Αναξιοποίητος εργαστηριακός εξοπλισμός
Σταχειολογώ μερικά πρόσφατα σχόλια:
Ταλιμπάν:
Πηγαίνω σε σχολές και βλέπω άσχετα μαθήματα και εξοπλισμό μόνο και μόνο για να εξυπηρετούν συγκεκριμένα άτομα και όχι το ερευνητικό αντικείμενο του τμήματος. Άτομα που πιέζουν να αγοραστεί εξοπλισμός που είναι χρήσιμος μόνο σε αυτούς. Το αποτέλεσμα να πηγαίνει όλο το τμήμα πίσω.
korios:
Για τον άσχετο εξοπλισμό καλύτερα να ανοίξουμε καινούριο κεφάλαιο γιατί σαν Έλληνες πολίτες πληρώσαμε εκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμό που δέν έχει δουλέψει ποτέ (αυτό γίνεται στα ινστιτούτα).
L:
Συζητώντας off the record το θέμα με γνωστό αντιπρόσωπο μεγάλων οργάνων τον ρώτησα (επειδή αυτουνού τα μάτια έχουν δει πολλά, ενώ εγώ ξέρω μόνο τί έγινε σε διαγωνισμούς που συμμετείχα στην επιτροπή) αν η αγορά τόσων μη αξιοποιούμενων οργάνων είναι θέμα διαφθοράς ή ανικανότητας. Με εξέπληξε η απάντηση ότι η συντριπτική πλειοψηφία είναι λόγω ανικανότητας (δηλ. πούλησε όργανα χωρίς να δώσει καθόλου μίζα και αυτοί που τα πήραν τα είχαν παρ’ολ’αυτά να κάθονται).
Ταλιμπάν:
Αυτό και αν είναι αλήθεια. Σήμερα για παράδειγμα έμαθα ότι κάποιος καθηγητής πήρε δύο χρωματογράφους και νομίζει ότι το να τους θέσει σε λειτουργία είναι plug and play!!! Οι χρωματογράφοι κάθονται τα τελευταία 2 χρόνια. Σε κάποιο εργαστήριο σε ένα ΤΕΙ είδα εξοπλισμό που δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ και τα εγχειρίδια χρήσης δεν είχαν βγει από τα πλαστικά σακκουλάκια τουλάχιστον 5 χρόνια μετά την αγορά τους γεγονός που αποδεικνύει ότι ούτε έγινε ποτέ κάποια προσπάθεια να τεθούν σε λειτουργία!!!!
Προς L:
Αυτά που παραθέτεις είναι μια ουτοπία. Δεν λέω ότι δεν συμβαίνουν αλλά δεν είναι ο κανόνας. Αν ψάξεις τους διαγωνισμούς αγοράς εξοπλισμών θα δεις πόσο φωτογραφικές είναι σε συγκεκριμένα όργανα κάποιων εταιρειών (όλως τυχαίως). Είναι λίγο ύποπτα αυτά δε νομίζεις?
Ένα όχι και τόσο υποθετικό σενάριο για το πώς μπορούμε να σπαταλούμε πολλά χρήματα χώρις να πάρουμε μίζα:
Φανταστείτε ότι κάποιος έχει κάνει PhD σε κάποιο πολύ οργανωμένο και επαγγελματικό εργαστήριο οπουδήποτε στον κόσμο (USA, UK, Γερμανία ή και Ελλάδα, δεν κάνω διακρίσεις), το οποίο το βρήκε προφανώς στημένο και λειτουργικό/παραγωγικό. Καλόπιστα ας υποθέσουμε ότι ο ίδιος άνθρωπος στο PhD του έκανε καλή χρήση του εξοπλισμού, δηλ. πήρε στοιχειώδεις μετρήσεις, έκανε αναλύσεις και δημοσίευσε τα απαιτούμενα papers για τον τίτλο του (βιβλιομετρικά θα μπορούσε να είναι και πάνω από τον μέσο όρο αν του έχουν ‘κάτσει΄ τα αποτελέσματα ή είχε καλή καθοδήγηση).
Όταν πάρει θέση Ερευνητή σε ΕΚ ή ΔΕΠ σε ΑΕΙ επειδή έχει μόνο επιφανειακή γνώση (δεν έχει αναπτύξει δεξιότητες αυτόνομης δραστηριότητας) δεν μπορεί να σχεδιάσει ένα δικό του εργαστήριο, δεν μπορεί να κάνει στρατηγικό σχεδιασμό οπότε η εύκολη λύση είναι να κάνει copy-paste του εξοπλισμού του advisor του (π.χ. από το Imperial ή το ΜΙΤ), χωρίς όμως να έχει την ικανότητα εγκατάστασης και χρήσης νέων διατάξεων και χωρίς να έχει την απαιτούμενη τεχνική υποστήριξη.
Οπότε βρίσκει (κατά κανόνα με κολακεία προς τους ανωτέρους και πουλώντας το παρελθόν του στο famous group) την κρατική χρηματοδότηση και κάνει διαγωνισμό για να αγοράσει τα ίδια ακριβώς όργανα με τον advisor του. Επειδή δε είναι ‘ο κος Καθηγητής’ δεν πρόκειται να καταδεχτεί να ανοίξει τα manuals μέχρι να προσλάβει κάποτε καποιούς τεχνικούς. Αποτέλεσμα 5-10 χρόνια μετά την αγορά δεν έχει δουλέψει τίποτα.
