Το πλαίσιο των δρομολογούμενων αλλαγών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
Δελτίο Τύπου 27/06/2010
Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, και ο Υφυπουργός, Γιάννης Πανάρετος, παρευρέθησαν το Σάββατο 26/06, και συζήτησαν με τις Πρυτανικές Αρχές, το πλαίσιο των αλλαγών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, στην 64η Σύνοδο των Πρυτάνεων, στο Λιτόχωρο Πιερίας
Ομιλία της Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου, στην 64η Σύνοδο Πρυτάνεων
Σε μία περίοδο που η χώρα χρειάζεται βαθιές αλλαγές, τομές, ανατροπές, η μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό σύστημα φαίνεται ως το απόλυτο προαπαιτούμενο για ένα μέλλον φωτεινό για την διέξοδο ελπίδας και προοπτικής που ως χώρα και λαός, έχουμε ανάγκη.
Στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης αλλά και στο συνολικό σύστημα Δια Βίου Μάθησης απαιτούνται αλλαγές με στόχο, συνοχή και …υπομονή.
Οι αλλαγές στην παιδεία για να αποδώσουν καρπούς χρειάζονται βάθος χρόνου, διαμόρφωση βασικών συμμαχιών και συμμάχους.
Οι αλλαγές στην Παιδεία απαιτούν τον συνδυασμό δυο βασικών αρετών που περιγράφει ο Πλάτων στον «Πολιτικό»: Τόλμη και Σύνεση.
Το ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο έχεις σαφώς την ανάγκη μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης που θα βάλει όλους και όλες προ των ευθυνών τους: το πολιτικό σύστημα, τους καθηγητές/τριες και τους φοιτητές/τριες.
Τα τελευταία χρόνια είναι ελπιδοφόρο το ότι διαμορφώθηκε ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα μέσα στα πανεπιστήμια κόντρα σε τυφλές συγκρούσεις, δογματισμούς, συμφέροντα και συντηρητικά στερεότυπα που αναζήτησε το νέο όραμα για το πανεπιστήμιο στην πραγματική ελευθερία έκφρασης, στην γνώση, στην έρευνα, στον διάλογο, στον πλουραλισμό και την καινοτομία .
Ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα που συγκέντρωσε τολμηρούς και σπουδαίους δασκάλους που κατέθεσαν ανατρεπτικές προτάσεις και κυρίως τις υπερασπίστηκαν.
Επειδή οι απαιτούμενες αλλαγές δεν αφορούν απλά νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά αλλαγή αντιλήψεων και πρακτικών δεκαετιών, θεωρώ ότι η ύπαρξη αυτών των δυνάμεων αποτελεί μια στέρεη προϋπόθεση, ώστε η κυβέρνηση να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές μέσα από δημόσιο διάλογο και ανταλλαγή απόψεων.
Πυλώνες των αλλαγών είναι:
• η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων.
• αξιολόγηση και η κοινωνική λογοδοσία.
• η διεθνοποίηση της λειτουργίας τους / τόνωση της εξωστρέφειας.
• Η σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία και η ανταπόκρισή τους στις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που φέρει η παγκοσμιοποίηση,
η πρόοδος της τεχνολογίας και η Κοινωνία της Γνώσης.
Τα παραπάνω θα επιτευχθούν με την διασφάλιση των παρακάτω γενικών αρχών:
Γενικές Αρχές
Βασική αρχή λειτουργίας κάθε Πανεπιστημίου είναι να παρέχει ισότητα ευκαιριών σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, να διασφαλίζει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, να προάγει την αριστεία και την κριτική σκέψη, να συμβάλλει στην ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας και να παρέχει τόσο Παιδεία όσο και Εκπαίδευση υψηλής ποιότητας.
1. ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Διοίκηση
Ο μέχρι τώρα τρόπος διοίκησης των Πανεπιστημίων είναι εσωστρεφής και παρωχημένος. Χρειάζεται απελευθέρωση από τον γραφειοκρατικό, σφιχτό εναγκαλισμό του κράτους , σύνδεση με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα και ισόρροπη συμμετοχή όλων των συνιστωσών της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Είναι πλέον κοινά αποδεκτό σε όλο τον κόσμο ότι η διοίκηση των Πανεπιστημίων δεν αφορά μόνο τα ίδια τα Πανεπιστήμια. Αυτό μπορεί -και πρέπει- να ισχύει αμιγώς για τα ακαδημαϊκά θέματα. Όμως η διαμόρφωση των στρατηγικών επιλογών και κατευθύνσεων του Πανεπιστημίου αφορά ολόκληρη την κοινωνία, η οποία και χρηματοδοτεί σχεδόν εξ ολοκλήρου τα πανεπιστήμια.
Η πρακτική που ακολουθείται πλέον διεθνώς είναι αυτή του Συμβουλίου Διοίκησης.
Η επιστημονική και κοινωνική συμμετοχή (κατά τα πρότυπα των καλύτερων πανεπιστημίων στον κόσμο) στο Συμβούλιο καθώς και οι αρμοδιότητες του, θα αποτελέσουν στοιχεία του επικείμενου διαλόγου.
Οικονομικά
Η πλήρης διαχείριση των Οικονομικών των Πανεπιστήμιων, περιλαμβανομένης της μισθοδοσίας, θα περιέλθει στα ίδια τα Πανεπιστήμια. Η χρηματοδότηση από το κράτος θα γίνεται επί τη βάσει προγραμματικών συμφωνιών.
Αξιολόγηση
Ανάπτυξη και βελτίωση της διαδικασίας αξιολόγησης με στόχο την αναβάθμιση, την εξέλιξη και αριστεία στο ακαδημαϊκό έργο.
Υπηρεσίες προς τον φοιτητή
• Θα υπάρχει κάρτα φοιτητή που θα του διασφαλίζει πρόσβαση σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
• Οι παροχές προς τους φοιτητές (σίτιση, στέγαση κλπ) θα γίνονται αποκλειστικά από τα ίδια τα πανεπιστήμια.
