟΣ-ΚΥΡΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΜΕΤΑ ΤΟ POST_DOC ΑΣ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΛΕΚΤΟΡΑ, ΩΣΤΕ ΓΥΡΝΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΝΑΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΑΣ…
ΚΑΘΙΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ….ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ
‘ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ’ βλέπε (σε πολλές περιπτώσεις, όχι πάντα για να μη γενικεύω) να τον εκμεταλευτούν άσχετοι σε μεγαλύτερες βαθμίδες και να τους μάθει την πραγματική δουλειά. Η θέση λέκτορα στην Ελλάδα σε πολλά τμήματα είναι σα διδακτορικού στο εξωτερικό, τα νήματα τα κρατάνε οι από πάνω. Προσοχή στους νεώτερους.
Sorry alla to ANAPODO giati den apasxolei kanena???/
Diladi epistimones poy afoy ekanan to PhD stin ELLADA. postdoc sto Eksoteriko , eklextikan prin 12 xronia epikoyroi se elliniko mikro perifereiako AEI. Sta 12 xronia me projects apo EU eftiaksan ergasirio prodiagrafon poy doksa to 8eo…einia zilefto!!. Apotelesma tis doyliaw einai i eklogi se 8esi se top 5 Ebropaiko panepistimio. Typika prepei na figo apo ellada……xanontas oti aftoiaksa [ elpizo na mi ta bro sto monastiraki !!!]
GIATI O “SYNADELFOS” APO TO BUFFALO OR TO KATO ANASKELOXORI USA EINAI DIKEKRIMENOS [ KATA TI LOGIKI PANEP. MAKEDONIAS] ….ENO EGO…EIMAI OFF LINE???
AN YPARXEI DYNATOTITA GIA DUAL APPOINTMENT 8A PREPEI NA EINAI GIA OLOYS !!!!! ME TA IDIA EPIXEIRIMATA !!!
PROSOPIKA OSOYS EIDA NA ERXONTAI APO USA …SORRY ALLA KRATIKODIETOI EI8ELAN NA EINAI !!!! OYTE ENA EU PROJECT DEN KATOR8OSAN …..
Πάντως προς αποφυγή παρεξηγήσεων να πω οτί σαφέστατα κάποιος από το εξωτερικό δεν είναι απαραίτητα καλύτερος από κάποιον από Ελλάδα, αλλά από την άλλη είναι αλήθεια οτί 1) θέσεις σε ανώτερες βαθμίδες στην Ελλάδα σπανίζουν οπότε οι πραγματικά καλοί (είτε από έξω είτε από μέσα) δεν έχουν δυνατότητα μετακίνησης με όλα τα κακά που παρουσιάζει η μη κινητικότητα για ένα πανεπιστήμιο (ενδογαμία κλπ.) και 2) οι διαδικασίες και το σύστημα δεν ευνοούν την αξιοκρατία. Αυτά είναι σοβαρά προβλήματα και αν δεν αναγνωριστούν, το τέλμα θα συνεχιστεί. Το δίλημμα να αφήσεις ένα φτιαγμένο εργαστήριο και να πας αλλού το έχει και κάποιος από το εξωτερικό. Πρέπει να ζυγίσεις τα πράγματα και να αποφασίσεις. Πολλές φορές είναι και προσωπικά και οικογενειακά θέματα στη μέση. Δεν είναι εύκολη καμιά απόφαση.
lolita…όλοι ξέρουν ότι θέση ΔΕΠ σε ελληνικό πανεπιστήμιο δεν πάιζουν αν δεν γνωρίσεις μερικούς καθηγητές και δεν μπείς σε κανένα κύκλο. Επίσης η θέση λέκτορα είναι άχρηστη όταν σε καλά post-doc του εξωτερικού η αμοιβή έιναι σαφώς καλύτερη, να μην πω και το εργασιακό περιβαλλον.