Πώς σας φαίνεται αυτό ως σενάριο για το πως μπορεί να δώσει ο Έλληνας φορολογούμενος 1-2 MEuros για την εγκατάσταση ενός εργαστηρίου με αχρησιμοποίητα manuals και με τον ΕΥ να μην έχει πάρει φράγκο μίζας?
Το σενάριο γίνεται εκθετικά χειρότερο αν πάρει και μίζα.
Σε τελική ανάλυση εμένα ως φορολογούμενο δε με νοιάζει το κίνητρο αλλά το αποτέλεσμα. Αν ένα όργανο δεν έχει τεθεί σε λειτουργία δε με νοιάζει αν ο ΕΥ πήρε μίζα ή είναι ανίκανος αλλά ότι τα λεφτά μας πετάχτηκαν τζάμπα.
@korios
Δεν αμφισβητώ αυτά που λες ούτε θέλω να απενεχοποιήσω κανέναν, αλλά προφανώς οι τόσες πολλές λεπτομέρειες που παραθέτω δεν σε υποψιάζουν ότι το σενάριο δεν είναι και τόσο υποθετικό αλλά αντιστοιχεί σε υπαρκτά πρόσωπα?
Σχετικά με τους φωτογραφικούς διαγωνισμούς: είναι όντως πολύ ύποπτοι και τις περισσότερες φορές υποκρύπτουν δόλιες συναλλαγές, όμως υπάρχουν και εναλλακτικά σενάρια (έστω και ως εξαιρέσεις).
Θα παραθέσω δύο παραδείγματα:
1) Λόγω συνεργασίας με συνάδελφο, από δικό μου project του προϋπολόγισα την αγορά οργάνου, διενήργησα τον εξοπλισμό χωρίς αυτός να εμπλακεί καθόλου (ως coordinator) και επειδή δεν πήραμε το όργανο από την εταιρία που ήξερε από το PhD του (σε top-5 US University!), αλλά ένα άλλο ίδιων προδιαγραφών αλλά 30% φθηνότερο δεν το άνοιξε καν γιατί ‘δεν ήξερε το software’. Δε με χάλασε, γιατί τελικά το εγκατέστησα στο δικό μου lab και βέθηκα με μια τεχνική επιπλέον (!) αλλά πώς χαρακτηρίζεις τη στάση του?
2) Μπορεί να φωτογραφήσω την αγορά οργάνου μιας εταιρίας όταν το ίδρυμα ή το εργαστήριο έχει και άλλα οφέλη από την εταιρία. Για παράδειγμα, αν έχω έναν σταθερό partner που κάνουμε μαζί R&D και κατεβάζουμε μαζί EU-projects και μέσω της συνεργασίας το ίδρυμά μου κερδίζει πολλές χιλιάδες Ευρώ σε overheads και εξασφαλίζω τη χρηματοδότηση των PhD μου, τότε δεν έχω πρόβλημα να φωτογραφήσω τον διαγωνισμό υπέρ του (βέβαια με δεδομένο ότι η πρόταση είναι λογική και η ζημιά από την προμήθεια του οργάνου δεν είναι μεγαλύτερη από τα οφέλη της συνεργασίας). Ελπίζω αυτό να μη με κάνει απατεώνα…
@L
Φυσικά και δεν είσαι απατεώνας. Αλλά και εσύ δεν υποψιάζεσαι ότι το δικό μου σενάριο δεν είναι και τόσο υποθετικό αλλά αντιστοιχεί σε υπαρκτά πρόσωπα? Μιά κασέτα λείπει..
Προφανώς και σε πιστεύω!
Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: από τη μια διαφθορά και από την άλλη ανικανότητα!
Τελικά όμως τις πληρώνουμε και τις δύο μέσω των φόρων μας…
“Για παράδειγμα, αν έχω έναν σταθερό partner που κάνουμε μαζί R&D και κατεβάζουμε μαζί EU-projects και μέσω της συνεργασίας το ίδρυμά μου κερδίζει πολλές χιλιάδες Ευρώ σε overheads και εξασφαλίζω τη χρηματοδότηση των PhD μου, τότε δεν έχω πρόβλημα να φωτογραφήσω τον διαγωνισμό υπέρ του”
για να καταλαβω, η συμμαχια με μια εταιρεια για να απομυζησετε ευρωπαϊκα κονδυλια ειναι επαρκης λογος για να στησεις και φωτογραφικους διαγωνισμους υπερ της εταιρειας?
Mιλάτε γιά σπάνια εξαίρεση ή γιά καθημερινή πρακτική????
@S G
Όχι, αλλά αν έχεις πάρει ένα μεγάλο project, στο οποίο έχει συνεισφέρει με ιδέες και τεχνογνωσία μια εταιρία, θα αγοράσεις εξοπλισμό (με τα λεφτά του project) απο τον ανταγωνιστή της επειδή μπορεί να είναι 5% φθηνότερο? Παράλογο δεν ακούγεται?
