Γιατί «αριστερίζουν» οι περισσότεροι πανεπιστημιακοί
… τουλάχιστον στις ΗΠΑ.
Οι New York Times παρουσιάζουν ένα ενδιαφέρον άρθρο που αναφέρεται στις μελέτες δύο κοινωνιολόγων σχετικά με το “typecasting” που συμβαίνει σε ορισμένα επαγγέλματα. Σύμφωνα μ’αυτούς, το ίδιο το ερώτημα γιατί οι περισσότεροι καθηγητές είναι αριστερής-φιλελεύθερης ιδεολογίας μάλλον είναι λάθος… Ο κόσμος θα έπρεπε να ρωτάει το αντίστροφο: γιατί τόσοι αριστεροί (liberals)- και σαφώς λιγότεροι δεξιοί (conservatives)- ενδιαφέρονται να γίνουν πανεπιστημιακοί;
Προσοχή: μάλλον οι παραπάνω όροι έχουν περισσότερο νόημα για τα αμερικανικά δεδομένα…
Categories: Uncategorized
Στην Αμερική το 95% των πανεπιστημιακών είναι ψηφοφόροι των Δημοκρατικών (Cohen and Sterba, 2003). Αυτό συμβαίνει εδώ και δεκαετίες για πολλούς λόγους, και ίσως κάποιος να τους έχει αναλύσει. Το βέβαιο είναι οτι οι conservative ακαδημαϊκοί βρίσκονται στο περιθώριο.
Το δυστυχές για μένα είναι η συνεχής σύγχυση του φιλελευθερισμού (liberalism, liberal) με την αριστερά και το σοσιαλισμό, έννοιες αντίθετες. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός οτι οι πόλοι του αμερικάνικου πολιτικού δικομματισμού δεν εκφράζουν αυτές τις έννοιες, και αντιθέτως αντιπροσωπεύουν ηλικιακά στρώματα (μεγάλες ηλικίες – conservatives, νεότερες ηλικίες – progressives).
Μήπως φταίει το γεγονός ότι η δεξιά στην Αμερική έχει τρελαθεί τελείως (πόλεμος στο Ιράκ, Sara Palin, Fox News, όχι στη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, κτλ);
Έχω την εντύπωση πως δεν είναι έννοιες αντίθετες.
liberal == παλαιοφιλελεύθερος (φιλελεύθερος για κοινωνικά θέματα: ναρκωτικά, ομοφυλοφιλία, ευθανασία, κλπ)
libertarian == νεοφιλελεύθερος (φιλελεύθερος για οικονομικά θέματα: μικρό κράτος, λίγοι φόροι, οικονομία της αγοράς, κλπ)
Στην Ελλάδα αναγνωρίζουμε ως «φιλελεύθερους» μόνο τους δεύτερους, που παρουσιάζονται σχεδόν πάντα με μια αρνητική εικόνα: νεοφιλελεύθεροι, σα να λέμε γενίτσαροι.
Θέμη,
αυτό γινόταν όμως πάντα, έτσι; Τι γινόταν πριν το ’90 ας πούμε; Φαντάζομαι θα υπήρχαν άλλοι αντίστοιχοι λόγοι (πόλεμος στο Βιετνάμ, ναρκωτικά, κλπ). Πόσο πίσω πάει αυτός ο διαχωρισμός;
Aς πάρουμε ένα διάσημο αμερικάνο (μη πανεπιστημιακό όμως) τον Michael Moore. Αυτός όπως και άλλοι το καλλιτεχνικού στερεώματαος συχνά βάζουν πλάτη στους Δημοκρατικούς (έστω και με μισή καρδιά). Λογίζεται ως liberal. H νοοτροπία του όπως τουλάχιστον βγαίνει στις ταινίες του είναι σοσιαλίζουσα (τουλάχιστον).
Είναι ένας αρκετά ευρύς όρος
Πήγα το 81 να σπουδάσω σε ένα μέσο πολειτιακό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Εχοντας στο μυαλό μου τις παραστάσεις της Ελλάδας της δεκαετίας του 70, θυμάμαι ότι με είχε σοκάρει το γεγονός ότι οι καθηγητές μου ήταν πολύ πιο προοδευτικοί από τους Αμερικανούς συμφοιτητές. Υπήρχε ιδιαίτερα ανεπτυγμένο οικολογικό κίνημα και δραστηριότητα σε καυτά θέματα της τότε εποχής (πύραυλοι Περσιγκ και Κρούζ).
