Ο αριθμός των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα και αλλού
Από άρθρο του Στέφανου Μάνου:
Η κυβέρνηση υπόσχεται να περιορίσει τις δαπάνες, με εξαίρεση τις δαπάνες για την παιδεία. Ετοιμάζεται να προσλάβει 7.000 εκπαιδευτικούς. Στην Ελλάδα, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ανά μαθητή αναλογούν τέσσερις φορές περισσότεροι εκπαιδευτικοί από ό,τι στη Φινλανδία (που παγκοσμίως θεωρείται ότι έχει το καλύτερο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό σύστημα).
Λέγεται συχνά ότι ο κατά κεφαλήν αριθμός εκπαιδευτικών στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος από ό,τι σε άλλες χώρες, αλλά ποτέ δεν γίνεται μια πιο λεπτομερής ανάλυση για να δούμε πού οφείλεται αυτό. Ούτε εγώ μπορώ να κάνω μια τέτοια ανάλυση γιατί δεν έχω στοιχεία. Όμως, από αυτά που έχω ακούσει μπορώ να σκεφτώ τρεις τουλάχιστον λόγους που συμβάλλουν στο φαινόμενο αυτό:
α) σε μικρά χωριά και νησιά λειτουργούν σχολεία για ένα πολύ μικρό αριθμό μαθητών. Πολλές φορές ο αριθμός των εκπαιδευτικών σε ένα σχολείο είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των μαθητών. Πώς λύνουν το πρόβλημα αυτό άλλες χώρες; Πού σταματάει η υποχρέωση του κράτους να παράσχει δημόσια εκπαίδευση σε απομακρυσμένες περιοχές;
β) πολλοί εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι στο εξωτερικό για τις ανάγκες της ελληνικής ομογένειας. Η Φινλανδία δεν έχει τέτοιο πρόβλημα. Κι εδώ χρειάζεται να γίνει μια αξιολόγηση: πιάνει τόπο αυτή η δαπάνη;
γ) πολλοί εκπαιδευτικοί είναι αποσπασμένοι σε γραφεία, π.χ. στο ΥΠΕΠΘ, σε γραφεία τοπικών διευθύνσεων, σε γραφεία βουλευτών, κτλ. Για να σταματήσει αυτό θα πρέπει να προσληφθούν μόνιμοι. Δηλαδή, η δαπάνη θα φύγει από το ένα κονδύλι και θα πάει σε άλλο.
Δεν είναι στόχος μου να αντιταχθώ στην ανάγκη περιορισμού των δαπανών, το αντίθετο. Απλώς νομίζω ότι πρέπει να γίνει κάποτε μια πιο συγκεκριμένη συζήτηση για το θέμα.
Όχι είναι για home counties και ακολουθούν τα national pay scales. Μπορεί
εύκολα να διασταυρώσει κανείς τα παραπάνω με προσφορές θέσεων που
δημοσιοποιούνται στο jobs.ac.uk. Αν μιλήσουμε για Imperial College
εκεί ξέρω ότι έχουν την δυνατότητα να κινηθούν εκτός national pay scales
και ακολουθείται η οδός της ατομικής διαπραγμάτευσης που μεταφράζεται
φυσικά σε υψηλότερες αποδοχές.
Τα υπόλοιπα απολύτως σωστά.
@Beit Quad
Το pay scale του πανεπιστημίου μου ξεκινάει για τους δευτεροβάθμιους από περίπου 46 και φτάνει 55 χιλιάρικά και του πρωτοβάθμιου από 54 (όπως είπα) και φτάνει μέχρι 90 χιλιάρικά. (Θεωρητικά μπορέι ένας δευτεροβάθμιος να παίρνει και περσσότερα από έναν πρωτοβάθμιο αλλά δε συμβαίνει συχνά). Έχω την εντύπωση οτί δεν είναι ακριβώς ίδια σε όλα τα πανεπιστήμια, χωρίς να υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις. Αλλά φυσικά *υπάρχουν* διαφοροποιήσεις σε ατομικό επίπεδο. Μια θέση θεωρητικά μπορεί να διαφημιστεί και στο πάνω μέρος του scale. Εγώ γύρω μου δεν έχω δει πολλούς τέτοιους πρωτοβάθμιους.
