Greek University Reform Forum

Revekka, τα “πολλά ποσά για δίδακτρα” έχεις συγκεκριμένη ιδέα για το τι μέγεθος έχουν;

Δημόσιο αγαθό: Κάτι που εγώ το παίρνω τζάμπα και δεν θέλω να ξέρω πόσο κοστίζει και ποιος το πληρώνει
(από το λεξικό του Ελληνάρα)

Έχω, γιατί πολύ απλά έχω και προσωπική εμπειρία.
(συγγνώμη για τη διατύπωση…τώρα που το ξαναδιαβάζω παρατηρώ ότι είναι λάθος!)

Συμφωνώ με τον Λουκά Βλάχο.

Χωρίς αυτενέργεια δεν γίνεται τίποτα. Στην Ελλάδα επικρατεί η κατά ηλικίες και μορφωτικά επίπεδα λογική “Μαμά, δεν φταίω εγώ ο Λευτεράκης, ο Λαλάκης, ο Σκατάκης, το Σύστημα, η Εξουσία, η Δεξιά, η Αριστερά, ο Θεός, η Αρνητική Εντροπία φταίει”

Θέμη,
Γιατί σου κάνει εντύπωση. Τι μπορεί να κάνουν για τις καταλήψεις, τίποτα. Είναι αδίκημα; στην Ελλάδα δεν το νομίζω. Η κυβέρνηση έκανε τίποτα για τους αγρότες που έκλεισαν δρόμους και πύλες εισόδου στη χώρα. Τίποτα. Απλά περιμένουν να κουραστούν. Γιατί δηλ. απαιτεί η κυβέρνηση (αν απαιτεί) να κάνουν κάτι οι πανεπιστημιακοί για τις καταλήψεις; τι μπορούν κάνουν;

