Ο αριθμός των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα και αλλού
Από άρθρο του Στέφανου Μάνου:
Η κυβέρνηση υπόσχεται να περιορίσει τις δαπάνες, με εξαίρεση τις δαπάνες για την παιδεία. Ετοιμάζεται να προσλάβει 7.000 εκπαιδευτικούς. Στην Ελλάδα, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ανά μαθητή αναλογούν τέσσερις φορές περισσότεροι εκπαιδευτικοί από ό,τι στη Φινλανδία (που παγκοσμίως θεωρείται ότι έχει το καλύτερο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό σύστημα).
Λέγεται συχνά ότι ο κατά κεφαλήν αριθμός εκπαιδευτικών στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος από ό,τι σε άλλες χώρες, αλλά ποτέ δεν γίνεται μια πιο λεπτομερής ανάλυση για να δούμε πού οφείλεται αυτό. Ούτε εγώ μπορώ να κάνω μια τέτοια ανάλυση γιατί δεν έχω στοιχεία. Όμως, από αυτά που έχω ακούσει μπορώ να σκεφτώ τρεις τουλάχιστον λόγους που συμβάλλουν στο φαινόμενο αυτό:
α) σε μικρά χωριά και νησιά λειτουργούν σχολεία για ένα πολύ μικρό αριθμό μαθητών. Πολλές φορές ο αριθμός των εκπαιδευτικών σε ένα σχολείο είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των μαθητών. Πώς λύνουν το πρόβλημα αυτό άλλες χώρες; Πού σταματάει η υποχρέωση του κράτους να παράσχει δημόσια εκπαίδευση σε απομακρυσμένες περιοχές;
β) πολλοί εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι στο εξωτερικό για τις ανάγκες της ελληνικής ομογένειας. Η Φινλανδία δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Κι εδώ χρειάζεται να γίνει μια αξιολόγηση: πιάνει τόπο αυτή η δαπάνη;
γ) πολλοί εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι σε γραφεία, π.χ. στο ΥΠΕΠΘ, σε γραφεία τοπικών διευθύνσεων, σε γραφεία βουλευτών, κτλ. Για να σταματήσει αυτό θα πρέπει να προσληφθούν μόνιμοι. Δηλαδή, η δαπάνη θα φύγει από το ένα κονδύλι και θα πάει σε άλλο.
Δεν είναι στόχος μου να αντιταχθώ στην ανάγκη περιορισμού των δαπανών, το αντίθετο. Απλώς νομίζω ότι πρέπει να γίνει κάποτε μια πιο συγκεκριμένη συζήτηση για το θέμα.
Moderator να κάνει trolling στο site του, πρώτη φορά το βλέπω.
Τέλος πάντων, τελικά το είδα και αυτό…
@Λόγια του αέρα
“Μπες στο site κάποιου παιδαγωγικού τμήματος πάρε την βιβλιογραφία…”
Οκ. Δεν πρόκειται να ψάξω σε Ελληνικό πάντως. Θα ρίξω μια ματιά στο Northwestern που εργάζεται ο Κωνσταντόπουλος. Υπονοείς πως αποτελούν μέρος του προβλήματος και οι Ελληνικές παιδαγωγικές σχολές; Αν είναι προβληματικές οι παιδαγωγικές ωστόσο αυτό συνεπάγεται πως προβληματικοί είναι και οι απόφοιτοι τους… Ελπίζω πραγματικά πως όχι γιατί ο τόπος χρειάζεται ικανούς εκπαιδευτικούς
“Πάντως χρησιμοποιείς τις ίδιες εκφράσεις με τον ΚΜ “έχεις πλάκα τελικά” δεν πιστεύω να’χεις καμμιά συγγένεια;”
Με αυτά που ακούω από στόμα πρώην εκπαιδευτικού τι να γράψω; ΚΜ από που κρατάει η σκούφια σου;;
Ναι, ΟΚ.
Πείτε τα μεταξύ σας τώρα.
pathetic…
Και να ήθελα να αγιάσω δεν με αφήνετε.
@Basil
Είπα ήδη πως είμαι υπέρ της αξιολόγησης σε προηγούμενο σχόλιο. Σε παρακαλώ να τα διαβάζεις όλα πριν με κατηγορήσεις. Να σε ενημερώσω επίσης πως πολλοί εκπαιδευτικοί θέλουν την αξιολόγηση, τη σοβαρή αξιολόγηση, όχι την κομματική, όπως έγινε με τους δ/ντές.
Προς τους ΚΜ και Epanechnikov
Έχετε πιάσει ένα πολύ σοβαρό θέμα και το έχετε απλοποιήσει και αναλύσει τόσο άσχημα, που το μόνο που έχετε καταφέρει είναι να γίνεστε επιεικώς γελοίοι. Δυστυχώς δεν μπορώ να αναφέρω όλη τη βιβλιογραφία, που αφορά την κοινωνιολογία της εκπαίδευσης και που απαντά σε πολλά από τα ερωτήματα σας, γιατί οι μαθητές μαθαίνουν ή όχι, την εθνογραφία της τάξης, τη σημασία του educational context κτλ. Όσο για την αξιολόγηση. Έχω μεταπτυχιακό στο Educational Management στην Αγγλία και ένα από τα μαθήματα είχε να κάνει και με αυτό το θέμα. Φυσικά υπάρχουν μέθοδοι, τρόποι, τεχνικές αξιολόγησης, που εφαρμόζονται με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα τους και που δεν έχουν καμία σχέση με ό,τι συνέβαινε επί επιθεωρητών ή συμβαίνει εδώ. Δεν μπορώ ούτε αυτά να αναφέρω. Δεν μας παίρνει ο χώρος.
Επειδή οι απορίες σας είναι πολλές και το ενδιαφέρον σας για τα θέματα αυτά μεγαλύτερο, γιατί δεν κάνετε και τις αντίστοιχες σπουδές, μήπως και καταλάβετε τίποτα;
Προσπάθησα να απαντήσω σε κάποια απλά (ωράρια, διακοπές), μήπως και καταρριφθούν κάποια στερεότυπα. Φαντάζομαι θα είδατε πως δεν είμαστε ούτε οι πιο τεμπέληδες, ούτε οι πιο καλοπληρωμένοι. Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας απαντήσω στα υπόλοιπα ερωτήματα σας, τα οποία χρήζουν παρακολούθηση κανονικών σχετικών μαθημάτων στο Παν/μιο. Ακούστε πάντως και τον Λόγια του Αέρα και τον Neretve. Τα λένε πολύ καλά.
Παρεμπιπτόντως αν κάποιο εξέλαβαν την ανάλυση μίας πραγματικής κατάστασης ως κλάψας κακώς το εννόησαν έτσι. Δεν θα αφήσω ωστόσο να θεωρούμαστε και οι κηφήνες της ελληνικής κοινωνίας, τα golden boys and girls του ελληνικού δημοσίου, επειδή κάποιοι, που κάποτε πήγαν σχολείο και κάποιος φίλος τους τούς είπε και είδαν και κάτι στην τηλεόραση και έχουν και πρόβλημα όταν δούνε σχόλια από γυναίκα, νομίζουν πως καθόμαστε και πληρωνόμαστε.
Για το αν ο κάθε μαθητής έχει το δικό του τρόπο μάθησης:
Myth #18: Students learn best when teaching styles are matched to their learning styles. Στο Scott O. Lilienfeld, Steven Jay Lynn, John Ruscio, & Barry L. Beyerstein (2010). 50 Great Myths of Popular Psychology (pp. 92-96). West Sussex, UK: Wiley-Blackwell.
