Greek University Reform Forum

@αμαν

Ίσως θα πρέπει να μας πεις μερικά πράγματα για το πώς φαντάζεσαι το μοντέλο της επιλογής, για να δούμε πρώτον εάν έχουμε διαφωνία και δεύτερον εάν αυτή είναι επί της αρχής, επί των πρακτικών ζητημάτων ή επί των πιθανών συνεπειών που μπορεί να φοβάται ο ένας ή ο άλλος.

physicist :
@αμαν
Ίσως θα πρέπει να μας πεις μερικά πράγματα για το πώς φαντάζεσαι το μοντέλο της επιλογής, για να δούμε πρώτον εάν έχουμε διαφωνία και δεύτερον εάν αυτή είναι επί της αρχής, επί των πρακτικών ζητημάτων ή επί των πιθανών συνεπειών που μπορεί να φοβάται ο ένας ή ο άλλος.

Το φαντάζομαι ως ένα σύστημα με κουπόνια, όπου ο φορολογούμενος θα δικαιούται να επιλέγει που θα ξοδέψει τα χρήματα των φόρων του. Επίσης με μείωση στις προσλήψεις εκπαιδευτικών πρέπει να γίνει ένα σύστημα σχολικών λεοφορείων για να μπορούν οι μαθητές να επιλέγουν σχολεία που δεν είναι διπλα στην κατοικία τους. Σχολεία που δεν τα επιλέγει κανείς να κλείνουν και οι εκπαιδευτικοί να απολύονται.

Επίσης να πρέπει το σχολείο να έχει παραπάνω δικαίωμα επιλογής στη διδακτέα ύλη, έτσι να δημιουργηθούν σχολεία που π.χ. εστιάζουν σε θετικές επιστήμες, άλλα σε κλάσικς και με διαφορετικές μεθόδους διδασκαλίας, ώστε τα παιδιά να μπορούνε να βρούνε το στυλ που τους ταιριάζει.

Το σχολείο επίσης να έχει δικαίωμα βάσει τυπκών προσώντων να βάζει “βάση” στους εκπαιδευτικούς που δέχεται.

Ακόμα στη διοίκηση να έχουν αυξημένο ρόλο οι γονείς, εάν ένας εκπαιδευτικός κάνει μαλπράκτις (δείρει μαθητή) ή είναι ινκομπήτεντ (κοιμάται) ας απολύεται.

@αμαν

Ευχαριστώ που διέθεσες το χρόνο να γράψεις πιο αναλυτικά! Θα σκεφτώ αυτά που λες και θα επανέλθω. Η πρώτη μου αντίδραση είναι ανάμεικτη, βλέπω πράγματα που μου αρέσουν, βλέπω πράγματα που σηκώνουν συζήτηση.

Είναι δέσιμο να πάει το παιδί με το ζόρι σε ένα σχολείο που πιθανώς δεν του ταιριάζει

@αμαν
Να υποθέσω πως μάλλον δεν έχεις μπει σε τάξη με παιδιά και δεν είσαι γνώστης του χώρου.
Χαρακτηριστικό των παιδιών η ευμετάβλητη άποψη. Παράγοντες που το επηρρεάζουν οι παρέες οι φίλοι ή η τάση της εποχής. Όταν λες δεν του ταιρίαζει μάλλον εννοείς πως δεν ταιριάζει στους γονείς του παιδιού και τις επιθυμίες τους για το μέλλον του.
Το μοντέλο με τα κουπόνια κατηγοριοποιεί παιδιά κατηγοριοποιώντας εκ προοιμίου τους γονείς. Δεν έχουν όλοι οι γονείς την ίδια γνώση σχετικά με τις δυνατότητες των παιδιών τους ούτε γνωρίζουν όλο το εκπαιδευτικό σύστημα και τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει για το παιδί τους.
Με βάση το σκεπτικό με τα κουπόνια να υποθέσω ότι τα σχολεία που έχουν μεγάλα ποσοστά αλλοδαπών μαθητών η τσιγγάνων είναι για κλεισιμο. Και τα παιδιά τι θα γίνουν;

@αμαν
Δύο πράγματα που είναι προβληματικά με αυτό που γράφεις

1. Το σχολείο είναι για πολλούς γονείς ένα μέσο φύλαξης των παιδιών όσο αυτοί δουλεύουν. Αρκετοί από τους γονείς δεν ενδιαφέρονται για την ακαδημαϊκή εξέλιξη των
παιδιών τους.

2. Στα μικρά χωριά νησιά κτλ δεν υπάρχουν πολλές επιλογές σχολείων σε αυτό συμφώνησες. Στα μεγάλα αστικά κέντρα η πρόταση σου δημιουργεί προβλήματα διαχείρισης. Για παράδειγμα, χωρίς να γνωρίζω τον ακριβή αριθμό, πιστεύω ότι σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αθήνα μπορεί να υπάρχουν 300-400 χιλιάδες μαθητές. Πως θα διαχειριστείς τις προτιμήσεις τους; Οι πρώτες επιλογές θα μπορούν να απορροφήσουν λίγους από αυτούς κτλ. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο κεντρικά, όπως οι επιλογές των εισαγωγικών στα πανεπιστήμια.

Τέλος, σε ένα πνιγμένο στο κυκλοφοριακό αστικό κέντρο για σκέψου χιλιάδες παιδιά να κάνουν χιλιόμετρα γύρω γύρω. Για να μην μιλήσουμε για το κόστος σε καύσιμα.
Ούτε για τον χαμένο χρόνο των παιδιών στο πήγαινε έλα.

sep05072 :
Είναι δέσιμο να πάει το παιδί με το ζόρι σε ένα σχολείο που πιθανώς δεν του ταιριάζει
@αμαν
Να υποθέσω πως μάλλον δεν έχεις μπει σε τάξη με παιδιά και δεν είσαι γνώστης του χώρου.
Χαρακτηριστικό των παιδιών η ευμετάβλητη άποψη. Παράγοντες που το επηρρεάζουν οι παρέες οι φίλοι ή η τάση της εποχής. Όταν λες δεν του ταιρίαζει μάλλον εννοείς πως δεν ταιριάζει στους γονείς του παιδιού και τις επιθυμίες τους για το μέλλον του.
Το μοντέλο με τα κουπόνια κατηγοριοποιεί παιδιά κατηγοριοποιώντας εκ προοιμίου τους γονείς. Δεν έχουν όλοι οι γονείς την ίδια γνώση σχετικά με τις δυνατότητες των παιδιών τους ούτε γνωρίζουν όλο το εκπαιδευτικό σύστημα και τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει για το παιδί τους.
Με βάση το σκεπτικό με τα κουπόνια να υποθέσω ότι τα σχολεία που έχουν μεγάλα ποσοστά αλλοδαπών μαθητών η τσιγγάνων είναι για κλεισιμο. Και τα παιδιά τι θα γίνουν;

Να μην υποθέτεις τίποτα, ειδικά όταν σε βολεύει ως θέση στο συνομιλητή σου.

Φυσικά και παίζουν ρόλο οι γονείς, καλύτερα να παίζουν ρόλο οι γονείς παρά το υπουργείο και οι γραφειοκράτες.