Eπειδή τα παρακάτω κείμενα δημοσιεύθηκαν σε έντυπο μικρού κύκλου αναγνωστών και άρα ξεχάστηκαν, ας τα ξαναθυμηθούμε αυτή την περίοδο που περνάμε στα ΑΕΙ. Οταν ένα κολοσιαίο Τμήμα όπως το Ιατρικό Αθηνών νοσεί σύμφωνα με την επικαιρότητα, ΟΛΗ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΝΟΣΕΙ με το ΕΚΠΑ πρωτοπόρο στην “νόσο των ΑΕΙ”.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» στις 16-12-2007
ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΑΣ – “ΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ” ΤΗΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Φ. Αλικαρίδη*
Η περίπτωση των Ζωνιανών και ότι αυτή εκφράζει, φαίνεται ότι δεν είναι μια ειδική και ξεκομμένη από την Ελληνική πραγματικότητα κατάσταση, αλλά αντίθετα ότι διατρέχει ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό της χώρας.
Η Δημοκρατία δεν μένει εδώ.
Στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας τα θέματα της συναλλαγής, της διαπλοκής, της ευνοιοκρατίας και των πιέσεων είναι η ζοφερή καθημερινή πραγματικότητα. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτρέφονται τα φαινόμενα αυτά είναι η ανυπαρξία δημοκρατικών δομών, συλλογικής λειτουργίας και διαφάνειας και οι εξαρτημένες ακαδημαϊκές και επαγγελματικές σχέσεις. Παράλληλα η έκπτωση των αξιών και η άμβλυνση των ηθικών αντιστάσεων και της ιστορικής μνήμης, που χαρακτηρίζουν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, οδηγούν στην καταρράκωση κάθε έννοιας δικαίου και αξιοκρατίας. Ακαδημαϊκοί δάσκαλοι με συμπεριφορές προσβλητικές και απάνθρωπες προς ασθενείς, συνεργάτες και φοιτητές και δάσκαλοι που ολόκληρη τη χρονιά δεν δίδαξαν ούτε μια ώρα σε φοιτητές, ανακηρύσσονται σε «δασκάλους της χρονιάς». Ο τίτλος του Επίτιμου Διδάκτορα παραχωρείται ως αντάλλαγμα ακαδημαϊκών υποχρεώσεων του παρελθόντος ή υποσχέσεων του μέλλοντος. Αμφιθέατρα αφιερώνονται και παίρνουν το όνομα καθηγητών αμφισβητούμενης ακαδημαϊκής προσφοράς ή και καταδικασμένων για συνεργασία με τη Χούντα. Συνδικαλιστικά όργανα νομιμοποιούν «το φακελάκι» ως φυσική απόρροια των πραγματικά χαμηλών μισθών των πανεπιστημιακών γιατρών.
Η περιπέτεια της υγείας του Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, αποκάλυψε σε όλη της την έκταση τις αρχές, το ήθος, την ποιότητα αλλά ακόμη και την επιστημονική ανεπάρκεια και τις σχέσεις αλληλοσπαραγμού ορισμένων Πανεπιστημιακών Δασκάλων.
Συναλλαγή, διαπλοκή, ευνοιοκρατία.
Οι εκλογές των ακαδημαϊκών οργάνων είναι συνήθως προσυμφωνημένες από το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών Ιατρικής Αθήνας, την ΕΚΙΠΑ (Ένωση Καθηγητών Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών), με συμμετοχή ενός και μόνο υποψηφίου. Και εκεί που απαιτείται και η φοιτητική συμμετοχή αυτή αποτελεί δυστυχώς αντικείμενο συναλλαγής μεταξύ υποψηφίων και συνδικαλιστών φοιτητών. Το αντάλλαγμα είναι η «διευκόλυνση» στις τμηματικές εξετάσεις, ή κατά προτεραιότητα επιλογή για ειδικότητα, η επιλογή για διδακτορικό ή για μια πανεπιστημιακή θέση του ΝΔ 407/80. Ας σημειωθεί ότι για την επιλογή υποψηφίων διδακτόρων ή για την κατάληψη μιας θέσης διδάσκοντα του ΝΔ 407/80 δεν εφαρμόζεται κανένα κριτήριο πέρα από την προσωπική «συνέντευξη» του υποψηφίου. Ο σύλλογος των μελών ΔΕΠ ο οποίος θα μπορούσε να αντισταθεί σε αυτόν τον εκμαυλισμό συνειδήσεων είναι εντελώς απαξιωμένος αφού δίνει την εντύπωση ότι, αν δεν ελέγχεται, συμπορεύεται πλήρως με την ΕΚΙΠΑ. Οι κατά καιρούς πρόεδροι του συλλόγου είναι συγχρόνως υποψήφιοι για εξέλιξη στην βαθμίδα του καθηγητή γεγονός που αντικειμενικά αμβλύνει τις αντιστάσεις τους και τους περιορίζει σε ρόλο απλού διαμεσολαβητή.
Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν υφίστανται συλλογικές διαφανείς διαδικασίες, ο κάθε καθηγητής είναι απόλυτος μονάρχης στην κλινική ή στο εργαστήριο που διευθύνει. Ελάχιστοι τολμούν να εναντιωθούν στην απόφαση ή έστω να εκφράσουν άλλη άποψη από αυτήν που εκφράζει ο Διευθυντής. Το τίμημα της αντίστασης είναι η ακαδημαϊκή καθήλωση και η περιθωριοποίηση τους από την ομάδα της κλινικής ή του εργαστηρίου. Δεδομένου δε ότι ο γιατρός και ιδιαίτερα ο κλινικός πρέπει να είναι επιστημονικά μάχιμος, η περιθωριοποίηση του αυτή σημαίνει τον επιστημονικό αλλά και τον επαγγελματικό του θάνατο.
Οι εκλογές σε θέσεις ΔΕΠ και ιδιαίτερα στη θέση του καθηγητή είναι συνήθως το αποκορύφωμα της συναλλαγής, των πιέσεων και της διαπλοκής. «Τα κριτήρια» που έχουν ορισθεί εξωθεσμικά από την ΕΚΙΠΑ καταστρατηγούνται συνεχώς και χρησιμοποιούνται μόνο για τους ανεπιθύμητους. Η διδακτική ικανότητα και το κλινικό έργο των υποψηφίων ουδέποτε ελέγχεται και λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη. Το αποτέλεσμα είναι κάποιες διευθύνσεις κλινικών να βρίσκονται σε χέρια άριστων ερευνητών σύμφωνα με τα τεκμήρια, οι οποίοι όμως αμφισβητούνται ως προς την επάρκεια τους ως κλινικοί γιατροί. Υποψήφιοι σε καθεστώς ομηρίας υποχρεώνονται να περιμένουν χρόνια για την εισηγητική έκθεση, εκβιαζόμενοι ότι αν επιμείνουν η εισήγηση θα είναι αρνητική, ή «πείθονται» να αποσυρθούν με ή χωρίς ανταλλάγματα που άλλοτε υλοποιούνται και άλλοτε όχι. Μεθοδεύσεις, πιέσεις και υποσχέσεις μεταξύ των εκλεκτόρων είναι η συνήθης πρακτική, ενώ από το παιχνίδι δεν φαίνεται να εξαιρούνται ούτε τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών.
Και η οικογενειοκρατία καλά κρατεί.
Γιοι, κόρες, ανίψια, γαμπροί, κουμπάροι, σύζυγοι, όλοι έχουν την θέση τους σ’ αυτό το πανηγύρι. Σύμφωνα με μαθηματικό υπολογισμό μέλους της ΕΚΙΠΑ ένας στους δύο καθηγητές της σχολής φροντίζει για την διαδοχή του από συγγενικό του πρόσωπο. Οι θέσεις ανταλλάσσονται, εναλλάσσονται, κληρονομούνται ή προικοδοτούνται χωρίς να επιστρέφονται με το διαζύγιο. Αλλά και η διαπλοκή με την πολιτική ηγεσία έχει και αυτή την θέση της. Θέσεις προκηρύσσονται και καταλαμβάνονται από Υπουργούς και πρώην Υπουργούς ενώ προκηρύσσονται ακόμη και θέσεις για να καταληφθούν από μελλοντικούς υπουργούς ώστε να χρησιμοποιήσουν τον Ακαδημαϊκό τίτλο για την πολιτική τους σταδιοδρομία.
Η ανθυγιεινή κατάσταση της Ιατρικής Σχολής Αθήνας
Σε αυτή την ανθυγιεινή καθημερινή πραγματικότητα προστίθεται το θεσμικό πλαίσιο το οποίο σε καμία περίπτωση δεν ωθεί τους διδάσκοντες να επενδύσουν στην εκπαίδευση για την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη. Το εκπαιδευτικό έργο αποτελεί πάρεργο και σε πολλές περιπτώσεις πραγματοποιείται από ειδικευόμενους γιατρούς, ενώ οι φοιτητές έχουν αποδεχθεί ως φυσική κατάσταση την αδιαφορία ή και την απουσία των μελών ΔΕΠ από τα μαθήματα και τις κλινικές. Τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία αντί να αποτελούν κέντρα εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου έχουν μετατραπεί σε κέντρα εξυπηρέτησης της ιδιωτικής πελατείας των Πανεπιστημιακών γιατρών, η δε παρουσία των φοιτητών σε αυτά κρίνεται τουλάχιστον ως ενοχλητική.
Ο αριθμός των συγγραμμάτων που χορηγούνται στους φοιτητές, πολλά από τα οποία δεν χρησιμοποιούνται, είναι στα όρια της νομιμότητας και η τιμή των μεταφρασμένων ξενόγλωσσων δυσανάλογα μεγάλη σε σύγκριση με την τιμή του πρωτοτύπου. Το γιατί και το ποιος καρπώνεται αυτή την διαφορά είναι προς διερεύνηση.
Η σιωπή δεν είναι χρυσός
Η κατάσταση αυτή δεν χαρακτηρίζει προφανώς το σύνολο των Πανεπιστημιακών της Ιατρικής Σχολής όπως και η κατάσταση στα Ζωνιανά δεν χαρακτηρίζει όλους τους κατοίκους τους. Η αφωνία όμως και η ανοχή η οποία καταδείχθηκε στην περίπτωση των κατοίκων των Ζωνιανών και η οποία αφορούσε αγρότες και κτηνοτρόφους δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται μέσα σε μια Πανεπιστημιακή Σχολή όπου υποτίθεται ότι βρίσκεται η επιστημονική και η πνευματική ηγεσία της χώρας. Η σιωπή δεν μπορεί να είναι χρυσός για ακαδημαϊκούς δασκάλους οι οποίοι διαμορφώνουν τις συνειδήσεις της νέας γενιάς.