• Θα διευρυνθεί το σύστημα των φοιτητικών υποτροφιών και δανείων με βάση τις τεκμηριωμένες κοινωνικό-οικονομικές ανάγκες και την επίδοση των φοιτητών
2. ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ
Σπουδές
• Βασική Ακαδημαϊκή Μονάδα θα είναι Σχολή που θα απονέμει και τα πτυχία με βάση προγράμματα σπουδών. Τα Τμήματα θα υφίστανται ως διοικητικές μονάδες συγκεκριμένων επιστημονικών πεδίων, αλλά όχι ως στεγανές κιβωτοί για το πρόγραμμα σπουδών ενός φοιτητή.
• Συντονισμός των μεταπτυχιακών προγραμμάτων με τρόπο που θα ορίζει το κάθε Ίδρυμα.
• Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στον διεπιστημονικό χαρακτήρα των προγραμμάτων σπουδών τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.
• Η εισαγωγή των φοιτητών θα γίνεται σε Σχολές. Η κατανομή τους στα επιμέρους προγράμματα σπουδών θα γίνεται μετά από το τέλος του πρώτου ακαδημαϊκού έτους, ανάλογα με την επίδοση και τις προτιμήσεις των φοιτητών, χωρίς να αποκλείεται και η αλλαγή προγράμματος σπουδών σε επόμενα έτη. Υιοθέτηση και εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος ECTS με βάση τις διδακτικές μονάδες.
• Αλλαγή του σημερινού συστήματος εξεταστικών περιόδων που σήμερα έχει μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε εξεταστικό κέντρο.
• Υιοθέτηση του ψηφιακού συγγράμματος που θα είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο διαδίκτυο.
• Σύστημα πιστοποίησης όλων των προγραμμάτων σπουδών. Το Υπουργείο Παιδείας δεν θα έχει πλέον εμπλοκή στην δημιουργία των προγραμμάτων αυτών.
• Οργάνωση Κέντρων Αριστείας και μέσω συνεργασίας μεταξύ των Ιδρυμάτων.
• Αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης και των ευκαιριών απόκτησης εμπειρίας των φοιτητών/τριων.
• Τα προγράμματα δια βίου μάθησης θα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των πανεπιστημιακών σπουδών και στοιχείο σύνδεσής τους με τις τοπικές κοινωνίες.
Έρευνα
• Σε κάθε περιοχή, θα υπάρχει συντονισμός και συνεργασία των ερευνητικών δραστηριοτήτων μεταξύ των πανεπιστημίων και των Ερευνητικών Κέντρων
• Υποστήριξη της καινοτόμου επιχειρηματικότητας με χρηματοδότηση επιχειρήσεων που βασίζονται σε πατέντες και καινοτόμα προγράμματα πανεπιστημιακών εργαστηρίων
• Η χρηματοδότηση της έρευνας θα γίνεται με βάση 2 στρατηγικούς πυλώνες: α) Χρηματοδότηση με βάση εθνικές στρατηγικές (π.χ πράσινη ανάπτυξη) και β) χρηματοδότηση με αποκλειστικό στοιχείο την αριστεία.
• Η αξιολόγηση των ερευνητικών προτάσεων θα γίνεται αποκλειστικά από ξένους κριτές.
3. ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ
• Ενίσχυση διεθνών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που θα προσελκύουν και ξένους φοιτητές.
Η εκλογή των καθηγητών να γίνεται από διεθνούς σύνθεσης εκλεκτορικά σώματα. Δυνατότητα εκλογής και αλλοδαπών ως μελών ΔΕΠ.
• Θα παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης κατοχής θέσης ΔΕΠ σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια (dual appointments) ώστε οι διακεκριμένοι Έλληνες- Ελληνίδες και ξένοι επιστήμονες να μπορούν να προσφέρουν την εμπειρία τους στα ελληνικά πανεπιστήμια χωρίς να υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν την θέση τους.
• Θα παρέχεται η δυνατότητα- με βάση τις προδιαγραφές που θέτει κάθε Πανεπιστήμιο- ίδρυσης ακαδημαϊκών εδρών ΔΕΠ με χορηγία, καθώς είναι πραγματικά παγκόσμια πρωτοτυπία Έλληνες να χρηματοδοτούν έδρες και κέντρα σπουδών σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου και να μην δικαιούνται να το κάνουν στην Ελλάδα.
• Ενθάρρυνση της ίδρυσης παραρτημάτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων σε άλλες χώρες.
• Υιοθέτηση και εφαρμογή του εθνικού πλαισίου προσόντων (NQF) κατά τα πρότυπα του αντίστοιχου ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων.
4. ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ (ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ)
Αναπόσπαστο τμήμα των θεσμικών αλλαγών δεν μπορεί παρά να αποτελεί η με ακαδημαϊκά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού ιστού της χώρας.
Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συζήτηση πάνω στην πρόταση ενός Συμβουλίου σε κάθε περιφέρεια για τον καλύτερο συντονισμό, συνεργασία και εν τέλει αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων όλων των ιδρυμάτων κάθε περιφέρειας ( Πανεπιστήμια, ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα).
Η διαβούλευση για το θέμα της Ανωτάτης Εκπαίδευσης απαιτεί έναν οργανωμένο διάλογο ο οποίος πάνω από όλα θα βασίζεται σε σοβαρές και αντικειμενικές μελέτες. Οι μελέτες και τα τεκμήρια του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση, η πρόσφατη μελέτη της Ένωσης των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων για τις επιπτώσεις της κρίσης, οι συγκριτικές μελέτες που αφορούν την αποτελεσματικότητα της χρηματοδότησης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση ευρωπαϊκών φορέων, οι σημαντικές μελέτες που έγιναν από το Υπ. Παιδείας, από πανεπιστήμια αλλά και από ανεξάρτητα ερευνητικά κέντρα, οι αποφάσεις της Συνόδου των Πρυτάνεων, και οι πρόσφατες προτάσεις του συνεδρίου της ΠΟΣΔΕΠ , αποτελούν μια σημαντική βάση για τη διεξαγωγή ενός τεκμηριωμένου διαλόγου. Απαιτείται μία επιτροπή από διακεκριμένους καθηγητές που έχουν ασχοληθεί με το θέμα και διαθέτουν ελληνική και διεθνή εμπειρία.