ερώτηση: τα τελευτάια 10 χρόνια απο τι ποσοστό απο τις θέσεις λεκτόρων και επίκουρων καθηγητών κατελήθφησαν απο διδάκτορες ελληνικών πανεπιστημίων? μήπως το 70-80 %. Για αυτό αυτοί οι μυδροι κατά των ελληνων επιστημόνων που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό καλό είναι να σταματήσουν. Μπορεί να υπάρχουν τα και τα λαμόγια του εξωτερικού αλλα νομίζω είναι πολύ λιγότερα απο τα ντόπια.
ps: Δηλ εγώ με Διδακτιρικό απο κορυφάιο ευρωπαικό ίδρυμα των ΗΠΑ, μεταδιδακτορική εμπειρία 2 ετών, 15 δημοσιεύσεις σε κορυφάια περιοδικά, 5 διακρισεις να παω για λεκτορας μόνο και μόνο να λέω οτι ειμαι στη Ελλάδα και μάχομαι? ε δεν τρελάθηκα κιὀλας!!!!
@ Off Line: εγώ η΄ρθα απο τις ΗΠΑ αλλα και υποτροφιά απο το ESF πήρα, αλλά γραντ απο το FP7 φαίνεται οτι θα πάρω.
OFF LINE
ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΣ ΜΕΓΑΛΕ, ΕΥΓΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ
και εγώ όσους είδα να έρχονται από ΗΠΑ είχανε 7-8 εργασιούλες και θέλανε θέση απο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ και ΠΑΝΩ
@ BASIL
“…‘ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ’ βλέπε (σε πολλές περιπτώσεις, όχι πάντα για να μη γενικεύω) να τον εκμεταλευτούν άσχετοι σε μεγαλύτερες βαθμίδες και να τους μάθει την πραγματική δουλειά. Η θέση λέκτορα στην Ελλάδα σε πολλά τμήματα είναι σα διδακτορικού στο εξωτερικό, τα νήματα τα κρατάνε οι από πάνω. Προσοχή στους νεώτερους…”
ΤΡΙΧΕΣ,…να μάθει την δουλειά σημαίνει να αντιμετωπίζει την Ελληνική, Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και το ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΑΡΙΟ (Παρεπιπτόντως όσοι γυρνάνε απο ΗΠΑ είναι πολύ ικανοί στο γλυψιμο των ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ)
Στην Ελλάδα ο Λέκτορας, άμα είναι και σοβαρός επιστήμονας , είναι ισοδύναμος με τον καθηγητή (400 ευρώ στο μισθό διαφορα). 30 χρόνια στο κουρμπέτι των Θετικών επιστημών έχω δει λέκτορες να αλωνίζουν, αλλά ήταν δουλευταράδες….όσοι είναι νούλες προσκυνάνε τους απο πάνω. ΟΣΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΝΗΣΗ ΣΕ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΛΕΚΤΟΡΑ, Ή ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕ ΕΡΓΟ
“…1) θέσεις σε ανώτερες βαθμίδες στην Ελλάδα σπανίζουν οπότε οι πραγματικά καλοί (είτε από έξω είτε από μέσα) δεν έχουν δυνατότητα μετακίνησης με όλα τα κακά που παρουσιάζει η μη κινητικότητα για ένα πανεπιστήμιο (ενδογαμία κλπ.) και 2) …”
ΝΑΙ δεν προκυρήσσονται γιατί όταν πάμε να κάνουμε κάτι τέτοιο φωνάζουν οι νεώτεροι ότι θέλουμε να φέρουμε κάποιον απέξω και κρεμάμε όλους αυτούς που ξεκινάνε τώρα.
@OFF LINE
@Californian
Να μη γενικεύουμε και χωριζόμαστε σε εντός και εκτός. Το μόνο που πρέπει να μετράει είναι το CV και όχι το εντός ή το εκτός.
Αν έχετε 15 εργασίες και δεν έρχεστε ως Λέκτορας στην Ελλάδα δεν σας φταίνε τα Ελληνικά κυκλώματα, κάνετε την επιλογή σας η οποία είναι σεβαστή, αλλά μην μέμφεστε και αυτούς που έκαναν/κάνουν την ανάποδη επιλογή.