* Πανεπιστημιακός, Ιατρική Σχολή Αθήνας

Η Ιατρική Σχολή Αθηνών δεν είναι Ζωγιανά.
Η Αυγή στις 16/12/07 φιλοξένησε άρθρο του κ Αλικαρίδη, στο οποίο ο συγγραφέας, αφού εξέθετε όλα τα στραβά που συμβαίνουν στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, παραλλήλιζε την Σχολή με τα γνωστά Ζωγιανά. Συμφωνώ με τον συντάκτη στα περισσότερα από αυτά που καταμαρτυρεί για την Σχολή μας, όμως η ισοπεδωτική λογική του δεν πρέπει να περάσει ασχολίαστη. Ειδικά όταν παραλληλίζεται η μεγαλύτερη και καλύτερη Ιατρική Σχολή της χώρας, πρώτη στις προτιμήσεις των μαθητών και των γονέων τις τελευταίες δεκαετίες, με μια κοινωνική νησίδα όπου το μέγεθος της εγκληματικότητας συγκλόνισε την κοινή γνώμη της χώρας μας, η κριτική ξεπερνά κάθε όριο.
Το να επιδιώκει κάποιος να διορθώσει τα κακώς κείμενα, είναι υποχρέωση κάθε ενεργού πολίτη. Το να απαξιώνει όμως ότι καλό γιατί μπορεί να κρύβει και αρνητικές πτυχές, είναι ίδιον είτε ενός εκ πεποιθήσεως γκρινιάρη είτε ενός αθεράπευτα ρομαντικού, ο οποίος πιστεύει ότι μπορεί να βρει την ουτοπία. Συνήθως βέβαια και τα δύο χαρακτηριστικά συμπίπτουν στους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι οδηγούνται στην ασφάλεια του περιθωρίου, από όπου λιθοβολούν ότι κινείται.
Επιτέλους πρέπει κάποιοι να αντιληφθούν ότι η ουτοπία είναι ένας χώρος φανταστικός στον οποίο δυστυχώς δεν ευδοκιμεί το ζώον άνθρωπος. Όσες φιλότιμες προσπάθειες έγιναν για την δημιουργία ουτοπικών χώρων, η ιστορία έδειξε ότι κατέληξαν σε καταστάσεις που δικαίως μπορούν να παραλληλιστούν με τα Ζωγιανά, αφού προηγουμένως θυσιάστηκαν τα όνειρα και οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.
Η στείρα κριτική όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά δικαιώνει όσους καραδοκούν να κάνουν τους «σωτήρες». Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση της Ιατρικής, υπάρχουν πολλοί που προετοιμάζουν το έδαφος για την ίδρυση ιδιωτικών σχολών, απαξιώνοντας τα δημόσια ΑΕΙ.
Η Ιατρική Σχολή Αθηνών παρά τα προβλήματα που αναμφισβήτητα αντιμετωπίζει, εντούτοις αποτελεί την ατμομηχανή του Πανεπιστημίου στην έρευνα. Εξάλλου παράγει τους περισσότερους γιατρούς, από όλες τις Ιατρικές σχολές της Ευρώπης και είναι υπερήφανη για την ποιότητα των αποφοίτων της. Είναι κοινή διαπίστωση ότι οι απόφοιτοί μας, όπου στο εξωτερικό συνεχίσουν την καριέρα τους, διαπρέπουν. Αισθάνομαι ότι αποτελεί τιμή μου να διδάσκω σε αυτή την Σχολή και υποχρέωσή μου την τιμή αυτή να την υπερασπίζομαι.
Παύλος Σακκάς
Αναπληρωτής Καθηγητής
Πρόεδρος Συλλόγου ΔΕΠ Ιατρικής Αθηνών

«Και τούτο γιατί οι καταλήψεις, θα συμφωνήσετε μαζί μου, αποτελούν εξωθεσμικές ενέργειες και επομένως μη υποκείμενες σε έλεγχο από τα θεσμικά όργανα»
Είναι επίσης προφανές ότι τα εγκλήματα αποτελούν έκνομες ενέργειας και επομένως μη υποκείμενες σε έλεγχο από τα νόμιμια όργανα του κράτους.