Βεβαίως η συζήτηση για την μεταρρύθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων απαιτείται να λάβει υπόψη της, το διεθνές γίγνεσθαι.
Σήμερα, όσο ποτέ τα Πανεπιστήμια διεθνοποιούνται , συνεργάζονται, κινούνται στη σφαίρα του παγκόσμιου. Για αυτό και θεωρούμε αναγκαία και μια διεθνή επιτροπή κορυφαίων ξένων εμπειρογνωμόνων με εμπειρία σε μεταρρυθμίσεις πανεπιστημίων που θα μας καταθέσει την συνεισφορά της. Υποστήριξη του όλου εγχειρήματος θα ζητηθεί και από εμπειρογνώμονες του ΟΟΣΑ και της Ένωσης Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων.
Αρχικό βήμα για την παρουσίαση του πρώτου κειμένου διαβούλευσης θα είναι μία σύσκεψη εργασίας με τέσσερα workshops (ένα για κάθε ενότητα) την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου με την συμμετοχή Ελλήνων και ξένων εμπειρογνώμων και την ταυτόχρονη οργάνωση τηλεδιασκέψεων με προσωπικότητες των σημαντικότερων πανεπιστημίων όλου του κόσμου.
Η αλλαγή στο ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι η πιο επείγουσα σημαντική και καθοριστική αλλαγή για το μέλλον της Ελλάδος. Αφορά στην εθνική κουλτούρα και υπόσταση , αφορά στην απάντηση που θα δώσουμε στη νέα παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα, αφορά στην αντιμετώπιση των τεράστιων κοινωνικών αλλαγών, αφορά στην οικονομία και τον ρόλο της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.
Όμως απολύτως συνειδητά υποστηρίζω ότι η μεταρρύθμιση του ελληνικού Πανεπιστημίου είναι πέρα και πάνω από την οικονομική κρίση και τις δραματικές στιγμές που περνάει σήμερα η χώρα. Ένα φωτεινό , δημιουργικό και πρωτοποριακό ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι το ζητούμενο εδώ και χρόνια και είναι η μητέρα όλων των απαντήσεων για το μέλλον της πατρίδας. Είναι ευθύνη όλων μας! Κομματισμοί , πολιτικά τερτίπια , μικροσυμφέροντα και ατομικοί σχεδιασμοί είναι κατώτερα των περιστάσεων. Η αλλαγή στα Πανεπιστήμια δεν μπορεί να γίνει μέσα από τυφλή σύγκρουση, κομματικές ορθοδοξίες και υπουργική παντογνωσία.
Καλώ εσάς που σήμερα τυπικά είστε το σύμβολο της διανόησης στη χώρα, καλώ τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που πρέπει στην αιχμή της νιότης τους να δείξουν βαθειά ωριμότητα για το μέλλον το δικό τους και των επόμενων γενιών και βέβαια το σύνολο του πολιτικού συστήματος να ανοίξουμε μαζί το κεφάλαιο Πανεπιστήμια με ΤΟΛΜΗ και ΣΥΝΕΣΗ για να δώσουμε Ελπίδα και Προοπτική στον λαό μας.
Διαβάζοντας το παρακάτω
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100008_06/08/2010_410573
θα βαρεθώ να ακούω τις τετριμμένες απλοϊκές εκθέσεις ιδεών των εκάστοτε πολιτικών ηγεσίων του Υπ. παιδείας. θα ακούσουμε επιτέλους κανένα συγκεκριμένο σχέδιο πως σκοπεύουν να αντιστρέψουν την κατάσταση;;;;
ιδεες υπάρχουν πολλές και ειμαι σίγουρος ότι ο καθένας μπορει να καταθέσει πολλές
σημασία δεν έχει τι πιαστευει ο καθένας μας, αν διαφωνεί ή συμφωνεί με το προτεινόμενο μοντέλο και σχέδιο. το θέμα ειναι να υπάρξει σχέδιο (υπάρχει ;;;) και αποφασιστικότητα χωρίς υστεροβουλίες (γιατί αν υπάρξουν το σχέδιο και η εφαρμογή του θα καταρευσουν).
αλήθεια η κα υπουργός τα έχει καταλάβει όλα αυτα;;;;
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=560382
Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν.
Είναι δυνατόν τέτοιοι άνθρωποι να διδάσκουν σε Ελληνικά ΑΕΙ;
Αυτή η ανοησιολογία περνάει στην Ελλάδα για αριστερή ιδεολογία.
Για άλλη μία φορά και συγχωρέστε την επανάληψη…
Ε ρε Τρόικα και Μνημόνιο που χρειάζεται η χώρα ΚΑΙ στην Παιδεία!
Quoting: ‘…Η Σορβόννη, το Μπέρκλεϋ ή το δικό μας Πολυτεχνείο δεν ήταν συμβάντα που απλώς επισυνέβησαν στον πανεπιστημιακό θεσμό, αλλά ιστορικές πραγματώσεις μιας μονίμως ανοικτής, εγγενούς δυνατότητας του Πανεπιστημίου όπως το ξέρουμε’.
Ο συγγραφέας του άρθρου ξέρει τον τρόπο λειτουργίας και τους θεσμούς στο Berkeley?
Με το επιχείρημά του αυτό ακυρώνει όλo τoν συλλογισμό του, διότι αποδεικνύεται εμπράκτως ότι η ποιοτική αναβάθμιση, η σύνδεση με την παραγωγή και η απαλλαγή από τις αγγυλώσεις μας δεν συνεπάγεται κατ’ανάγκη μείωση των κοινωνικών και πολιτικών αντανακλαστικών μιας ακαδημαϊκής κοινότητας. Είναι προφανές ότι όταν ο κοινωνικός περίγυρος το απαιτεί ακόμα και το Νο 3 (Berkeley) στην καταραμένη, νεοφιλελεύθερη λίστα της Σαγκάης (2009) μπορεί να γίνει πεδίο κοινωνικών αγώνων.
Βέβαια αν υιοθετήσουμε όσα συζητώνται, δεν ξέρω αν ΔΕΠ με τέτοιες ιδέες θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε ένα πανεπιστήμιο τύπου Berkeley…
ΥΓ. Δεν θα με χαλούσε καθόλου αν το ΕΜΠ (που αναφέρθηκε μαζί με το Berkeley ως παράδειγμα) έκανε copy-paste τον κανονισμό λειτουργίας του Berkeley. Αυτοί που φαίρνουν το Berkeley ως παράδειγμα μπορούν να ισχυριστούν το ίδιο?