Όταν η μια εταιρία σου προσφέρει τη δυνατότητα να δουλέψεις πάνω στη μηχανή και να την αναπτύξεις περαιτέρω και η άλλη σου πουλάει ένα black box, δεν είναι λογικό να επιλέξεις την πρώτη έστω και αν είναι ακριβότερη?
Επίσης, σχετικά με την απομύζηση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, δεν ξέρω τί προσλαμβάνουσες παραστάσεις έχετε από Ευρωπαϊκά έργα, αλλά ξέρετε η Ευρώπη δε δίνει μόνο επιδοτήσεις σε αντιπαραγωγικούς κρατικοδίαιτους αλλά επενδύει και σε σοβαρά engineering projects που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των Ευρωπαϊκών εταιριών σε σχέση με τις Αμερικάνικες και τις Γιαπωνέζικες. Αν αυτό είναι απομύζηση, sorry αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα να το κάνω. Αν περισσότερα groups φρόντιζαν την επιβίωσή τους μέσω ανταγωνιστικών οδών ίσως να μην είχαμε καταντήσει εδώ που καταντήσαμε.
@JOHN SMITH
Προφανώς για σπάνια εξαίρεση. Πόσους ξέρετε να κάνουν σοβαρό R&D σε Ευρωπαϊκό επίπεδο?
(για να είμαι απολύτως ξεκάθαρος, εγώ είμαι πολύ μικρό και ασήμαντο ψάρι, αλλά ξέρω πάρα πολύ καλά ορισμένα Ελληνικά groups που λειτουργούν με αυτό τον τρόπο και με εξαιρετικές επιδόσεις μάλιστα, και αυτούς είχα στο μυαλό μου όταν έδινα το παράδειγμα).
Θα βαλω μια ακομη παραμετρο στην συζητηση: Το κρατος δινει χρηματα για αγορα
εξοπλισμου αλλα οχι για την συντηρηση του.Αμα ο εγαστηριακος σ εξοπλισμος
χαλασει προσπαθεις να τον φτιαξεις παριστανωντας τον Τσακωνα αλλα πολλες φορες
αυτο δν φτανει κ μενεις σε αχρηστια ο εξοπλισμος…
Ενα αλλο προβλημα ειναι οτι και εγγυηση να εχεις οι αντιπροσωποι της εταιριας
μπορει να αργησουν παρα πολυ καιρο να ερθουν να ελενξουν τον εξοπλισμο
ιδιαιτερα σε περιφερειακα πανεπιστημια.
νομιζω αυτο που λεω ειναι απλο, οτι ειναι να χρειαζεσαι το γραφεις ρητα στην αιτηση σου. Αν θες Ματλαμπ και οχι Fortran ή Mathematica ας πουμε, το γραφεις. Δεν γραφεις στην αιτηση “γενικο υπολογιστικο software” και μετα κανεις διαγωνισμο για καποιο που ξεκινα απο “Μ” και τελειωνει σε “λαμπ”.
@S G
Συμφωνούμε, και εγώ όταν λέω να ευνοηθεί η εταιρία αυτό εννοώ. Λες τί θέλεις εκ των προτέρων με σαφείς προδιαγραφές (π.χ. θέλω το φασματόμετρο τάδε τύπου, αλλά θέλω να έχω και τη δυνατότητα να του βάλω χέρι εκεί και εκεί, κλπ). Και πάντα μιλάω για projects και εξοπλισμό με hardware deliverables, όχι για software, reports, κλπ.
@L
Αυτά που λέτε και οι δύο είναι θεμιτά. Το θέμα είναι ότι εδώ παίζονται τρελά πακέτα δημόσιας δαπάνης για εξοπλισμό πανεπιστημίων και ινστιτούτων. Τους έχει ελέγξει κανείς για τις συμφωνίες κάτω απο το τραπέζι? Τα νομιμοφανή δεν είναι πάντα έτσι. Οι ελεγκτικές αρχές μόνο με την πειρατεία της μουσικής ξέρουν να ασχολούνται (δίοτι δεν έχνουν πολιτική υποστήριξη).
@Engineer
Το running cost είναι μια μεγάλη πληγή που συνήθως αγνοείται. Όμως η λογική είναι ότι κάθε μεγάλη εγκατάσταση θα πρέπει να κάνει απόσβεση εντός 5ετίας και να μπορεί να είναι αυτοσυντηρούμενη, δηλ. να βγάλει το running cost της. Αν σου δώσει το δημόσιο 1 MEuro δεν μπορείς να φέρεις από projects και παροχή υπηρεσιών 20-30 k/year που μπορεί να είναι το running cost? Αν όχι, τότε η επένδυση είναι λανθασμένη.
Όσο για τους αντιπροσώπους, τα πράγματα είναι απλά. Βάζεις ρήτρες στο διαγωνισμό και αν δεν σου κάνουν την εγκατάσταση έγκαιρα δεν παίρνουν cent.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που έχουν έρθει όργανα σε ΕΚ/ΑΕΙ/Νοσοκομεία και δεν άνηξαν τα κουτιά καθόλη τη διάρκεια της εγγύησης, με αποτέλεσμα όταν προσπάθησαν να τα βάλουν μπρος να μην έχουν support από τον προμηθευτή. Αυτή η αδράνεια δεν είναι ανικανότητα?