Νομίζω ότι η μεγάλη αλλαγή συντελέστηκε τη δεκαετία του 60.
Μήπως οι όροι “αριστερά”-”δεξιά” έχουν χάσει πια το συμβολισμό που είχαν σε προηγούμενες δεκαετίες;
Αντιγράφω από εδώ:
“ ……..
Modern use of the terms
Today, these terms are widely used, but without any firm consensus about their meaning. They are probably more often embraced by those who would characterize themselves as being “of the left” than “of the right”, although there are exceptions, such as the Romanian neo-fascist group Noua Dreapta (“New Right”).
Today, the term “left” would be happily embraced by nearly all communists and socialists and by most (but not all) anarchists. In the United States, few others would happily accept the characterization (except in a relative sense), with the moderate left preferring terms like “progressive” and even shying away from being characterized as “liberal”. In general, left implies a commitment to social equality, support for the class interests of the less privileged, and support for a liberal social policy of individual cultural freedom, though not necessarily equally concerned with individual economic freedom. In contrast to the original meaning of “left”, the contemporary Left is usually characterized as having a willingness to engage in government regulation of business, commerce, and industry, and in government intervention on behalf of the less privileged (the poor; racial, ethnic, and sexual minorities; etc.) In recent years, even some representatives of the anarchist tradition have argued that government regulation may be a lesser evil than what anarchist intellectual Noam Chomsky characterizes as the “private tyranny” of the corporations.
The contemporary right is usually defined by its opposition to such economic equality, social liberalism, and cultural diversity, usually either in the name of tradition (conservatism or nationalism), of personal freedom and the rights of private property, or of pessimism about the possibility of governments successfully achieving positive effects by legislation.“
@AAT
Όντως δύσκολο να ορίσεις σήμερα “αριστερά” και “δεξιά”. Το κείμενο στα αγγλικά που παραθέτεις έχει πολλά καλά σημεία, ιδίως σε ο,τι αφορά την αριστερά. Στα δεξιά, τα πράγματα είναι πιο ζόρικα. Τα κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως “δεξιά” έχουν συχνά αντικαπιταλιστική ρητορική, πιστεύουν στον κρατικό παρεμβατισμό και ενεργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία με αντίστοιχα της αριστεράς. Τα χαρακτηριστικά που προσδίδει το άρθρο στα “δεξιά” είναι biased από τον Αγγλοσαξωνικό χώρο. Στην Κεντρική Ευρώπη, ακόμα και η “κεντορδεξια” (που η ίδια ονομάζεται “κέντρο” και αποφεύγει τον ορο “δεξιά” σαν ο διάολος το λιβάνι) έχει ισχυρές παρεμβατικές τάσεις. Απαισιοδοξία για την αποτελεσματικότητα κυβερνητικών παρεμβάσεων έχουν μάλλον τα κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως φιλελεύθερα.
Το κείμενο των NYT επίσης πολύ ενδιαφέρον. Κρίμα που δεν έκαναν και μια παραπέρα ανάλυση μεταξύ ειδικοτήτων στους Πανεπιστημιακούς. Από τα χρονια μου στην Αμερική, θυμάμαι μια σαφή υποδιαίρεση, από αριστερά προς τα δεξιά: social sciences, humanities, natural sciences, engineering, medicine. Διχασμένα τα Law Schools και τα Economics, όπου είχες είτε ολόκληρα Τμήματα σε μια κατεύθυνση είτε πολώσεις μέσα στο Τμήμα.
Τέλος — η κοινότητα των Πανεπιστημιακών στη Γερμανία μου φαίνεται, μέσα στο πολιτικο φάσμα που παρέχει η χωρα, πιο συντηρητική απ’ αυτή των ΗΠΑ. Ενώ εκεί ψηφίζουν κατά μεγάλη πλειψηφία Democrats, εδώ οι θέσεις τους είναι συνήθως συντηρητικές και τείνουν πιο πολύ προς τους Χριστιανοδημοκράτες (αν και δεν έχω σκληρά στοιχεια και αριθμούς).