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=348565&dt=14/08/2010
Ενδιαφέροντα ιστορικά:
http://xeretismata.blogspot.com/2010/08/blog-post_14.html
Αυτό περί φοιτητικών συλλόγων ΝΠΔΔ δεν το ήξερα.
Ακούγεται ενδιαφέρουσα η ιδέα. Να λογοδοτούν
Prosoxi….kai ta penepistimia epi XOYNTAS eginan NΠΠΔ …gia na mporei na ta elenxei ..i xoynta!!!
Episis episimeno oti ΝΠΠΔ ειναι το ΤΕΕ, o dikigorikos silogoa ..ola ta epimelitiria!!!!
@Θέμης Λαζαρίδης
To Βατερλώ της εκπαιδευτικής πολιτικής της ΝΔ ήταν ο νόμος 815 με Βαρβιτσιώτη ΥΠΕΠΘ. Αν θέσπιζε μεταβατικά να ισχύσει ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΟΙΤΗΤΗΣ μετά την ψήφισή του, θα είχαμε απαλλαγεί από ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ του συμπλέγματος των νόμων παιδείας του ΠΑΣΟΚ…
Αν οι φοιτητικοί σύλλογοι ήσνα ΝΠΔΔ τότε ΟΛΑ θα είχαν τον ΤΡΟΠΟ για τον ΝΟΜΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ των ενεργειών των διοικήσεων των φοιτητών….
Το νομικό καθεστώς των ΑΕΙ και των φοιτητικών συλλόγων, καθόλου δεν θα επηρρέαζε την αποδοτικότητά τους. Το πρόβλημα είναι οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ που στελεχώνουν(=διοικούν) τα μεν και τα δε…
Το μεν (ΑΕΙ) τυχάρπαστοι αρπα-κολατζήδες, κολαούζοι των κομμάτων που ΙΔΙΟΤΕΛΩΣ βάζουν το ΑΤΟΜΙΚΟ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ συμφέρον πάνω από το ΑΕΙ.
Τους δε υπάρχουν κάτι μισο-φοιτητές (συνήθως ΔΕΝ μπήκαν με εξετάσεις αλλά ΗΛΘΑΝ με μεταγραφή) που ξέρουν καλύτερα τα καφενεία ΓΥΡΩ από την σχολή τους παρά τα αμφιθέατρα…Δε μιλάμε γιά βιβλία γιατί ΔΕΝ τα έχουν “κόψει” τα φύλα τους και διαβάζουν ΣΟΣ θέματα μόνον.
@nikitaras tourkofagos
Είναι βέβαιο ότι η περίοδος του “815″ επηρέασε καθοριστικά τα πανεπιστημιακά πράγματα. Ήταν μια περίοδος υπερβολών που χαρακτήριζε ολή την κοινωνία. Δεν είναι εύκολο να την αποτιμήσει κανείς σε 2-3 σειρές. Όμως για την ιστορική αλήθεια επισημαίνω ότι υπήρχε η πρόβλεψη να ισχύει μεταβατικά για όποιον/α γινόταν φοιτητής/ρια. Ήμουν πρωτοετής φοιτητής όταν ψηφίστικε. Ο 815 ίσχυε μόνον για τη σειρά μου. Εξ ου και ένα από τα συνθήματα των (πολύ μεγάλων) διαδηλώσεων τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1979 ήταν “Κανείς στις εξετάσεις χωρίς πρωτοετείς”. Τον Φεβρουάριο του 1980 έπρεπε να διεξαχθεί η λεγόμενη “τρίτη εξεταστική” χωρίς εμάς. Οι μεγαλύτερες σειρές διατηρούσαν το προνόμιο για “τρίτη εξεταστική” και “τέταρτη πτυχιακή”.
Ίσως είναι καιρός να αρχίσει μια επιστημονκή έρευνα για την περίοδο εκείνη, η οποία πράγματι σημάδεψε τις εξελίξεις ντα επόμενα 30 χρόνια.
@Ορέστης Καλογήρου
Λεμπομέρειες ΔΕΝ θυμάμαι. Αλλα ΜΠΟΡΟΥΣΕ να ισχύει το “νέο” σύστημα ΜΟΝΟΝ γιά όποιον ΕΓΙΝΕ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ 815. Η ΣΤΕΝΟΚΕΦΑΛΙΑ του τότε ΥΠΕΠΘ Βαρβιτσιώτη, που είχε ΣΤΟΧΟ 100%, (και μακάι να το ΜΠΟΡΟΥΣΕ…) οδήγησε σε μηδενική υλοποίηση.
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=22/08/2010&id=195250
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_06/09/2010_354057
Τροποποιήσεις διατάξεων για στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα
Οι πολλές-πολλές συζητλήσεις γιά αλλαγές στην διοίκηση των ΑΕΊ έχω την γνὠμη ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΟΥΝ τροποποποίηση του συντάγματος που ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ…
Σχετικό:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_16/09/2010_1292620
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=355312&ct=32&dt=19/09/2010
«Αλλάζει ο τρόπος διοίκησης των ΑΕΙ και το πρυτανικό συμβούλιο αντικαθίσταται από διοικητικό συμβούλιο.Δεν έχει «κλειδώσει» ακόμη το θέμα της συμμετοχής στα ΔΣ των ΑΕΙ προσωπικοτήτων εκτός του κάθε πανεπιστημίου.»
Αλίμονο. Αν δεν έχει κλειδώσει αυτό, τότε τι συζητάμε.