Όσο λάθος είναι να υπάρχει ενδογαμία, τόσο λάθος είναι να προσλαμβάνεται κάποιος μόνο επειδή βρίσκεται στις ΗΠΑ ή σην Αγγλία ή όπου αλλού.
Τέλος οι ταμπέλες και κάθε είδους διάκριση. Μόνο το CV μετράει και για όλους (εντός και εκτός) ειδού η Ρόδος ειδού και το πήδημα! Και οι επιλογές όλων πρέπει να είναι σεβαστές και να μη χωριζόμαστε και τρωγόμαστε (όπως συνηθίζουμε).
@CALIFORNIA
“….ps: Δηλ εγώ με Διδακτιρικό απο κορυφάιο ευρωπαικό ίδρυμα των ΗΠΑ, μεταδιδακτορική εμπειρία 2 ετών, 15 δημοσιεύσεις σε κορυφάια περιοδικά, 5 διακρισεις να παω για λεκτορας μόνο και μόνο να λέω οτι ειμαι στη Ελλάδα και μάχομαι? ε δεν τρελάθηκα κιὀλας!!!! ……”
διότι απλούστατα το μέσο μέλος ΔΕΠ στις θετικές επιστήμες στην Ελλάδα είναι καλύτερο κατά πολύ από αυτο που περιγράφεις.
Αν π.χ, είσαι φυσικός με αυτό CV δεν πας ούτε για λέκτορας, μάλλον για 407.
Τι να κάνουμε ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ , ΜΕΓΑΛΗ ΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, το ίδιο γινότανε και στις ΗΠΑ το 90 οπου γιοα μια θέση υπήρχαν 500 υποψήφιοι.
ΔΕΝ ΕΞΑΠΟΛΥΟΥΜΕ ΜΥΔΡΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗ΅ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ. ΕΧΟΝΤΑΣ ΖΗΣΕΙ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΗΠΑ ΑΠΑΝΤΑΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΔΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ. ΑΠΛΩΣ ΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΣΙΣ ΗΠΑ
@ parsifal
αυτό λέω και εγώ αγαπητέ…μόνο το CV να μετράει. Αλλά πρέπει να υπάρχουν και κίνητρα για αυτούς που προοδεύουν στο αντικειμενό τους στο εξωτερικό.
Πάντως ο διαχωρισμός των εκ των έσω και τον έξω ξεκινάει απο τους μέσα κάθε φορά σε αυτό το ιστολόγιο. Οσο το αν επηρεάζουν τα ελληνικά κυκλώματα τις επιλογές μας, εδώ θα διαφωνήσω. Δήλ ποσοι είναι αυτοί που έκαναν την ανάποδη επιλογή (ξεκίνημα καριέρας στην ελλαδα -έξοδο απο την χώρα)? μπορείτε να μας δώσετε ένα νούμερο περίπου για να έχουμε μέτρο σύγκρισης?
Ίσως αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα άνοιγμα των ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό και περισσότερες συνεργασίες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε μία συνέντευξη Καθηγητή της Ιατρικής είχε πει πώς όταν γύρισε στην Ελλάδα συνέχισε με την ομάδα του να εργάζεται και να δημοσιεύει, αλλά δεν ήξεραν τους μηχανισμούς για να προβάλουν την εργασία τους. Σε αυτό το σημείο χωλαίνουμε. Οι περισσότεροι έλληνες δημοσιεύουν κυρίως σε ελληνικά περιοδικά που δεν έχουν εμβέλεια. Η αρχή μπορεί να γίνει με συνεργασίες μεταξύ ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού και των ελληνικών πανεπιστημίων.
