Greek University Reform Forum

Αυτο που ξερω ειναι οτι τα αποβλητα ιδιαιτερα τα πιο επικινδυνα δεν πετιονται
στην αποχετευση αλλα τοποθετουνται σε ειδικα δοχεια τα οποια οι υπευθυνοι
του εργαστηριου τα διαχειριζονται.

Τωρα στην πραξη απο προσωπικη εμπειρια ξερω οτι πολλα καταληγουν στην
αποχετευση.

Καλά αυτά με τους αισθητήρες πρώτη φορά τα ακούω, και έχω μπεί και σε εργαστήριο σε γερμανικό πανεπιστήμιο.

Από κει και πέρα, έχουν βελτιωθεί κάπως τα πράγματα, χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες δεν καταλήγουν ούτε για πλάκα στον νιπτήρα, αλλά έχουμε ακόμη δουλεία, βλέπε ξέπλυμα με ακετόνη, που πάει συχνά στο νεροχύτη, είναι πλήρως αναμίξιμη με το νερό και σκοτώνει ψάρια κτλ.

Πάντως σε εργαστήριο που δουλεύω στην κρήτη, χωρίζουμε και μαζεύουμε τα περισσότερα (αλλού τα βαρέα μέταλλα, χλωριωμένους υδρογονάνθρακες, μη χλωριωμένα οργανικά κ.α.) και μία φορά στα 1-2 χρόνια περίπου έρχεται εταιρία υπέυθυνη για την συλλογή και καταστροφή των αποβλήτων.

Σε προπτυχιακό εργαστήριο παλαιότερα πάντως τα μπιτόνια που μαζεύαμε τα απόβλητα άδειαζαν πότε πότε σε … ανύποπτο χρονικό διάστημα.

Γεγονός είναι ότι σε ένα χημικό εργαστήριο το μόνο που μπορεί να πάει στο νιπτήρα έιναι το καθαρό νερό, όλα τα οργανικά (κυρίως αρωματικές ενώσεις) και φυσικά τα μέταλλα (άντε εκτός αλκάλια και αλκαλικές γαίες) πρέπει να αποθηκεύονται και να καταστρέφονται κατάλληλα.

Κι εγώ ξέρω ότι ο ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ενώ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να συγκεντρώνει τα ισοτοπικά απόβλητα, δυσκολεύεται να το κάνει με συνέπεια λόγω υποδομών…

poia apovlita ?!?! edo den iparxi ipefthinos asfaleias na elegksi to paramikro mesa sta ergastiria plaka mas kanete ? ginetai sismos kai trexoume na prolavoume tis fiales mi figoun apo ti thesi tous giati den exoun vali oute imantes adi na vgoume ekso!!! anikste ena post gia ta themata asfaleias sta ellinika ergastiria pou einai ksefrago ampeli!

Η αλήθεάι είναι ότι τα πανεπιστημιακά εργαστήρια φαίνεται να ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ.
Δεν υπόκεινται σε ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΓΧΟ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ (π.χ. μπορεί να είμαι χημικός και να κάνω στο παν. εργ. αναλύσεις χωρίς να λογοδοτήσω γιά την ακρίβειά τους ΠΟΥΘΕΝΑ. Μπορεί να παίρνω και ΑΜΟΙΒΗ ακόμη μέσω μπλόκ του ΕΛΚΕ γιά την μέτρηση)…
Και όχι μόνον αυτό ΑΛΛΑ
ΟΥΔΕΙΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΤΟΞΙΚΟΤΗΤΕΣ κλπ (μήπως και αυτό λόγω “ασύλου” βρέ παιδιά?????)
Βέβαια, μην τολμήσει κανείς να ‘πεί ότι ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ…..

Τα απόβλητα και η ασφάλεια είναι μεγάλα θέματα με τα οποία τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ δεν έχουν ασχοληθεί όπως θα έπρεπε. Αλλά για να φτάσουμε στα απόβλητα πρέπει να μάθουμε πρώτα να εργαζόμαστε σωστά στα εργαστήρια κάτι που δε βλέπω να γίνεται.

Πρώτα και κύρια χρειάζεται να ενημερωθούν και να εκπαιδευτούν σωστά σε θέματα υγιεινής και ασφάλειας όλοι όσοι εργάζονται σε εργαστήρια που χειρίζονται υλικά που μπορεί να είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Συγκρίνονοντας την Ελλάδα με την Αγγλία όπου σπούδασα βλέπω ότι είμαστε πολλά χρόνια πίσω. Πειραματικά πρωτόκολλα δεν έχω δει να χρησιμοποιούνται.

Αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

- Πρέπει να γραφτούν αναλυτικά όλα τα πειραματικά πρωτόκολλα που εφαρμόζονται στα διάφορα εργαστήρια. Στις αναλυτικές αυτές εκθέσεις πρέπει να επισημαίνονται όλα τα υλικά και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται καθώς και τα τμήματα της πειραματικής διαδικασίας που πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα.

- Τα εγχειρίδια εξοπλισμού που χρησιμοποιείται πρέπει να βρίσκονται στον ίδιο χώρο που βρίσκεται ο εξοπλισμός και όχι κλειδωμένα στα γραφεία διαφόρων παρασκευαστών αποφοίτων μεγάλων σχολών τύπου Παστέρ!!!