Λένα,
είναι πολύ εύκολο να την κάνεις με ελαφρά πηδηματάκια βρίσκοντας μια τέτοια δικαιολογία. Δεν χρειάζεται να σπουδάσουμε εκπαιδευτικοί για να καταλάβουμε ότι κάποια στοιχεία που παραθέτεις (πχ εκείνο ότι οι περισσότεροι δάσκαλοι εργάζονται σε χωριά και σε αντίξοες συνθήκες) είναι εκτός πραγματικότητας και εύκολα διαψεύσιμα.
Τα στερεότυπα δυστυχώς τα ενισχύεις εσύ δίνοντας ανακριβή στοιχεία. Άθελά σου ή όχι, δεν παίζει ρόλο. Αλλά σου συνιστώ να αποφασίσεις: είναι υπέροχο το επάγγελμα του εκπαιδευτικού (ΟΠΩΣ ΕΙΠΕΣ!) ή είναι δύσκολο και ψυχοφθόρο (ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΕΝΝΟΗΘΕΙ!);
Εγώ το συμπέρασμά μου το έβγαλα. Με 14 μισθούς για 9 μήνες, ρε αδερφέ θα έκανα και χωρίς air condition.
Και δεν είναι τυχαίο που αυτή τη στιγμή εκατοντάδες νέοι σκέφτονται την καριέρα του εκπαιδευτικού όχι για τις συγκινήσεις που προσφέρει (πχ το να αλλάζει 5 τάξεις με 30 άτομα η καθεμία για 5 ώρες πλάθοντας τα μυαλά νέων ανθρώπων) αλλά για τα γκαφρά και το αραλίκι.
Δεν τα λένε καθόλου καλά. Απλά έρχονται σε συμφωνία μ’αυτά που θέλεις να περάσεις εσύ. Πάντως αν σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα υπάρχει και χειρότερη φάρα δημοσίων υπαλλήλων: είναι οι υπάλληλοι της Βουλής.
Δώσε στο Google: υπάλληλοι βουλής 16 μισθοί και διάβασε ένα απ’τα πρώτα άρθρα που θα βρεις. Μπροστά σ’αυτούς τους «στηλοβάτες» της ελληνικής κοινωνίας οι εκπαιδευτικοί είναι φουκαράδες μεροκαματιάρηδες.
@ ΚΜ
“Δεν χρειάζεται να σπουδάσουμε εκπαιδευτικοί για να καταλάβουμε ότι κάποια στοιχεία που παραθέτεις (πχ εκείνο ότι οι περισσότεροι δάσκαλοι εργάζονται σε χωριά και σε αντίξοες συνθήκες) είναι εκτός πραγματικότητας και εύκολα διαψεύσιμα.”
Σωστά. Αρκεί να δείτε τον χάρτη της Ελλάδας και να σκεφτείτε πως τα σχολεία εκτός αστικών κέντρων δεν δουλεύουν στον αυτόματο. Να πάρετε και κανένα τηλέφωνο το Υπουργείο να σας στείλει τη λίστα με τα σχολεία της επικράτειας. Πάντως οι αντίξοες συνθήκες δεν έχουν να κάνουν με το air-condition.
“είναι υπέροχο το επάγγελμα του εκπαιδευτικού (ΟΠΩΣ ΕΙΠΕΣ!) ή είναι δύσκολο και ψυχοφθόρο (ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΕΝΝΟΗΘΕΙ!);”
Το ένα αποκλείει το άλλο; Και δεν το αφήνω να εννοηθεί. Το λέω κι εγώ και άλλοι που είναι εκπαιδευτικοί ξεκάθαρα. Γνωρίζετε τώρα να μας πείτε και πώς νιώθουμε για τη δουλειά μας;
“Δεν τα λένε καθόλου καλά. Απλά έρχονται σε συμφωνία μ’αυτά που θέλεις να περάσεις εσύ.”
Δεν τα λένε καθόλου καλά, κατ’ εσέ, διότι έρχονται σε ασυμφωνία με τα δικά σου λεγόμενα. Πάντως ανάμεσα στους επαγγελματίες του χώρου και τους μη επαγγελματίες είναι σαφές πως οι πρώτοι έχουν περισσότεροι βαρύτητα.
Δεν μας λέτε κι εσείς με τί ασχολείστε να εκφέρουμε γνώμη;
Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Δουλεύετε;
Το Λένα πώς μας προέκυψε;
@ Ελένη
Για να καταλάβεις για τί πράγμα μιλάμε ο κύριος με το avatar Epanechnikov, ενώ είναι άσχετος με το θέμα, ζητάει βιβλιογραφία να διαβάσει (2-3 ώρες ή 2-3 μέρες δεν παίζει ρόλο) περί “παιδαγωγικής”. Είναι σαν να σου λέει τι είναι αυτά τώρα, μπουρδίτσες, σαχλοπράγματα που τα ξεπετάω εγώ στο πιτς φιτίλι. Και περιμένει μετά να καθήσει άτομο να συνομιλήσει σοβαρά μαζί του.
Πλεόν έχω αρχίσει να αμφιβάλλω για το αν έχουν κάν σχέση με κάποια επιστήμη ή είναι απλά trolls που ροκανίζουν τον έστω και λίγο χρόνο που διαθέτω σε αυτό το blog. Τουλάχιστον αυτός θα μου πεις ζητάει και βιβλιογραφία, τι να πουμε για άλλους που έχουν κάνει υπνοπαιδεία όλο το επιστητό.
Χάνω και χάνεις τον χρόνο σου, είναι επιεικώς απαράδεκτοι και αγενείς.
@Ελένη
“που το μόνο που έχετε καταφέρει είναι να γίνεστε επιεικώς γελοίοι…”
Φοβερό επίπεδο οι εκπαιδευτικοί με διδακτορικό στα σκαριά
“Επειδή οι απορίες σας είναι πολλές και το ενδιαφέρον σας για τα θέματα αυτά μεγαλύτερο, γιατί δεν κάνετε και τις αντίστοιχες σπουδές, μήπως και καταλάβετε τίποτα;”
Δεν μπορείς να γνωρίζεις τις σπουδές μου (όπως και των υπολοίπων) και κατά πόσο είναι σχετικές με το αντικείμενο που συζητάμε (ενδεχομένως από διαφορετική σκοπιά από τη δική σου). Το γεγονός πως κάνεις διδακτορικό σε κάποιο πανεπιστήμιο δεν σου δίνει κανένα δικαίωμα να με υποτιμάς σαν συνομιλητή. Εξάλλου σε αυτό το forum υπάρχει (λέω) μεγάλη πιθανότητα οι συνομιλητές σου να έχουν κάνει απαιτητικότερες σπουδές από εσένα σε αντικείμενο (ίσως όχι άμεσα) σχετικό με το θέμα που συζητάμε. Άντε τώρα κατέβασε τη μύτη σου κυρία δασκάλα γιατί εκτίθεσαι.
Δεν το γνώριζα ως οι απόφοιτοι του παιδαγωγικού είναι παντογνώστες και ξερόλες σε όλα τα θέματα που σχετίζονται με την εκπαίδευση! Σε ποιο μάθημα σας έμαθαν πως γνωρίζεται τα πάντα σχετικά με την εκπαίδευση;;; Μη με βάλεις να σε ρωτήσω πως μπορείς να διεξάγεις αναλύσεις στοιχεία εκπαιδευτικού έργου με dynamic heterogeneous longitudinal models γιατί φαντάζομαι πως ενδέχεται να μην γνωρίζεις καν τι είναι η αυτοσυσχέτιση και η συνέπεια του εκτιμητή …
http://www.eled.auth.gr/education/guide/MATHIMATA_PERIEXOMENO.pdf
Κύριε Λαζαρίδη ζητώ συγγνώμη για τη επιθετικότητα του προηγούμενου μηνύματος μου. Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ. Με ενοχλούν υπερβολικά οι αλαζόνες
@Λόγια του αέρα
Κοίτα να δεις. Έχω μάθει να μην βασίζομαι στα λόγια του καθενός αλλά να ψάχνω για evidence …
Πριν να σχολιάσεις ειρωνικά το ενδιαφέρον μου για την εκπαίδευση λάβε υπόψιν σου πως η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών δημ.εκπαίδευσης δεν είναι καν σε θέση να καταλάβει μέγαλο μέρος της σχετικής βιβλιογραφίας με την εκπαίδευση (ειδικά με τη μέτρηση του εκπαιδευτικού outome) αφού δεν έχει καν διδαχτεί βασική στατιστική!