Θεωρώ ότι το να επαναπατρισθούν έλληνες επιστήμονες, των οποίων τις γνώσεις και ικανότητες εκμεταλλεύονται ξένες χώρες και ξένες εταιρείες, είναι αναγκαίο. Θα συμφωνήσω με τη lolita ότι πολλοί, πριν ακόμη δώσουν δείγμα γραφής διεκδικούν “μεγάλες” θέσεις στην Ελλάδα επειδή έκαναν ένα διδακτορικό σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Όλα τα πανεπιστήμια στις ΗΠΑ δεν είναι αξιόλογα, υπάρχουν πολλά τρωτά σημεία, αλλά τουλάχιστον φαίνεται να επικρατεί αξιοκρατία σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τα ελληνικά πανεπιστήμια. Πολλοί έλληνες του εξωτερικού βρήκαν κλειστές πόρτες στα ελληνικά πανεπιστήμια και ξαναέφυγαν. Από το να ζητούμε βοήθεια από ξένους, πράγμα που γίνεται στις μέρες μας, καλύτερα να αξιοποιηθεί το ελληνικό δυναμικό του εξωτερικού.
Θα ήθελα να επισημάνω ότι είμαι ριζικά αντίθετος με οποιαδήποτε προνομιακή μεταχείριση Ελλήνων (του εξωτερικού, του εσωτερικού, από τη Θεσσαλία ή τη Ρούμελη) σε οποιοδήποτε νομοθέτημα. Το ζητούμενο είναι η αξιοκρατία, η οποία ήδη παραβιάζεται με βαρβαρότητα. Αν εισαχθούν νέες ρυθμίσεις που πλέον θεσμικά δίνουν προβάδισμα στον έναν ή τον άλλο, θα γίνει ακόμα χειρότερο.
Ας τελειώνει το λαϊκίστικο παραμύθι με την έγνοια της μητέρας Ελλάδας για τα παιδιά της που “τα έχασε” στο εξωτερικό και τώρα –ωιμέ, ωιμέ– πρέπει σώνει και καλά να διατηρήσουν την επαφή. Κι αν τα ελληνικά ΑΕΙ είχαν 40% ΔΕΠ αλλοδαπούς (εφ’ όσον οι τελευταίοι μιλούσαν ελληνικά) θα ήμουν πανευτυχής για την ελκυστικότητα της χώρας μου.
Πλάκα κάνουμε τώρα? Τουλάχιστον στις ΣΘΕ τις δημοσιεύσεις σε ελληνικά μέσα δεν τις βάζουμε καν στα βιογραφικά μας (πολλοί δε δεν δημοσιεύουν καν στα ελληνικά), και δεν τις λαμβάνουμε καθόλου υπόψη στις εκλογές.
@lolita
στις βιολογικές επιστήμες (όπου ανήκω) πιο μέσο μέλος ΔΕΠ σε ελληνικά πανεπιστήμιο έχει 15 papers ? λέκτορας ( δε νομίζω), επίκουρος (πολυ δύσκολο), αναπληρωτής (ε..κάτι γίνετε), καθηγητής (hallelujah!!).
επίσης που δημοσιέυεις? citations- Η-index? διακρίσεις? έχω επίσης δεί μερικές φορές παραφουσκωμένα CV ελλήνων (χαρακτηριστική περίπτωση επίκουρου με 105 papers). Οταν είδα όμως την ποιότητα των δημοσιευμάτων η κατάσταση ήταν απογοητευτική). O PhD advisor μου έιναι
member National Academy of Sciences και έχει μόλις 120 papers. Αν δείτε ομώς που έιναι δημοσιευμένα ( Nature, Science, PNS, Proc Roy ktlp)θα καταλάβετε πως έφτασε εκει που έφτασε.
@physicist
Όπως πάντα well put συνάδελφε!
Ούτε η Ελλάδα ούτε η Αμερική ούτε καμία χώρα δεν χρωστάει τίποτα σε κανέναν.
Ούτε διακρίσεις υπέρ των εντός που έχουν γνωριμίες, ούτε υπέρ των εκτός που προσπαθούν να εκλεγούν σε ελληνικά ΑΕΙ με CVs που δεν θα τους εξασφάλιζαν θέση ΔΕΠ στις χώρες διαμονής τους.
Ούτε κίνητρα για αυτούς που διακρίνονται στο εξωτερικό, αλλά κίνητρα για αυτούς που διακρίνονται.
Ελεύθερη αγορά, ανταγωνισμός και CVs. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού είτε από τη μια πλευρά είτε από την άλλη.