Με τη λογική σου, δηλαδή οι γονείς που ενδιαφέρονται, που θέλουν κάτι καλύτερο για τα παιδιά τους να μην διαλέγουν γιατί είνα άδικο για όσους δεν ενδιαφέρονται. Όσοι δεν ενδιαφέρονται ούτως ή άλλως στο σχολείο της γειτονιάς θα τα πάνε, όπως και τώρα ενώ όσοι ενδιαφέρονται παραπάνω θα έχουν παραπάνω δυνατότητες. Αυτή η λογική μου θυμίζει τις αιτιάσεις του ΠΑΣΟΚ όταν διέλυε τα πρότυπα δημόσια σχολεία της χώρας, γιατί ήταν λέει άδικο για τους άλλους που πήγαιναν στα άλλα σχολεία…

Για αλλοδαπούς και τσιγγάνους, δεν καταλαβαίνω πως συσχετίζονται στη συζήτηση, όσοι πληρώνουν φόρους θα έχουν κουπόνια είτε είνα τσιγγάνοι είτε όχι.

@pp

Η αποδοχή των μαθητών ανά σχολείο ας γίνει με εξετάσεις του σχολείου, όπως ήταν παλιά πχ στο Βαρβάκειο.

Οσοι δεν ενδιαφέρονται απλά θα κάνουν ότι και τώρα, το σχολείο της γειτονιάς. Ισότητα σημαίνει ίσες δυνατότητες, όχι ισοπέδωση. Όσοι θέλουν κάτι καλύτερο πρέπει να μπορούν να το διεκδικούν, δεν είναι ισότητα να τους το κόβεις.

Οι ώρες στο λεοφορείο ισχύουν και για τα ιδιωτικά, όπου δουλεύει το σύστημα μια χαρά και όσοι έχουν χρήματα τα προτιμούν, νομίζω ότι ένα καλό σχολείο αξίζει κάποιες ώρες σε μετακίνηση.

Nα υποθέσω πως ορίζεις ως καλό σχολείο το σχολείο με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας σε εξετάσεις; (έμφαση στην επιλεκτική γνωσιοκέντρική θεώρηση της εκπαίδευσης)
Να υποθέσω πως μη μετρήσιμα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού συστήματος όπως επίτευξη ψυχοκοιονωνικών και συναισθηματικών στόχων δεν σου λένε τίποτα;(αντιβαίνουν την πρώτη θεώρηση)
¨όσοι πληρώνουν φόρους θα έχουν κουπόνια¨ με αυτή τη λογική το παιδί του άνεργου που δεν πληρώνει φόρους δε θα έχει κουπόνια;
Συμπερασματικά υπάρχουν πολλοί εύκολοι τρόποι να λειτουργήσει αναπαραγωγικα και επιλεκτικά η εκπαίδευση με το πρόσχημα της αριστείας αντίθετα αποφεύγονται οι πολιτικές που στοχεύουν το νου και την καρδιά όλων των παιδιων χωρίς διακρίσεις.

αμαν :
@pp
Η αποδοχή των μαθητών ανά σχολείο ας γίνει με εξετάσεις του σχολείου, όπως ήταν παλιά πχ στο Βαρβάκειο.
Οσοι δεν ενδιαφέρονται απλά θα κάνουν ότι και τώρα, το σχολείο της γειτονιάς. Ισότητα σημαίνει ίσες δυνατότητες, όχι ισοπέδωση. Όσοι θέλουν κάτι καλύτερο πρέπει να μπορούν να το διεκδικούν, δεν είναι ισότητα να τους το κόβεις.
Οι ώρες στο λεοφορείο ισχύουν και για τα ιδιωτικά, όπου δουλεύει το σύστημα μια χαρά και όσοι έχουν χρήματα τα προτιμούν, νομίζω ότι ένα καλό σχολείο αξίζει κάποιες ώρες σε μετακίνηση.

Οκ, αλλά μην ξεχνάς ότι θέλεις να το κάνεις μαζικά για όλους. Αυτοί που ενδιαφέρονται ας πάνε στο Βαρβάκειο. Και αν δεν πετύχουν στο σχολείο της γειτονιάς τους? Τότε δεν είναι μαζικό ούτε θα μείνει σχολείο χωρίς μαθητές για να κλείσει.

Τα ιδιωτικά σχολεία είναι τώρα λίγα. Αν τους βγάλεις όλους στον δρόμο οι δρόμοι θα κλείσουν.

sep05072 :
Nα υποθέσω πως ορίζεις ως καλό σχολείο το σχολείο με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας σε εξετάσεις; (έμφαση στην επιλεκτική γνωσιοκέντρική θεώρηση της εκπαίδευσης)
Να υποθέσω πως μη μετρήσιμα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού συστήματος όπως επίτευξη ψυχοκοιονωνικών και συναισθηματικών στόχων δεν σου λένε τίποτα;(αντιβαίνουν την πρώτη θεώρηση)
¨όσοι πληρώνουν φόρους θα έχουν κουπόνια¨ με αυτή τη λογική το παιδί του άνεργου που δεν πληρώνει φόρους δε θα έχει κουπόνια;
Συμπερασματικά υπάρχουν πολλοί εύκολοι τρόποι να λειτουργήσει αναπαραγωγικα και επιλεκτικά η εκπαίδευση με το πρόσχημα της αριστείας αντίθετα αποφεύγονται οι πολιτικές που στοχεύουν το νου και την καρδιά όλων των παιδιων χωρίς διακρίσεις.

Όχι μόνο στις εξετάσεις, δεν το ανέφερα αυτό, πολλά υποθέτεις. Στις τελευταίες τάξεις ναι, αλλά όχι π.χ. κατ’αναγκην σε ένα δημοτικό σχολείο. Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί η επιτυχία στις εξετάσεις δεν είναι καλό πράγμα αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

και εδώ πολλά υποθέτεις, ο γονέας θα κρίνει μόνος του, εάν βλέπει το παιδί του δυστυχισμένο σε ένα σχολείο, ίσα ίσα που με δικαιωμα επιλογής μπορεί να κάνει κάτι γι αυτό.

Ο άνεργος δεν έχει εισοδήματα και δεν φορολογείται, αυτό είναι άλλο από το να μην πληρώνεις φόρους.

Αυτά που λες ήταν οι κλασικές αντιδράσεις εκπαιδευτικών όπου λειτούργησε σύστημα με κουπόνια, ποτέ των γονέων. Να υποθέσω είσαι εκπαιδευτικος?

@pp

Πάντα θα υπάρχουν σχολεία όπου γίνεται να μπει ένας μαθητής κάτω του μετρίου, εάν της γειτονιάς τους είναι σχολείο αριστείας και θέλουν να πάνε εκεί, θα πρέπει να προσπαθήσουν.

Τα ιδιωτικά είναι λίγα, αλλά δεν προκύπτει αυτόματα ότι θα υπάρχει πρόβλημα με σύστημα μετακίνησης μαθητών. Τόσες χώρες το κάνουν, δεν απαιτεί και τεχνογνωσία να στείλεις πύραυλο στο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση, το να πας μακρία και αυτό επιλογή είναι. Η ώρα που παίρνουν οι μετακινήσεις θα είναι και αυτή μια παράμετρος για το που θα ισορροπήσει και αυτή η αγορά.