@Basil
“Το pay scale του πανεπιστημίου μου ξεκινάει για τους δευτεροβάθμιους από περίπου 46 και φτάνει 55 χιλιάρικά και του πρωτοβάθμιου από 54 (όπως είπα) και φτάνει μέχρι 90 χιλιάρικά.”
Θα έλεγα 46-60 για δευτεροβάθμιο (SL/Reader – ξέρω τουλάχιστον 2 σε διαφορετικά πανεπιστήμια που είναι πάνω από 55 και τα πανεπιστήμιά τους δεν είναι Oxbridge αλλά τοπ-10 σίγουρα) και 57+ για ποωτοβάθμιο, με την υποσημείωση πως κάποια πανεπιστήμια διατηρούν ειδικά μπόνους ανάλογα το αντικείμενο (δεν μιλώ για γιατρούς) και πως επίσης υπάρχουν διαφοροποιήσεις στο professorial range.
Επίσης μικροδιαφορές υπάρχουν μεταξύ Σκωτίας και Αγγλίας και μεταξύ πρώην polytechnics και παλιών universities (εκεί οι διαφορές είναι μεγάλες).
Πάντως, το πρόβλημα, το ξαναλέω, δεν είναι οι μισθοί αυτοί καθαυτοί και στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα ψηλοί. Το ΗΒ έχει μάλλον από τους καλύτερους στην Ευρώπη (πλην εξαιρέσεων) για πανεπιστημιακούς. Το πρόβλημα είναι πως στην Ελλάδα όλοι (ή σχεδόν όλοι) φτάνουν στο τοπ της μισθολογικής ιεραρχίας.
Δεν αμφιβάλλω αλλά εδώ που είμαι έτσι είναι και τοπ-10 είμαι κι εγώ.
Τα παραπάνω νούμερα είναι λίγο-πολύ σωστά, αφορούν τα national pay scales
και φυσικά είναι σε στερλίνες. 55Κ * 1.2 (ισοτιμία στερλίνας/ευρώ) *0.65 (35% μέσες κρατήσεις: π.χ. εφορία εισοδήματος pay as you earn + national insurance) / 12 μήνες = 3575 ευρώ / μήνα. Σε αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι κρατήσεις του
pension scheme που είναι προαιρετικές, δεν μεταφέρονται εύκολα Ελλάδα (και όταν
μεταφέρονται δεν υπάρχει ισοτιμία) και για κάποιους δεν έχει και νόημα π.χ αν κάποιος συνεισφέρει υποχρεωτικά σε άλλο σχήμα στην Ελλάδα από πολύ νέος π.χ. ΤΣΜΕΔΕ
(στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα
@Ελένη
#46 αυτός που λέτε ΔΕΝ είναι ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ…Είναι Λέκτορας. Τώρα “ξεκινάει”….Πόσα θέλει????
Πραγματικό περιστατικό που έλαβε χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 90.
- Δάσκαλε αν μπορείς έλα σπίτι να βοηθήσεις το παιδί μου γιατί δυσκολεύεται στο σχολείο και εγώ δεν μπορώ να το βοηθήσω. Δουλεύω στον ΟΣΕ είμαι κλειδούχος και δεν έχω τις γνώσεις. Για τα χρήματα μην ανησυχείς 450.000 δρχ βγάζω το μήνα.
@Basil
“Μετά από κάποια χρόνια συνήθως βέβαια, 60 χιλιάρικα πράγματι παίζουν.”