Έχει ενδιαφέρον μια παλιά ανάλυση (του 1975), μόλις 35 ετών!
Δεν ξέρω αν ισχύουν ακόμα βέβαια αυτά στη Γερμανία του σήμερα. Δεν θα μου έκανε καθόλου εντύπωση οι καθηγητές να ψηφίζουν περισσότερο CDU/FDP σε κρατίδια όπως η Βάδη-Βυρτεμβέργη και SPD/Linke σε Βραδεμβούργο, Βερολίνο, κλπ. Ανάλογα δηλαδή με την ιδιαίτερη ιστορία των εκάστοτε κρατιδίων, την οικονομική τους κατάσταση, την κραταιά θρησκεία, κλπ.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
35 χρονια! Ασφαλώς και θα έχουν αλλάξει τα πράγματα και μάλιστα, θα υπέθετα, με ροπή προς τα αριστερά, μιας και από το 1975 μέχρι σήμερα γίνανε πολλοί της γενιάς του 1968 Καθηγητές. Σήμερα είναι βεβαια βολεμένοι, έχουνε σπίτι με κήπο και εξοχικό, πάνε για ski στην Αυστρία, αλλα οδηγούνε Volvo και ψηφίζουνε SPD/Gruenen από παράδοση
Για το άλλο με τα κρατίδια δεν θα συμφωνήσω, μιας και το που θα γίνεις berufen είναι μάλλον τυχαίο. Μεγαλώνεις, δηλαδή, στη συντηρητική Βαυαρία και βρίσκεις θέση στο Βρανδεμβούργο. Αυτό που ισχύει είναι ότι εκεί που είναι ισχυρή η (κλασική) Αριστερά (Βρανδεμβούργο, Βερολίνο, Σαξονία-Anhalt, Βρέμη), δεν έχει πολλά Πανεπιστήμια. Εξαίρεση η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, που όμως πλέον δύσκολα λέγεται αριστερή.
Τέλος — KM, θα με χαροποιούσε στο μέλλον να ανταλλάσσουμε απόψεις επί της ουσίας, όπως βλέπω να γίνεται τώρα. Δίνω το χέρι, ελπίζω να τείνεις κι εσύ το δικό σου.
Βλέποντας παιδιά και ανήψια σήμερα, συνειδητοποιώ ότι η σημερινή φοιητική γεννηά (μιλώ γιά ελλάδα) είναι περισσότερο συντηρητική από το ΙΔΙΟ ΤΟ ΔΕΠ στα ελληνικά ΑΕΙ!!!
Είναι πολύ απλό γιατί αριστερίζουν οι πανεπιστημιακοί.Επειδή τα άτομα εριστερής απόκλισης έχουν συνήθως υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης και ο μέσος όρος των πανεπιτσημιακών έχει υψηλότερη νοημοσύνη από το μέσο όρο του πληθυσμού(τουλάχιστον στις ΗΠΑ).Για τον ίδιο λόγο που οι ψηφοφόροι των δημοκρατικών έχουν υψηλότερο IQ από τους ψηφοφόρους των ρπουμπλικανών και οι θρησκευόμενοι χαμηλότερο από τους άθεους.
Συγκλονιστική η ανάλυσή σου Κ.
@Μιχαηλίδης
Για το liberalism δες εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Liberalism
Δεν συμφωνώ με τους ορισμούς που δίνεις. Ο για εσένα νεοφιλελευθερισμός της Θάτσερ και του Reagan είναι απλώς ο κλασσικός φιλελευθερισμός του John Locke, Immanuel Kant, Adam Smith, etc. του 19ου αιώνα, και του F.A. Hayek και M. Friedman του πρώτου μισού του 20ου αιώνα (σε οικονομικά και κοινωνικά θέματα, σε όλα). Οι κολεκτιβιστές έχουν πετύχει την υοθέτηση του όρου liberal, με το πρόσχημα της υποστήριξης της ελευθερίας για κοινωνικά θέματα όπως λες και εσύ. Το δυστύχημα είναι οτι έχουν πείσει τον κόσμο οτι είναι δυνατόν να έχουμε “κοινωνική” ελευθερία χωρίς την οικονομική. Κώσταντίνε, σου προτείνω να διαβάσεις το “Road to Serfdom” για μια ποιό εμπεριστατωμένη ανάλυση του φαινομένου.