@Epanechnikov
“Το γεγονός πως κάνεις διδακτορικό σε κάποιο πανεπιστήμιο δεν σου δίνει κανένα δικαίωμα να με υποτιμάς σαν συνομιλητή.”
Φυσικά. Οι ανοησίες που εκφράζεις με κάνουν. Το διδακτορικό και η εμπειρία μου απλά με βοηθάνε να τις αντιληφθώ.
“Εξάλλου σε αυτό το forum υπάρχει (λέω) μεγάλη πιθανότητα οι συνομιλητές σου να έχουν κάνει απαιτητικότερες σπουδές από εσένα σε αντικείμενο (ίσως όχι άμεσα) σχετικό με το θέμα που συζητάμε.”
Δεν αντιλέγω. Αλλά δύο, μάλλον τρία, τινά συμβαίνουν για κάποιους, είτε δεν έχουν δουλέψει ποτέ, είτε αυτό το αντικείμενο σπουδών είναι παντελώς άσχετο με το θέμα (π.χ. Πυρηνική Φυσική), είτε και τα δύο.
“Άντε τώρα κατέβασε τη μύτη σου κυρία δασκάλα γιατί εκτίθεσαι. ”
Αδυνατώ. Έχει μία φυσική κλίση προς τα πάνω. Και δεν είμαι δασκάλα. Είμαι καθηγήτρια.
“Μη με βάλεις να σε ρωτήσω πως μπορείς να διεξάγεις αναλύσεις στοιχεία εκπαιδευτικού έργου με dynamic heterogeneous longitudinal models γιατί φαντάζομαι πως ενδέχεται να μην γνωρίζεις καν τι είναι η αυτοσυσχέτιση και η συνέπεια του εκτιμητή …”
Αφού μας κάνεις τον έξυπνο λοιπόν, και μένα μη με βάλεις να σου πω να αναλύσεις le plurilinguisme et le pluriculturalisme dans la classe de langues et dans la formation initiale et continue des enseignants, le modele de reflexion de Schon comme facteur de professionalisation και διάφορα άλλα της επιστήμης μου, γιατί φαντάζομαι δεν ξέρεις καν ποιός είναι ο Schon.
“Κύριε Λαζαρίδη ζητώ συγγνώμη για τη επιθετικότητα του προηγούμενου μηνύματος μου. Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ. Με ενοχλούν υπερβολικά οι αλαζόνες”
Μπα. Οι γυναίκες σε ενοχλούν. Εντάξει, δεν ήσουν και πολύ επιθετικός. Δεν ξέρω ο κ. Λαζαρίδης. Εγώ πάντως σε συγχωρώ.
@Λόγια του Αέρα
Έχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά για να πω την αλήθεια με κάτι σχόλια τους έχω ρίξει και απίστευτο γέλιο και δεν μπορώ να μην απαντήσω καταλλήλως. Τώρα ας πούμε κόλλησε ο Epanechnikov το πρόγραμμα σπουδών του μεταπτυχιακού του Παιδαγωγικού. Πού κολλάει αυτό, αυτός μόνο το ξέρει. Άρες μάρες. Κρίμα πάντως γιατί εδώ μέσα υπάρχουν και σοβαρά άτομα και θα μπορούσε να γίνεται μία συζήτηση, η οποία να καταλήγει κάπου, να ακούμε δυο σωστά πράγματα. Αντ’ αυτού αναρωτιόμαστε γιατί το Υπουργείο δεν μας στέλνει air-condition να κάνουμε μάθημα και το καλοκαίρι.
Μετά το ρόλο του air-condition στην εκπαιδευτική διαδικασία τίθεται καινούριο πρόβλημα. Οι καθηγητές δεν ξέρουν στατιστική. Να μας πούνε πως δεν ξέρουν ξένες γλώσσες, δεν ξέρουν υπολογιστές, δεν ξέρουν θέματα οργάνωσης και διοίκησης της εκπαίδευσης, δεν ξέρουν ψυχολογία να το καταλάβω πως είναι εμπόδιο στη σωστή άσκηση του επαγγέλματος. Αλλά πως η στατιστική ήταν τόσο σημαντική για τον εκπαιδευτικό δεν το είχα φανταστεί ποτέ.
Λύνεται εύκολα όμως. Όταν θα ζητήσουμε τα air-condition, θα ζητήσουμε να μας κάνουν και μία επιμόρφωση στη στατιστική. Στο μεταξύ Epanechnikov στείλε κανά δυο link σχετικά να τα προωθήσω να πάρουμε μια ιδέα.
@Ελένη
Mα τα dynamic heterogeneous longitudinal models έχουν σχέση με το αντικείμενο σου; To paper στο οποίο σε παρέπεμψα longitudinal analysis κάνει!
Educational Evaluation and Policy Analysis. Fall 2004, Vol. 26, No. 3, pp. 237-257. How Large Are Teacher Effects?
Είδες που δεν γνωρίζεις όσα νομίζεις σχετικά με την εκπαίδευση; Τα μαθήματα που κάνετε στο πανεπιστήμιο (εώς τα 80′s ακαδημίες διετούς φοιτήσεως – στην Αγγλία 1 έτος φοίτηση για να γίνεις δάσκαλος…) είναι εξάλλου πρακτικής φύσης.
ps. Μεταξύ μας τώρα. Ξέρεις τι πάει να πει συνεπής εκτιμητής;; Τα papers πως μπορείς να τα διαβάζεις; Ασχολείσαι αποκλειστικά με θεωρητικής φύσης έρευνα; Δεν έχω διάθεση να σε μειώσω. Απλά πρέπει να καταλάβεις ότι υπάρχουν επιστήμονες άλλων κλάδων που διαθέτουν γνώση σχετικότερη με κάποιες διαστάσεις της εκπαίδευσης από αυτή που διαθέτει ο δάσκαλος.
@Ελένη
Σε αυτόν που ασκεί το επάγγελμα του δασκάλου η στατιστική μπορεί να μη χρειάζεται. Αλλά σαν ερευνητής αν δεν γνωρίζεις στατιστική απλά αδυνατείς να διαβάσεις το μεγαλύτερο μέρος των άρθρων του γνωστικού αντικείμενου σου.
Τι νόημα έχει η Θεωρία δίχως την εμπειρική θεμελίωση; Χαρακτηριστικό της επιστημονικής θεωρίας είναι η διαψευσιμότητα (falsifiability) και η ελεγξιμότητα. Θα μπορούσες σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις πως μπορείς να ελέγξεις η να διαψεύσεις μια θεωρία δίχως εμπειρική ανάλυση με ποσοτικές μεθόδους;;
Να διαβάζεις καλύτερα τις απαντήσεις μου. Δεν είμαι δασκάλα. Είμαι καθηγήτρια και αν δεν το ξέρεις ούτε αυτό, σε ενημερών πως έχουμε άλλη εκπαίδευση, πάνω στο γνωστικό αντικείμενο που διδάσκουμε. Η σχολή μου ήταν 4 χρόνια. Ο εκπαιδευτικός ή ο ερευνητής δεν χρειάζεται να είναι εξειδικευμένος μαθηματικός, για να διαβάσει ή να παράγει έρευνα. Διαφορετικά η έρευνα θα ήταν προνόμιο μόνο των μαθηματικών.