@L
Ανικανότητα θα την βαπτίσεις αν πάς με τον σταυρό στο χέρι. Γίνε λίγο πιο καχύποπτος. Απλά παίρνουν το πακέτο από τη συναλλαγή με τις αντιπροσωπείες και μετά δεν θέλουν να δώσουν τίποτα για λειτουργικά έξοδα (αναλώσιμα, προσωπικό) με αποτέλεσμα να κάθονται στα κουτιά. Και αν θέλει κάποιος από άλλο πανεπιστήμιο ή ινστιτούτο να τα χρησιμοποιήσει δεν τον αφήνουν κιόλας..
Απ’ την αρχή ξεκίνησε στραβά το πράγμα. Να πούμε ότι δε χρειάζεται καν να αγοράσουμε εργαστηριακό εξοπλισμό; Γιά ποιόν; Γιά ποιούς; Αφού από κείνα τα πρώτα χρόνια, τα εποπτικά μέσα των σχολείων μας , χάρτες κάθε είδους και μαθήματος, τηλεοράσεις και ραδιομαγνητόφωνα κείτονταν σε μιά γωνιά και σκονίζονταν τσαλακώνονταν και φθείρονταν με την πάροδο των χρόνων. Κανείς δε φρόντιζε όχι την αξιοποίησή τους, αλλά ούτε τη συντήρησή τους.
Τα ίδια γίνονται πάνω κάτω και τώρα. Μήπως αντί γιά αξιοποίηση πρέπει πρώτα να συζητήσουμε γιά τη συντήρηση όλων αυτών; Τουλάχιστο να πληρώνουμε κάποιους να τα
φυλάνε από τραμπούκους φοιτητές ή μαθητές και άλλους να τα προσέχουν και να τα καθαρίζουν. Μήπως αντί γι’ αυτό οι ίδιες οι παρατάξεις πρέπει να δείξουν κάποια
γενναιότητα και να προσέχουν, να επιτηρούν όλα αυτά και ναι, να εφαρμόζουν αυτοί βία σε όσους τα επιβουλεύονται; Αλλά αυτά χρειάζονται νουθέτηση, διαπαιδαγώγηση
με άλλες αρχές. Θα έρθουν όμως σιγά σιγά και εδώ αυτές οι συνήθειες. Ειδικά μετά
από τη φτωχοποίηση της χώρας μας, κάποιοι θα πρέπει να αλλάξουν συνήθειες και να
βάλουν μυαλό.
Αγαπητε L δυστυχως οι καθηγητες στα Ελληνικα παμεπιστημια δειλιαζουν συνηθως
να συνεργαστους με εταιριες για projects γιατι απο τους γνωστους αριστεριζοντες
φοιτητες αυτο θεωρειται casus belli.
Εχετε δικαιο για τα παραδειγματα που αναφερετε.
Μια ακομη σημαντικη παραμετρος ειναι οτι ο εργαστηριακος εξοπλισμος δεν
μπορει να λειτουργει αιωνια.Μετα απο 5-10-15 χρονια καθημερινης χρησης
οσο καλα και να τον συντηρεις πρεπει να αντικατασταθει.Το κρατος νομιζει
οτι επειδη σου εδωσε κονδυλια 1 φορα θα μεινεις για παντα με τον εξοπλισμο
αυτο.
Και κατι ακομα,ο εργαστηριακος εξοπλισμος θελει ν αναβαθμιση ιδιαιτερα
σε επιπεδο software ανα τακτα χρονικα διαστηματα.Αυτο κοστιζει
αρκετα και συνηθως παραβλεπεται…
@Engineer
Οι περισσότεροι καθηγητές στα Ελληνικά ΑΕΙ συνήθως δεν συνεργάζονται με εταιρίες για projects επειδή δεν έχουν κάτι το ελκυστικό να προσφέρουν και επειδή βολεύονται με τον πενιχρό τακτικό προϋπολογισμό. Εφόσον δεν χρηματοδοτηθούν αυτό μπορεί και να είναι ανεκτό (δηλ. δεν παίρνω χρήματα και επικεντρώνομαι μόνο στη βασική έρευνα), αλλα όταν το κράτος τους εμπιστεύεται τεράστια ποσά, δεν πρέπει να κάνουν κάτι για να συνεισφέρουν στην απόσβεση?
Επίσης τα παραγωγικά groups φροντίζουν έγκαιρα για την αντικατάσταση του εξοπλισμού τους πριν φθάσει στα όρια του. Η εμπειρία που έχω από το τί βλεπώ γύρω μου είναι ότι χρήματα δίνονται, ίσως και πολύ περισσότερα από όσα έπρεπε, αλλά δεν υπάρχει έλεγχος για το που πάνε.
Αν το κάθε group σε σχολές Ιατρικές, Πολυτεχνικές και Εφαρμοσμένων Επιστημών δεν μπει στη λογική ότι τα έσοδά του από ανταγωνιστικές πηγές πρέπει να ισοσταθμίζουν (ή και να υπερσκελίζουν) την κρατική ενίσχυση δεν πρόκειται να δούμε προκοπή.