Ο συλλογισμός αυτός είναι παράδειγμα “κλασικού λάθους” στη Λογική….
Αν δεχτούμε ότι μέλη του συνόλου Α (αριστερίζοντες) είναι πιό πιθανό να έχουν την ιδιότητα “υψηλο IQ” και μέλη του συνόλου Π (πανεπιστημιακοί) είναι επίσης πιό πιθανό να έχουν την ιδιότητα “υψηλο IQ”, αυτό δε μας λέει τίποτα για το αν τα μέλη του συνόλου Π είναι πιό πιθανό να ανήκουν και στο σύνολο Α (ή το αντίστροφο).
Το παίζουν αριστεροί για να μην τους κατηγορούν οι άλλοι για συντηρητικούρες .. αλλά όταν γεμίζουν τις τσέπες το κάνουν δεξιοστρόφως..
@bla
respect!
“Είναι πολύ απλό γιατί αριστερίζουν οι πανεπιστημιακοί.Επειδή τα άτομα εριστερής απόκλισης έχουν συνήθως υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης και ο μέσος όρος των πανεπιτσημιακών έχει υψηλότερη νοημοσύνη από το μέσο όρο του πληθυσμού(τουλάχιστον στις ΗΠΑ).Για τον ίδιο λόγο που οι ψηφοφόροι των δημοκρατικών έχουν υψηλότερο IQ από τους ψηφοφόρους των ρπουμπλικανών και οι θρησκευόμενοι χαμηλότερο από τους άθεους.”
@ K
με έχεις προβληματίσει!!! Ειδικά αυτο το “(τουλάχιστον στις ΗΠΑ)” είναι αξιον μελέτης. Προκύπτει από καποια Γκαουσσιανή Κατανομή;
Το ακουσαμε και αυτό, οι αριστεροι πανεπιστημιακοι εχουν υψηλο iq, για αυτο η ΠΟΣΔΕΠ που το επιπεδο τους ηταν να φτασουνε μεχρι λεκτορες αυτην την στιγμη παρόλο που αποτελουν την μεινοτητα του 1%(καθ υπερβολη) ‘εξουσιαζουν την εκπαιδευση στην Ελλαδα, και το εκαστοτε υπεπθ βαραει προσοχες.
Εγω εχω μια αλλη εξηγηση, με βαση τα Ελληνικα δεδομενα, το να δηλωσεις αριστερος σε ανεβαζει στα ανωτερα κλιμακια ανευ προσοντων, κανεις οτι θες και εχεις το ακαταλογιστο.
john smith χωρις να θελω να γινω προκλητικος το γεννιά γραφεται με ι, μην καταστρατηγησουμε και τα στοιχειωδη, εκτος αμα εχεις σχεση με ΠΟΣΔΕΠ, τοτε το λες οπως θες…
@oikonomoy
Το “γενιά” γράφεται με ένα ν.
σωστος…με προλαβες….
διπλο πατημα του νν το κανω συχνα λογω βιασυνης
@oikonomoy
Καλο είναι να βρίσκεις καμια φορα συνομιλητές που να έχουν το ίδιο ψώνιο με σένα, έτσι
ψωνιο , δεν θα τολεγα… απλα το γενηα με η οπως και να το κανεις….σπαει κοκκαλα, πιτευω ολοι να βγαλαμε δημοτικο….
πιστευω!!!!
Οποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι! ‘Η μήπως “γιαούρτη” με η;
Πάντως το έχω δει το “γενιά” με η σε λογοτεχνικά κείμενα, ίσως είναι ιδιολεκτος του συγγραφέα, όπως γραφει ο Καβάφης “Η Ιθάκες”, για παράδειγμα.
ναι….ισως….εχω τοιχο. κοντα…λιγο εχει ο αννθρωπος ξερεις να βαρεσει μια…ποιος θα μαζεψει τα μυαλα δεν ξερω…η κορη μου παντως δεν διαβαζει καβαφη….και ευτυχως που. δεν….