να σας στείλω πρακτικά εκλογής σε ελληνικό παεπιστήμιο που συμμετέιχα? 66 εργασίες ειαχε ο συνηποψήφιος εκ των οποίων οι 40 σε ελληνικά περιδικά, ενημερωτικά φυλλάδια κτλπ…αλήθεια είστε μέλος ΔΕΠ σε ελληνικό πανεπιστήμιο και δεν έχετε δει τέτοιες εισηγητικές εκθέσεις? μου κ΄λανει εντύπωση!
@physicist #23
‘Θα ήθελα να επισημάνω ότι είμαι ριζικά αντίθετος με οποιαδήποτε προνομιακή μεταχείριση Ελλήνων (του εξωτερικού, του εσωτερικού, από τη Θεσσαλία ή τη Ρούμελη) σε οποιοδήποτε νομοθέτημα. Το ζητούμενο είναι η αξιοκρατία, η οποία ήδη παραβιάζεται με βαρβαρότητα. Αν εισαχθούν νέες ρυθμίσεις που πλέον θεσμικά δίνουν προβάδισμα στον έναν ή τον άλλο, θα γίνει ακόμα χειρότερο.
Ας τελειώνει το λαϊκίστικο παραμύθι με την έγνοια της μητέρας Ελλάδας για τα παιδιά της που “τα έχασε” στο εξωτερικό και τώρα –ωιμέ, ωιμέ– πρέπει σώνει και καλά να διατηρήσουν την επαφή. Κι αν τα ελληνικά ΑΕΙ είχαν 40% ΔΕΠ αλλοδαπούς (εφ’ όσον οι τελευταίοι μιλούσαν ελληνικά) θα ήμουν πανευτυχής για την ελκυστικότητα της χώρας μου.’
συμφωνώ και επαυξάνω! Εγώ δε θα είχα πρόβλημα και με Αγγλικά μόνο. Σε άλλες χώρες της Ευρώπης το έχω δει.
@parsifal
Amen, συνάδελφε, αλλα ούτε τα εγγόνια μας δεν θα τα δούνε αυτά. Εδώ και τριάντα χρονια κλωθογυρίζουμε τα ίδια ζητήματα και μπροστά δεν πάμε … η μήπως παραείμαι απαισιόδοξος;
ΥΓ: Βρήκε τώρα ο Σαμαράς κανούργιο παιχνίδι για το νηπιαγωγείο του και μεις καθόμαστε και το κάνουμε θέμα. Τέλος πάντων.
@Californian
Δεν χρειάζεται να στείλετε πρακτικά γιατί μπορώ να το πιστέψω. Αλλά να έχουμε ως παράδειγμα μια εκλογή δεν λέει τίποτα αν δεν ξέρουμε πού έγινε αυτή η εκλογή. Όπως και στις ΗΠΑ έτσι και στην Ελλάδα υπάρχει διακύμανση της ποιότητας των ιδρυμάτων (όχι βέβαια σε τόσο μεγάλο ευρός). Άλλο μια εκλογή στο Δυτ. Μακεδονίας ή στο Πελοποννήσου και άλλο στην Κρήτη ή στην Πάτρα.
Πάντος στα Τμήματα Φυσικής και Χημείας, οι ελληνικές δημοσιεύσεις δεν μετράνε και τα 15 papers σε περιοδικά με νορμάλ impact factors δεν εξασφαλίζουν θέση λέκτορα όχι λόγω διακρίσεων αλλά λόγω ανταγωνισμού (βέβαια αν μιλάμε για 15 JACS, PRL, Nature, Science) τότε χτυπάς και θέση Αναπλ..
@Basil
Αρχικά, ναι, και μόνο τα Αγγλικά θα ήταν αρκετά. Πιστεύω όμως ότι η εκμάθηση της γλώσσας στη χώρα όπου ζει κανείς είναι στοιχείο πολιτισμού αφ’ ενός και απαραίτητο προσόν στην καθημερινότητα αφ’ ετερου. Από το super market και το συνεργείο αυτοκινήτων μέχρι την Εφορία και το σχολείο που θα στείλουμε τα παιδιά μας, δεν μπορούμε να απαιτήσουμε από την τοπική κοινωνία να γίνει αγγλόφωνη για την αφεντιά μας.