@αμαν

Βλέπω ότι μια ερώτηση που είχα, δηλαδή πώς θα μοιράζονται τα κουπόνια, τέθηκε ήδη από άλλον συνομιλητή — άρα δεν επαναλαμβάνομαι. Λογιστικά (logistics) προβλήματα βλέπω κι εγώ, όχι με τις μετακινήσεις αλλα με την κατανομή, μιας και ελκυστικά σχολεία πρέπει να βάλουν κάποια κριτήρια αποδοχής. Εάν πάλι αυξήσουν τον αριθμό των μαθητών τους, θα πρέπει να προσλάβουν νέους διδάσκοντες, κι εκεί λείπουν οι χώροι.

Για τα Σχολεία της Μέσης με ειδική κατεύθυνση (classics, sciences) δεν είμαι κατ’ αρχήν αρνητικός, όμως να μείνουν λίγα έως πολύ λίγα. Θα θυμάσαι ότι το Βαρβάκειο είχε ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα με όλα τ’ άλλα σχολεια, χωρίς να εμποδίζει την αριστεία (και όχι μόνο στις εξετάσεις, γιατί είχε γενικά φιλελεύθερη κουλτούρα). Εκεί, η τάση προς sciences ήταν αυθόρμητη, όμως οι φιλόλογοι που εργαζόταν σε αυτό ήταν πρώτης τάξεως. Σκοπός της Μέσης είναι γενική, ολοκληρωμένη μόρφωση και καλλιέργεια, όχι η ειδίκευση.

Εξακολουθεί να με απασχολεί το ζήτημα του πώς θα εξελισσόταν αυτό το σύστημα απουσία διορθωτικών μηχανισμών από το Κράτος. Εάν υπήρχαν δυνατότητες να γίνουν τα εξής:

1. Να μην επαφίονται τα παιδιά αποκλειστικά στις προτιμήσεις των γονιών τους, τους οποίους –και να με συμπαθάς– δεν εμπιστεύομαι σε όλες τις περιπτώσεις.

2. Τα σχολεία που υστερούν να μην κατρακυλάνε όλο και πιο πολύ αλλά να έχουν κίνητρα να φτάσουν τα υπόλοιπα (ανταγωνισμός αντί για διαχωρισμό σε κατηγορίες, που αναπόφευκτα θα συσχεστιστούν με την κοινωνικό-οικονομική τάξη).

3. Γενικά η δυναμική του συστήματος να είναι μια άμιλλα όλων προς το καλύτερο,

τότε θα ήμουν περισσότερο ενθουσιώδης. Για την ώρα, παραμένω σκεπτικός. Αυτό δεν σημαίνει ότι μου αρέσει το παρόν σοβιετικό σύστημα, όμως νομίζω ότι οι αδυναμίες του έγκεινται στις τυπικές ελληνικές παθογένειες.

Τέλος, ασφαλώς και πιστεύω ότι οι γονείς πρέπει να έχουν λόγο στην κρίση των δασκάλων. Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό τον έχουν ήδη (ούτε εκπαιδευτικός είμαι ούτε τα παιδιά μου πάνε σχολείο στην Ελλάδα) και μπορεί να συζητηθεί το εάν η εκπροσώπηση των γονέων είναι επαρκής. Όμως άμεση δικαιοδοσία στην απόλυση εκπαιδευτικού την απορρίπτω ως ιδέα. Απολύσεις μπορεί να κάνει μόνον ο εργοδότης, κι αυτός δεν είναι ο γονέας αλλά το Υπουργείο. Η ισχύς του φορολογούμενου είναι έμμεση, όπως σε όλες τις αστικές, αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες.

physicist :
@αμαν
Βλέπω ότι μια ερώτηση που είχα, δηλαδή πώς θα μοιράζονται τα κουπόνια, τέθηκε ήδη από άλλον συνομιλητή — άρα δεν επαναλαμβάνομαι. Λογιστικά (logistics) προβλήματα βλέπω κι εγώ, όχι με τις μετακινήσεις αλλα με την κατανομή, μιας και ελκυστικά σχολεία πρέπει να βάλουν κάποια κριτήρια αποδοχής. Εάν πάλι αυξήσουν τον αριθμό των μαθητών τους, θα πρέπει να προσλάβουν νέους διδάσκοντες, κι εκεί λείπουν οι χώροι.
Για τα Σχολεία της Μέσης με ειδική κατεύθυνση (classics, sciences) δεν είμαι κατ’ αρχήν αρνητικός, όμως να μείνουν λίγα έως πολύ λίγα. Θα θυμάσαι ότι το Βαρβάκειο είχε ακριβώς το ίδιο πρόγραμμα με όλα τ’ άλλα σχολεια, χωρίς να εμποδίζει την αριστεία (και όχι μόνο στις εξετάσεις, γιατί είχε γενικά φιλελεύθερη κουλτούρα). Εκεί, η τάση προς sciences ήταν αυθόρμητη, όμως οι φιλόλογοι που εργαζόταν σε αυτό ήταν πρώτης τάξεως. Σκοπός της Μέσης είναι γενική, ολοκληρωμένη μόρφωση και καλλιέργεια, όχι η ειδίκευση.
Εξακολουθεί να με απασχολεί το ζήτημα του πώς θα εξελισσόταν αυτό το σύστημα απουσία διορθωτικών μηχανισμών από το Κράτος. Εάν υπήρχαν δυνατότητες να γίνουν τα εξής:
1. Να μην επαφίονται τα παιδιά αποκλειστικά στις προτιμήσεις των γονιών τους, τους οποίους –και να με συμπαθάς– δεν εμπιστεύομαι σε όλες τις περιπτώσεις.
2. Τα σχολεία που υστερούν να μην κατρακυλάνε όλο και πιο πολύ αλλά να έχουν κίνητρα να φτάσουν τα υπόλοιπα (ανταγωνισμός αντί για διαχωρισμό σε κατηγορίες, που αναπόφευκτα θα συσχεστιστούν με την κοινωνικό-οικονομική τάξη).
3. Γενικά η δυναμική του συστήματος να είναι μια άμιλλα όλων προς το καλύτερο,
τότε θα ήμουν περισσότερο ενθουσιώδης. Για την ώρα, παραμένω σκεπτικός. Αυτό δεν σημαίνει ότι μου αρέσει το παρόν σοβιετικό σύστημα, όμως νομίζω ότι οι αδυναμίες του έγκεινται στις τυπικές ελληνικές παθογένειες.
Τέλος, ασφαλώς και πιστεύω ότι οι γονείς πρέπει να έχουν λόγο στην κρίση των δασκάλων. Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό τον έχουν ήδη (ούτε εκπαιδευτικός είμαι ούτε τα παιδιά μου πάνε σχολείο στην Ελλάδα) και μπορεί να συζητηθεί το εάν η εκπροσώπηση των γονέων είναι επαρκής. Όμως άμεση δικαιοδοσία στην απόλυση εκπαιδευτικού την απορρίπτω ως ιδέα. Απολύσεις μπορεί να κάνει μόνον ο εργοδότης, κι αυτός δεν είναι ο γονέας αλλά το Υπουργείο. Η ισχύς του φορολογούμενου είναι έμμεση, όπως σε όλες τις αστικές, αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες.