Πάντως για το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο προτάθηκε από τον ΓΑΠ η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη για Πρόεδρος της Διοικούσας. Η Αννα τα στήλωσε…Μήπως μας ετοιμάζουν τέτοια;
Θέμη την άποψή σου…επ’ αυτού. Μη με παραπάεμψεις στο βιβλίο σου…
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=359972&dt=12/10/2010
Διαβάστε τις θέσεις της ΠΟΣΔΕΠ και κρίνετε αν αυτές ταιριάζουν στη λέξη «αντάρτικο» της επικεφαλίδας. Σοβαρή δημοσιογραφία σίγουρα δεν είναι. Μπορεί να είναι η προσφιλής τακτική προσέλκυσης του ενδιαφέροντος για πώληση φύλλων ή ίσως κάτι πιο sinister, όπως εξυπηρέτηση συμφερόντων που έχουν προσβάσεις στα ΜΜΕ.
Εδώ εχθές και προχθές, ενώ όλοι ήξεραν την δήλωση που έκανε ο Γιούνκερ, όλα τα Παπαγαλάκια λέγανε ότι αναφερόταν στον Καραμανλή και όχι στον Γ.Α.Π. (Παπαχρήστου ΝΕΑ και το κακό συναπάντημα)
Ποιο το συμπέρασμα;
@Παραμυθιασμένος
Τώρα το είδα. Καλή είναι η Αγγελοπούλου, αλλά για άλλα πράγματα, όχι για ΔΕ πανεπιστημίου.
@ 8EMH
8EMH , EIXES ANAROTH8EI…GIA TA CV TON PROEDRON SAPE KAI SATE. MALISTA EIXES GRAPSEI KAI KATI STO BLOG TOY PANARETOY.
EPIDI EGO MEXRI TORA DEN EXO BREI TA CV KAI DEN EXO DEI KAI APANTHSEIS…..LEO MIPOS SOY APANTHSE ME EMAIL ????
TA BRIKES-EMA8ES …. TA CV TELIKA ???
(Το ακόλουθο κείμενο της Υπουργού κ. Διαμαντοπούλου το έλαβα με μέιλ. Συγχαρτήρια στην Υπουργό. Τουλάχιστον φαίνεται ότι έχει καλούς συμβούλους και κειμενογράφους. Βέβαια η λέξη “φιλαναγνωσία” είναι ελληνικά το λιγότερο απαράδεκτη)
Dear HEC Academic forum,
Who said that our Minister of Education does not care about our language?
Who said that she does not like the word “ΕΘΝΙΚΗ”?
Evangelos Rigos
The Administrator
Σας στέλνουμε επικαιροποιημένο κείμενο ομιλίας της Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στην οποία η κα Υπουργός παρουσιάζει ολοκληρωμένο σχεδιασμό για την ελληνική γλώσσα, την Εθνική Στρατηγική για την Ελληνική Γλώσσα, που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον Απόδημο Ελληνισμό.
cad
Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Άννα Διαμαντοπούλου παρουσιάζει την Εθνική Στρατηγική για την Ελληνική Γλώσσα
ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
«Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας
Πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών
Μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες;»
Γιώργος Σεφέρης, «Μυθιστόρημα», Η΄
Χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη και συνεκτική στρατηγική για την ελληνική γλώσσα, εντός και εκτός συνόρων της χώρας μας.
Πιστεύω ακράδαντα στη δύναμη και τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας. Ιδιαίτερα σήμερα, σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στη δίνη μιας πολύ μεγάλης κρίσης, η ελληνική γλώσσα μπορεί να μας δώσει αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση, εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, εμπιστοσύνη σχετικά με την ταυτότητά μας και τις τεράστιες δυνατότητες που διαθέτουμε. Η υπεροχή της γλώσσας μας, σε συνδυασμό με μια καλά σχεδιασμένη και οργανωμένη προσπάθεια, μπορεί να αποφέρει πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Υπάρχει ευρύτατο πεδίο δράσης. Έχουμε υποχρέωση να βάλουμε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών μας, εργαζόμενοι με δέσμευση και αφοσίωση για την επίτευξή τους. Αν σήμερα η αγγλική γλώσσα είναι για όλους τους λαούς του κόσμου, η πρώτη ξένη γλώσσα που προτιμάται από ανάγκη, ας κάνουμε την ελληνική, την πρώτη ξένη γλώσσα που θα προτιμάται από επιλογή, από άποψη!
Πρόκειται για φιλόδοξο στόχο, αλλά είμαι πεπεισμένη πως είναι εφικτός. Είναι στο χέρι μας. Η ιστορία, ο πολιτισμός αλλά και οι προκλήσεις της σημερινής εποχής είναι σύμμαχοί μας. Βασική προϋπόθεση είναι να ξεκινήσουμε από το ίδιο μας το «σπίτι».
«Όταν δεν βρίσκουμε τις λέξεις, πιανόμαστε στα χέρια!» είχε πει το 2008 σε ομιλία της για την εκπαίδευση στη Γαλλική Ακαδημία, η Γαλλίδα ακαδημαϊκός και κορυφαία ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί. Φράση συγκλονιστική, που καταδεικνύει, με έναν πολύ παραστατικό τρόπο, πως τα όρια μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας σημαίνονται με λέξεις. Κι αν μας λείψουν, θα εκλείψει ο ίδιος ο πολιτισμός.
Ιδιαίτερα για εμάς, Έλληνες και Ελληνίδες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, θα συνιστούσε πραγματικά τραγική ειρωνεία να μας λείψουν οι λέξεις, όταν η ελληνική γλώσσα, από τη μακρινή αρχαιότητα μέχρι σήμερα, έχει να επιδείξει έναν εντυπωσιακό πλούτο από λεξίτυπους, καθώς μιλιέται και εξελίσσεται μέσα στους αιώνες και όταν ένα μεγάλο τμήμα από τους λεξίτυπους άλλων γλωσσών, όπως της αγγλικής, είναι αμιγώς ελληνογενές. Στο Merrian Webster, το πληρέστερο σήμερα αμερικανικό λεξικό, σε σύνολο 166.724 λέξεων η συμμετοχή ελληνογενών λέξεων είναι 42.914, αριθμός που αντιστοιχεί στο 25,73%. H μία στις τέσσερις λέξεις του είναι ελληνογενής.
