Η κα Διαμαντοπούλου ξεκίνησε με τις γνωστές γενικολογίες. Το νέο ήταν ότι «όλα τα θέματα» των ΑΕΙ θα ανοίξουν τον Ιούνιο. Αναφέρθηκε σε ένα εξορθολογισμένο σύστημα χρηματοδότησης, ενδεχόμενη αλλαγή του μοντέλου διοίκησης με πιθανή συμμετοχή και εξωτερικών παραγόντων, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων («αποϋπουργοποίηση»), αποκομματικοποίηση και αξιολόγηση ως προϋπόθεση για ερευνητικά προγράμματα. Να δούμε. Θα ήθελα να υπήρχε μια εξήγηση γιατί απορρίφθηκε η στάθμιση της φοιτητικής ψήφου.
Ο κ. Πετσάλνικος ήρθε κυρίως λόγω των παλαιότερων θητειών του ως υφυπουργού στο ΥΠΕΠΘ. Στην ομιλία του έριξε μερικές σφήνες στους πανεπιστημιακούς (καθυστέρηση διανομής συγγραμμάτων, εκπλήρωση όλων των διδακτικών υποχρεώσεων σε μια μέρα, μεγαλύτερη διάρκεια μεταπτυχιακών από ό,τι στο εξωτερικό, παρέες, στημένες εκλογές, κτλ). Προκάλεσαν αντιδράσεις οι σφήνες αυτές (δεδομένου του ότι, όπως λέγεται, ο κ. Πετσάλνικος έχει πιέσει πολύ για τμήμα Αρχιτεκτονικής στην Καστοριά). Αλλά δεν θεωρώ ότι είναι άδικες. Οι πανεπιστημιακοί, και ειδικά οι πρυτάνεις, έχουν μεγάλες ευθύνες.
Από τα κόμματα το μόνο που έστειλε εκπρόσωπο ήταν οι Οικολόγοι-Πράσινοι (που ήταν η κα Βόζεμπεργκ; Δεν ενδιαφέρεται να μάθει κάτι για το χώρο ευθύνης της να ξεστραβωθεί;) Διαβάστηκε ένας χαιρετισμός από την Κύπρια επίτροπο εκπαίδευσης κα Βασιλείου (την οποία βρίσκω υπερβολικά βερμπαλιστική). Ακολούθησαν χαιρετισμοί εκπροσώπων συναφών συνδικαλιστικών οργανώσεων και του προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλου ο οποίος μίλησε για «ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού» στην Ελλάδα (!). Προέκυψε μια κάποια λογομαχία όταν ο κ. Παναγόπουλος μίλησε για «πνευματική στασιμότητα» και «σιωπή» της πανεπιστημιακής κοινότητας, στο οποίο αντέδρασαν οι κκ Γρυσπολάκης και Ζώρας (αντιπρύτανης Παν. Αιγαίου). Προσωπικά, δεν βρίσκω λανθασμένη την εκτίμηση Παναγόπουλου. Δεν είναι ότι οι «διανοούμενοι σιωπούν», απλώς δεν λένε κάτι σημαντικό και εύστοχο, κάτι να σε εκφράσει και να σε εμπνεύσει. Βέβαια, αν υπήρχε κάτι τέτοιο αμφιβάλλω ότι ο κ. Παναγόπουλος θα ήταν πρόθυμος να το αγκαλιάσει.
Εννοείται ότι όλοι οι πολιτικοί έδωσαν την ομιλία τους κι έφυγαν. Κανένας δεν παρακολούθησε το συνέδριο (έμαθα όμως ότι ο κ. Πανάρετος ήταν εκτός Ελλάδας)
Οι γενικές εντυπώσεις μου από το συνέδριο είναι μεικτές. Προσωπικά έμαθα πολλά καινούρια πράγματα και δεν μετάνοιωσα που πήγα. Όμως πολλές ομιλίες κινούνταν στα γνωστά αγκυλωμένα πλαίσια, ήταν δηλαδή μία από τα ίδια. Η συμμετοχή ήταν απογοητευτικά μικρή (100 άτομα το πολύ στο ακροατήριο, συνήθως όμως 30-50). Πολλά άτομα που περίμενα να δω δεν ήρθαν (π.χ. Βερέμης, Αλιβιζάτος, Σοφούλης, Κουτσιλιέρης κ.ά.). Χάρηκα πάντως που γνώρισα από κοντά την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ. Η καλή μου γνώμη έγινε ακόμα καλύτερη.
Άρθρα με πρόσφατα σχόλια