Για τα κουπόνια όσοι φορολογούνται έχουν, ασχέτως αν είναι κάτω από το ελάχιστο όριο φορολόγησης τα εισοδήματα, όπως είναι και τώρα.

Για την αύξηση του χώρου κλπ, τίθεται ένα άλλο θέμα, όχι άμεσα συνδεδεμένο με την επιλογή των μαθητών, η αυτοδιαχείρηση των οικονομιών του σχολείου. Το αφήνω στην άκρη μιας και είναι διαφορετικό.

Ο αριθμός σχολείων που τείνουν πιο πολύ σε θετικές επιστήμες ή κλασικς λίγο πολύ θα ρυθμιστεί στο σημείο που θα εισοροπήσει η αγορά. Δεν θα περίμενα να είναι πάρα πολλά τα θετικά/κλάσικς σχολεία. Αν είναι πάρα πολλά θα χαιρόμουν γιατί τα νέα παιδιά θα έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τα κλάσικς, αλλά δεν περιμένω να γίνει κάτι τέτοιο.

Επίσης δε μιλάω για εξειδίκευση, αλλά π.χ. 3-4 ώρες την εβδομάδα, ειδικά σε μεγαλύτερες τάξεις, πιστεύω καλό θα ήταν να επιλέγουν οι μαθητές ανάλογα με τις προτιμήσεις τους. Αλλά πάλι η κλίση του σχολείου μπορεί καθαρά να είναι σε επίπεδο στρονγκ πόιντς του, όπως συνέβαινε στο Βαρβάκειο.

1. Τα παιδιά να μπορούν να έχουν και αυτά λόγο, το πως είναι θέμα υλοποίησης, αλλά π.χ. να έχουν δικαίωμα βέτο σε κάποια σχολεία ανα χρόνο.

2. Τα σχολεία που κατρακυλούν, κατρακυλούν για κάποιο λόγο. Αν υπάρχει πάτερν ανεπαρκών εκπαιδευτικών, ας απολύονται και στη θέση τους ας μπαίνουν νέοι, αυτό βέβαια απαιτεί αξιολόγηση.

3. Σύμφωνοι, γι αυτό πιστεύω και εγώ ότι η επιλογή είναι καλή, δε βάζει φραγμούς στο πόσο καλό σχολείο θα έχει το παιδί με βάση τα εισοδήματα των γονέων του.

Άμεση απόλυση όχι, αλλά να συμμετέχουν σε επιτροπές που κρίνουν μαλπράκτις και ινκομπέτενς, δε μιλάω να ξεκινάνε απολύσεις χωρίς αιτιολόγηση ούτε χωρίς συγκεκριμένες διαδικασίες. Εργοδότης επι της ουσίας όμως είναι ο φορολογούμενος, το υπουργείο έχει ρόλο σιήο, και ο φορολογούμενος θα πρέπει να έχει λόγο, ως σέρχόλντερ.

ισορροπήσει* (αυτά παθαίνεις όταν έχεις χρόνια να γράψεις ελληνικά)

@αμαν

1. Τα παιδιά να έχουν λόγο όμως άλλο τόσο οι δάσκαλοί τους καθώς (σε ειδικές περιπτώσεις) και ανεξάρτητοι σύμβουλοι που θα δουν χωρίς συμφέρον τις συνθήκες κάτω από τις οποιες μεγαλώνει ένα παιδί και θα γνωμοδοτήσουν σχετικά με την εγκυρότητα των προτιμήσεων που εκφράζονται. Στο λέω γιατί έχω στο νου μου παραδείγματα (από τη Γερμανία) όπου γονείς εξέφραζαν τάσεις και προτιμήσεις (που τα παιδιά υιοθετούσαν), καταδικαστικές για το μέλλον τους.

2. Η αξιολόγηση είναι στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ, με ή χωρίς δικαίωμα επιλογής.

3. Χαίρομαι που συμφωνούμε.

Στο τελευταίο που έγραψες, έστω με τον κίνδυνο να διαφωνούμε μόνο στα semantics: η αναλογία με CEO/shareholders δεν μου φαίνεται ότι ταιριάζει και το λέω αυτό όχι από ιδεολογικά κίνητρα αλλα λόγω του ότι οι shareholders συχνά σκέφτονται και ενεργούν short-term.

@physicist

Σύμβουλοι να υπάρχουν, όσο μεγαλύτερη είναι η ενημέρωση, τόσο καλύτερα, όχι όμως να καθιρίζουν. Όχι όμως να έχουν δικαίωμα λόγου πέραν παθολογικών περιπτώσεων (πχ παιδί με κατάθλιψη λόγω σχολικού χώρου).

Λάθος αποφάσεις σίγουρα και γίνονται και θα γίνονται, δεν είναι λόγος αυτός να μην υπάρχει δικαίωμα απόφασης. Το σύστημα που στερεί τις αποφάσεις είναι όμως χειρότερο, σε περίπτωση πλήρους αδιαφορίας, ούτως ή άλλως το κοντινότερο σχολείο θα επιλέξουν, όπως γίνεται και τώρα.

Έχω γνωρίσει και εγώ ανθρώπους που ενώ είχαν μαθηματικό μυαλό γίναν δικηγόροι ή το ανάποδο, συνολικά πάντως δεν είναι δατ μπαντ οφ, και εγώ έχω κάνει λάθος επιλογές για εμένα, δε μετανιώνω στο ελάχιστο και δε θα εμπιστευόμουν κανέναν άλλο να πάρει τις αποφάσεις αντ’εμού.

Σορτ τερμ σκέφτονται πολλοί πάντως και πρώτοι από όλους οι πολιτικοί, δε θα σου πω ότι λονγκ τερμ ις τομάροου μόρνινγκ, αλλά τελικά πραγματικά λονγκ τερμ έχω δει πολύ λίγους ανθρώπους να σκέφτονται. Για το λόγο αυτό δε δέχομαι κάποια υπεροχή του υπουργείου επί της αρχής.

@αμαν

Χρειαζόμαστε μια κουλτούρα συναίνεσης και περισυλλογής: δεν προτείνω ένας μόνο παίκτης (παιδί, γονιός, δάσκαλος ή σύμβουλος) να παίρνει την καθοριστική απόφαση διαμιάς, αλλα να υπάρχουν δομές που να επιτρέπουν τη συμμετοχη πολλών παραγόντων προτού αυτή ληφθεί. Το ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο είναι συζητήσιμο. Δεν με πολυνοιάζει αν ο γονιός θέλει σώνει και καλά να πάει το παιδί του (που δεν έχει τα κότσια) στο top σχολείο, εκεί θα τον προσγειώσει η πραγματικότητα, με απασχολεί όμως ένα χαμένο μυαλό εξαιτίας ανίκανων γονιών.