Αλλά και σήμερα, βασικοί όροι της επιστημονικής και τεχνολογικής πρωτοπορίας εκφράζονται με ελληνικά γλωσσικά δάνεια. Nanotechnology: νανοτεχνολογία. Κι αυτή η λέξη που στα αγγλικά φαίνεται σαν μια σειρά από τυχαία γράμματα, μια σύμβαση δηλαδή, στα ελληνικά, η ετυμολογική της σύνθεση, το σημαίνον (η λέξη) έχει πρωτογενή σχέση με το σημαινόμενο (την έννοια). Είναι αυτή η ιδιότητα της ελληνικής γλώσσας που έκανε τον κορυφαίο φυσικό και έναν εκ των θεμελιωτών της κβαντομηχανικής Βέρνερ Χάιζενμπεργκ να πει: «Η θητεία μου στην αρχαία ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στη λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο». Δεν είναι μικρό πράγμα η αναγνώριση αυτή από τον διανοητή στον οποίο οφείλουμε την «αρχή της απροσδιοριστίας»! Θα μπορούσαμε να πολλαπλασιάσουμε τα παραδείγματα.
Η σημαντικότητα, λοιπόν, της πρόκλησης είναι δεδομένη. Για αυτό οφείλουμε όλοι, φορείς και άτομα, να εργαστούμε σκληρά και μεθοδικά για να καταρτίσουμε μια ολοκληρωμένη και συνεκτική στρατηγική για την ελληνική γλώσσα, εντός και εκτός συνόρων. Στρατηγική που θα εμπνεύσει και θα συστρατεύσει τους καλύτερους, για να επιτύχουμε το καλύτερο. Στρατηγική που θα καλύψει το εμφανές έλλειμμα που υπάρχει σήμερα και το οποίο ίσως αντανακλά μια ψυχολογία προεξοφλημένης συνθηκολόγησης με την αδιαφορία, για την τύχη της ελληνικής γλώσσας.
Είναι, όμως, αδιανόητο για εμάς να συνθηκολογήσουμε με την αδιαφορία. Η ελληνική γλώσσα πρέπει να είναι μέλημα όλων μας. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, της ταυτότητας και του πολιτισμού μας και ταυτόχρονα ουσιαστικό και συστατικό στοιχείο της κοινωνικής συνοχής και της ανάπτυξης του τόπου.
Ιδιαίτερα στους σημερινούς δύσκολους καιρούς, είναι ανάγκη περισσότερο από ποτέ να στραφούμε στα βασικά και τα θεμελιώδη. Κάθε κοινωνία χρειάζεται ενίοτε να επιστρέφει στα βασικά. Είναι, λοιπόν, η ιστορική στιγμή να το κάνει και η ελληνική. Αυτή είναι μια πραγματική ευκαιρία της κρίσης. Όχι για να δοξάσουμε κάποιες απαράγραπτες αρχές, αλλά για να επιβεβαιώσουμε ότι τουλάχιστον για κάποια βασικά ερωτήματα, έχουμε καταλήξει σε κοινούς τόπους, ότι οι απαντήσεις μας έχουν τον χαρακτήρα του αυτονόητου. Με βάση αυτές τις απαντήσεις μπορούμε να δώσουμε διεξόδους, να μεταλλάξουμε τις αδυναμίες μας σε δημιουργικές εμπειρίες. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να επαναλαμβάνουμε τη συζήτηση κάθε φορά από την αρχή σαν να ανακαλύπτουμε εκ νέου τον τροχό.
Είναι αυτονόητο ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να μιλούν, να γράφουν και να σκέφτονται με σωστά ελληνικά. Όπως αυτονόητο είναι ότι η γλωσσική αγωγή θα πρέπει να συνιστά υψηλή προτεραιότητα για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Αυτονόητο είναι επίσης ότι η γλώσσα, μας ενώνει και μας ταυτοποιεί. Όχι σαν κάποιο «περιούσιο λαό» αλλά ως λαό με αυτογνωσία, ο οποίος σεβόμενος την κληρονομιά του μπορεί να έχει ένα καθαρό όραμα για την Ελλάδα του μέλλοντος και πρώτα απ’ όλα τη γλωσσική κληρονομιά του, που είναι η βάση του «σκέπτεσθαι».
Για αυτές τις προκλήσεις αξίζει και πρέπει να εργαστούμε, χωρίς ωραιοποιήσεις, αλλά και χωρίς δαιμονοποιήσεις. Ο τρόπος με τον οποίο ομιλούν σήμερα οι 15χρονοι, μπορεί να μας παραξενεύει, αλλά δεν συνιστά απειλή για τη γλώσσα. Περισσότερο ίσως θα πρέπει να μας προβληματίζει η ταλαιπωρία της γλώσσας στην έντυπη και ηλεκτρονική δημοσιογραφία και ευρύτερα στη δημόσια επικοινωνία.
Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι όλοι οι πολίτες και κυρίως οι νέες γενιές να κατέχουν ικανό γλωσσικό απόθεμα για σκέψη και έκφραση.
Αυτή είναι η μία διάσταση του σημερινού εγχειρήματος. Θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε ως «εσωτερική». Η άλλη διάσταση, η «εξωτερική», αφορά στην παρουσία της ελληνικής γλώσσας έξω από τα εθνικά σύνορα.
Ο ρόλος της ελληνικής γλώσσας είναι εξαιρετικά σημαντικός για την παγκόσμια ιστορία και την εξέλιξη του σύγχρονου πολιτισμού. Δεν θα επαναλάβω πολύ γνωστές αναγνωρίσεις αυτής της προσφοράς. Θα επικαλεστώ μόνο την πολύ πρόσφατη άρνηση του σκηνοθέτη Ζαν Λικ Γκοντάρ, να παρευρεθεί στο φεστιβάλ των Κανών σε ένδειξη συμπαράστασης προς την Ελλάδα, που τη συνόδευσε με μία δήλωση στην οποία μεταξύ άλλων είπε: «Όλοι χρωστάµε λεφτά στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να απαιτήσουν από τον σύγχρονο κόσµο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα».
Σήμερα ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε πελώριες προκλήσεις. Είναι σαφές, περισσότερο από ποτέ, πως η παγκοσμιότητα των αγορών, των επικοινωνιών, των ανταλλαγών, έχει ανάγκη από θεμελιώδεις αξίες, πάνω στις οποίες μπορεί να οικοδομηθεί ένας νέος, περισσότερο ανθρώπινος, κόσμος. Σε μια συγκυρία χαοτικών απορρυθμίσεων, κεντρικές έννοιες της ελληνικής σκέψης όπως η ηθική, η αρετή, η φρόνηση, η δικαιοσύνη, η πολιτική συμμετοχή, το μέτρο, προσλαμβάνουν το χαρακτήρα κρίσιμων διακυβευμάτων της εποχής μας.