\με μπαμπινιωτη ή μη το γενια ειναι με ι, εκτος αμα εισαι ΠΟΣΔΕΠ…τοτε και με ει δεν θα σου πω τιποτα…..!
εχει μεταφραζεται σε θελει…..!
@oikonοmoy
“γαιννειά”, όπως λέμε Γιάννενα. Κανε μου τη χάρη και μην πάρεις φορα προς τοίχο μεριά, σκέψου την κόρη σου
Μηπως σου εθιξα τους τετραγωνους εγκεφαλους της πανεπιστημιακης κοινοτητας? Μην μασας….τα εκατομμυρια θα πεφτουν τιμωρια, τα κολλεγια θα παλευουν για τα αυτονοητα για χρονια ακομα….το 1% κανει κουμαντο…το κομμουνιστικο ιδεωδες στην ελλαδα εχει γερες βασεις , βγαζει κυβερνησεις..ακομα
Πόσο πακιστανικά είναι τα ελληνικά πανεπιστήμια;
Του Πασχου Mανδραβελη
Πόσο απέχει η Αθήνα από τη Λαχώρη του Πακιστάν; Σύμφωνα με τους ταξιδιωτικούς οδηγούς είναι πολύ μακριά: 4.644,6 χιλιόμετρα. Τα πακιστανικά πανεπιστήμια όμως με τα ελληνικά μοιάζουν να βρίσκονται στην ίδια γειτονιά. Οπως διαβάζουμε στην International Herald Tribune μαστίζονται από τα ίδια προβλήματα με διαφορετικό χρώμα. Εκεί νόμος είναι το δίκιο των ισλαμιστών, εδώ των αριστεριστών.
Πριν από ένα μήνα ο καθηγητής Περιβάλλοντος Ιφτικαρ Μπαλόχ δέχθηκε, στο Πανεπιστήμιο Παντζάπ επίθεση με σιδηρολοστούς από μια ομάδα εξαγριωμένων ισλαμιστών. Μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στο νοσοκομείο. Αυτό ήταν το πρώτο κρούσμα τόσο σκληρής βίας σε πακιστανικό πανεπιστήμιο από τη φοιτητική οργάνωση Islami Jamiat Talaba. Στην Ελλάδα οι δικοί μας Ταλιμπάν του αριστερισμού ήδη μετρούν τρεις εξαιρετικά βίαιες επιθέσεις (εντός των ΑΕΙ, διότι εκτός, είναι πλέον κοινός τόπος). Τον Νοέμβριο του 2008 χτύπησαν με σιδηρολοστούς τον καθηγητή και πρόεδρο του Παιδαγωγικού Tμήματος κ. Iωάννη Παπαδάτο, τον Φεβρουάριο του 2009 προπηλάκισαν τον καθηγητή κ. Ι. Πανούση και τον Δεκέμβριο του 2009 τον πρύτανη κ. Χρήστο Κίττα.
Αμεση αντίδραση
Από μια άποψη τα πανεπιστήμια του Πακιστάν είναι ασφαλέστερα για τους «αντιφρονούντες»: όχι διότι οι επιθέσεις είναι λιγότερες, σε σχέση με τα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά τουλάχιστον εκεί το διδακτικό προσωπικό αντέδρασε άμεσα. Η πακιστανική ΠΟΣΔΕΠ προκήρυξε απεργία που κράτησε τρεις εβδομάδες. Οχι για κάποιο επίδομα, όπως συνηθίζεται εδώ, από τους δικούς μας πανεπιστημιακούς, αλλά ζητώντας να σταματήσει η ιδιότυπη ασυλία που προσφέρεται στην ισλαμική φοιτητική οργάνωση. Στο Πακιστάν δεν υπάρχει πανεπιστημιακό άσυλο, αλλά όλα τα κόμματα της χώρας συναλλάσσονται πολιτικά με το θρησκευτικό κόμμα Jamaat-e-Islami, του οποίου η φοιτητική οργάνωση έχει τα τάγματα εφόδου.