Όσο για τα υπόλοιπα (και μετά μη μου λες ότι σε υποτιμώ, γιατί το ζητάει η ψυχή σου).
“Μεταξύ μας τώρα.”
ΟΚ. Εμείς και το υπόλοιπο blog.Μην πάει παραέξω.
“Ξέρεις τι πάει να πει συνεπής εκτιμητής;”
Ξέρεις τί πάει να πει ανεπαρκής συνομιλητής, για να μη σου πω τίποτα άλλο; Τώρα θα περάσω κι εξετάσεις αν ξέρω να κάνω έρευνα ή όχι; Από ποιόν παρακαλώ;
“Τα papers πως μπορείς να τα διαβάζεις; Ασχολείσαι αποκλειστικά με θεωρητικής φύσης έρευνα;”
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ. Αδυνατώ. Ούτε αυτά μπορώ να διαβάσω, ούτε τίποτα, διότι κάθομαι κι ασχολούμαι με το να απαντάω σε κάτι τύπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ και αρέσκονται στο να κάνουν τους έξυπνους.
“Δεν έχω διάθεση να σε μειώσω. Απλά πρέπει να καταλάβεις ότι υπάρχουν επιστήμονες άλλων κλάδων που διαθέτουν γνώση σχετικότερη με κάποιες διαστάσεις της εκπαίδευσης από αυτή που διαθέτει ο δάσκαλος.”
Κι εγώ χωρίς να θέλω να σε μειώσω, θέλω να καταλάβεις πως υπάρχουν επιστήμονες και επαγγελματίες των ίδιων κλάδων με την εκπαίδευση με ακόμη πιο σχετικές γνώσεις από τις δικές σου και του καθενός των άλλων κλάδων.
Πες μας τί σπουδάζεις και τί επαγγέλεσαι αν θες να συνεχίσουμε τη συζήτηση. Με σχόλια τύπου “τα ξέρω όλα” κι ας μην το έχω σπουδάσει, ούτε έχω εργαστεί πάνω στο θέμα δεν ασχολούμαι πλέον.
Αντε καληνύχτα, γιατί αύριο έχουμε και δουλειές.
@ Epanechnikov
Είσαι πολύ ψώνιο ρε αδερφέ.
Τώρα πλέον είμαι 100% σίγουρος. Και δυο γαϊδουριών άχυρα να σου φέρω, δεν μπορεις να τα μοιράσεις.
Παράτα το kernel smoothing (αν σκαμπάζεις και τίποτα και από αυτά), τράβα σε κανένα red district να ξεχαρμανιάσεις και άσε τις αναμορφώσεις, τα reforms και οπου αλλού σκοτώνεις τον χρόνο σου.
@Ελένη
Καλά μη νομίσεις πως έχω διάθεση να συνεχίζω να συζητώ με μια κομπλεξικιά (πόσο μάλλον να τις φανερώσω στοιχεία της πραγματικής μου ταυτότητας) …
Σταματώ εδώ γιατί με κουράσατε.
Ο τηλεθεατής διατύπωσε ωραίες απόψεις οι οποίες δυστυχώς χάθηκαν μέσα σε πλήθος ανούσιων σαχλαμάρων… ΘΛ το moderation να προσέξετε λίγο (καταλαβαίνω βέβαια πως απαιτεί χρόνο ο οποίος δεν είναι πάντα διαθέσιμος)
@ Epanechnikov
“Σταματώ εδώ γιατί με κουράσατε.”
Γιατί πας τώρα στο anamorfosis.net να μιλήσεις για την οικονομία και τα αστικά διόδια;
@Ελένη
Με όλο το σεβασμό το γεγονός οτί είσαι εσύ προσωπικά ή εγώ ή ο άλλος υπέρ της αξιολόγησης δε είναι το κύριο θέμα. Το θέμα είναι οτί έχετε ένα συνδικαλιστικό όργανο που συσιαστικά την αρνείται και το ανέχεστε. Καθώς λοπόν ούτε αξιολογήστε ούτε ελέγχεστε επί της ουσίας το επάγγελμά σας είναι εξαιρετικά βολικό (άνετα υπάρχει μεγάλη λούφα, είχα καθηγητές που μόνο ανέκδοτα μας έλεγαν και σιγά να μην ήταν στο σχολείο παραπάνω από τις ώρες διδασκαλίας τους) και δικαίως αγανακτούν κάποιοι και για τους μισθούς σας και για τις διακοπές σας και για όλα γιατί αυτοί οι κάποιοι είναι οι φορολογούμενοι που σας πληρώνουν.
της δήθεν διδασκαλίας τους ήθελα να πω. Προσωπικά εγώ ωφελήθηκα πολύ γιατί μάλλον τυχαία βρέθηκα να έχω εξαιρετικούς καθηγητές στο φροντιστήριο (καταπληκτικό μάθημα υψηλού επιπέδου από ανθρώπους με μεράκι). Έχω τις σημειώσεις τους ακόμα. Στο δημόσιο σχολείο που πήγαινα αρκετοί θα έπρεπε να είχαν απολυθεί ως ανεπαρκείς ή τεμπέληδες. Η ατάκα αφού τα κάνετε στο φροντιστήριο ας πούμε ανέκδοτα έδινε και έπαιρνε.
Έχει γίνει της μόδας όλες οι καθηγητριούλες να τρέχουν να κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές στη διδακτική και στα παιδαγωγικά προκειμένου να προωθήσουν την καριέρα τους. Τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής τα βλέπουμε κάθε μέρα. Αρκεί να δει κανείς ότι όποιοδήποτε μεταπτυχιακό σχετίζεται με εκπαίδευση είναι γεμάτο μόνιμες κυριούλες που προσπαθούν να πάρουν το χαρτί για να γίνουν διευθύντριες.
Το τι ανέχονται και δεν ανέχονται κάποιοι εργαζόμενοι του Δημ. Τομέα είναι μία μεγάλη κουβέντα. Συνήθως απέχουν από τις εκλογές (χωρίς να συνδικαλίζονται οργανώνοντας μία άλλη κίνηση, δεν έχουν το χρόνο). Κάποιοι ψηφίζουν τα κόμματα εξουσίας απλώς για να καταγραφούν οι δυνάμεις, να μη δώσουν το δικαίωμα να γράψουν τα “Νέα” ‘Άνοδος της ΠΑΣΚ στους καθηγητές’ ή η “Απογευματινή” ‘Κόλαφος για το ΠΑΣΟΚ οι εκλογές των δασκάλων’. Ακούν τους “εκπροσώπους” τους να μηχανορραφούν και να επαγγελματοσυνδικαλίζονται, αγανακτούν και… τελεία. Μετά έρχονται οι διάφοροι εκτός χορού, βρίζουν συλλήβδην “τεμπέληδες”, “ανεπαρκείς”, συσπειρώνονται σαν τον σκαντζόχοιρο και αποτέλεσμα μεδέν.
Πέρα από την κοντρίτσα νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι μερικοί αφορισμοί δε βοηθούν. Η παράλληλη ύπαρξη φροντιστηρίου και σχολείου δημιουργεί τρελές καταστάσεις.
Πριν δώσω εξετάσεις στο φροντιστήριο μάς είχαν τρελάνει στα ΘουΜουΚουΕ, σε παραγώγους σύνθετης της συνθέτου ω σύνθετη συνάρτηση. Στα Υδροϊώδια και τα C-O-Na-Ti->CH-CH-O-Na…. Και τσουπ! νά σου ο Παπανούτσος.
Στο σχολείο η διδασκαλια ήταν λιγότερο φρενήρης, πολλή εξήγηση σε κάθε άσκηση. Η σύγκριση μέσα μου ήταν: Τς! Άσχετοι στο σχολείο!