Η κακή οικονομικη κατάσταση ίσως είναι μια ευκαιρία για τις υγειείς δυνάμεις σε ΕΚ/ΑΕΙ να αρχίσουν να λένε τα πράγματα με το όνομα τους πλέον και να σταματήσουν την ανοχή στους κάθε είδους διαπλεκόμενους ή/και ανίκανους.
Και όταν λέω ‘λένε’ δεν εννοώ στο GURF αλλά επισήμως μέσα στα ιδρύματά τους.
Είναι ίσως ώρα να αρχίσει ο καθένας να βάλει τάξη στο σπίτι του…
Η κακή οικονομικη κατάσταση ίσως είναι μια ευκαιρία για τις υγειείς δυνάμεις σε ΕΚ/ΑΕΙ να αρχίσουν να λένε τα πράγματα με το όνομα τους πλέον και να σταματήσουν την ανοχή στους κάθε είδους διαπλεκόμενους ή/και ανίκανους.
ΑΜΗΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
@L
Σας θέτω τα ερωτήματα:
α) σε ποια έκταση εισπράττονται μίζες για προμήθεια εργαστηριακού εξοπλισμού σε πανεπιστήμια και ΕΚ;
β) με ποιο θεσμικό τρόπο μπορεί να εξαλειφθεί το φαινόμενο;
Πάντως να έχετε υπ’ όψιν σας πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα Παν/μια. Στα νοσοκομεία, σε υπηρεσίες, σε σχολεία, ένα σωρό καινούριο και πανάκριβο υλικό είτε είναι ακόμη μέσα σε κούτες σε αποθήκες είτε το έχουν κάπου και το κοιτάνε. Κανέναν στο δημόσιο δεν τον απασχολεί γιατί μένει υλικό αναξιοποίητο. Η αγαπημένη τους στάση είναι “μην τα χρησιμοποιούμε, γιατί δεν πρέπει/θα χαλάσουν/δεν ξέρουμε/ δεν ήρθε ακόμη ο τεχνικός/δεν ήρθε εντολή από το υπουργείο..”
@Λαζαρίδης
α. εάν υποθέσω πως η μίζα είναι εθνικό σπορ προφανώς σε μεγάλο βαθμό και εμπλέκονται πολλοί, όχι ένας, πιθανόν και ολόκληρα Δ.Σ. που υπογράφουν και τις αναθέσεις.
β. Εγώ πιστεύω πως εάν τιμωρηθούν παραδειγματικά δέκα άτομα, με τεράστιες αποζημειώσεις, φυλάκιση, δήμευση περιουσίας, απόλυση θα εκλείψει το φαινόμενο. Αλλά πρέπει να είναι οι τιμωρίες σκληρότατες. αλλά δεν βλέπω φως.
Μήπως μερικές φορές αγοράζεται άχρηστος εξοπλισμός, μόνο και μόνο για να φαίνεται ότι το εργαστήριο καταναλώνει κονδύλια (ώστε την επόμενη χρονιά να μην τύχει μειωμένης χρηματοδότησης σε σχέση με άλλα εργαστήρια του ιδρύματος);
Ποιός διευθυντής εργαστηρίου θα παραδεχτεί ότι “φέτος δεν ξόδεψε όλα τα χρήματα επειδή δεν του χρειάστηκαν”; Οπότε ξοδεύουμε και όποιον πάρει ο χάρος.
Να γίνει έλεγχος στα τιμολόγια των εταιρειών για κάθε κίνηση τους και να ελέγξουν τις προσφορές στα ίδια προιόντα αλλά σε διαφορετικά ιδρύματα. Γιατί κάποιοι εξοπλισμοί πωλούνται π.χ. στο Κωλοκοτρονίτσι 45000 ευρώ και στο Κατσικοχώρι 75000 ευρώ. αυτό δεν είναι μίζα?
Το θέμα του εξοπλισμού είναι ιδιαίτερα μεγάλο και νομίζω ότι χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες:
1. Αγορά εξοπλισμού μόνο και μόνο για να απορροφήσουμε τα διαθέσιμα κονδύλια χωρίς να έχουμε σκεφτεί τι έρευνα θα κάνουμε.
2. Αγορά εξοπλισμού για να καλύψει κάποιες ανάγκες του εργαστηρίου αλλά χωρίς να έχουμε μελετήσει σε βάθος τι άλλο απαιτείται για την αξιοποίηση του.
3. Υποχρησιμοποίηση εξοπλισμού δηλ. εξοπλισμός που χρησιμοποιείται μία φορά το χρόνο ή βρίσκεται κλειδωμένος σε εργαστήρια και χρησιμοποιείται ανάλογα με τις διαθέσεις/ωράριο του ατόμου στον οποίο είναι χρεωμένος.
Η πρώτη περίπτωση είναι αλαζονεία και ανικανότητα. Η δεύτερη περίπτωση είναι ανικανότητα και η τρίτη είναι παθογένειες του συστήματος.