(Το σχόλιο είναι marginal στο θέμα μας).
Μια διαπίστωση που έχω κάνει για την Ελλάδα είναι η εξής: Επειδή σπανίζουν οι θέσεις στις ανώτερες βαθμίδες, πολλές φορές overqualified individuals και κάποιας ηλικίας αρκούνται σε θέσεις Λέκτορα και Επίκουρου (και λένε και ευχαριστώ). Και βλέπεις σε μερικά τμήματα ασύμμετρα βιογραφικά. Αυτό δεν είναι καλό για το σύστημα. Δεν ευνοεί τα νέα ταλέντα. Για μια θέση λέκτορα μπορεί να είναι καλύτερα ο νέος πολλά υποσχόμενος με 10 δημοσιεύσεις από τον 40άρη με 40 δημοσιεύσεις.
@ cALIFORNIAN
PROFANOS MILAS GIA IATRIKH,,,,,EKEI 8A BREIS ELLHNIKA PERIODIKA !!!
AN PAS SE BILOGIKO [ A8HNA /8ESSALONIKH /KRHTH] OYTE ME SFERES DEN DEXONTAI ELLHNIKA…KIA FYSIKA ME TO CV SOY ….8A EISAI ENAS KALOS LEKTORAS
GIA FYSIKH ..POY KSERO…DEN TO SYZHTAME !!! OYTE STO TEI x DEN SE DEXONTE !!!
@Basil
@physicist
Το θέμα της γλώσσας (ελληνικά ή Αγγλικά) λύνεται εύκολα εφόσον υπάρχει βούληση και οι συνθήκες εργασίας γίνουν ελκυστικές για ξένους. π.χ. στα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Ινστιτούτα μπορούν να υπάρχουν ερευνητικές θέσεις που αυτοί που θα τις καλύψουν να κάνουν μαθήματα μόνο σε μεταπτυχιακό επίπεδο είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά.
By the way, ο Δημόκριτος και το ΙΤΕ δεν έχουν ξένους στο προσωπικό τους. Υπάρχει και για εκεί θέμα γλώσσας ή απλώς δεν είναι ελκυστικά ιδρύματα για ξένους? Μήπως γνωρίζετε το θέμα?
Basil, έχετε απόλυτο δίκιο και αυτή είναι μια σοβαρή δυσλειτουργία, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί γιατί η ‘αγορά’ των θέσεων ΔΕΠ είναι regulated. Σε μια deregulated ‘αγορά’, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. π.χ. στην πιο κραυγαλέα (σε βαθμό αλητείας των εκλεκτόρων) περίπτωση overqualified λέκτορα που γνωρίζω, ο άνθρωπος μετά από λίγα χρόνια πήρε νέα θέση Αναπλ. στο ίδιο τμήμα και αποκαταστάθηκε η ισορροπία. Αυτή όμως είναι μια διαδικασία taboo, που απαιτεί deregulation κυρίως ψυχολογικό.
Πάντως η απουσία προκυρήξεων σε ψηλές βαθμίδες δεν οφείλεται στους υψηλόβαθμους που δεν θάλουν να μοιραστούν την εξουσία, αλλά λόγου του φόβου των χαμηλόβαθμων ότι θα βρεθούν με αφεντικό στο κεφάλι τους (βέβαια αυτά ισχύουν στις ΣΘΕ, στις Ιατρικές ακούγονται άλλα, αλλά δεν τα ξέρω από πρώτο χέρι.
@parsifal
Γνωρίζω πεντέξι αλλοδαπούς που δουλεύουν ή δούλεψαν στο ΙΤΕ. Ακόμα και οι προσωρινοί είχαν μάθει αρκετά Ελληνικά ώστε να συνεννοούνται. Εξαίρεση ένας αγαπητός συνάδελφος που ξημεροβραδιαζόταν στο εργαστήριο και είχε εναποθέσει όλη την υπόλοιπη ζωή στη σύζυγό του
ΥΓ: Δεν αληθεύει ότι το ΙΤΕ δεν έχει αλλοδαπούς στο μόνιμο προσωπικό του.