Μετά ήρθε το Πολυτεχνείο. Φυσική Berkeley, o μακαρίτης ο Τσεκρέκος με γραμμικούς συνδυασμούς, κλπ κλπ. Ήρθαν και οι πρώτες εξετάσεις με “ανοιχτά βιβλία”
Εκεί κατάλαβα ότι στο φροντιστήριο είχα υποστεί πνευματική απονεύρωση.
Κατά τ’άλλα δε θέλουμε πολύ για να πλακωθούμε δω μέσα… Οι αντεγκλήσεις ώρες-ώρες ξεφεύγουν
Είδες ρε Λένα που συνεχίζεις να πετάς ανακρίβειες; Το θέμα δεν είναι η ύπαρξη σχολείων εκτός αστικών κέντρων, αλλά ο αριθμός του και ο αριθμός των δασκάλων/μαθητών που απασχολούν. Κοινώς, το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.
Εσύ το γιγαντώνεις, ενώ πραγματικά είναι μικρό.
Δεν θα πάρω κανένα τηλέφωνο και δεν θα βγάλω κανένα φίδι απ’την τρύπα. Το να με στέλνεις για «ενημέρωση» είναι επειδή εσύ δεν έχεις τα στοιχεία ανά χείρας. Εγώ έκανα ένα συλλογισμό πιο πριν με βάση τον πληθυσμό των πόλεων της Ελλάδας που τον έκανες γαργάρα.
Ε με τί έχουν να κάνουν; Δεν είναι εξοπλισμένες οι αίθουσες των καθηγητών με αυτόματες καφετιέρες; Ή είναι πολύς ο δρόμος απ’τη μια τάξη στην άλλη στις 5 που έχετε να αλλάξετε; Σ’άλλα επαγγέλματα δουλεύουν πίσω από μια οθόνη και ένα τηλέφωνο όλη μέρα, βρε Λένα, πλάκα κάνουμε;
Φυσικά και δεν αποκλείει το ένα το άλλο, αλλά τουλάχιστον τα αλληλοεξουδετερώνει. Και εκεί είναι το ερώτημα, τελικά το επάγγελμα του εκπαιδευτικού αξίζει; Και η απάντηση είναι ναι. Γι’αυτό και είναι δελεαστική σταδιοδρομία εν έτει 2010 και μέσω οικονομικής κρίσης.
Και όπως εσύ εκφέρεις μια γνώμη για το επάγγελμά σου έτσι μου την έχουν εκφέρει και άλλοι, δικοί μου άνθρωποι. Μπορεί να μη γνωρίζω από πρώτο χέρι αλλά η μαρτυρία σου είναι μία απ’τις πολλές που έχω ακούσει. Και όχι, δεν είναι σύμφωνη με τις άλλες.
Έτσι είναι. Γι’αυτό σου έγραψα το να μοιράζεις δίκιο εκεί που ο άλλος λέει τα ίδια με σένα είναι ανούσιο.
Και όχι, οι επαγγελματίες του χώρου δεν έχουν δίκιο αν δεν είναι σε θέση να τεκμηριώνουν με λογικά επιχειρήματα ή στοιχεία τις θέσεις τους. Με την ίδια λογική να δώσουμε και τώρα στους αγρότες δίκιο (μέσω οικονομικής κρίσης πάντα!) επειδή απλά είναι του χώρου.
Είμαι σε μια θετική-πρακτική επιστήμη που βλέπει αρκετά επαγγέλματα να έχουν πολύ χειρότερες συνθήκες και να πληρώνονται τα ίδια με σας έχοντας και 2 μήνες λιγότερο διακοπές. Και ναι, δουλεύουμε. Κι από πολύ νωρίς, παράλληλα με τις σπουδές.
Υποκοριστικό του Ελένη.
Πιστεύω ότι το να απαιτούμε από τους δασκάλους-καθηγητές να μην πληρώνονται τους καλοκαιρινούς
μήνες είναι υπερβολικό.
Επίσης οι καλοκαιρινοί μήνες διακοπών δεν γίνονται
) ούτε μπορούν να αφομοιώσουν. Σκεφτείτε ότι το καλοκαίρι στην βόρεια Ευρώπη είναι βροχερό και τελείως διαφορετικό από το δικό μας. Και επίσης θα ήθελα να ξέρω τις
για τους δασκάλους αλλά για τα παιδιά. Όταν αρχίσουν οι ζέστες τα παιδιά δεν μπορούν να περιοριστούν σε μία τάξη (έστω και με κλιματισμό
μηνιαίες αποδοχές ενός δασκάλου ανά την Ευρώπη έστω και αν πολλαπλασιάζονται επί 12 και όχι επί 14.
Για να σας προλάβω:
Δεν είμαι δάσκαλος δημοτικού ούτε καθηγητής μέσης
εκπαίδευσης. Στους μισθούς των δημοσίων υπάλληλων υπάρχουν αδικίες. Δεν νομίζω ότι οι δάσκαλοι είναι ευνοημένοι. Κλάδοι όπως οι δικαστικοί, υπάλληλοι υπουργείων κτλ είναι πολύ περισσότερο προνομιακοί και “βυσματικοί”. Για να μην μιλήσουμε για τους παπάδες…. (ίσως οι λιγότερες υποχρεώσεις).
Αν κάποια κυβέρνηση έχει τα κότσια
να καταργήσει τα επιδόματα, να τα ενσωματώσει στους μισθούς και να έχει ενιαίο μισθολόγιο για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους θα ήταν το καλύτερο.
@whom it may concern
Για να μην χάνετε άσκοπα τον χρόνο σας, όσοι τουλάχιστον δεν είστε επαγγελματίες bloggers.
Χτες κάποιοι με εκνεύρισαν σφόδρα από επίθεση σε εμένα και σε (πρωην ή νυν δεν έχει σημασία) συνάδελφο εκπαιδευτικό. Μένοντας άναυδος από την εξωφρενική αλλαζονεία και ασχετοσύνη τους αναγκάστηκα να κάνω λίγο (όχι πολύ) googling και ανακάλυψα ότι μερικοί από εδω μέσα είναι περιφερόμενα από blog εις blog ψευδοφιλοσοφίζοντα και εξυπνακίζοντα επί παντός επιστητού avatars/trolls(?). Σε αυτό οφείλω να ομολογήσω ότι είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι σε τίποτε άλλο πρακτικότερο αμφιβάλλω. Οπότε beware.
@Λόγια του αέρα
Γράφεις ανοησίες. Ελπίζω πως το ήθος σου δεν είναι ενδεικτικό εκείνου του μέσου εκπαιδευτικού. Το γεγονός πως έχω γράψει κάποια μηνύματα στην anamorfosis (χώρο στον οποίο μπορεί να γίνει συχνά σοβαρή συζήτηση αφού απουσιάζουν οι επαγγελματίες λασπολόγοι) με κάνει troll ή περιφερόμενο; Πότε ήταν το τελευταίο μήνυμα μου εκεί; Πόσο συχνά είναι τα μηνύματα μου;
Γεμάτοι κόμπλεξ είναι τελικά αρκετοί πρώην και νυν εκπαιδευτικοί. Αλίμονο στα παιδιά μας που θα τους συναντήσουν στη τάξη
@Basil
“Στο δημόσιο σχολείο που πήγαινα αρκετοί θα έπρεπε να είχαν απολυθεί ως ανεπαρκείς ή τεμπέληδες. Η ατάκα αφού τα κάνετε στο φροντιστήριο ας πούμε ανέκδοτα έδινε και έπαιρνε.”
Τα ίδια βιώματα έχω και εγώ. Οι καθηγητές του σχολείου δεν είχαν καμία διάθεση για διδασκαλία. Αντιθέτως οι φροντιστές (οι οποίοι σημειωτέων δεν εργάζονταν 2 μόνο ώρες αλλά συχνά πάνω από 8ώρο) είχαν αρκετό μεράκι δουλειά και μεταδοτικότητα. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της μονιμότητα και της απουσίας κινήτρων.