«Νόμος είναι η ανάγκη του κάθε φοιτητή»;
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artId=314066&dt=07/02/2010
Εν τέλει είναι, ισχύει, εφόσων δεν υπάρχει ούτε συναίσθηση οτί πρέπει ο νόμος να τηρείται ούτε μηχανισμός που να τον επιβάλει και εφόσων όλοι κάνουν τα στραβά μάτια για μια διευκόλυνση και δεν πειράζει το ένα και το άλλο. Ε, τότε είναι απόλυτα φυσιολογικό ο καθένας με ό,τι έχει να προσπαθεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Ζούγκλα δηλαδή. Προσωπικά πιστεύω οτί είναι θέμα κυβερνητικό. Να βρει τρόπο η κυβέρνηση να επιβάλλει μια τάξη (δε μιλώ για βίαια καταστολή απαραίτητα, μια κυβέρνηση μπορεί να θέσει καρότα και τιμωρίες να κάνουν τη δουλειά τους και να θέσουν όλους προ των ευθυνών τους, πρέπει όμως να είναι γενναία και αδυσώπητη κατά της παρανομίας, π.χ. δεν τηρείται το νόμο δεν παίρνεται πτυχία οι φοιτητές, πρόστιμα στους καθηγητές, άμα δεν πονέσει γιατί να τηρήσουν το νόμο;). Είναι ουτοπία να περιμένουμε τα διάφορα συμφέροντα και κυκλώματα που κάνουν de facto κουμάντο στα πανεπιστήμια να τηρήσουν τους νόμους για το καλό της ψυχής τους (την έχουν πουλήσει προ πολλού).

Είναι προφανές ότι στα πανεπιστήμια της χώρας διαμορφώνεται η αυριανή μορφωμένη ελίτ της κοινωνίας μας…

@Basil
Πώς μπορούν να πείσουν τα κόμματα για τις καλές τους προθέσεις για την Παιδεία όταν έχουν επίσημες παρατάξεις φοιτητών (και κάποια και παρατάξεις μελών ΔΕΠ) μέσα στα Πανεπιστήμια;

Ο λόγος των επίσημων παρατάξεων στα πανεπιστήμια δεν έχει και πολύ σημασία εδώ που τα λέμε. Είναι σαν το συντεχνιακό λόγο. Τα κόμματα δεν πείθουν έτσι κι αλλιώς. Για να γίνει οτιδήποτε θα πρέπει να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Στην οικονομία τουλάχιστον έχουμε τον μπαμπούλα της χρεοκοπίας και τη γενική κατακραυγή διεθνώς και φαίνεται να κάνουμε τώρα κάποια πράγματα (δεν εννοώ το πάγωμα αλλά την εκλογίκευση της φορολογίας, του συνταξιοδοτικού και πάταξη της φοροδιαφυγής, ελπίζω επιτελους να γίνουν οι διαρθρωτικές αλλαγές που δεν έγιναν ποτέ) που έπρεπε να έχουμε κάνει πολύ νωρίτερα. Στην παιδεία όμως δεν έχουμε κανέναν να μας τραβήξει το αυτί οπότε πάμε σε αργό θάνατο. Χρειαζόμαστε ένα σοκ που στην οικονομία ήρθε αλλά στην παιδεία, μέχρι τώρα δεν ιδρώνει το αυτί μας.

@Basil
Μα σαφώς ο λόγος τους δεν έχει σημασία υπό την έννοια ότι είναι ανούσιος, αλλά το πρόβλημα είναι ότι τελικά αυτό το λόγο χρησιμοποιούν τα κόμματα ως άλλοθι. Αν τους ενδιέφερε να αλλάξουν τα πράγματα δε θα συντηρούσαν παρατάξεις ούτε θα πήγαιναν να δώσουν λόγους σε ημερίδες που διοργανώνουν οι παρατάξεις τους προς άγραν ψήφων και προώθηση της πολιτικής τους. Προσωπικά είμαι πολύ απαισιόδοξος και νομίζω ότι δεν υπάρχει ελπίδα για την Παιδεία στο ορατό μέλλον. Απλώς θα συνεχίσουμε να παίζουμε όλοι τα Καινούργια Ρούχα του Βασιλιά. Ακόμα και στην οικονομία που έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι, ποιοι έχουν κληθεί να πληρώσουν μέχρι στιγμής; Οι μισθωτοί και κυρίως αυτοί κάτω των 40 ετών, δηλαδή αυτοί που φταίνε λιγότερο για την κατάσταση (οικονομική, πολιτική, πολιτισμική κλπ) στην οποία βρίσκεται η χώρα μας… (Συγγνώμη που βγαίνω λίγο εκτός θέματος…)