Τα ποσά που λέω είναι ποσά που παίρνουν γνωστοί μου, δεν αποτελούν στατιστική. Μιλάω όχι για πρώτο μισθό αλλά μισθούς με κάποια χρόνια εργασιακή εμπειρία σε τεχνολογίες που τουλάχιστον πλήρωναν (δεν ξέρω τώρα) καλά, δηλαδή telecoms, πληροφορική κλπ.
@Λόγια
Απλά έγραψες διδακτορικός και όχι διδάκτορας και παρεξηγήθηκε όπως λέει και stojohn. Βέβαια δεν έχει καμιά σχέση με τη σύγκριση που εκανα εγώ και αφορούσε πανεπιστημιακούς μισθούς (και νομίζω οτί ανέφερα πανεπιστήμιο στο κόμεντ) αλλά δεν είναι και τόσο σημαντικό που δεν το πρόσεξες. Ας μην επανερχόμαστε στα ίδια.
@john smith
Αγαπητέ John θεωρείς λογικό και βοηθητικό στην ανάπτυξη μιας χώρας ο λέκτορας στο πανεπιστήμιο να παίρνει 1300 ευρώ καθαρά και ο απόφοιτος δημοτικού κλητήρας π.χ. του υπουργείου υγείας να παίρνει 2400 χώρια τα πολλών ειδών μαύρα;
Η αγανάκτηση πολλών εξ ημών που είμαστε στην Ελλάδα οφείλεται εν πολλοίς στο ότι ζούμε στο πετσί μας την δραματική αναξιοκρατία που υπάρχει και ασφυκτιούμε.
Ειλικρινώς σου λέω δεν θα με ένοιαζε ποσως που βγάζω λίγα χρήματα αρκεί να μην είχα κάθε λίγο τον κάθε υψηλόμισθο, άεργο, αναλφάβητο κρετίνο κάποιου ευγενούς υπουργείου να με χλευάζει λέγοντας μου ότι “γέρασα και ακόμη διαβάζω βιβλία” και “τι τα θέλεις τα βιβλία έλα στο τάδε κόμμα να σε βολέψουμε”.
Αυτό αδυνατείτε να το καταλάβετε εαν δεν το ζήσετε.
Πάντως από την όλη συζήτηση περί συγκρίσεων μισθών δεν φαίνεται να γίνεται κατανοητό ότι ο μισθός είναι πάνω από όλα *ανταποδοτικός* μηχανισμός. Ο έλληνας πανεπιστημιακός (με τις γνωστές εξαιρέσεις φυσικά) είτε με δική του ευθύνη (γιατί έτσι επιλέγει) είτε γιατί υποχρεώνεται από το περιβάλλον του (υποδομές, κουλτούρα, χρηματοδότηση) τελικά, και κατά μέσο όρο, είναι σαφώς πιό *αναποτελεσματικός* (ακόμα και αν δουλεύει περισσότερες ώρες) από τον συνάδελφό του στις χώρες που συζητάμε.
Συνεπώς η προσδοκία για ισοτιμία μισθών με βάση τον τίτλο μίας θέσης ή το κόστος ζωής είναι και θα είναι εκτός τόπου και χρόνου.
@Basil
Mea culpa που έλεγε και ο εδραιωτης του σύγχρονου αξιοκρατικού ελλαδικού κρατιδίου…
@sep05072
Οι εξ εσπερίας που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τους συγκριτικά υψηλούς μισθούς εκπαιδευτικών και πανεπιστημιακών στην Ελλάδα θα είχαν πραγματικά κόψει τις φλέβες τους βλέποντας τον ποταμό χρημάτων που ρέει στις ευγενεις θέσεις δημοσίου και ΔΕΚΟ, όπου το κύριο προσόν είναι η προσήλωση στο κόμμα.
@Λόγια
Οι διαβόητες χρυσές θέσεις στις ΔΕΚΟ (πέραν -λίγων- χτυπητών περιπτώσεων ευνοικρατίας σε κομματόσκυλα) αφορούν κυρίως θέσεις που έχουν:
>Υπερωριακή απασχόληση (κυρίως λόγω κακής πολιτικής προσλήψεων και συνακόλουθα ελλείψεων προσωπικού).