Από καθαρά φιλοσοφική πεποίθηση πιστεύω πως πολλά πράγματα δεν ποσοτικοποιούνται ως να είναι βάρη ή εντάσεις ρεύματος. Άρα θεωρώ τελείως αδιέξοδες τις σχεδόν αλγοριθμικές λύσεις στα προβλήματα της παιδείας. Άλλωστε αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα μπορούσε και ένας ηλίθιος να μάθει τον «αλγόριθμο» και να γίνει ιδανικός δάσκαλος.
@Knjaz Neretve
Οι εμπειρίες μου διαφέρουν. Ίσως δεν είναι τυπικές αλλά είμαι αποτέλεσμα των εμπειριών μου και επηρεάζομαι από αυτές. Εγώ και στο πανεπιστήμιο ως φοιτητής (και με εξετάσεις με ανοιχτά βιβλία), και στο διδακτορικό μου αλλά και τώρα που βρίσκομαι σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στη Βρετανία εκτιμώ ακόμα πιο πολύ (απ΄ότι τότε) τη διδασκαλία των περισσοτέρων καθηγητών μου στο φροντιστήριο που πήγα όπως και των περισσοτέρων καθηγητών μου στο πανεπιστήμιο. Στο δημόσιο σχολείο που πήγα όμως οι περισσότεροι ήταν για τα μπάζα (με 2-3 φωτεινές εξαιρέσεις). Όπως είπα ανεπαρκείς και τεμπέληδες.
@Basil
Προφανώς δε μπορώ να σας πω: Λάθος καταλάβατε, αλλιώς ήταν οι δάσκαλοι που βιώσατε. Θά’μουν ηλίθιος
@DrMήτσος
Από καθαρά φιλοσοφική πεποίθηση πιστεύω πως πολλά πράγματα δεν ποσοτικοποιούνται ως να είναι βάρη ή εντάσεις ρεύματος. Άρα θεωρώ τελείως αδιέξοδες τις σχεδόν αλγοριθμικές λύσεις στα προβλήματα της παιδείας. Άλλωστε αν ήταν έτσι τα πράγματα, θα μπορούσε και ένας ηλίθιος να μάθει τον «αλγόριθμο» και να γίνει ιδανικός δάσκαλος.
Eίδα μερικά από τα paper για την αξιολόγηση, παρότρυνση και επιβράβευση διδασκόντων που προτάθηκαν εδώ μέσα.
Είδα ότι όλα μου έδειχναν φτιαγμένα με επιστημοσύνη και νηφαλιότητα. Το κυριότερο αναφέρουν διάφορες “τεχνικές” επιβράβευσης / αξιολόγησης και δίπλα σε αυτές έχουν τους “αστερίσκους”: ναι μεν-αλλά, κερδίζεις εκεί-χάνεις αλλού κλπ.
Άρα μιλάμε για εμπειρκούς(;) κανόνες χωρίς καθολική ισχύ. Προφανώς είναι χρήσιμοι και σημαντικό εργαλείο για κάποιον που θέλει να κάνει τη δουλειά του όσο πιο σωστά γίνεται, αλλά δεν αποτελούν αλγόριθμους επιτυχίας.
Δε μπορώ να σάς απαντήσω γιατί ενδέχεται να μπουρδολογήσω. Δεν το κατέω. Πάντως αναφερόμουν σε δύο Παρουσιάσεις των οποίων τα links πόσταρε ο Epanechnikov την 21.01.2010/03:12.
Τα κοίταξα διαγωνίως. Δεν αναφέρουν διδακτικές μεθόδους
Σε διδακτικές μεθόδους αναφέρεται το link του “Λόγια του Αέρα”
http://www.engineeringchallenges.org/cms/8996/9127.aspx
με το οποίο (και τις βιβλιογραφικές του αναφορές) ειλικρινά έτριβα τα μάτια μου (δεν κατάλαβα ιτς):
Huang, M.J. et al. 2007. Constructing a personalized e-learning system based on genetic algorithm and case-based reasoning approach. Expert Systems with Applications 33(3): 551-564. DOI: 10.1016/j.eswa.2006.05.019 Θεε και Κύριε!
Η εντύπωσή μου από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα (διαμορφωμένη από προσωπική εμπειρία με αρκετούς μαθητές, καθώς και από συνεντεύξεις με αρκετούς γονείς — χωρίς όμως να έχει γίνει στατιστική ανάλυση των στοιχείων κλπ) είναι ότι το επίπεδο και το ήθος της ελληνικής εκπαίδευσης στα δημόσια σχολεία (εκεί κυρίως έχω στοιχεία) είναι τρομερά χαμηλό. Επίσης, η συνολική εικόνα που έχω αποκομίσει είναι ότι αρκετοί δάσκαλοι και πολύ περισσότεροι καθηγητές είναι ακατάλληλοι για τη δουλειά που κανουν λόγω (έλλειψης) διάθεσης, έλλειψης γνώσεων, ή έλλειψη παιδαγωγικής ικανότητας.
Επιπλέον, ό μέσος αποφοιτος καθηγητικής σχολής θετικών επιστημών έχει ελάχιστες ως μηδενικές γνώσεις παιδαγωγικής και πιάνει δουλειά χωρίς να έχει μπει ποτέ ως “ασκούμενος” σε τάξη, χωρίς apprenticeship. Περιμένουμε δηλαδή να τα μάθει μόνος του, και διδασκόμενος από τους άλλους καθηγητές…
Η εντύπωσή μου από την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα (διαμορφωμένη από προσωπική εμπειρία με μερικούς καθηγητές με τους οποίους ευτυχώς ουδέποτε είχα επαγγελματική ή φοιτητική σχέση—χωρίς όμως να έχει γίνει στατιστική ανάλυση των στοιχείων κλπ) είναι ότι το επίπεδο και το ήθος της ελληνικής εκπαίδευσης στα δημόσια πανεπιστήμια (εκεί κυρίως έχω στοιχεία) είναι τρομερά χαμηλό. Επίσης, η συνολική εικόνα που έχω αποκομίσει είναι ότι αρκετοί καθηγητές είναι ακατάλληλοι για τη δουλειά που κανουν λόγω (έλλειψης) διάθεσης, έλλειψης γνώσεων ή έλλειψη πρακτικής ικανότητας.
Επιπλέον, ό μέσος καθηγητής αρκετών σχολών ελληνικού πανεπιστημίου έχει ελάχιστες εως μηδενικές γνώσεις στον τομέα του και πιάνει δουλειά στηριζόμενος στην κομματική υποβοήθηση, στη λογοκλοπή για την συγγραφή των βιβλίων του, χωρίς να έχει τον απαιτούμενο αριθμό δημοσιεύσεων στον τομέα του και χωρίς να έχει δουλέψει ποτέ σε κάποιο πρακτικό project πάνω στον τομέα του. Περιμένουμε δηλαδή να μάθει τους φοιτητές του πράγματα που δεν έχει αφομοιώσει και κατανοήσει καν ο ίδιος…
Η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της προσφέρουν μια ευκαιρία, να αντιληφθούμε οτί επιτέλους δεν υπάρχει τίποτα δωρεάν για όλα πληρώνουμε έμμεσα ή άμεσα οπότε θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος, αξιολόγηση και αποδοτικότητα. Με ικανοποίηση είδα να λέει η κυβέρνηση οτί στοιχίζει κάποια μμύρια να έχουμε αστυνομίες στα γήπεδα για τους ανεγκέφαλους τραμπούκους. Γιατί να πληρώνει ο φορολογούμενος για αυτό; απαγόρευση μετακινήσεων οπαδών (ίσως όχι η καλύτερη λύση αλλά μια λύση). Θα πρέπει να τεθούν και σκληρότερα ερωτήματα για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τι πληρώνουμε και τι αποτελέσματα/κοινωνικό ώφελος έχουμε (τα αποτελέσματα σαφώς και δεν είναι μόνο οικονομικά, μπορεί να είναι πολιτισμικά και άλλα, είμαι π.χ. υπέρ θεωρητικών σπουδών για να μην παρεξηγηθώ). Αλλά να γίνει επιτέλους ένας εξορθολογισμός. Όποιος είναι ανεπαρκής και τεμπέλης και τον πληρώνει ο φορογούμενος να υποστεί κυρώσεις. Δεν υπάρχει τίποτα τζάμπα.