Η εποχή των μεγάλων ιδεολογιών έχει παρέλθει. Οι σύγχρονες κοινωνίες δεν αναζητούν «- ισμούς» αλλά θεσμούς. Και οι θεσμοί για να λειτουργούν προϋποθέτουν όχι μόνο ενεργό συμμετοχή αλλά ορθολογική σκέψη και δράση. Στοιχεία τα οποία ανέδειξε ο ελληνικός πολιτισμός και τα οποία διατηρούν αναλλοίωτη τη διαχρονική σημασία τους.
Οι εισαγωγικές αυτές διαπιστώσεις είναι αναγκαίες για να περιγραφεί το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο καλούμαστε να χαράξουμε και να ξεδιπλώνουμε τη στρατηγική μας για την ελληνική γλώσσα και τη γλωσσική αγωγή και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Οι παρεμβάσεις μας εκτυλίσσονται σε τρία επίπεδα:
Πρώτο και σημαντικό κεφάλαιο είναι η διδασκαλία της γλώσσας στην ελληνική εκπαίδευση. Στα 800 ολοήμερα δημοτικά σχολεία με ενιαίο αναμορφωμένο πρόγραμμα, που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο, αυξάνονται οι ώρες διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Στόχος είναι η ενίσχυση της φιλαναγνωσίας, με την ανάγνωση και λογοτεχνικών κειμένων, από την Α’ δημοτικού, ώστε το παιδί να έρθει σε επαφή με το βιβλίο. Ως προς αυτό υπάρχει στενή συνεργασία με λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Δίνουμε τη δυνατότητα σε κάθε Σύλλογο Εκπαιδευτικών να επιλέξει τον τρόπο, με τον οποίο θα οργανώσει τέτοιου είδους δραστηριότητες, με στόχο πάντοτε το παιδί να έρθει κοντά στην ελληνική λογοτεχνία, από πολύ μικρή ηλικία.
Δεύτερο σημαντικό πεδίο είναι η διδασκαλία της γλώσσας στα σχολεία του εξωτερικού. Δεν είμαστε τόσοι πολλοί, ώστε να έχουμε την πολυτέλεια η τρίτη και τέταρτη γενιά των αποδήμων μας να μη μιλάει ελληνικά. Είναι μια μεγάλη απώλεια αυτή και ταυτόχρονα ένα λάθος μήνυμα προς τον υπόλοιπο κόσμο για τη σημασία που εμείς οι ίδιοι αποδίδουμε στη γλώσσα μας. Το κέντρο βάρους, λοιπόν, στα σχολεία του εξωτερικού πρέπει να είναι η γλώσσα, η ιστορία και ο πολιτισμός. Γι’ αυτό και επικεντρωνόμαστε, όσον αφορά στο ανθρώπινο εκπαιδευτικό δυναμικό, κατά προτεραιότητα στους νηπιαγωγούς, στους δασκάλους και στους φιλολόγους.
Σε δεύτερη κατηγορία είναι οι ειδικότητες εκείνες, οι οποίες ασχολούνται με τον πολιτισμό, δηλαδή γυμναστές που ξέρουν χορούς και μουσικοί. Στο θέμα των σχολείων του Απόδημου Ελληνισμού έχει ήδη ξεκινήσει διαβούλευση και με το Συμβούλιο Αποδήμων, ώστε πολύ σύντομα να καταλήξουμε σε ένα νέο σχέδιο λειτουργίας των σχολείων ανά ήπειρο και ανά περιοχή, με επίκεντρο την ελληνική γλώσσα, την ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό.
Γενικότερα, οι Απόδημοι Έλληνες θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα εκμάθησης της γλώσσας σε υψηλό επίπεδο, που να αντανακλά και τις προσαρμογές που υφίσταται. Επίσης, απαιτείται προσπάθεια προώθησης της ελληνικής και σε πανεπιστημιακό επίπεδο και ακαδημαϊκούς κύκλους του εξωτερικού.
Συνάμα, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό μπορεί να αποτελέσει και εργαλείο διπλωματίας, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Τρίτο πεδίο παρέμβασης συνιστά η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε ανήλικους και ενήλικους παλιννοστούντες και μετανάστες. Η γνώση της ελληνικής γλώσσας στη χώρα μας από τους μετανάστες είναι το κυρίαρχο στοιχείο ενσωμάτωσης και ένταξης. Στον τομέα αυτό υπάρχει και αναβαθμίζεται σειρά προγραμμάτων.
Συγκεκριμένα:
· Η παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού για την υποστήριξη της ελληνικής γλώσσας, κυρίως με την αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας. Η αξιοποίησή της για την δημιουργία υλικού, το οποίο θα υποστηρίζει, από πολύ νεαρή ηλικία, τη σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας και ο ειδικός σχεδιασμός για αυτή την πρώτη γενιά του διαδικτύου, είναι μία από τις προτεραιότητες και τις ενότητες στις οποίες δίνουμε μεγάλη σημασία.
· Η ενίσχυση της έρευνας στο θέμα της γλώσσας, της γλωσσολογίας και της γλωσσικής αγωγής, δηλαδή από την αρχαία ελληνική μέχρι την εξέλιξη της σημερινής γλώσσας και παράλληλα υποστήριξη των λογοτεχνικών και των επιστημονικών σπουδών.
· Η αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων για εξ’ αποστάσεως διδασκαλία και αυτοεκπαίδευση. Αυτό αφορά στους Έλληνες ενήλικες σε όλα τα σημεία του πλανήτη, οι οποίοι θα ήθελαν να μάθουν ή να βελτιώσουν την γνώση της ελληνικής γλώσσας εξ’ αποστάσεως.
Επίσης, το Υπουργείο ενισχύει την υποστήριξη των Σπουδών Μετάφρασης και Διερμηνείας.