Δεν έχω προμηθευτεί ποτέ εξοπλισμό μιας και δεν κατέχω μόνιμη/σταθερή θέση αλλά με όλα αυτά που έχω δει τα τέσσερα τελευταία χρόνια που διδάσκω θα έλεγα ότι θα έπρεπε όταν ζητείται η αγορά νέου εξοπλισμού να συνοδεύεται και από κάποια έκθεση που να αναφέρει που θα χρησιμοποιηθεί αλλά και πως θα χρησιμοποιηθεί. Δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα πλαίσια των ερευνητικών υποδομών του τομέα – τμήματος ή ερευνητικού κέντρου. Το προσωπικό του τμήματος έχει το ανάλογο background για να μπορέσει να λειτουργήσει ο εξοπλισμός. Εάν όχι ίσως να μπορούσαν να γίνουν οι απαραίτητες συνεννοήσεις με την προμηθεύτρια εταιρία για κάποιο καλύτερο support package.
Στην τρίτη περίπτωση τα προβλήματα που έχουμε να λύσουμε είναι έλλειψη technicians και το απαράδεκτο ωράριο εργασίας αυτών στα εκπαιδευτικά ιδρύματα (08.00-14.00). Κανείς από εμάς δεν περιμένει ότι όποιος έχει τον εξοπλισμό θα πρέπει να είναι διαθέσιμος 24/7. Αλλά είναι απαράδεκτο τα εργαστήρια να κλείνουν πολλές φορές στις 2 το μεσημέρι και να μη μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον εξοπλισμό αργότερα.
Το άλλο θέμα είναι η ιστορία του “δε μπορώ να σου δώσω κλειδί ή να σου επιτρέψω να χρησιμοποιήσεις τον εξοπλισμό γιατί μπορεί να πάθει κάτι και είναι χρεωμένος επάνω μου”. Αυτό δεν ξέρω εάν είναι προσχήματα για να μην υπάρχει συνεργασία ή είναι όντως μεγάλο πρόβλημα. Τι σημαίνει πραγματικά το είναι χρεωμένος πάνω μου; Αυτό υπάρχει και στο εξωτερικό;
Η περίπτωση του ο “εξοπλισμός είναι δικός μου γιατί αγοράστηκε από ερευνητικό πρόγραμμα/ συνεργασία που έφερα εγώ στο τμήμα”. Όλοι αυτοί οι τύποι επιλέγουν να αγνοούν ότι για να τρέξουν το πρόγραμμα χρησιμοποίησαν τις υποδομές του τμήματος και για να φτάσουν να πάρουν το πρόγραμμα χρειάστηκαν ερευνητικό που έγινε χρησιμοποιώντας τις υπάρχουσες υποδομές του τμήματος (τις περισσότερες φορές).
Επίσης θέλω να ρωτήσω κάτι σχετικά με το θέμα δωρεών εξοπλισμού στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Στο εξωτερικό το πανεπιστήμιο έπαιρνε εξοπλισμό από διάφορες εταιρείες. Αυτό στην Ελλάδα γίνεται/ επιτρέπεται;
Πέρα από τις μίζες και τα άλλα που έχουν αναφερθεί στο thread για την οικονομική διάσταση της προμήθειας εξοπλισμού εμένα προσωπικά με τρελλαίνει το θέμα του να βλέπω μηχανήματα να μένουν αχρησιμοποίητα ή να πρέπει να διανύσω δεκάδες χιλιόμετρα για να πάω τα δείγματα μου σε συναδέλφους για ανάλυση γιατί υπάρχει αδυναμία συνεργασίας με τους συναδέλφους στο ίδρυμα που εκπονείται το κύριο μέρος της ερευνητικής δραστηριότητας;
Είναι κρίμα να ξοδεύονται εκατομμύρια Ευρώ και να μην παράγεται το ανάλογο επιστημονικό έργο.
Ταλιμπάν,
Στα παραπάνω πρόσθεσε και το εξής:
Αγορές για να δείχνει το γραφείο μας πιο “μουράτο” (τελευταίας τεχνολογίας υπολογιστές, εκτυπωτές, κλπ, τα οποία ανανεώνονται κάθε χρόνο…)
@Ταλιμπάν
Είσαι ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕΣΑ στην καρδιά της παθογένειας του συστήματος με αυτά που επισημαίνεις. Ο ρόλος στο σημείο αυτό των διαφόρων “ειδικών λογαριασμών” θέλει ειδική προσοχή και περιστολή…Από εκεί ξεκινά το κακό που έχει σήμερα “αλώσει” τα ΑΕΙ….
Μερικώς σχετικό:
http://www.esos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7167:-900000&catid=335:2009-12-02-06-41-30&Itemid=673
«Η Πρυτανεία του Πολυτεχνείου Κρήτης, στα πλαίσια της προσπάθειας να αναβαθμίζει συνεχώς το επίπεδο της εκπαίδευσης και της έρευνας στο Πολυτεχνείο Κρήτης προκηρύσσει την προμήθεια ερευνητικού εξοπλισμού και της δημιουργία υποδομών μεγάλης κλίμακας για την προώθηση της αριστείας και τη βελτίωση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού δυναμικού του Πολυτεχνείου Κρήτης συνολικού προϋπολογισμού 900.000€.»
Στην ιστοσελίδα που μας παρέπεμψε ο Θέμης αναφέρεται και το εξής:
“Η επιλογή θα γίνει από επιτροπή στην οποία θα συμμετέχουν ο Πρύτανης, οι δύο Αντιπρυτάνεις και οι Πρόεδροι των Τμημάτων και θα συνεκτιμώνται οι ανάγκες και η αναμενόμενη ωφέλεια για το Ιδρυμα αλλά και το ποσόν που έχει λάβει από το 2006 το Τμήμα στο οποίο ανήκει το μέλος ΔΕΠ που κάνει την αίτηση για αγορά εξοπλισμού ή και υποδομών μεγάλης αξίας.”