>Εργασία νύχτα
>Εργασία Κυριακές
Βασικά δηλαδή είναι προϊόν θεμελιωδών προβλέψεων της εργατικής νομοθεσίας
@Knjaz Neretve
Δεν ξέρω τα διαδικαστικά αλλά αυτό που μετράει είναι τι μπαίνει στο λογαριασμό το τέλος του μήνα. Ε λοιπόν σε μια χώρα που θέλει να αναπτυχθεί π.χ. δεν γίνεται υπάλληλος καθαριότητας δήμου να βγάζει σκάρτα 3 χιλιάρικα καθαρά το μήνα. Απλά δεν γίνεται.
Και μην αρχίσουμε τα αδύνατον να γίνεται κάτι τέτοιο, δεν μπορεί κλπ. Γίνεται, just trust me…
Μεγάλοι μισθοί σε ηλεκτρικό, ΟΣΕ κλπ. σε έλλειματικούς και προβληματικούς οργανισμούς κλπ. που τους πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος (ιδιαίτερα ο δημόσιος υπάλληλος που έχει υποστεί μειώσεις και δεν μπορεί να κρύψει το εισόδημά του) στην παρούσα φάση ιδιαίτερα είναι πρόκληση (για μένα πάντα ήταν πρόκληση). Έχουν κάθε δικαίωμα οι άλλοι να φωνάζουν.
@Beit Quad
Τι σημαίνει “ο πανεπιστημιακός είναι πιο αναποτελεσματικός στην Ελλάδα από ότι στις χώρες που συζητάμε”.
Στις ΗΠΑ ο πανεπιστημιακός μπορεί να διδάσκει 40-60 φοιτητές (π.χ. σε 3 τμήματα των 15-20 φοιτητών) τον χρόνο, με ποσοστό επιτυχίας 90%. Στην Ελλάδα μπορεί να διδάσκει 1000-1500 φοιτητές (π.χ. σε 4 τμήματα των 300 φοιτητών) με ποσοστό επιτυχίας π.χ. 30%. Οι αριθμοί είναι ρεαλιστικοί, και επομένως ο πανεπιστημιακός στην Ελλάδα παράγει την ίδια κατάρτιση – στο θέμα της παιδείας θεωρώ ότι είναι εξ ίσου αποτελεσματικός.
Στο θέμα της “παραγωγής γνώσης” – εξαρτάται εάν η αποτελεσματικότητα μετριέται με αριθμό δημοσιεύσεων, αριθμό citations, αριθμό πατεντών, αριθμό νέων διδακτόρων, ή αριθμό νέων προϊόντων που βρίσκουν εμπορική επιτυχία.
Υπάρχει και το θέμα της παραγωγής πλούτου. Η εμπειρία μου στο ΗΒ αυτό λέει οτί είναι η προτεραιότητα (εντελώς κυνικά): π.χ. Παράγοντας τα στελέχη που θα στελεχώσουν επιχειρήσεις και θα κάνουν καινούριες επιχειρήσεις. Αν παράγεις άνεργους, ουσιαστικά δεν παράγεις τίποτα, ίσα ίσα ξοδέυεις χρήματα του φορολογούμενου τζάμπα. Και επιπλέον λόγω διδάκτρων τα Βρετανικά πανεπιστήμια φέρνουν συνάλλαγμα και πλούτο στη χώρα (πάλι εντελώς κυνικά). Υπό αυτήν την έννοια γι αυτούς είμαι πολύ καλή επένδυση και βγάζω τα λεφτά μου μόνο από τη διδασκαλία.
Διευκρίνηση: κυνικά ακούγονται στην Ελλάδα (και δυστυχώς ή ευτυχώς και στην ελληνική ψυχή μου) αλλά εδώ είναι προφανή. Ως ένα βαθμό, αν δε βγάζαμε τα λεφτά μας δε θα είχαμε κανένα λόγο ύπαρξης.