@parsifal
-Στο ΙΤΕ ξέρω ξένους.
-Χωρίς να γνωρίζω πράγματα πρέπει να έχεις δίκιο για την απροθυμία και των νέων για προκύρηξη θέσεων σε υψηλές βαθμίδες. Είναι μια λανθασμένη νοοτροπία που πρέπει να αλλάξει. Αξιολόγηση με σοβαρές τιμωρίες για τα κακά τμήματα που να φτάνουν και στο κλείσιμο αλλάζουν τέτοιες πρακτικές. Πρέπει να υπάρχει ανανέωση και νέο αίμα σε όλες τις βαθμίδες.
@physicist
ΟΚ, αυτό είναι καλό, αλλά το μικρό ποσοστό στο ΙΤΕ ίσως αποδεικνύει ότι άλλοι λόγοι εκτός της γλώσσας να είναι πιο σημαντικοί.
Ευχαριστώ για την ενημέρωση!
@Basil
Εγώ είχα εκλεγεί σε υψηλή (Β) βαθμίδα (σπάνιο πράγμα). Μετά την εκλογή έμαθα από συναδέλφους Α+Β ότι είχαν πρόβλημα να προκυρήξουν τη θέση και ότι χρειάστηκε να διαβεβαιώσουν ότι ‘θα πουν στον νέο να μην πειράξει τα παιδιά’ προκειμένου να τα καταφέρουν. Δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει, αλλά αυτό το input είχα! Επίσης, πρότεινα την τελευταία διετία δυο φορές την προκύρηξη Α ή Β βαθμίδας (στην περίπτωση της Α για να αποκτήσω ‘αφεντικό’ με τη λογική τους) και πάντα υπερίσχυε ο φόβος και τελικά στην ψηφοφορία (που οι Λέκτορες-Επίκουροι είναι περισσότεροι) οι προτάσεις απορίφθηκαν.
@parsifal
Το ΙΤΕ είναι ελκυστικό, κάτι που αφ’ ενός τιμά το Ινστιτούτο και αφ’ ετέρου δείχνει τη χρεοκοπία των ΑΕΙ. (Πάντοτε με την υπενθύμιση ότι και στα τελευταία υπάρχουν πολλοί εξαιρετικοί και έντιμοι συνάδελφοι που μοχθούν).
@Basil
Πάντως ο σοφότερος τρόπος προκύρηξης (έστω και αν φαίνεται ίσως περίεργος και δεν είναι συνηθισμένος) είναι σε βαθμίδα Αναπληρωτή ή Επίκουρου. Έτσι αν έχεις καλούς senior υποψηφίους επιλέγεις Β (και αν κάποιος είναι πολύ καλός τον κάνεις Α σε 3 χρόνια με γρήγορες διαδικασίες) ενώ αν έχεις καλούς νέους επιλέγεις Γ που είναι tenure-track και τον/την δοκιμάζεις. Οπότε λύνεις κάθε πρόβλημα under-over-qualification.
Ενώ εδώ που είμαι η νοοτροπία είναι να πάρουμε όσο το δυνατόν σε μεγαλύτερη βαθμίδα (τα οικονομικά μας είναι το βασικό constraint) για να πάρουμε όσο το δυνατόν καλύτερο επιστήμονα κι έτσι να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα στην αξιολόγηση που θα σημαίνει ωφέλη για όλους (και ο κίνδυνος κλεισίματος μειώνεται). Είναι στο ώφελός μας αυτή η τακτική, ενώ στην Ελλάδα λόγω συστήματος δεν είναι. Θα πρέπει λοιπόν να αλλάξει.
@physicist
Βεβαίως και το ΙΤΕ είναι ελκυστικό για τα Ελληνικά δεδομένα και μάλλον δείχνει το δρόμο του πού μπορούμε να φτάσουμε αν ξεφορτωθούμε τον κακό μας εαυτό και τις αγγυλώσεις μας. Διότι το ΙΤΕ δεν έχει ούτε καταλήψεις, ούτε βανδαλισμούς, ούτε η διοίκησή του εκλέγεται μέσα από διαδικασίες αισχρών κομματικών και άλλων συναλλαγών.