Εγώ θα πρόσθετα ότι για όλους όσους πήραν “μεγάλο” εξοπλισμό το 2006 να υποβάλλουν και μία έκθεση με τα πεπραγμένα τους για να δούμε εάν “έπιασαν τόπο” τα χρήματα που τους διατέθηκαν π.χ. διδακτορικές διατριβές, ερευνητικά προγράμματα και για να μην είναι αυτά λόγια του αέρα να αναφέρουν και τα επιστημονικά περιοδικά – διεθνή συνέδρια στα οποία παρουσίασαν τα αποτελέσματα της έρευνας τους. ΄
Να προσμετρηθεί και ο παραπάνω παράγοντας κατά την επιλογή των προτάσεων που θα χρηματοδοτηθούν έτσι ώστε να αποκλειστούν οι διάφοροι άχρηστοι/ανίκανοι/αρπαχτάκηδες!!!
@Ταλιμπάν
Μα καμία Πρυτανεία (οποιουδήποτε ιδρύματος) δεν θέλει πραγματικά να αποκαλυφθούν οι άχρηστοι/ανίκανοι/αρπαχτάκηδες που αναφέρεις. Και δεν το θέλουν αυτό γιατί θα αποδειχθεί επισήμως ότι έδωσαν στο παρελθόν χρηματοδοτήσεις σε λάθος ανθρώπους. Οπότε είναι λιγότερο πολιτικά επιζήμιο να κουκουλώσουνε το θέμα (με το να μην το ανακινούνε και να μην προχωράνε σε αξιολόγηση), από το να παραδεχτούνε ότι στις προηγούμενες επενδύσεις κάνανε λάθος επιλογές.
Συνεπώς συνάδελφοι στο ΠολΚ θεωρείστε ως δεδομένο ότι η Πρυτανεία σας δεν θα κάνει κάτι για το 2006 και φροντίστε να δημιουργήσετε τους κατάλληλους συσχετισμούς στη Σύγκλητο ώστε ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΤΕ να αξιολογήσουν τις υποδομές του 2006 πριν διαθέσουν τα νέα κονδύλια.
Για αυτά τα 900 εκ του Πολ. Κρ.
Αντί της ενδο-πανεπιστημιακής προκήρυξης, δεν θα ήταν καλύτερο τα χρήματα αυτά, μαζί με τα ανάλογα σε άλλα ιδρύματα, να διατίθενται μετά από εθνικό ανταγωνιστικό διαγωνισμό; Με την προϋπόθεση βέβαια ότι ο εθνικός διαγωνισμός θα ήταν αξιοκρατικός.
@Θέμης Λαζαρίδης
Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι αυτό που προτείνεις θα ήταν απαραίτητα καλό διότι ελοχεύει ο κίνδυνος η συντριπτική πλειοψηφία των κονδυλίων να καταλήξουν σε ΕΜΠ/ΕΚΠΑ/ΑΠΘ οπότε οι ανισορροπίες θα ενισχυθούν.
Με δεδομένο ότι τα περιφερειακά πανεπιστήμια έχουν πρόβλημα κρίσιμης μάζας και προσέλκυσης ικανών ΔΕΠ και φοιτητών, κάποιες τέτοιες χρηματοδοτήσεις είναι απαραίτητες για αντιστάθμισμα. Ξέρω αρκετούς αξιόλογους ΔΕΠ που μένουν σε περιφερειακά ΑΕΙ επειδή έχουν καλύτερες πιθανότητες χρηματοδότησης εξοπλισμού, αλλιώς θα είχαν ήδη φύγει για ΕΜΠ/ΕΚΠΑ/ΑΠΘ προ πολλού.
Βεβαια ειναι ενδιαφέρον το κατα πόσο ο εξοπλισμός που θα αγοραστει υπάρχει σε αλλα ΔΙΠΛΑΝΑ πανεπιστήμια …..και θα αγοραστει απλά για να κανει κοντρα η πρυτανεια και να πουλήσει ΜΟΥΡΗ ο εν λόγω πρύτανης. Και ομιλώ μετα λόγου γνωσεως. ……Επίσης εχει να κανει με το παιχνίδι εξουσίας εντος ΠΚ …
πολύ-πολύ σωστός….
@ L
Σαφώς και κανείς δε θέλει να παραδεχτεί ότι έδωσαν χρήματα σε άχρηστους ή ανίκανους. Μπορούμε όμως να δεχτούμε ότι όταν τους τα έδωσαν δεν ήξεραν πως θα εξελιχθεί η κατάσταση και κατά πόσο ο εξπολισμός θα αξιοποιηθεί στο μέγιστο δυνατό. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το 2006 είναι το σημείο εκκίνησης και ότι όλοι έλαβαν χρηματοδότησηση είχαν “πρότερο έντιμο βίο” δηλ. ουσιαστική χρησιμοποίηση του εξοπλισμού που είχαν προμηθευτεί πριν το 2006. Από κάποιο σημείο όμως πρέπει να αρχίσει η αξιολόγηση. Είναι απαράδεκτο να μην αξιολογείται κανείς. Δεν είναι δυνατός σε μία εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα να δαπανούνται χρήματα για εξοπλισμό που δεν χρησιμοποιείται.