Το long-term-thinking είναι μεν δυσεύρετο αλλα είναι και πολύτιμο. Ό,τι συντείνει στην ανάπτυξή του είναι καλοδεχούμενο. Εδώ, οι πιθανότητες να καλλιεργηθεί αυτό στο κλίμα (δημόσιων), μη κερδοσκοπικών οργανισμών είναι κατά πολύ ανώτερες από το να καλλιεργηθεί στο κλίμα κερδοσκοπικών επιχειρήσεων. Οι τελευταίες συχνά δεν βλέπουν ή δεν τους επιτρέπεται να δουν δέκα χρονια down the road.

@αμαν
Μπορείς να μου αναφέρεις περίπτωση ατόμου που δεν πληρώνει φόρους;
H βασική σου υπόθεση πως οι γονείς γνωρίζουν τι είναι καλυτερο για τα παιδιά τους κατ΄ εμέ, πάσχει.
Οι στόχοι τις εκπαίδευσης γνωστικοί συναισθηματικοί ψυχοκοινωνικοί διατρέχουν οριζόντια όλες τις βαθμίδες και όχι μόνο τις μικρές τάξεις.

¨Φυσικά και παίζουν ρόλο οι γονείς, καλύτερα να παίζουν ρόλο οι γονείς παρά το υπουργείο και οι γραφειοκράτες.” Ξανασκέψου την πρόταση σου έχοντας ως θέμα την υγεία και όχι την εκπαίδευση.

Στην τελευταία σου υπόθεση σωστά υποθέτεις και μάλιστα οι εμπειρίες μου είναι από περιοχές τις ονομαζόμενες στην Ελλάδα υποβαθμισμένες.

@sep05072

“H βασική σου υπόθεση πως οι γονείς γνωρίζουν τι είναι καλυτερο για τα παιδιά τους κατ΄ εμέ, πάσχει.
Οι στόχοι τις εκπαίδευσης γνωστικοί συναισθηματικοί ψυχοκοινωνικοί διατρέχουν οριζόντια όλες τις βαθμίδες και όχι μόνο τις μικρές τάξεις.”

Δε συμφωνώ, οι γονείς έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά τους από τους γραφειοκράτες και πρέπει να έχουν δικαίωμα επιλογής. Στις μεγάλες τάξεις πλέον μπαίνει το θέμα μελλοντικής αποκατάστασης και η επίδοση στις εξετάσεις είναι πολύ σημαντική πλέον, εξου και τα φροντιστήρια.

“Ξανασκέψου την πρόταση σου έχοντας ως θέμα την υγεία και όχι την εκπαίδευση.”

Στη υγεία, πάλι επιλέγεις γιατρό και νοσοκομείο, εκτός από τα επείγοντα.

@physicist

“με απασχολεί όμως ένα χαμένο μυαλό εξαιτίας ανίκανων γονιών.”

Ναι αλλά συγκρίνουμε το σύστημα που το σχολείο είναι εκ των προτέρων αυτό της γειτονιάς με το σύστημα όπου επιλέγουν οι γονείς. Σίγουρα τέτοιες περιπτώσεις θα υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει τέλειο σύστημα. Με το τρέχον σύστημα ακόμα και να θέλουν δεν μπορούν να βοηθήσουν. Αν δεν θέλουν, λίγο πολύ απλά θα κάνουν ότι γίνεται τώρα, θα τον πάνε στο κοντινότερο σχολείο.

Δομές ενημέρωσης να υπάρχουν, όπως και δυνατότητα παρέμβασης σε παθολογικές περιπτώσεις.

“Το long-term-thinking είναι μεν δυσεύρετο αλλα είναι και πολύτιμο. Ό,τι συντείνει στην ανάπτυξή του είναι καλοδεχούμενο. Εδώ, οι πιθανότητες να καλλιεργηθεί αυτό στο κλίμα (δημόσιων), μη κερδοσκοπικών οργανισμών είναι κατά πολύ ανώτερες από το να καλλιεργηθεί στο κλίμα κερδοσκοπικών επιχειρήσεων. Οι τελευταίες συχνά δεν βλέπουν ή δεν τους επιτρέπεται να δουν δέκα χρονια down the road.”

Μα δε μίλησα για ιδιωτικοποίηση, αλλά για σύστημα κουπονιών και επιλογών μέσα στο δημόσιο σύστημα.

“Στη υγεία, πάλι επιλέγεις γιατρό και νοσοκομείο, εκτός από τα επείγοντα.”

Αυτό ίσως παίζει με το ταμείο βέβαια, στο δικό μου (ελληνικό) ταμείο (όχι ΙΚΑ) επιλέγω και το θεωρώ πολύ καλό πράγμα.

¨Οι στόχοι τις εκπαίδευσης γνωστικοί συναισθηματικοί ψυχοκοινωνικοί διατρέχουν οριζόντια όλες τις βαθμίδες και όχι μόνο τις μικρές τάξεις.”

Δε συμφωνώ, οι γονείς έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά τους από τους γραφειοκράτες και πρέπει να έχουν δικαίωμα επιλογής. Στις μεγάλες τάξεις πλέον μπαίνει το θέμα μελλοντικής αποκατάστασης και η επίδοση στις εξετάσεις είναι πολύ σημαντική πλέον, εξου και τα φροντιστήρια¨.

Αντί απάντησης και καλυνυχτα
http://www.dailymotion.com/video/xe6wd4_tvxs-gr-sir-ken-robinson-ted-2010_people

@αμαν
“Για αλλοδαπούς και τσιγγάνους, δεν καταλαβαίνω πως συσχετίζονται στη συζήτηση, όσοι πληρώνουν φόρους θα έχουν κουπόνια είτε είνα τσιγγάνοι είτε όχι.”

Είσαι εκτός ελληνικής πραγματικότητας.

Λόγια :
@αμαν
“Για αλλοδαπούς και τσιγγάνους, δεν καταλαβαίνω πως συσχετίζονται στη συζήτηση, όσοι πληρώνουν φόρους θα έχουν κουπόνια είτε είνα τσιγγάνοι είτε όχι.”
Είσαι εκτός ελληνικής πραγματικότητας.

Μήπως τότε πρέπει να αλλάξει η ελληνική πραγματικότητα και να ξέρουμε ποιοι πληρώνουν φόρους και ποιοι όχι? τζάμπα δεν είναι τίποτα.

sep05072 :
¨Οι στόχοι τις εκπαίδευσης γνωστικοί συναισθηματικοί ψυχοκοινωνικοί διατρέχουν οριζόντια όλες τις βαθμίδες και όχι μόνο τις μικρές τάξεις.”
Δε συμφωνώ, οι γονείς έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά τους από τους γραφειοκράτες και πρέπει να έχουν δικαίωμα επιλογής. Στις μεγάλες τάξεις πλέον μπαίνει το θέμα μελλοντικής αποκατάστασης και η επίδοση στις εξετάσεις είναι πολύ σημαντική πλέον, εξου και τα φροντιστήρια¨.