Εγώ πάντως βλέπω στις δημοσκοπήσεις ο ελληνικός λαός να συμφωνεί με τα μέτρα. Δεν τα βλέπω ιδιαίτερα σκληρά. Π.χ. να δούμε τι θα γίνει με το συνταξιοδοτικό. Εδώ σε μια χώρα που είναι πιο πλούσια από Ελλάδα στο καλύτερο ταμείο της χώρας αυτής θα βγω στη σύνταξη στα 67 και η σύνταξη υπολογίζεται με 80στα και άρα θα είναι λιγότερο από το μισό μισθό μου που όπως έχω πει στο θρεντ με τους πανεπιστημαικούς μισθούς ουσιαστικά είναι της ίδιας τάξης με αντίστοιχη θέση στην Ελλάδα. Πως μπορεί να το πετυχαίνει αυτό η Ελλάδα δεν ξέρω. Μήπως με δανεικά; Μπορεί να συνεχιστεί; δυστυχώς όχι. Δεν έχει σημασία αν κάποιος κλάδος αξίζει ή δεν αξίζει να πάρει περισσότερα χρήματα. Το ζήτημα είναι υπάρχουν; δεν το νομίζω. Δηλ. δεν υπάρχουν στην Αγγλία και θα υπάρχουν στην Ελλάδα;

Μάθημα για 400 εγγεγραμμένους σε αμφιθέατρο χωρητικότητας 90 ατόμων (πρώτη φορά εγγεγραμμένοι γύρω στους 130). Επομένως το 30% περίπου των νέων εγγεγραμμένων δεν θα έχει ευκαιρία να παρακολουθήσει το μάθημα, ενώ πάνω από τα 3/4 του συνόλου των εγγεγραμμένων δεν θα μπορεί να παρακολουθήσει.

Για την εξέταση του μαθήματος απαιτούνται αμφιθέατρα συνολικής χωρητικότητας 800 (για να μην πω 1600). Οπότε κατά τη διάρκεια εξέτασης του συγκεκριμένου μαθήματος, δεσμεύεται μεγάλο μέρος των αιθουσών (και δεν μπορούν να εξεταστούν άλλα μαθήματα).

Επίσης: Δεν μπορεί να γίνεται εξέταση μαθημάτων “ανά έτος” επειδή φοιτητές π.χ. του 4ου έτους μπορεί να χρωστούν μαθήματα του 1ου, του 2ου και του 3ου έτους. Έτσι δεν επιτρέπονται να εξεταστούν παράλληλα διαφορετικά μαθήματα που ανήκουν σε διαφορετικά έτη.

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ Ο ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΜΗΜΑΤΑ (=ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ+ΔΙΔΑΣΚΟΜΕΝΩΝ….)