Μα το ότι πρέπει να παράγει πλούτο μιά χώρα δεν είναι κυνισμός. Είναι ρεαλισμός. Αν δεν παράγει πλούτο, δεν μπορεί να επιβιώσει. Είναι απλό.
Mα γι αυτό έχουμε βαρεθεί κάποιοι να φωνάζουμε για εξορθολογισμό. Και γι αυτό λέμε πως πρέπει όλοι να εντοπίσουμε παράλογες δαπάνες και να απαιτήσουμε μείωσή τους από την (συχνά άτολμη) κυβέρνηση.
Το κακό δυστυχώς έχει ξεκινήσει από παλιά. Απλά τώρα η φούσκα έσκασε και όλα αυτά δεν είναι sustainable πιά…
@Knjaz Neretve
Τον γνώρισα ως οδηγό φορτηγού στο 625 ΤΠ στα Γιάννενα-κέντρο έκπ/σης οδηγών στρατού-από εκεί πήρε το δίπλωμα. Όταν απολύθηκε ο λοχαγός και ο διοικητής μάλλον ξεφυσηξαν ανακουφισμένοι που γλίτωσαν από αυτόν. Επικίνδυνη οδήγηση και αμέλεια καθήκοντος οι αιτίες για τις συχνές φυλακίσεις.
Τον ξαναείδα -τέτοια φάτσα δύσκολα ξεχνιέται- οδηγό μπλε λεωφορείου κάπου στη Γλυφάδα. Τότε σιχτίρισα τον εαυτό μου. Άνεργος ήμουν.
ΥΓ εισαγωγικός μισθός οδηγού 1750Ε
@sep05072
Το είχα πει κι εγώ για τις μισθούς των οδηγών. Υπερβολικά μεγάλοι και για την Ελλάδα και συγκριτικά με αυτούς που έχω δει έξω. Άσε που σε αυτούς τους οργανισμούς έχει πέσει το καραμέσο. Πρόκειται περί πρόκλησης που δεν πρέπει να ανέχεται. Αυτά πρέπει να στηλιτευτούν από όλους και να υπάρξει μείωση.
Άρα λοιπόν τι πλούτο να παράξει ο νέος της χώρας; Γιατί να παιδευτεί να αποκτήσει γνώσεις, δεξιότητες, να μοχθήσει, όταν βλέπει τον κάθε καραμήτρο εξαργυρώνοντας κομματικές συναλλαγματικές να επιβραβεύεται περισσότερο από αυτόν;
Όσο υπάρχει αυτός ο καρκίνος στην Ελλάδα προκοπή δεν πρόκειται να έρθει.
Μιας που μιλάτε για Ελλάδα. Δεν βλέπω να τον νοιάζει και τόσο η αξιοκρατία των ΓΑΠ…
http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=78859
Λόγω ειδίκευσης, το χώρο των συγκοινωνιακών ΔΕΚΟ τόν γνωρίζω σχετικά καλά. Οι κυβερνώντες θέλουν, όποτε έχουν πρόβλημα, να παρουσιάζουν τα προβλήματά τους ως προβλήματα μισθοδοτικά ενώ είναι θέματα καθαρά οργάνωσης της παραγωγής και πολιτικής μεταφορών. Οι κυβερνώντες, όπως έχω σημειώσει και αλλού, αντιμετωπίζουν το πρόβλημα επικοινωνιακά: Παραδίδουν βορά στα ΜΜΕ κατηγορίες υπαλλήλων ή άλλων εύκολων στόχων (δημ. υπάλληλοι, φοιτητές, φοροφυγάδες ελ. επαγγελματίες) χωρίς να μπαίνουν στην ουσία. Όπως και με τα πανεπιστήμια ή την εκπαίδευση… όταν θέλουν να κάνουν μία “μεταρρύθμιση” θα σού αρχίσουν: οι αιώνιοι φοιτητές, οι απουσίες των μαθητών, οι αποσπάσεις (που είναι δικές τους διοικητικές πράξεις). Γίνεται τζερτζελές, το πρόβλημα στην ουσία δεν το αντιμετωπίζουν.