Αντί απάντησης και καλυνυχτα
http://www.dailymotion.com/video/xe6wd4_tvxs-gr-sir-ken-robinson-ted-2010_people

Το μόνο που βλέπω εκεί είναι σημεία υπέρ της επιλογής. Να μπορούν τα παιδιά να επιλέγουν ανάλογα με τα θέλω τους, αντί να είναι αναγκασμένα από κρατικούς γραφειοκράτες να πάνε σε συγκεκριμένο σχολείο με ένα πρόγραμμα 100% καθορισμένο από το υπουργείο.

Εάν αναφέρεσαι στην περίπτωση που απο επιλογή δεν ήθελε να πάει σε πανεπιστήμιο, και αυτός θα θέλει σχολείο που δεν στοχεύει σε προετοιμασία για εξετάσεις, όπως θέλει η πλειψηφία αυτές τις ημέρες.

Όταν ανοίγεις μια αγορά, ο τύπος των προιόντων (εν προκειμένω ποιότητα και προσανατολισμός σπουδών τεχνικός/θετικός/κλασικος κλπ) προσαρμόζεται στους πελάτες (εν προκειμένω τα παιδία και τους γονείς) αντί να έχεις μόνο ότι προτείνει το υπουργείο.

@αμαν
Άμα τα καταφέρεις θα σου κάνουμε άγαλμα.

Λόγια :
@αμαν
Άμα τα καταφέρεις θα σου κάνουμε άγαλμα.

Εξοχικό στη Μύκονο μου ακούγεται πιο καλό

Η αλήθεια είναι ότι το κράτος ξέρει ποιος υποβάλει φορολογική δήλωση όμως, αυτό είναι άλλο θέμα από τη φοροδιαφυγή, αφορά την καταβολή ή όχι φόρων/φορολογικής δήλωσης.

Δεν έχει να κάνει με το τι βάζει στη δηλωση του ο άλλος (εαν φοροδιαφευγει ή οχι) και δεν είναι δύσκολο να γίνει έλεγχος εάν κάποιος δικαιούται κουπόνι ή όχι.

@αμαν

“[...] Μα δε μίλησα για ιδιωτικοποίηση, αλλά για σύστημα κουπονιών και επιλογών μέσα στο δημόσιο σύστημα.”

Δεν ισχυρίστηκα ότι μίλησες για ιδιωτικοποίηση. Νομίζω ότι το μοντέλο που προτείνεις παίρνει, μετά τις διάφορες παρεμβάσεις, συγκεκριμένο σχήμα, και μάλιστα μου γίνεται συμπαθές στη βάση του όσο το σκέφτομαι. Η παρατήρησή μου σχετιζόταν με την αναλογια με CEO και shareholders, όμως νομίζω ότι κι αυτό το ξεκαθαρίσαμε.

“[...] Ναι αλλά συγκρίνουμε το σύστημα που το σχολείο είναι εκ των προτέρων αυτό της γειτονιάς με το σύστημα όπου επιλέγουν οι γονείς. Σίγουρα τέτοιες περιπτώσεις θα υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει τέλειο σύστημα.”

Το ότι δεν υπερασπίζομαι το παρόν σύστημα με τη μορφή και την πραγματικότητα που παράγει σήμερα, νομίζω είναι σαφές. Έζησα όμως το ίδιο λίγο-πολύ σύστημα ως μαθητής, και θυμάμαι πολύ καλά ότι τα δημόσια σχολεια είχαν ένα βάρος κι ένα κύρος, και δεν μιλάω μόνο για την ειδική περίπτωση του Βαρβακείου. Πολλοί γονείς με οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό δεν το έκαναν τότε, λέγοντας ότι εκεί πέφτει πολύ ρουσφέτι και παρέμβαση εκ μέρους των γονέων (“πληρώνω άρα ορίζω”). Νοσταλγώ εκείνη την εποχή και πιστεύω, σε ένα ακόμα ζήτημα, ότι το κύριο πρόβλημά μας είναι πρόβλημα καλλιέργειας. Στο βαθμό που η πρότασή σου μπορεί να συντείνει, από θεσμική πλευρά, στην επαναφορά αυτής της καλλιέργειας, είναι καλοδεχούμενη.

Ιδού η “Διαδικασία επιβολής ποινής αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος”:

http://www.esos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=10061:diadikasia-epibolis-poinis-allagis-sxolikou-periballontos-ti-prepei-na-gnorizoun-mathites-kai-ekpaideitikoi-%E2%80%93i-egkiklios&Itemid=1796

1.Θα πρέπει να τηρείται η υποχρέωση της προηγούμενης ακρόασης του ανήλικου και του κηδεμόνα , αφού έχει προηγηθεί έγγραφη ενημέρωση τους προ πενθημέρου όπου θα αναφέρει τον τόπο, την ημέρα, την ώρα της ακρόασης και θα προσδιορίζει το αντικείμενο του μέτρου ή της ενέργειας.
2. Η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος είναι εκτελεστή διοικητική πράξη που υπόκειται στη διαδικασία έκδοσης που προβλέπεται για κάθε διοικητική πράξη. Επομένως οι Σύλλογοι Διδασκόντων πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Συγκεκριμένα για τη συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων συντάσσεται πρακτικό από το γραμματέα που επικυρώνεται από τον πρότερο του Συλλόγου και στο οποίο θα πρέπει να μνημονεύονται , ιδίως, τα ονόματα και η ιδιότητα των παρισταμένων μελών καθώς και ό τόπος και χρόνος συνεδρίασης . Οι αποφάσεις λαμβάνονται με την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών αλλά στο πρακτικό θα πρέπει να καταχωρίζονται οι γνώμες και τα ονόματα των μελών που μειοψήφησαν. Δεν επιτρέπεται η λευκή ψήφος , η δήλωση «παρών» ή η αδικαιολόγητη αποχή.
3. Θα πρέπει να γίνεται αναλυτική αναφορά στις παιδαγωγικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες περιπτώσεις για το συγκεκριμένο μαθητή και αναλυτική αναφορά των κυρώσεων που επιβλήθηκαν πριν την υιοθέτηση της τελευταίας κατά σειρά κύρωσης.
4. Θα πρέπει να τηρείται ειδική και επαρκής αιτιολόγηση ως προς την αναγκαιότητα της ποινής. Σε περίπτωση που με την ίδια απόφαση τιμωρούνται περισσότεροι του ενός μαθητή με την ίδια ποινή, η αιτιολογία θα πρέπει να διαχωρίζεται για τον κάθε μαθητή χωριστά. Επίσης θα πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους εκτιμάται ότι ο συγκεκριμένος μαθητής θα ωφεληθεί από την αλλαγή αυτή.
5. Η επιβολή της κύρωσης της αλλαγής του σχολικού περιβάλλοντος δεν θα πρέπει να ανακοινώνεται δημόσια , ώστε να μην περιορίζεται η παιδαγωγική αξία της επιβαλλόμενης κύρωσης και να αποφεύγεται η διαπόμπευση του μαθητή.
6. Ο προϊστάμενος ή ο Διευθυντής Εκπαίδευσης επιλέγει τη σχολική μονάδα στην οποία θα γίνει η μετεγγραφή μετά την αλλαγή του σχολικού περιβάλλοντος και η αρμοδιότητά του είναι μόνο εκτελεστή.
7. Θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη αν λειτουργεί άλλη αντίστοιχη σχολική μονάδα στην περιοχή
8. Δεν είναι νόμιμο να επιβάλλει ο Σύλλογος Διδασκόντων τη σχολική κύρωση της αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος σε μαθητή του οποίου η διαγωγή έχει ήδη χαρακτηρίσει ως «κοσμία» και δεν είναι επίσης νόμιμο ο αυτός Σύλλογος να επιβάλλει την ίδια κύρωση και παρεκκλίσεις του μαθητή από την αξιωμένη από το νόμο συμπεριφορά κατά το προηγούμενο σχολικό έτος