Ομολογουμένως βαρύγδουπος τίτλος. Δεν είμαι ειδικός στην τεχνητή ευφυΐα όμως νομίζω πως είναι πολύ φιλόδοξο να ισχυρίζεται κανείς ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα σύστημα που θα προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες του όποιου ατόμου. Αυτό που σίγουρα μπορούμε να επιτύχουμε σήμερα είναι η προσομοίωση όχι η υλοποίηση νοητικών διεργασιών.
@ Knjaz Neretve
“Eίδα μερικά από τα paper για την αξιολόγηση, παρότρυνση και επιβράβευση διδασκόντων που προτάθηκαν εδώ μέσα. Είδα ότι όλα μου έδειχναν φτιαγμένα με επιστημοσύνη και νηφαλιότητα. Το κυριότερο αναφέρουν διάφορες “τεχνικές” επιβράβευσης / αξιολόγησης και δίπλα σε αυτές έχουν τους “αστερίσκους”: ναι μεν-αλλά, κερδίζεις εκεί-χάνεις αλλού κλπ.”
Μετά από κάποια μελέτη προσωπικώς είχα καταλήξει στο γνωστό quote του feynman on social sciences:
http://www.youtube.com/watch?v=_EZcpTTjjXY
Μια ερώτηση προς τους εν ενέργεια εκπαιδευτικούς ή όσους έχουν εμπειρία: από μια τάξη 30-40 μαθητών, πόσοι είναι εκείνοι με τους οποιους μπορεί να δουλέψει ο δάσκαλος ευχάριστα, πόσοι είναι επιδεκτοί στη βελτίωση και πόσοι είναι αδιόρθωτες περιπτώσεις; Βασίζομαι στην υπόθεση ότι ο εκπαιδευτικός δουλεύει ευσυνείδητα και με όρεξη.
Σε άλλο νήμα έκανα την ίδια ερώτηση στο Λουκά Βλάχο για τους φοιτητές του, κι έγραψε: από 200 σε μια χρονια, πλέον 1-2 με το ζόρι, ενώ το 1990 θα ήτανε περίπου είκοσι. Αν είναι έτσι στο Φυσικό του Αριστοτελειου που δουλεύει ο Λουκάς, τότε πως είναι στη Μέση και τη Στοιχειώδη; Μια ιδέα θέλω να πάρω, για να δω (υποκειμενικά πάντα, βάζοντας τον εαυτό μου στη θέση σας) ποσο γεμίζει/απογοητεύει η άσκηση του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού.
@Dr. Μήτσος
@Knjaz Neretve
H קεξαγωγή causal inference στην επιστήμη (από την ιατρική μέχρι τις κοινωνικές επιστήμες) προϋποθέτει το σχεδιασμό έρευνας και τη χρήση στατιστικών εργαλείων (η χρήση τους δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των μαθηματικών. Το αντίθετο μάλιστα!). Το πόσο γενικεύσιμη και έγκυρη είναι η έρευνα εξαρτάται από το σχεδιασμό και την υλοποίηση της (από τη διαδικασία του sampling, του measurement εως τη συγγραφή των συμπερασμάτων). Μια έρευνα η οποία δεν είναι προβληματική σε καμία διάσταση της (סבexternal validity, internal validity, construct validity ) και κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν τα κατάλληλα στατιστικά εργαλεία (t-tests μόνο όταν τα δεδομένα κατανέμονται κανονικά, tests για structural change για να διαπιστωθούν οι επιδράσεις μιας πολιτικής κτλ κτλ) θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί γενικεύσιμη.
Παραδείγματα τέτοιων ερευνών είναι η επίδραση του μορφωτικού επιπέδου των γονιών στις επιδόσεις των τέκνων τους, οι επιπτώσεις της μακροχρόνιας καταχρήσης αλκοόλ στην εμφάνιση του τάδε είδους καρκίνου, η επίδραση του τάδε είδους κινήτρων στη στην απόδοση, η επίδραση της χρήση της τάδε μεθόδου καλλιέργειας στην αποδοτικότητα της γης κτλ κτλ
Η διεξαγωγή τέτοιων ερευνών όσο εύκολη και αν ακούγεται στη πράξη είναι εξαιρετικά δύσκολο. Από τη δειγματοληψία, τη μέτρηση εως τη χρήση των πλέον κατάλληλων μεθόδων ανάλυσης (ανάλυση με τράβηγμα γραμμών στο εξελ δεν υφίσταται – αρκετά δύσκολο όταν δεν υπάρχει stationarity , όταν οι σχέσεις μεταξύ constructs είναι μη γραμμικές, όταν τα δεδομένα προέρχονται από περίεργες κατανομές κτλ κτλ )
Προσοχή. Δεν μιλάμε για ντετερμινιστικές σχέσεις μεταξύ subjects αλλά για στοχαστικές…
Οι όποιες ενστάσεις μου έχουν να κάνουν με το κατά πόσο είναι δυνατόν να «αλγοριθμοποιηθούν» διάφορες κοινωνικές δράσεις. Με απλά λόγια δεν πιστεύω ότι ακολουθώντας έναν «αλγόριθμο» μπορείς να δημιουργήσεις έναν καλό δάσκαλο ή ακόμη και ένα «καλό» παιδί.
@Dr. Μήτσος
Οι αλγόριθμοι παραπέμπουν σε ντετερμινισμό. Οι σχέσεις που περιγράφονται στις συγκεκριμένες έρευνες είναι στοχαστικές. Δηλαδή εντοπίζουν παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση συμπεριφορών και φαινόμενων. Στις περισσότερες περιπτώσεις ενδιαφερόμαστε για τη προσδοκόμενη αντίδραση και η όποια επαγωγή (όπως η εμπιστοσύνη μας σε αυτή ή ο έλεγχος της σημαντικότητας της, η πιθανότητα η πραγματική τιμή να βρίσκεται σε απόσταση χ μονάδες από την εκτίμηση μας) βασίζεται σε αποστάσεις από τη συγκεκριμένη εκτίμηση. Ωστόσο η πραγματική αντίδραση περίεχει (πέραν μιας αμερόληπτης εκτίμησης) και έναν (στοχαστικό) όρο τον οποίο δεν μπορούμε να τον ελέγξουμε μιας που δεν διαθέτουμε τέλεια γνώση (ούτε επίσης τέλεια δεδομένα)…
Σύμφωνοι. Αλλά απ’την άλλη, δεν πρέπει να φοβόμαστε τους αριθμούς αλλά να κατανοούμε τα όρια και τις αδυναμίες των συμπερασμάτων που βγαίνουν απ’την ανάλυσή τους. Τα κοινωνικά φαινόμενα είναι πιο δύσκολα στην κατανόηση απ’τα φυσικά γιατί σε αντίθεση με τα φυσικά που το consensus είναι πιο εύκολο (εκτός από τίποτα προχωρημένες θεωρίες Φυσικής), στα κοινωνικά φαινόμενα υπάρχουν σημαντικά ρεύματα και θεωρίες που δεν είναι απαραίτητα 100% ασύμβατες μεταξύ τους. Και η συνύπαρξη κάνει πιο δύσκολη την ανάπτυξη ενός κοινά αποδεκτού αλγορίθμου.