Θα πήγαινα ένα βήμα παρακάτω και θα έλεγα ότι πρέπει να γίνει “χαρτογράφηση” όλου του εξοπλισμού που υπάρχει σήμερα στα ΑΕΙ, ΤΕΙ, ερευνητικά κέντρα ώστε να ξέρουμε τι υπάρχει και που υπάρχει. Να μην αγοράζουν τον ίδιο εξοπλισμό στη χειρότερη περίπτωση διπλανά εργαστήρια μόνο και μόνο επειδή δε μπορούν να συννενοηθούν οι υπεύθυνοι ή για να “πουλήσουμε μούρη” όπως ανέφερε και ο Thalis 007.
Ας αποτελέσει και αυτό ένα ακόμη κριτήριο για την έγκριση αγοράς εξοπλισμού.
Ελπίζω η κακή οικονομική κατάσταση να φέρει επιτέλους συνεργασίες και σεβασμό στα χρήματα των φορολογουμένων.
“Θα πήγαινα ένα βήμα παρακάτω και θα έλεγα ότι πρέπει να γίνει “χαρτογράφηση” όλου του εξοπλισμού που υπάρχει σήμερα στα ΑΕΙ, ΤΕΙ, ερευνητικά κέντρα ώστε να ξέρουμε τι υπάρχει και που υπάρχει. ”
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΣΤΕΙΛΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΑ ΑΕΙ/ΕΚ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΝΩ ΤΑ REALTIME DATA MOY ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
1 ΕΝΑ ΑΕΙ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΑΜΕΣΑ, ΛΟΓΩ ΣΤΕΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
2 ΔΥΟ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ
3 ΕΝ ΕΚ ΔΙΕΜΗΝΥΣΕ …. ΟΤΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ …ΠΟΥΛΑΩ ΜΟΥΡΗ ???
4 ΕΝΑ ΑΕΙ …Ο ΔΙΕΥ8ΥΝΤΗΣ ΕΡΓ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΞΩΔΙΚΟ …. ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΝ ΑΡΧΩΝ…. [ΟΤΙ ΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΕ ΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ]
ΕΤΣΙ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΕΕ LABS KAI ΔΙΕΘΝΗ ΚΕΝΤΡΑ….ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!!!1
ΑΜΑ ΣΑΣ ΠΩ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΗΤΕ….ΕΤΣΙ ΤΑ ΜΑΖΕΨΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΗΠΑ….
Αυτό που έχω δει σε χώρα του εξωτερικού που βρίσκομαι, είναι ότι η αγορά ενός ακριβού οργάνου την ακολουθεί συνήθως μια πολιτική τιμολόγησης για όλους όσους ανήκουν στο πανεπιστήμιο/ινστιτούτο, καθώς και τους εξωτερικούς. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται το ότι θα αξιοποιηθεί το συγκεκριμένο όργανο. Αυτή η προσέγγιση έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Σίγουρα όμως διασφαλίζει μια πιο ορθολογική χρήση.
Στους λόγους που έχουμε αναφέρει παραπάνω για τη μη (σωστή) αξιοποίηση του εργαστηριακού εξοπλισμού παρακαλώ προσθέστε και το παρακάτω:
Καθηγητής ΤΕΙ έχει κάνει το τμήμα του επιχείρηση (http://troktiko.blogspot.com/2010/03/blog-post_5112.html).
Δηλαδή σε αφήνω να χρησιμοποιήσεις τον εξοπλισμό γιατί είναι τον χρειάζομαι για τη δική μου προσωπική έρευνα εκτός επιτροπής ερευνών και γιατί δε σε θέλω στα πόδια μου για να βλέπεις τι κάνω.
Ελπίζω να αρχίσουν να πέφτουν κεφάλια στην περίπτωση που αποκαλυφθεί “μαύρες” συνεργασίες.
Στις ιατρικές σχολές τα ΜΙΣΑ εργαστήρια (ίσως παραπάνω) είναι ΙΔΙΩΤΙΚΑ ιατρεία των μελών ΔΕΠ. Κόβουν “αποδείξεις” αλλά τα έσοδα (αφορολόγητα ως προϊόντα “ερευνητικής δραστηριότητας” τάχα…) τα κάνουν ό,τι θέλουν….
Βλέπω να κάνει αρχή ο εισαγγελέας από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης (επί χρόνια, μας αλλάξανε τα φώτα με την “αμερικάνικου επιπέδου” οργάνωση των σπουδών του). Το μπέρδεμα δημόσιου-ιδιωτικού αρχίζει να βγαίνει τον αέρα. Να δούμε τον ΥΠΕΠΘ τι θα πεί τώρα και τι θα κάνει… Θα περιμένει την δικαστική κατάληξη του θέματος???? (βλέπε >5 χρόνια) ή κάτι θα κάνει στο μεταξύ???? Η διοίκηση παίρνει μέτρα… δεν περιμένει τα δικαστήρια….