Εν ολίγοις, πιάσ’το αυγό και κούρευ’το.
Εαν ο μαθητής δεν έχει προβεί σε …βιασμό ή δολοφονία κανείς σώφρονας σύλλογος διδασκόντων δεν θα μπει στη φασαρία και στο ρίσκο να διώξει μαθητή από το σχολείο. Το πολύ πολύ να τον διώχνει που και που με 5ήμερες και μετά το πέρας της ποινής τα “αγγελούδια” θα επανέρχονται παρ’αυτα να διαλύουν τα μαθήματα με την ησυχία τους.

Αλήθεια στα ιδιωτικά σχολεία ακολουθείται κατά γράμμα η ανωτέρω διαδικασία ή τα διάφορα “βλαστάρια” πακετάρονται στο άψε-σβήσε για άλλη “παραλία” για να μην σταματήσει να δουλεύει σωστά το σχολείο;

Άλλωστε είπαμε στην δημόσια εκπαίδευση είναι πρώτα ο μαθητής και τα καπρίτσια του και έπειτα το σχολείο. Σε αντίθεση με την ιδιωτική εκπαίδευση όπου πρώτα είναι το σχολείο και μετά ο μαθητής και οι τυχόν “ανησυχίες” του.

Βόλεμα «πράσινων» φίλων και στελεχών του ΠΑΣΟΚ σε Υπηρεσίες της Εκπαίδευσης με το καινούριο κόλπο της μοριοδότησης…της προσωπικότητας του ενδιαφερόμενου, καταγγέλλει ο Βουλευτής Αχαΐας Νίκος Ι. Νικολόπουλος, με αφορμή και δημοσιεύματα για την κατάργηση της πολυσυζητημένης συνέντευξης για πρόσληψη στο Δημόσιο.

Ο κ. Νικολόπουλος, καταγγέλλει ότι την μοριοδότηση με το νέο σύστημα, απέσπασαν γνωστοί και «παραδοσιακοί» φίλοι και στελέχη της ΠΑΣΚΕ, σε βάρος των άλλων προσόντων.

«Ποιες είναι τελικά οι πιο αξιοκρατικές επιλογές στελεχών της εκπαίδευσης μετά την αφαίρεση της πολυσυζητημένης συνέντευξης παρά το ότι διεθνώς, αποτελεί κύριο κριτήριο, είστε στον ιδιωτικό, είτε στον δημόσιο τομέα; Η Κυβέρνηση, υιοθετώντας την «προσωπικότητα»-γενική συγκρότηση με 15 μονάδες για να αντικατασταθεί η… αμφισβητούμενη «κομματική» και «κυνηγημένη» συνέντευξη, γεννά εύλογες απορίες και ερωτηματικά για τη σκοπιμότητα της μοριοδότησης με 15 μονάδες, όταν στο διδακτορικό δίπλωμα δίδονται έξι μονάδες, ενώ στον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, μόνον τέσσερις μονάδες», δήλωσε ο κ. Νικολόπουλος, ο οποίος κατέθεσε Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς την Υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου.

Ο κ. Νικολόπουλος καλεί την Υπουργό να παρουσιάσει τα αποτελέσματα με το νέο σύστημα και να καταθέσει πίνακα κατάταξης στελεχών μετά την αξιολόγηση με το νέο σύστημα αλλά και να καταθέσει πίνακα στον οποίο περιλαμβάνονται εκείνοι που έμειναν εκτός επιλογής, με διδακτορικό και μεταπτυχιακό…

http://www.antinews.gr/?p=72133

@Λόγια

“θα πρέπει να αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους εκτιμάται ότι ο συγκεκριμένος μαθητής θα ωφεληθεί από την αλλαγή αυτή.”
Γιατί να μην γράψουμε πώς θα ωφεληθεί το σχολείο και οι υπόλοιποι π.χ. 299 μαθητές από την απομάκρυνση του συγκεκριμένου ατόμου; Δηλαδή εδώ τί γράφουμε; Τον διώξαμε γιατί π.χ. το άλλο σχολείο έχει πιο ωραία κορίτσια και όπως και να το κάνεις κάτι θα βρει ο γόης μας ή το άλλο σχολείο έχει και καπνιστήριο ή στο άλλο σχολείο οι καθηγητές είναι καλύτεροι, ενώ εμείς είμαστε χάλια και αυτό βλάπτει το παιδί ή στο άλλο σχολείο θα είναι μαζί με τον αδελφό του, που τον διώξαμε πέρσι και που έχει μείνει 14 χρόνια στην ίδια τάξη. Τί να πω….

@Θέμης Λαζαρίδης
Ο τρόπος που αξιολογείται ο εκπαιδευτικός στις ΗΠΑ δεν θεωρώ ότι μπορεί να αποτελέσει πρότυπο προς μίμηση, αλλά μάλλον πρότυπο προς αποφυγή.
Δεν νομίζω ότι ένας διευθυντής σχολικής μονάδας, που μπορεί να μην έχει καθόλου εκπαιδευτική εμπειρία, είναι ικανός να αξιολογήσει έναν εκπαιδευτικό. Στις ΗΠΑ οι διευθυντές δεν διδάσκουν απλώς διοικούν (αν υπάρχουν σχολεία που ο διευθυντής διδάσκει είναι εξαίρεση και γίνεται για να καλύψει ανάγκες = τον έχουν εγκαταλείψει οι εκπαιδευτικοί… ή τους έβαλε στο “μαύρο δωμάτιο”).
Οι αμερικανοί εκπαιδευτικοί συνήθως οδηγούνται στην “επαγγελματική εξουθένωση” (Randall, Sh.C., 1993 – Brock & Grady, 2000) και πολλοί μετά το πρώτο έτος εργασίας σε σχολείο παραιτούνται. Ο διευθυντής σήμερα καλείται να βρει τρόπους να κρατήσει τον εκπαιδευτικό στη σχολική μονάδα.
Σε πολλά σχολεία η συμπεριφορά του διευθυντή θεωρείται αυταρχική και δημιουργεί προβλήματα στην εργασία του εκπαιδευτικού (Blase & Blase, 2006 – Casella, 2006).
Συζητήσεις με εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δηλαδή ασφυκτιούν στα δημόσια σχολεία τόσο από την πίεση που δέχονται από τον διευθυντή όσο και από τους απείθαρχους μαθητές.
Για να μην σας φορτώνω με βιβλιογραφία μελέτες και του 2009 δείχνουν ότι οι επιδόσεις των μαθητών στα δημόσια σχολεία είναι χαμηλές και προσπαθούν να βρουν τρόπους ώστε να καταστήσουν τα σχολεία τους αποτελεσματικά. Αυτό που φαίνεται ακόμη είναι ότι οι σχέσεις εκπαιδευτικών και διευθυντή δεν είναι οι καλύτερες.
Στις ΗΠΑ πάνω από μισό αιώνα προσπαθούν να βελτιώσουν τα δημόσια σχολεία και ακόμη δεν το κατόρθωσαν… και μάλλον δύσκολα θα βελτιωθεί η κατάσταση τουλάχιστον στα δημόσια σχολεία της Νέας Υόρκης…