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” 7/2/2010
Aνεξέλεγκτοι φοιτητές στην Ιατρική Σχολή
Οι φοιτητικές παρατάξεις «διοικούν» τα πανεπιστήμια και οι πανεπιστημιακοί παραμένουν απαθείς. Του λόγου το ασφαλές αποδεικνύει το εξής περιστατικό: Ο πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής κ. Χριστόδουλος Στεφανάδης παραδέχεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι δεν μπορεί να ελέγξει τους φοιτητές, οι οποίοι προχωρούν σε κατάληψη της σχολής.
Το θέμα ανέκυψε ύστερα από την κατάληψη του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής από ομάδα περίπου 40 φοιτητών, οι οποίοι δεν ήθελαν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα εξετάσεων που όρισαν για το μάθημά τους οι καθηγήτριες κ. Κλέα Κατσουγιάννη και Αναστασία Τζώνου. Οι δύο καθηγήτριες αρνήθηκαν να δεχθούν το πρόγραμμα που πρότειναν οι φοιτητές και υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση της σχολής. Κι αυτό διότι το εξεταστικό πρόγραμμα έχει διάρκεια δύο μηνών. Ομως, ο νόμος-πλαίσιο 3549/2007 προβλέπει ανώτατη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου τριών εβδομάδων. Ο κ. Στεφανάδης, μιλώντας στην «Κ», απέδωσε τη μεγάλη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου «σε εθιμικό δίκαιο, το οποίο έχει διαμορφωθεί από φοιτητές και διδάσκοντες τα τελευταία 23 χρόνια». Οι λόγοι διαμόρφωσης του εθιμικού δικαίου είναι οι ιδιαιτερότητες της Ιατρικής Σχολής, δηλαδή η μεγάλη ύλη και η, συνήθως, καθυστερημένη διανομή συγγραμμάτων.
Η στάση των δύο καθηγητριών προκάλεσε την αντίδραση των εκπροσώπων φοιτητικών παρατάξεων, ορισμένοι εκ των οποίων, μάλιστα, τις κράτησαν «ομήρους» επί ένα τρίωρο την προηγούμενη εβδομάδα στα γραφεία τους. «Οπως όλα δείχνουν, “το παράπτωμα” των συναδέλφων είναι ότι δεν θέλησαν να παραβούν τη νομοθεσία, αλλά και τις σχετικά πρόσφατες αποφάσεις της Συγκλήτου του Παν. Αθηνών (αρ. πρωτ. Εγγράφου της Συγκλήτου: 19730/4.6.2009) (αλλά θα έλεγα και των Συγκλήτων όλων των πανεπιστημίων της χώρας), όπου γίνεται μνεία της διάρκειας της εξεταστικής περιόδου, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τρεις βδομάδες», αναφέρει ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών ΠΟΣΔΕΠ κ. Νίκος Σταυρακάκης σε επιστολή που έστειλε στον πρόεδρο της Ιατρικής Αθηνών κ. Στεφανάδη. Ο κ. Στεφανάδης στην απαντητική επιστολή προς τον πρόεδρο της ΠΟΣΔΕΠ, μεταξύ άλλων (και αφού κάνει λόγο για στήριξη των καθηγητριών και αποδοκιμάζει τις ενέργειες των φοιτητών) λέει: «Σχετικά με την κατάληψη που αποφάσισε ο σύλλογος των φοιτητών στο εν λόγω Εργαστήριο, αντιλαμβάνεστε ότι η διοίκηση, δυστυχώς, δεν μπορεί να παρέμβει αποτρέποντάς την, όπως και σε όλες τις μαζικότερες καταλήψεις που έχουν γίνει κατά το παρελθόν και επί προηγουμένων διοικήσεων στην Ιατρική Σχολή, πολλές μάλιστα από τις οποίες διήρκεσαν για διάστημα μηνών. Και τούτο γιατί οι καταλήψεις, θα συμφωνήσετε μαζί μου, αποτελούν εξωθεσμικές ενέργειες και επομένως μη υποκείμενες σε έλεγχο από τα θεσμικά όργανα».
Η δήλωση του κ. Στεφανάδη προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ΠΟΣΔΕΠ, τα μέλη της οποίας έκαναν λόγο για πρωτοφανή αποποίηση ευθυνών και για δείγμα διαπλοκής φοιτητικών παρατάξεων – πανεπιστημιακών. «Τι σημαίνει αυτή η” ανευθυνότητα” των υπευθύνων που επικαλείται η διοίκηση; Οτι παρακολουθούμε τα γεγονότα παθητικά; Οτι η ακαδημαϊκή κοινότητα δέχεται την επιβολή απόψεων μέσω καταλήψεων ακόμη κι όταν βλέπει ότι αυτές καταφανώς υποβιβάζουν το επίπεδο σπουδών, ότι υποβαθμίζονται έτσι τα πτυχία, ότι αφήνεται ανοχύρωτο το Δημόσιο Πανεπιστήμιο; Πού μπορεί να μας οδηγήσει μια τέτοια στάση; Μάλλον θα πρέπει να ξανασκεφτούμε όλοι την ευθύνη που έχουμε απέναντι στους νέους και την κοινωνία», δήλωσε σχετικά στην «Κ» η κ. Κατσουγιάννη. Επίσης, τα πυρά δέχεται η πρυτανεία του ιδρύματος, διότι δίνει την ευχέρεια στην Ιατρική Αθηνών να ακολουθεί δικό της εθιμικό δίκαιο. Αλλωστε, είναι εύλογο το ερώτημα γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο σε κάποια άλλη σχολή του Παν. Αθηνών ή σε κάποια από τις υπόλοιπες Ιατρικές Σχολές της χώρας.
«Είναι γνωστό ότι στη σχολή μας το αποτέλεσμα της συναλλαγής μεταξύ των οργάνων διοίκησης και των φοιτητών έχει οδηγήσει, εδώ και πολλά χρόνια, ώστε η εξεταστική του χειμερινού εξαμήνου να επικαλύπτεται με την περίοδο διδασκαλίας του εαρινού εξαμήνου», αναφέρει σε ανακοίνωση η παράταξη των πανεπιστημιακών «Συσπείρωση Ιατρικής».

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ-ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ.
ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΠΟΣΔΕΠ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ, Ο ΤΟΠΙΚΟΣ “ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΕΠ” ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ…..ΕΙΝΑΙ “ΜΟΥΓΓΟΣ῾…
ΤΙ ΝΑ ΔΗΛΟΙ ΤΟΥΤΟ???
(ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΕΙΛΟΙ….)