Μια πολύ μεγάλη πρωτοβουλία που συνιστά άμεση προτεραιότητα για το Υπουργείο Παιδείας είναι η καθιέρωση ενός σοβαρού και αξιόπιστου Πιστοποιητικού Ελληνομάθειας. Για να είναι ένα πιστοποιητικό κύρους, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες, έχει πολύ μεγάλη σημασία ποιος φορέας το χορηγεί.
Μελετούμε τη δημιουργία ενός ισχυρού οργανισμού για την ελληνική γλώσσα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ο οποίος με επιστημονική εγκυρότητα θα βεβαιώνει και θα πιστοποιεί την ελληνομάθεια. Θα έχει τη μορφή ενός Διεθνούς Δικτύου Σημείων Επαφής με την Ελληνική Γλώσσα και τον Ελληνικό Πολιτισμό, σε οργανική διασύνδεση με το σύνολο των Εδρών Ελληνικής Γλώσσας και Ελληνικών Σπουδών που λειτουργούν σήμερα σε όλο τον κόσμο. Μια πρώτη σκέψη για την επωνυμία αυτού του Διεθνούς Δικτύου, είναι να φέρει το όνομα «Λόγος» (Logos) που σηματοδοτεί την κορυφαία συνεισφορά της ελληνικής σκέψης στον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο ελληνικός λόγος έγινε η γέφυρα για να περάσει η ανθρωπότητα στον κόσμο της λογικής. Σήμερα είναι επιτακτικό το αίτημα να παραμείνει σε αυτόν.
Για το συντονισμό της όλης στρατηγικής, προωθούμε την ιδέα της σύστασης ενός Εθνικού Συμβουλίου για τη στήριξη και προώθηση της ελληνικής γλώσσας. Για το θέμα αυτό είχα ήδη μία πρώτη συζήτηση και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, ώστε η σύνθεση του Συμβουλίου να αντανακλά μια πραγματική συστράτευση αξιόλογων Ελλήνων από κάθε γωνιά του πλανήτη. Πρόκειται για θεσμό που θα καταδεικνύει τη συλλογική μας βούληση να φέρουμε την ελληνική γλώσσα στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος. Είχα την απόλυτα θετική ανταπόκριση του Προέδρου και το ενδιαφέρον του, ώστε το όλο εγχείρημα να έχει τη θετικότερη δυνατή έκβαση.
Οι προκλήσεις είναι, λοιπόν, μεγάλες. Απαιτούν ένα «εγερτήριο σάλπισμα», ένα οικουμενικό προσκλητήριο για τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας. Απαιτούν να ενώσουμε όλοι μας χέρια, ιδέες, δυνάμεις και εμπειρίες. Μπορούμε. Μπορούμε να κάνουμε να νιώσουν την ελληνική ως δική τους γλώσσα και να την επιλέξουν «από άποψη» όπως είπα και στην αρχή, χιλιάδες ή – γιατί όχι; – και εκατομμύρια δυνητικοί φίλοι της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μπλα μπλα μπλα και πάλι μπλα. Αν την ενδιέφεραν την κυρία όλα αυτά το πρώτο που θα έκανε θα ήταν να αλλάξει όλα αυτά τα απαράδεκτα βιβλία που διδάσκουν την γλώσσα μας από το Δημοτικό ως το Λύκειο, όπως και το να ξανασκεφτεί την υιοθέτηση της επικοινωνιακής μεθόδου για την διδασκαλία της μητρικής γλώσσας. Βιβλία και μέθοδος διδασκαλίας οδηγούν κατευθείαν σε αγραμματοσύνη.
Η φιλαναγνωσία είναι κάτι που αφορά 800 δημοτικά της χώρας; Δεν βλέπω κάποια προταση για τις υπόλοιπες ταξεις προκειμένου τα παιδιά να αγαπήσουν την λογοτεχνία. Θεωρεί πως το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας διδάσκεται σωστά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο;
Περί των μεταναστών. Ας δώσει κανένα κονδύλι να πάρει κανένα δάσκαλο κι ας αφήσει τα φρου φρου και αρώματα. Οι τάξεις ένταξης υπολειτουργούν, γιατί οι δάσκαλοι δεν φτάνουν. Σε ποιόν να πρωτομάθεις Ελληνικά όταν σε τάξεις του κέντρου της Αθήνας υπάρχουν 20 αλλοδαποί που δεν ξέρουν γρι Ελληνικά και 3 Έλληνες στην καλύτερη περίπτωση;
Εκτός από εκθέσεις ιδεών, όπου τα λόγια είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με τα έργα, και κατασπάτάληση των κονδυλίων της Ε.Ε. σε ανοησίες σκοπεύει να κάνει καμιά σοβαρή δουλειά το Υπουργείο όσον αφορά την Παιδεία αυτού του τόπου;
Να επισημάνουμε και την ίδρυση ενός ακόμη Εθνικού Συμβουλίου. Γεμίσαμε εθνικά συμβούλια και προκοπή δεν βλέπουμε.
Αυτό για το 25% ελληνογενών λέξεων μου φαίνεται μπαρούφα. Αποκλείεται η μία στις 4 αγγλικές λέξεις να είναι ελληνογενής.
@Choris Meso
Μάλλον εννοεί το ποσοστό των έμμεσων δανείων, δηλ. μέσω άλλων γλωσσών όπως π.χ. τα λατινικά, το οποίο πράγματι μπορεί να φτάνει το 25%. Όμως το ποσοστό των λέξεων που προέρχονται άμεσα από τα ελληνικά είναι 5%. Και η αίσθησή μου είναι ότι στην καθημερινότητά του ο μέσος Άγγλος είναι λίγο απίθανο να χρησιμοποιήσει το ελληνικό λεξιλόγιο που υπήρχε σε εκείνο το αγγλικό κείμενο του Ζολώτα που είχε γραφτεί αποκλειστικά με ελληνικές λέξεις.
Γνωρίζει κανείς αν τα πρακτικά των διαφόρων συνελεύσεων που γίνονται στα Πανεπιστήμια σήμερα (ΓΣ Τμημάτων, π.χ.) πρέπει υποχρεωτικά από δω και πέρα να δημοσιοποιούνται στο πρόγραμμα “Διαύγεια”;