Ο κάθε “Δανίκας”, της κάθε κωλοφυλλάδας που εδώ και 30 χρόνια θεμελίωσε την “αριστερή ιδεολογία της εξίσωσης του κατώτερου με τον ανώτερο, τη δικτατορία της μετριότητας και της ασημαντότητας” δεν έχει δικαίωμα πλεόν δια να ομιλεί. Οφείλει να σιωπήσει, να πάει σπίτι στα πλούτη που συσσώρευσε όλα αυτά τα χρόνια και να αφήσει επιτέλους άλλους τιμιότερους και αξιότερους να διασώσουν ότι απόμεινε σε τούτον τον τόπο.

Σιχτιρήσαμε πια, φτάνει.

@Θέμης Λαζαρίδης
“Ενδιαφέρον.”

Πέη μπλέ.

Εαν οι αμερικάνοι δεν κατανοήσουν ότι πρέπει να προσελκύσουν ικανό κόσμο στη δημόσια εκπαίδευση και να πάψουν να θεωρούν το σχολείο και την τάξη ως επιχείρηση, προκοπή δεν πρόκειται να δουν.

Με μισθούς της πλάκας, συνεχώς αυξανόμενη επαγγελματική πίεση που δεν λαμβάνει υπ’οψιν την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης δουλειάς, ούτε σοβαρό κόσμο θα προσελκύσουν ούτε την εκπαίδευσή τους θα φτιάξουν.

Η μέση και κατώτερη εκπαίδευση δεν είναι πανεπιστήμιο. Τα παιδιά βρίσκονται σε μια περίοδο της ζωής τους ευμετάβλητη και ευάλωτη δεν είναι εύκολη η αντιμετώπισή τους και σίγουρα δεν πρόκειται να δει κανείς βελτίωση εισάγοντας μεθόδους παραγωγής στην εκπαιδευση.

@Θέμης Λαζαρίδης
“Mr. Gates is tracking the research closely. The use of digital video in particular has caught his attention. In an interview, he cited its potential for evaluating teachers and for helping them learn from talented colleagues.”

Α και μιας και που το θυμήθηκα.

Όταν πριν από μήνες (ίσως και παραπάνω) είχα γράψει στο blog σου ότι ο μόνος τρόπος αντικειμενικής αξιολόγησης είναι μέσω της βιντεοσκόπησης των μαθημάτων και της δειγματοληπτικής κρίσης τους από επιτροπές δεν είχες δώσει σημασία.

Όταν βέβαια στο έγραψαν οι NY Times ότι το είπε ο Gates αμέσως ζαχάρωσες…

Με μισθούς της πλάκας, συνεχώς αυξανόμενη επαγγελματική πίεση που δεν λαμβάνει υπ’οψιν την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης δουλειάς, ούτε σοβαρό κόσμο θα προσελκύσουν ούτε την εκπαίδευσή τους θα φτιάξουν.

Τα ίδια ισχύουν και για την Ελλάδα φαντάζομαι κατά τη γνώμη σου. Σε συγχαίρω που είσαι διατεθιμένος να υποστείς… αύξηση μισθού για το καλό των παιδιών και της πατρίδος!

@panos
Δεν ισχύουν τα ίδια στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ. Έχουμε διαφορές στο ωράριο: στις ΗΠΑ οι εκπαιδευτικοί εργάζονται περισσότερες ώρες και αν τα σχολεία παρέχουν και πρωινό, θα πρέπει ο εκπαιδευτικός να βρίσκεται στο σχολείο στις 7:00. Ένας μέσος ετήσιος μισθός εκπαιδευτικού στις ΗΠΑ είναι 55.οοο δολάρια μικτά, το 40% αυτών είναι κρατήσεις. Στη Νέα Υόρκη το μέσο ενοίκιο για μία γκαρσονιέρα είναι 1000-1500 δολάρια το μήνα, για δυάρι περίπου 2000 δολάρια. Δεν υπάρχει σταθερός μισθός, εξαρτάται από το σχολείο και την περιοχή. Σε ιδιωτικό σχολείο μου είπαν ότι είναι περίπου 80.000 δολάρια. Τίποτε δεν είναι όμως σταθερό.
Ποιότητα εκπαιδευτικών: δασκάλα Π.Ε. διδάσκει σε Λύκειο ελληνικά (ως ξένη γλώσσα). Είναι ομογενής δεύτερης γενιάς, δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις ή σχετικό πτυχίο, αλλά είναι γνωστός ο διευθυντής του σχολείου.
Όσο κι αν φαίνεται περίεργο!
Ενώ στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση η κατάσταση που επικρατεί στις ΗΠΑ είναι καλή, στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια δεν ισχύει το ίδιο. Δεν είναι δική μου άποψη, αλλά συμπέρασμα που συνάγεται από σχετικές μελέτες και συνεντεύξεις εκπαιδευτικών.

Η κατάρρευση των αξιών είναι η αιτία της πτώχευσης και όχι η κατάργηση της αξιολόγησης. Είδαμε και εκεί που υπήρξε υποτίθεται αυστηρή αξιολόγηση τί φρούτα τοποθετήθηκαν. Και μιλάω και για την εκπαίδευση. Αν η Ελληνική διοίκηση και το Ελληνικό Κράτος (ο Θεός να το κάνει) δεν αλλάξουν τα ίδια νοοτροπία και δεν κατανοήσουν τις ευθύνες τους, εκατό χιλιάδες αξιολογήσεις να κάνουν την ημέρα προκοπή δεν γίνεται.
Σε τελική ανάλυση η αξιολόγηση είναι το τελευταίο στάδιο μία σειράς βημάτων μέσα σε ένα οργανωτικό πλαίσιο με κάποιους στόχους. Εμείς φτάσαμε στην τελευταία φάση χωρίς να έχουμε καν κάνει μία στοιχειώδη οργάνωση της κατάστασης που θα αξιολογηθεί. Πάντως θα είναι και αυτή μία καινοτομία της κυβέρνησης μας. Να αξιολογήσει το ανοργάνωτο ή μάλλον πόσο ένας δάσκαλος μπορεί να αποδώσει μέσα στο χάος ή πόσα μπορεί να μάθει ένας μαθητής χωρίς βιβλία, δάσκαλο, σχολείο, οικογένεια. Φοβερή σύλληψη πραγματικά. Αυτή η κυβέρνηση ποτέ δεν θα σταματήσει να μας εντυοωσιάζει.