“το σαθρό επιχείρημα που αδιάκοπα προέβαλαν ήταν η τήρηση του νεόυ νόμου – πλαίσιο”
H τήρηση ψηφισμένων νόμων του κράτους είναι σαθρό επιχείρημα!!!!!!!

Χρειάστηκαν χρόνια ιδεολογικού αυνανισμού για να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο παραλογισμού αλλά τα καταφέραμε! Μπράβο!!!Ζήτω!!!

Συμφωνώ με την απόφαση των συναδέλφων της ΠΟΣΔΕΠ. Ένα από τα επιχειρήματα των φοιτητών – το μόνο που φαίνεται σωστό- είναι η αδυναμία της πολιτείας να μοιράσει τα διδακτικά βιβλία εγκαίρως. Αυτή η βραδύτητα είναι ακατανόητη! Αποδεικνύει για άλλη μία φορά την αδιαφορία της.

@Θέμης Λαζαρίδης
Θέμη, η ΠΟΣΔΕΠ μίλσε…
Ο σύλλογος ΔΕΠ της ΙΔΙΑΣ της ιατρικής σχολής ΤΙ ΕΙΠΕ? Ξέρει κανείς?

@Θέμης Λαζαρίδης
Ποιές Γενικές Συνελεύσεις εννοείς? του συλλόγου των φοιτητών ή το “θεσμικό” Οργανο Διοικήσεως του Τμήματος?

Η ΠΟΣΔΕΠ μίλησε! Ουάου! Το θέμα είναι το εξής: μπορούν οι καθηγητές να επιβάλλουν κυρώσεις σε φοιτητές τους που παρεκτρέπονται? Μπορούν να φωνάξουν την αστυνομία για να μαζέψει άμεσα όσους ασκούν βία? Τα υπόλοιπα είναι απλοί θεατρινισμοί.

Οι εξετατικές είναι παρατεταμένες γιατί τα μαθήματα είναι δύσκολα και οι φοιτητές πρέπει να διαβάσουν για να τα περάσουν.Σκεφτείτε τρεις εξεταστικές διάρκειας 2 μηνών οι φοιτητές διαβάζουν εντατικά 6 μήνες το χρόνο.
Άρα αφού απαιτείται τόσος χρόνος για διάβασμα,πώς είναι τόσο εύκολο να πάρει κανείς πτυχίο χωρίς προσπάθεια;Γιατί τα βλήματα δεν εξηγούν το αυτοννόητο:γιατί οι φοιτητές απαιτούν περισσότερο χρόνο διαβάσματος.

Το αυτονόητο για πολλούς (αλλά όχι για τους φοιτητές) είναι ότι δε χρειάζεται να διαβάζουν ΜΟΝΟ στις εξεταστικές, μπορούν να διαβάζουν και τον υπόλοιπο χρόνο.

@Θέμης Λαζαρίδης
Η μεγάλη διαφορά είναι ότι και η ΙΔΙΑ η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ πέρα από ΜΟΝΙΜΟΣ ΚΟΛΑΚΑΣ των υπευθύνων γιά το χάλι του Πανεπιστημίου (βλ. στήλη της κας ΜΠΙΣΤΙΚΑ), ΠΝΙΓΕΙ η ιδια από τις στήλες της και κάθε διαμαρτυρία

eleos :Η ΠΟΣΔΕΠ μίλησε! Ουάου! Το θέμα είναι το εξής: μπορούν οι καθηγητές να επιβάλλουν κυρώσεις σε φοιτητές τους που παρεκτρέπονται? Μπορούν να φωνάξουν την αστυνομία για να μαζέψει άμεσα όσους ασκούν βία? Τα υπόλοιπα είναι απλοί θεατρινισμοί.

H ΠΟΣΔΕΠ δεν είναι γιά τέτοια θέματα… Την ενδιαφέρει βασικά η Παλαιστίνη… Μετά το Αφγανιστάν… Μετά η Νικαράγουα και ο Τσάβες (μα, πρέπει να πετύχει αυτό το παιδί…). Από την ελλάδα, κόπτεται γιά το δημόσιο πανεπιστήμιο. Να διασφαλιστεί δηλαδή το πανεπιστήμιο της αθλιότητα, αρκεί να μένει “δημόσιο”…Εκεί σταματάει.