Σ’αυτό το blog έχουμε συζητήσει εκτενέστατα και για την αντίστοιχη χρήση βιβλιομετρικών δεδομένων για την αξιολόγηση του ακαδημαϊκού προσωπικού και ερευνητικής δραστηριότητας. Απ’τη μια είχαμε τους «δεικτόφιλους» και απ’την άλλη τους «δεικτόφοβους».
Εγώ νομίζω πως εν τέλει όλα τα φαινόμενα μπορούν να προσομοιωθούν ικανοποιητικά με μοντέλα, απλά δεν είμαστε σε θέση ακόμα να το κάνουμε ή να κατανοήσουμε πως πχ το απλό άθροισμα κάποιων μερών ΔΕΝ εξηγεί πολύπλοκα συστήματα.
Συγκινητική αυτη η Δασκαλα ! Πραγματι Δασκαλα!
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1097806&lngDtrID=244
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
“Τα κοινωνικά φαινόμενα είναι πιο δύσκολα στην κατανόηση απ’τα φυσικά γιατί σε αντίθεση με τα φυσικά που το consensus είναι πιο εύκολο…”
Μπα και σε φυσικές επιστήμες υπάρχει πρόβλημα. Είναι γεγονός πως γνωρίζουμε πχ. λιγότερα για τη μετεωρολογία από ότι για πολλές κοινωνικές επιστήμες…
@Kελευστής
Στη ΜΒ οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα…
http://news.bbc.co.uk/1/hi/scotland/8474215.stm
Όπως υπάρχουν ντετερμινιστικοί αλγόριθμοι έτσι υπάρχουν και στοχαστικοί αλγόριθμοι. Μάλιστα σε γενικές γραμμές δεν μπορούμε να υπολογίσουμε «περισσότερα» με στοχαστικούς αλγόριθμους από ότι με ντετερμινιστικούς.
@ physicist
από τη δική μου όχι και πολύ μεγάλη εμπειρία και μόνο, δεν έχω υπόψιν μου να έγιναν ποτε στατιστικές στο συγκεκριμένο θέμα:
“από μια τάξη 30-40 μαθητών”
δεν είχα ποτέ τάξη άνω των 25-30 ατόμων.
“πόσοι είναι εκείνοι με τους οποιους μπορεί να δουλέψει ο δάσκαλος ευχάριστα, πόσοι είναι επιδεκτοί στη βελτίωση και πόσοι είναι αδιόρθωτες περιπτώσεις;”
Παίζουν πολύ τα νούμερα από τάξη σε τάξη, σχολείο σε σχολείο. Είχα τάξεις (κυρίως μικρές-γυμνάσιο) που το μάθημα ήταν απόλαυση και όλη η τάξη συμμετείχε. Υπήρξαν τάξεις τεχνικά λύκεια, υποβαθμισμένες περιοχές που δεν μπορείς να κάνεις καθόλου μάθημα όσο και να προσπαθήσεις. Π.χ. σε μια τέτοια τάξη που τους πίεσα λιγάκι για να φέρνουν έστω και ένα τετράδιο να γράφουν μου τράβηξαν …στιλέτο (κυριολεκτώ).
Προσωπική μου άποψη είναι ότι στα περισσότερα σχολεία της χώρας σήμερα υπάρχει σοβαρό ζήτημα πειθαρχίας. Πρώτα ο μαθητής που λέει και το σλόγκαν της υπουργού.
“Βασίζομαι στην υπόθεση ότι ο εκπαιδευτικός δουλεύει ευσυνείδητα και με όρεξη.”
Πάντα. Το θέμα είναι όμως να δουλεύει ευσυνείδητα, με όρεξη και οργάνωση όλη η “αλυσίδα” από τους δασκάλους μέχρι τους υπουργούς.
Δεν ξέρω αν είναι άμεσα σχετικά στη συζήτησή σας. Η στατιστική δεν γεννήθηκε για την ανάγκη μελέτης φυσικών φαινομένων (ήταν άλλωστε πολύ ξένη στη φυσική της εποχής) αλλά για να μελετά κοινωνικά, κρατικά και ανθρώπινα φαινόμενα. Όσο και αν ακούγεται περίεργο, χρησιμοποιήθηκε για να μελετήσει πρώτα τέτοια φαινόμενα (μεγάλων αριθμών) και αργότερα ήρθε και θριάμβευσε στα φυσικά φαινόμενα (και αργότερα ήρθαν οι νεοέλληνες και της άλλαξαν τα φώτα). Νομίζω οτί ο όρος statistics προέρχεται από το state. Ο Compte μιλούσε για physique social για τη γενικότερη ιδέα της επιστήμης στις κοινωνικές επιστήμες. Ένα σχετικά πρόσφατο (2004) συναρπαστικό βιβλίο στο θέμα: critical mass: how one thing leads to another του Philp Ball, που δίνει πολλά σύγχρονα παραδείγματα και επιτυχίες στη ‘στατιστική φυσική της κοινωνίας’ όπου φυσικοί μελετούν κοινωνικά και άλλα φαινόμενα (προσωπικά έμεινα εντυπωσιασμένος). Back to the roots. Η κοινωνία και τα φαινόμενά της είναι εξαιρετικά σοβαρό θέμα για να το αφήσουμε αποκλειστικά στους κοινωνιολόγους.
Παρ’όλα αυτά, υπάρχουν πολλές ελπίδες πως τα φυσικά φαινόμενα- ακριβώς επειδή ακολουθούν τους νόμους της Φύσης μεταξύ των άλλων και τα μαθηματικά- υπολογίζονται. Είναι θέμα, τελικά, υπολογιστικής ισχύος και μόνο ο [τελικός] ντετερμινισμός τους.
πχ η Μετεωρολογία δεν είναι τέλεια επιστήμη, αλλά σαφώς πιο ακριβής από πριν 10, 50, και 100 χρόνια. Κι αυτό χάρη στους υπερυπολογιστές και τους αλγορίθμους που χρόνο με τον χρόνο γίνονται ισχυρότεροι. Αν μια μέρα φτάσουμε να έχουμε έναν υπερυπολογιστή που είναι σε θέση να προσομειώσει ικανοποιητικά όλα τα μόρια και τις κινήσεις της γήινης ατμόσφαιρας, ουσιαστικά θα μπορούμε να κάνουμε εκπληκτικά καλές προβλέψεις για ένα λογικό χρονικό ορίζοντα.
Το ίδιο δεν πρόκειται ποτέ να γίνει στις κοινωνικές επιστήμες μιας που τα πειράματά τους και τα μοντέλα τους είναι σαφώς πιο αδύναμα.
Ναι εντελώς σωστό το παραπάνω. Η υλοποίηση (πχ ανάπτυξη εκπαιδευτικών μεθόδων, εύρεση του τέλειου υποψηφίου ΔΕΠ) μέσω αλγορίθμων θα ήταν κοροϊδία για τα μέσα που έχουμε για την ώρα. Παρ’όλα αυτά, το μέλλον είναι στην «αναλυτική φιλοσοφία» των πραγμάτων. Αν ξεκινάμε λέγοντας πως δε μπορούμε να μοντελοποιήσουμε τίποτα χαθήκαμε.
Γι’αυτό προς Θεού: ΜΗΝ αφήνετε να περάσει η ιδέα ότι οποιαδήποτε μελέτη εκπαιδευτικών μεθόδων, μοντέλων, κλπ είναι εκ των προτέρων άχρηστη γιατί ο αλγόριθμος που θα βγάλει έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι «πειστικός». Χρειάζονται δεκάδες και δεκάδες μελέτες πριν φτάσουν οι κοινωνικοί επιστήμονες σε συμπεράσματα, αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουν. Αν σνομπάρουμε τα πάντα (βιβλιομετρικά και μη) τότε δεν πάμε πουθενά.