Που η ουσία αρχίζει από ερωτήματα βασικά: θέλουμε εκπαίδευση; θέλουμε δημόσιες συγκοινωνίες; θέλουμε υγεία; τι είδους; Η απάντηση αυτή θα είναι το αξίωμα. Μετά θα προκύψουν “θεωρήματα” και “πορίσματα”.
Έρχεστε στα λόγια μας αγαπητέ.
Γι αυτό έχουμε βαρεθεί να εκθειάζουμε το ρόλο της Τρόικας. Γιατί είναι η μόνη οδός να επέλθει εξορθολογισμός στο Δημόσιο και να περιοριστεί η διαπλοκή που ξεχείλωσε τα τελευταία 30 χρόνια. Και θα γίνει διότι είναι μονόδρομος.
Τι συζητάμε τώρα, για δείτε συμφωνία λόγων και έργων:
http://www.youtube.com/watch?v=19LB5MCJ9vY&feature=player_embedded
@αν
Εαν δεν γίνει κάθαρση ένα πράγμα θα ξεχειλώσει στο τέλος, ο πρωκτικός σφυγκτήρας όλων όσων δεν συμμετείχαν στο φαγοπότι της τελευτάιας 30ετίας.
Knjaz Neretve 29
Δε διαφωνώ αλλά υπάρχει και ζήτημα με το αίσθημα του δικαίου που πρέπει να αισθάνεται ο πολίτης. Δεν μπορεί να χάνει λεφτά ένα μέρος των εργαζομένων και ρετιρέ σε ελλειματικούς οργανισμούς να διατηρούνται. Με τι ηθικό θα κάτσουν να δουλέψουν για την ανάπτυξη; είναι ανθρώπινο ο άλλος να σκέφτεται και έτσι.
@Neretve
Ακριβώς αυτό κάνει η κυβέρνηση μας τους τελευταίους μήνες. Αντί να κάτσει να λύσει τα προβλήματα, που ούτως ή άλλως όλοι ξέρουμε, στέλνει δελτία τύπου δεξιά αριστερά με το τί συμβαίνει και πετάει τα μπαλάκια στον έναν ή στον άλλο κλάδο, λες και τους μισθούς ο άλλος ή την διευθυντική θέση τα πήρε μόνος του. Έλεγε η Διαμαντοπούλου σε συνέντευξη “το 2007 με την πρωτοβουλία “Ζωή στο κέντρο της Αθήνας” αναδείξαμε τα προβλήματα και είμαι πολύ ευχαριστημένη από αυτό”. Αυτό είναι το σκεπτικό τους. Να μας λένε αυτά που όλοι βλέπουμε και να είναι πολύ ευχαριστημένοι με αυτό. Εμένα δεν με νοιάζει να μου πουν αυτό που όχι μόνο βλέπω, αλλά και ζω. Με νοιάζει να μου λύσουν το πρόβλημα.
Διάβαζα στην Le Monde ρεπορτάζ για τις συντάξεις σε πεθαμένους στην Ελλάδα και αναρωτιέμαι “πόσο ηλίθιοι είναι οι αρμόδιοι για να κυκλοφορούν τέτοιες ειδήσεις;” Τί νόημα έχει να γινόμαστε συνεχώς ρόμπα διεθνώς ή να βομβαρδιζόμαστε με όλες τις λαμογιές, λες και δεν τις ξέρουμε, καθημερινώς;
Μπλα, μπλα, μπλα και πάλι μπλα και δουλειά τίποτα. Η ψυχολογία του κόσμου είναι στο μηδέν γιατί δεν βλέπει σωτηρία καμία με την ανικανότητα τους. Ούτε αντέχουμε άλλο βομβαρδισμό σκανδάλων και παραφιλολογίας. Είδατε να βγαίνει τίποτα από τις εξεταστικές; Κουβέντα να γίνεται. Ε, με κουβεντούλα, καφεδάκι, συμπόσια και τοκ σόους δεν κάνουμε τίποτα.