@parsifal #40
Αρκετά σωστός συλλογισμός, αλλά σχεδόν αποκλείεις να έρθει κάποιο πρωτοβάθμιο αστέρι. Δε θα αφήσει εύκολα ο άλλος θέση Α βαθμίδας σε καλύτερο πανεπιστήμιο για να έρθει στο δικό σου Β.
Ξέρω κάμποσες περιπτώσεις στο HB όπου όταν πήρε σύνταξη ο Καθηγητής προκήρυξαν τη θέση σε βαθμίδα Λέκτορα (Lecturer), αφ’ ενός για να κάνουν οικονομία στο μισθό, αφ’ ετερου για να δώσουν ευκαιρίες σε νέο κόσμο με καινούργιες ιδέες. Υπάρχει αλλαγή της νοοτροπίας λόγω αξιολόγησης και αν ναι πως σου φαίνεται εσένα αυτό; Εγώ μάλλον αρνητικά το βλέπω.
Έτσι ακριβώς.
@ cALIFORNIAN
Ελληνικές δημοσιεύσεις στιε θετικές επιστήμες δεν λαμαβανονται υπόψη εδώ και δεκαετίες
ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ………………
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ ΞΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ (Ερευνητές Β και Α). ΔΕΙΤΕ ΤΟ site TOY
PROKYRHΞΕΙΣ ΣΕ ΜΕΗ+ΓΑΛΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΟΤΕΣ, ΟΤΑΝ ΠΑΝΕ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΒΑΘΜΙΔΑ
ΕΞ’ ΑΛΛΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΧΤΥΠΑΓΑΝΕ ΑΜΕΣΩΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΤΑΤΟΙ.
ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΕΙ , ΜΕΤΡΑΕΙ ΠΟΛΥ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ….ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ..
ΑΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΒΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΘΕΣΗ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ
@Basil
και ο νεοσ ΠΩς ΒΡΙΣΚΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ?
@Basil
Βεβαίως, διότι ο φόβος του να κλείσει το τμήμα αν δεν πάει καλά στην αξιολόγηση είναι υπαρκτός και ρεαλιστικός και υπερισχύει του φόβου ότι ο νέος θα βρεθεί στο εκλεκτορικό μας για την ανώτερη βαθμίδα.
Μόνο αν και εδώ συνδεθεί η αξιολόγηση με την επιβίωση του τμήματος θα στρώσουν τα πράγματα. Όσο όλα είναι χύμα τόσο δεν θα βελτιώνονται τα πράγματα όσους ανθρώπους και να φέρουμε από έξω (πολλοί δε εξελίσσονται σε καισαρίσκους μετά τον επαναπατρισμό).
Το αίσθημα της αυτοσυντήρησης είναι το ισχυρότερο. Δεν χρειαζόμαστε νόμους και κίνητρα για να βελτιωθούμε. Χρειαζόμαστε αμφισβήτηση της εκ του ασφαλούς επιβίωσής μας. Για αυτό πρέπει άμεσα να κλείσουν 1-2 τμήματα σε κάθε μεγάλο ΑΕΙ και ορισμένα μπαχαλό-ΑΕΙ-ΤΕΙ για παραδειγματισμό και για να αλλάξει η νοοτροπία. Να δείτε μετά πώς θα προσέχουν όλοι στα εκλεκτορικά!
@lolita
Your caps lock is on.
Έν αστέρι πρωτοβάθμιο δεν τον φέρνεις απλώς με μια προκύρηξη. Πρέπει να τον δελεάσεις με εξοπλισμό, με υποστήριξη στα project του/της, με χώρους, κλπ. Οπότε το αστέρι 1ης βαθμίδας προϋποθέτει μια προηγούμενη συνενόηση και προ-συμφωνία.
Εγώ μιλάω για προκυρήξεις out of the blue που δεν έχεις κάποιον στο μυαλό σου.