Σύμφωνα με την Ιnternational Ηerald Τribune το πρόβλημα του Πανεπιστημίου είναι σε μικρογραφία το πρόβλημα του Πακιστάν. «Μια δυσανεκτική επιθετική μειοψηφία τρομοκρατεί την ανοιχτόμυαλη ειρηνική πλειοψηφία, ενώ η καιροσκοπική πολιτική τάξη παραμένει σαστισμένη, αποκομίζοντας όμως οφέλη από τις πολιτικές συμμαχίες με τους επιτιθέμενους. Αυτή η δυναμική εξηγεί πώς οι Ταλιμπάν και άλλες ένοπλες ομάδες, αν και είναι μικρές και αντιδημοφιλείς μοιάζουν να κυριαρχούν σε ένα μεγάλο κομμάτι της πακιστανικής κοινωνίας».
Τηρώντας τις αναλογίες, θα πρέπει να πούμε ότι το ΚΚΕ δεν είναι ούτε ένοπλο, αλλά ούτε και ισλαμιστικό. Παρ’ όλο όμως που είναι μικρό κι ελάχιστα δημοφιλές (8% του εκλογικού σώματος) κατορθώνει με δέκα νοματαίους ανά καράβι κι άλλους τόσους ανά ξενοδοχείο να νεκρώνει όση παραγωγική δυναμική της χώρας απέμεινε. Η χθεσινή πρωτοσέλιδη φωτογραφία της «Καθημερινής» αποτυπώνει αυτήν την αντίστοιχη για τα καθ’ ημάς κυριαρχία: έξω από τη «Μεγάλη Βρεταννία» τέσσερις κρατούν ένα πανό, έξι κάθονται στα σκαλιά με φραπέ ανά χείρας κι ένας σκύλος είναι ξαπλωμένος. Τα ρολά του ξενοδοχείου είναι κατεβασμένα. Μια επιθετική μειοψηφία αποφασίζει δυναμικά αν θα γίνει δημόσιος διάλογος για το ασφαλιστικό, αν θα ανοίξει ένα ξενοδοχείο, ή αν θα αποπλεύσει ένα καράβι.
Γυρνώντας στα πακιστανικά πανεπιστήμια υπάρχει μια ακόμη αναλογία που πρέπει να μας προβληματίσει. Η αντιδυτική, μειοψηφία των ισλαμιστών φοιτητών διαμορφώνει με τη βία το πρόγραμμα σπουδών. «Μια καθηγήτρια που φοβάται να αποκαλύψει ολόκληρο το όνομά της και προτιμά να αναφέρεται μόνο ως κ Ταΐμπ, είπε ότι τα μέλη Islami Jamiat Talaba διέλυσαν δύο αθλητικές διοργανώσεις του πανεπιστημίου που είχε διοργανώσει. Το νεοϊδρυθέν τμήμα μουσικών σπουδών δεν μπόρεσε ποτέ να λειτουργήσει, διότι ”είναι αμαρτία”».
Κράτησαν «ομήρους»
Οι εγχώριοι αριστεριστές είναι λίγο πιο πεζοί. Χρησιμοποιούν πλέον τη βία για τη βολή τους και όχι για αμιγώς ιδεολογικούς λόγους. Τελευταία κράτησαν «ομήρους» δύο καθηγήτριες της Ιατρικής επειδή διαφωνούσαν με το πρόγραμμα των εξετάσεων. Δεν πέρασε όμως πολύς καιρός από τότε που διαλύονταν ερευνητικά προγράμματα των πανεπιστημίων διότι ήταν «αμαρτωλά», ήτοι χρηματοδοτούνταν από τον ιδιωτικό τομέα, ή υπήρχε η υποψία ότι είναι του ΝΑΤΟ.
Τα ελληνικά ΑΕΙ μοιάζουν όλο και περισσότερο με το πανεπιστήμιο της Παντζάπ. Με μια μόνο διαφορά: εκεί οι διδάσκοντες σηκώνουν το ανάστημά τους απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις. Ο Ιφτικαρ Μπαλόχ, ο καθηγητής που δάρθηκε ανηλεώς την 1η Απριλίου, αναγνώρισε τον αρχηγό των ταγμάτων εφόδου. Ηταν ένας 26χρονος φοιτητής γεωλογίας. Η φωτογραφία μαζί με τα στοιχεία του αρχηγού των ταγμάτων εφόδου έχει τοιχοκολληθεί σε κάθε γωνιά του πανεπιστημίου