@αν
Δεν είναι μόνο δουλειά της τρόϊκας. Η τρόϊκα λέει δυο πράγματα και οι δικοί μας έχουν να κάνουν όλη την δουλειά, την οποία δεν μπορούν να κάνουν. Η τρόϊκα δεν είναι ο Θεός ούτε η κυβέρνηση. Μπορεί να τους αναγκάζει να κάνουν πράγματα που έπρεπε να έχουν γίνει, αλλά από την άλλη δεν θα πάει να μαζέψει και τα χρωστούμενα.
Όσοι ζείτε έξω βλέπετε και ειδήσεις. Πείτε μου μία χώρα που η σκανδαλολογία αποτελεί μόνιμο θέμα, που οι δημοσιογράφοι των ειδήσεων έχουν άποψη επί παντός επιστητού και που οι υπουργοί βγαίνουν χύμα στα κανάλια κάθε τρεις και λίγο να απαντάνε στις επιθέσεις του κάθε Αυτιά ή Καψή. Πείτε μου μία χώρα που ο πολίτης λύνει το πρόβλημα του μετά από παρέμβαση πρωϊνής εκπομπής τύπου Παπαδάκη.
Τί λέμε τώρα; Και νομίζουμε πως θα μας σώσει η τρόϊκα και οι περικοπές μισθών όταν στην χώρα κάνουν κουμάντο σούργελα.
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα: αναποτελεσματικός με την έννοια ότι για το ίδιο αποτέλεσμα χρειάζεται πολλαπλάσια προσπάθεια (επειδή δεν υπάρχει το ίδιο επίπεδο υποστήριξης ή επιπλέον υπάρχουν άλλες γραφικές ασυναρτησίες όπως καταλήψεις κλπ.). Επειδή δε η προσπάθεια καθενός είναι πεπερασμένη (όσο και αν την τεντώσει κανείς) το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι διαφορετικό στις 2 περιπτώσεις.
Γενικά θα παρατηρούσα ότι η επιχειρηματολογία σας στηρίζεται σε output metrics και σε αυτή την βάση ίσως θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ίδιο αποτέλεσμα. Όμως αν δούμε την έννοια “αποτέλεσμα” κάπως πλατύτερα π.χ. αν δούμε την εκπαίδευση σαν *διαδικασία* και όχι απλά σαν τελικό παραδοτέο (π.χ. όπως προκύπτει από εξετάσεις) τότε θα αναζητήσουμε τα στοιχεία της ζωντάνιας, της ουσιαστικότητας, της καινοτομίας και της συμμετοχικότητας που (στατιστικά πάντα) απουσιάζουν από τα ελληνικά αμφιθέατρα.
Αντίστοιχα για την έρευνα: αν περιοριστούμε σε στείρες βιβλιομετρικές αναλύσεις τότε έχετε δίκιο. Αν όμως μιλήσουμε για ζωντανή, συνεπή και συνεχή συμμετοχή και συμβολή στο γενικώτερο γίγνεσθαι μιας κοινωνίας που επενδύει στην γνώση (επιπλέον φυσικά των βιβλιομετρικών) τότε η νομίζω η ένοια της αποτελεσματικότητας με την έννοια που την ανέφερα γίνεται ίσως πιό κατανοητή.
Ανακοινώθηκαν οι νέες αποσπάσεις σε ΓΑΚ και δημοτικές βιβλιοθήκες.
Πηγή : alfavita.gr
Με υπογραφή Άννας Διαμαντοπούλου.
Πώς το χαρακτηρίζουμε αυτό; Μήπως ρόμπα;
Υποτίθεται ότι κόπηκαν οι εκπαιδευτικές άδειες για εξοικονόμηση προσωπικού και χρημάτων. Τελικά πρώτα βγαίνει η ψυχή του πολιτικου και ύστερα το χούι για μ@λ@κίες.
Δεν παίζει η τρόικα να πετύχει τίποτα απολύτως.Μιλάμε για στεγανά.Δηλαδή άμα τους πούνε τώρα πρέπει να κόψετε τα κεφάλια σας αυτοί θα τα κόψουνε;
(κυρίως προς τους εξωτερικούς)
Μη μασάτε από εξαγγελίες, είναι για δημοσιογραφική κατανάλωση. Οι αποσπάσεις γίνονται και θα γίνουν κανονικά, απλώς σταδιακά και λάου-λάου, ώστε να ανακοινωθεί πρώτα πόσο λίγες έγιναν στην αρχή της χρονιάς και μετά να πάει ο κάθε κατεργάρης στον (αποσπασμένο) πάγκο του, σεμνά και ταπεινά χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Και οι ανακοινώσεις για ελλείψεις και οργάνωση στα σχολεία επίσης για εσωτερική κατανάλωση είναι. Οι κατάλογοι των εκπαιδευτικών είναι άνω-κάτω, εντελώς αναξιόπιστοι, καμία μέτρηση ή κατανομή δεν ισχύει, κανείς δεν (μπορεί να) ξέρει πόσοι είναι πού. Όταν εμφανιστούν όσοι εμφανιστούν θα αρχίσει το γνωστό πήγαινε-έλα για συμπλήρωση κάποιων κενών εκ των ενόντων.
…και στο μεταξύ, αντί να διοριστούν οι περυσινοί επιτυχόντες και διοριστέοι (με ΦΕΚ), αναβάλλεται ο διορισμός τους αλλά παίρνουμε χιλιάδες αναπληρωτές να κάνουν τη δουλειά τους, για να μη φανεί στο λογαριασμό ότι κάνουμε διορισμούς (κλασικά, θεωρούμε ότι οι επιτηρητές τρώνε κουτόχορτο).
Μιλάμε για απολύτως κλασική εικόνα, καμία αλλαγή από την προηγούμενη εικοσαετία, κανείς δεν έχει πάρει χαμπάρι σε τι κατάσταση βρισκόμαστε, και παίζουν τα ίδια παιχνιδάκια. Οι πολιτικοί μας είναι απολύτως ακατάλληλοι για οποιαδήποτε βελτίωση, διότι το μόνο που ξέρουν είναι το κομματικό γαϊτανάκι. Τζάμπα χαλάτε φαιά ουσία και ώρα εδώ, τουλάχιστον σε άλλα νήματα γίνεται λίγη ψυχοθεραπεία.
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/blog-post_8419.html
Εαν ήταν στην Αγγλία θα είχε ήδη εκτίσει την ποινή του, εαν ήταν στη Γερμανία η υποθεσή του θα διδασκόταν στα σχολεία ως παράδειγμα προς αποφυγήν, εαν ήταν στην Κορέα θα τον είχαν κουρέψει και θα ήταν σε λευκό κελι, εαν ήταν στην Ιαπωνία θα είχε κάνει χαρακίρι.
Είναι όμως στην Ελλάδα και τόσα χρόνια μετά το συμβαν ακόμα ανακρίνεται και δηλώνει:
«τα επίμαχα χρηματικά ποσά ήταν προεκλογική χορηγία, απο κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει να έχω κάνει αξιόποινη πράξη. Ανέλαβα το πολιτικό κόστος και δεν μετανιώνω που είπα την αλήθεια»
Τ. Μαντέλης “ο χορηγημένος”
Περικοπές στις μίζες θα διατάξει η τρόικα επιτέλους;
Οχι και ρόμπα για την κα Διαμαντοπούλου…Μόνο με συνολάκια μας έχει συνηθίσει….