- Τα χημικά πρέπει να αποθηκευτούν με το σωστό τρόπο. Πρέπει να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τι χημικά υπάρχουν στα διάφορα εργαστήρια. Σήμερα πολλοί δεν ξέρουν τι έχουν στα εργαστήρια τους. Για να μην αναφερθώ στα ΄”Φύλλα δεδομένων Ασφάλειας MSDS”. Άγνωστες λέξεις σε πολλούς παρασκευαστές (lab technicians). Αρνούνται πεισματικά να το κάνουν. Στα χημικά που χρησιμοποιώ το έκανα μόνη γιατί μου έλεγαν ότι δεν μπορούν τα “κατεβάσουν” από το Ιντερνετ. Chemical inventory άλλη άγνωστη έννοια….

- Ασφαλής μεταφορά χημικών;;; Ταινία τρόμου. Έχω δει παρασκευάστρια να κρατά μπουκάλι με πυκνό θειικό οξύ σα να μεταφέρει σαμπάνια σε δίσκο και να κατεβαίνει σκαλιά φορώντας παπούτσια με τακούνια. Στα σκαλιά στις άκρες έλειπαν και κάποια κομμάτια από τα μάρμαρα. Όταν έκανα παρατήρηση γιατί δε χρησιμοποιεί το ειδικό καλαθάκι για μεταφορά χημικών και ότι γενικά έπρεπε να μεταφέρει το οξύ με περισσότερη προσοχή με κοιτούσε περίεργα.
Οι περισσότεροι από αυτούς δεν αντιλαμβάνονται καθόλου την έννοια ασφάλεια τόσο για αυτούς τόσο και για τους φοιτητές που οφείλουν να εκπαιδεύσουν αλλά και να προστατέψουν.

- Τι να πω για τα φαρμακεία που υπάρχουν στα χημικά εργαστήρια. Οινόπνευμα, παυσίπονα και γάζες. Τα περισσότερα από αυτά έχουν λήξει. Eye wash (δεν ξέρω την ελληνική λέξη) για τα μάτια σε περίπτωση επαφής με επικίνδυνα χημικά διαλύματα δεν υπάρχουν.

- Πολλοί αρνούνται να δώσουν στους φοιτητές πουρ για τα σιφώνια και τους λένε να το κάνουν με το στόμα (mouth pipetting πάλι δεν ξέρω την ελληνική μετάφραση). Αναγκάστηκα να μαλώσω με συνάδελφο σχετικά νέο που επέμενε να εφαρμόζουμε αυτό το σύστημα σε εργαστήριο μικροβιολογίας τροφίμων!!!!

Όλοι βλέπουν τα μέτρα ασφάλειας ως περισσότερη εργασία και όχι ώς απαραίτητη διαδικασία για τη σωστή και ασφαλή λειτουργία του εργαστηρίου. ΄

Υπάρχουν βέβαια κάποιοι συνάδελφοι που ενδιαφέρονται πραγματικά και που κάνουν προσπάθεις προς αυτή την κατεύθυνση. Θέλουμε αρκετό χρόνο βέβαια για να μάθουμε να εργαζόμαστε σωστά στα εργαστήρια και να χειριζόμαστε σωστά τα απόβλητα. Θέλουμε όμως περισσότερο χρόνο και άπειρη ενέργεια για να πείσουμε τους παρασκευαστές να μάθουν πρώτα να εργάζονται και μετά να εργάζονται σωστά. Αυτό βέβαια ανοίγει άλλο θέμα όπως ο ρόλος του προσωπικού υποστήριξης στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Πολλές φορές αισθάνομαι ότι οι γραμματείς, κλητήρες και το τεχνικό προσωπικό έχουν απόλυτη εξουσία.

Εγώ όταν χρησιμοποιώ χημικά που δεν πρέπει να πηγαινουν στην αποχέτευση προσπαθώ να χρησιμοποιώ όσο το δυνατόν μικρότερες ποσότητες. Πολλές φορές κάνουμε το πείραμα υπό μορφή επίδειξης για να δουν όλοι οι φοιτητές΄, δηλ. αντί να έχουμε 4-5 ομάδες φοιτητών έχουμε 1-2. Ο παρασκευαστής μου τα τελευταία 2 χρόνια “επεξεργάζεται” ένα πρόγραμμα για τα χημικά απόβλητα του εργαστηρίου….

Αυτά τα λίγα για τώρα.

Πάντως στο ΑΠΘ υπάρχει ήδη συνολικά συνεργασία με εταιρεία διαχείρισης η οποία περνάει όταν ειδοποιηθεί και παραλαμβάνει όλα τα επικίνδυνα υλικά από τα εργαστήρια. Τώρα το αν τα εργαστήρια τα συλλέγουν ή τα απορρίπτουν στην αποχέτευση…αυτό είναι άλλο θέμα…

Θα μπορούσατε να μου δώσετε κάποιες πληροφορίες για την υπηρεσία που διαχειρίζεται τα χημικά απόβλητα των εργαστηρίων του ΑΠΘ, ψάχνω εδώ και καιρό και κανείς δεν μπορεί να με κατατοπίσει…@Χαράλαμπος

@Xrys
Γιά ρώτησε (έτσι, γιά πλάκα…) στην Πρυτανεία να δείς ΤΙ (ΞΕΡΑΔΙΑ…) ΘΑ ΞΕΡΟΥΝ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ….