The Ph.D. Problem
On the professionalization of faculty life, doctoral training, and the academy’s self-renewal.
Ωραίο read [harvardmagazine.com].
Categories: Uncategorized
On the professionalization of faculty life, doctoral training, and the academy’s self-renewal.
Ωραίο read [harvardmagazine.com].
Πολύ διαφωτιστικό κείμενο και ιδιαίτερα χρήσιμο για ορισμένους που συμμετέχουν στο διάλογο που αναπτύσσεται στο Blog με όχι ιδιαίτερα τεκμηριωμένους ισχυρισμούς. Υπάρχει μια εξαιρετικά πλούσια βιβλιογραφία που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια για να ασντιμετωπίσει κριτικά την διολίσθηση των σύγχρονων πανεπιστημίων από τον “εκπαιδευτικό θώρο” που προεχόντως είχαν στο ξεκίνημά τους, στον ‘ερευνητικό” που τελικά οδηγεί σε αντιφάσεις το όλο πανεπιστημιακό σύστημα εφόσον η μετάβαση δεν έγινε συστηματικά και προγραμματισμένα αλλά ακολούθησε μάλλον τυφλά τον οδικό χάρτη των συντεχνιακών συμφερόντων που αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό των πανεπιστημίων στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα. Εκεί βρίσκεται και ένα μεγάλο μέρος των παραγόντων της σύνθετης κρίσης που περνάμε, και ιδιαίτερα στην διαπλοκη της πολιτικής της μαζικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την ανάπτυξη συντεχνιακής αυτονομίας στο εσωτερικό της academia.
Ιδού τα πραγματικά προβλήματα πέρα από τις συγκυριακές ….ατιμίες που μας βασανίζουν.
@ Κώστας Σοφουλης
Δηλαδή το πρόβλημα και στα ελληνικά πανεπιστήμια ειναι το οτι παραμελούν την διδασκαλία λόγω της απόλυτης αφοσίωσης στην έρευνα…. αστειεύεστε φυσικά.
και προσωπικά διαφωνώ με πολλές από τις προεκτάσεις των αναλύσεων που παρατίθενται στο συγκεκριμένο άρθρο. Για το βιβλίο δε μπορώ να πω.
Παντού, πάντα και χωρίς να υπάρχει δυνατότητα άλλης επιλογής, κάποιος τελικά αποφασίζει αυθαίρετα.
Δε μπορεί η κοινωνία να ψηφίσει τι ειναι επιστημονικά σωστό, και ουτε καν οι μηχανικοί τι ειναι ιατρικός νεωτερισμός και το αντίστροφο.
Εναλλακτικό σύστημα στην peer review διαδικασία δεν έχει προταθεί, και δε διαφαίνεται στον ορίζοντα, εκτός από την πρόταση της πλήρους διαφάνειας και open access δημοσίευσης on line των raw data. Ο χρόνος και η επαναληψιμότητα των αποτελεσμάτων δικαιώνει ή διαψεύδει
Φυσικά, εντω μεταξύ θα υπάρχουν στρευλώσεις και αδικίες… ανθρώπινη η φύσις μας.
Αλήθεια, ποιος ήταν ο πατέρας της πενικιλίνης? του ηλεκτρικού ρεύματος οπως το ξέρουμε σήμερα?
Και μην ξεχνάτε, όταν (όπως ο συγγραφέας του βιβλίου) μιλάμε για κοινωνικό έλεγχο, ότι η κοινωνία έχει τις δικές της ανεξάρτητες ανάγκες, στις οποίες ο ακαδημαισμός οχι μονο δεν είναι υποχρεωμένος να συμμορφώνεται αλλα (αυτό ειναι το δύσκολο) πρέπει να αντιστέκεται.
Για παράδειγμα να φέρω τις ‘δικτυακές δημοσκοπήσεις’ αν θυμάμαι καλά από το ΤΙΜΕ για το ποιος ειναι ο μεγαλύτερος φιλόσοφος, πολιτικός, εφευρετης κτλ του 20ου αιώνα. Φυσικά αν ψήφιζαν οι κινέζοι θαταν κινέζος. Αλλα ελα που ψήφιζαν μαζικά οι Τούρκοι και ο σημαντικότερος φιλόσοφος έβγαινε ο Κεμάλ!!!!
@απλες λύσεις
Προφανώς δεν αστειεύομαι. Απλώς εσείς παραβλέπεται οτι υπάρχει έρευνα και “έρευνα”. Αυτό που συμβαίνει σε μεγάλη κλίμακα στα πανεπιστήμιά μας είναι τοι το ακαδημαϊκό προσωπικό κυνηγάει δημοσιεύεις και αυτό το κυνήγι το ταυτίζει με την έννοια της έρευνας. Η παθογένεια του χώρου των δημοσιεύσεων διευκολύνει ιδιαίτερα την διολίσθηση της έρευνας από την την ποιότητα στην μετριοκρατική ποιότητα. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα με ευθύνη των ίδιων των συναδέλφων αλλά πολλές φορές είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ερευνητικής υποδομής και οργάνωσης. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο, ανεξάρτητα αιτίων καί προθέσεων: Παραμελείται η διδασκαλία (η ποιοτική).
@ κωστας Σοφουλης
Δε γνωρίζω σε ποια σχολή είστε, αλλα θα χαιρόμουνα να μάθω σε ποια σχολή το ΔΕΠ εχει έγκυρες δημοσιεύσεις (χαμηλού επιπέδου) τόσες ώστε να μπορεί κάποιος να τις επικαλεστεί για παραμέληση της διδασκαλίας
Σημ: Έγκυρες δημοσιεύσεις ΔΕΝ είναι δημοσιεύσεις σε εφημερίδες, ελληνικά χαβαλέ περιοδικά και φυσικά ουτε τα πόστερ και οι ανακοινώσεις σε συνέδρια.
Απλούστατα όπως κάνουν χαβαλέ ‘διδασκαλία’ κάνουν και χαβαλέ ‘έρευνα’. Σε κάποιες σχολές κάνουν λέει διδακτικό και στην ιατρική ‘κλινικό’ εργο και δεν έχουν χρόνο για έρευνα. Κάπου αλλού τα λένε ανάποδα.
Φτηνοδικαιολογίες ειναι παντού. Μην τις δέχεστε.
Επαναλαμβάνω δώστε μου ενα παράδειγμα για να καταλάβω ποια ειναι αυτή η σχολή που ως μικρό ταπεινό Χαρβαρντ-like αλλαζει το τοπίο της ψωροκώσταινας
Ποιές είναι για σένα οι Έγκυρες Δημοσιεύσεις;
@λύσεις (λύση?),
μη τα βλέπουμε όλα μαύρα. Υπάρχουν και στην Ελλάδα νησίδες αριστείας. Το πρόβλημα είναι αυτό, είναι «νησίδες», ενώ θα έπρεπε (ή θα μπορούσαν) να είναι «ήπειροι», ιδιαίτερα σ’ένα-δυο μεγάλα, ιστορικά ιδρύματα.
Και αυτό είναι το πρόβλημα με την Ελλάδα, δεν έχει αποφασίσει- όπως έκανε η Γερμανία με την Exzellenzinitiative- να δώσει βάρος σε λίγα ιδρύματα (για το μέγεθός μας 1-2) και να τα προσφέρει έξτρα κονδύλια και προσοχή στην οργάνωσή τους.
Όπως υπάρχουν πειραματικά σχολεία, γιατί δεν αποφασίζει η πολιτεία για ένα «Πειραματικό Πανεπιστήμιο» με την έννοια να του προσδώσει ένα ειδικό καταστατικό λειτουργίας εκτός του 1268/82 όπου να εφαρμόζει πρωτότυπες ιδέες διακυβέρνησης και αυτοδιοίκησης;
Θα μπορούσε να το κάνει σ’ένα απ’τα μικρά (αλλά καλά) ιδρύματα της χώρας: πχ Κρήτη ή Πάτρα ή Ιωάννινα.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Αγαπητέ KM, σου κάνω quote από το περιοδικό “Forschung und Lehre”, τεύχος Ιανουαρίου 2010, σελίδα 7, που με τη σειρά του κάνει cite το ακόλουθο (Caspar Hirschi, FAZ, 09.12.2009):
“Anders als die Exzellenzrhetorik verspricht, sorgt die Exzellenzinitiative weniger fuer eine Differnezierung zwischen den Universitaeten als innerhalb der Universitaeten. Es ist wahrscheinlicher, dass in ein paar Jahren an jeder zweiten Universitaet irgendetwas ‘exzellent’ ist, als dass sich in Deutschland ein neues Oxbridge herausgeschaelt hat”.
Ωραία. Μια διαφορετική άποψη.
Απ’την άλλη: πήραν τα λεφτά (κέρδισαν στην EI) στις περισσότερες περιπτώσεις τα ιδρύματα που όντως ήταν πιο ψηλά στα διάφορα διεθνή ranking; Ναι.
Q.E.D.
Παρεμπιπτόντως, αν ο Caspar λέει το παραπάνω δεν κατάλαβε πως τα επίπεδα διαγωνισμού ήταν τρία. Για τα 2 πρώτα αυτό που λέει θα μπορούσε να είναι αλήθεια, αλλά για το 3ο (εκείνο με τα πολλά χρήματα: Zukunftkonzept) γίνεται διαφορά. Και κάτσε, ακόμα καλά καλά τα χρήματα δεν τα έχουν πάρει/επενδύσει, ξανασυζητάμε σε 5-10 χρόνια, εκτός κι αν διαβάζεις το μέλλον.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Όχι ακριβώς μια διαφορετική άποψη αλλά η έκφραση μιας άλλης άποψης, που αντιπροσωπεύει πολλούς. Υπάρχει σημαντική διαφορα. Εσύ όμως φαίνεται να ξέρεις από τώρα πως θα πέσουν οι κύβοι σε 5-10 χρονια.
Το Q.E.D. που γραφεις είναι πολύ βιαστικό, δεν βγαίνουν έτσι τα συμπεράσματα. Τα προγράμματα και οι ιδέες κρίνονται με βάση το τι στόχους έχουν θέσει. Το ότι το LMU είναι ψηλά δεν το αμβισβητεί κανεις. Το αν κάνει sense να προσπαθήσει κανεις να μετατρέψει το LMU σε Cambridge της Γερμανίας, αυτό είναι το ερώτημα.
υπάρχουν κριτήρια για το τι ειναι και τι δεν είναι έγκυρη δημοσίευση, με διαφορές από πεδίο σε πεδίο. Μια γενική απαίτηση ειναι το scopus ας πούμε ή το ISI.
Για τις Ελληνικές νησίδες θα έλεγα ότι δεν πρόκειται για νησίδες-δομές αλλα για βραχονησίδες-πρόσωπα. Και αναφέρθηκα στην δικαιολογία ότι παραμελείται λεει η διδασκαλία για χάρη της έρευνας. Οι βραχονησίδες που ξέρω δεν το επικαλούνται. Όλοι οι υπόλοιποι ομως το επικαλούνται.
Μέγα το της θαλάσσης κράτος
Γιατί δηλαδή η άλλη άποψη είναι πιο σημαντική; Πάει με το “h” και τον impact factor η αξία των απόψεων που βασίζονται απλά σε λογική; Ένας εκπαιδευμένος χιμπατζής ή ένας αρουραίος που τρέχει σε λαβύρινθο θα μπορούσε να το καταλάβει το παραπάνω.
Το θέμα είναι απλό και το Q.E.D. πάει εκεί πέρα: αν τα ιδρύματα που πήραν τα μεγαλύτερα βραβεία (Zukunftskonzept) είναι τα ίδια ιδρύματα που εμφανίζονται ψηλά σε Σαγκάη, TIMES, κλπ τότε έχουμε να κάνουμε μ’έναν διαγωνισμό που σε γενικές γραμμές δούλεψε ικανοποιητικά.
Αν τώρα δεν κέρδισες εσύ ή το project σου ή το ίδρυμά σου πακέτο στην Exzellenzinitiative δε σου φταίω εγώ, μη βγάζεις όμως τη χολή σου εδώ πέρα, είναι κρίμα και άστοχο. Τώρα την Άνοιξη ξαναρχίζει η τρίτη γύρα (με ολοκλήρωση του διαγωνισμού το 2012) οπότε μπορείς να ξαναπροσπαθήσεις.
Τέλος όσο αφορά αυτό που παρέθεσες, απλά θα κάνω μια απόπειρα να καταλάβω τι εννοεί ο Caspar μιας που δε γνωρίζω ολόκληρο το context, αλλά ούτε μ’ενδιαφέρει και πολύ μιας που διαφωνώ ήδη μ’αυτά που γράφει. Εσύ κι ο φίλος σου Caspar λέτε πως δεν θα γίνουν ορισμένα γερμανικά πανεπιστήμια Oxbridge. Αυτό πως μπορείς να το το ξέρεις όταν το project έχει ορίζοντα πολύ μεγαλύτερο απ’αυτό που κρίνεις εν έτει 2010. Και στην τελική, όπως θα δεις κι εδώ (για να μη μιλάμε γερμανέζικα και δε μας καταλαβαίνουν και οι υπόλοιποι) ποτέ δεν ήταν ο σκοπός της Γερμανίας να φτιάξει Oxbridge, αλλά να κάνει τα καλύτερά της πιο ανταγωνιστικά. Αν σε 10-20 χρόνια κάποια ιδρύματα ξεχωρίσουν (που για μένα θα ήταν ένα καλό αποτέλεσμα) τότε έχει καλώς, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός.
Και να σου πω και κάτι, δε νομίζω να είναι και δυνατό και ηθικά αποδεκτό στη γερμανική κοινωνία κάτι τέτοιο. Η θέση των Oxbridge είναι παραδοσιακά κατοχυρωμένη στη Βρετανία, πχ με ειδικές αιτήσεις μέσω UCAS για να μπεις προπτυχιακά που είναι mutually exclusive αν διαλέξεις το ένα ίδρυμα έναντι του άλλου, με πάγια ιστορική χρηματοδότηση, με με με. Στη Γερμανία μέχρι πριν λίγα χρόνια διαμοίραζαν πολλά από τα χρήματα και τις επενδύσεις ισότιμα ανάλογα τους φοιτητές και το μέγεθος του ιδρύματος, χωρίς να κοιτάν τις ερευνητικές επιδόσεις.
Δεν ξέρω αν ποτέ στη Γερμανία θα έχουμε ποτέ τέτοια ιδρύματα, ούτε αν είναι αυτό το ζητούμενο. Πάντως ναι, το LMU και τα TUM είναι πολλά υποσχόμενα, μαζί με τη Heidelberg, τη Κarlsruhe, και κάνα 2 ακόμα.
—
@απλές λύσεις,
δεν έχεις άδικο. Γι’αυτό και ίσως θα έπρεπε να ρίξει το κράτος «λίγη άμμο» ανάμεσα σ’αυτές τις βραχονησίδες και να προσπαθήσει να τις ενώσει, γιατί όχι, μακάρι σ’ένα Πειραματικό ΑΕΙ (με την έννοια του πρότυπου καταστατικού). Να τους μαζέψει όλους και να τους πάρει απ’τα διάφορα ιδρύματα που είναι ξεχωριστά και να τους βάλει να δουλέψουν σ’ένα ίδρυμα όλους μαζί.
Ελεύθερον το Εύψυχον!
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Βρε Μιχαηλίδη, αφού δεν με ξέρεις, γιατί κανεις τη συζήτηση προσωπική και καταφεύγεις σε ad hominem; Εάν έχει κάποιος να ασκήσει κριτική σε μια πολιτική απόφαση, σημαίνει απαραίτητα ότι ανήκει στους χαμένους αυτής της απόφασης; Τι νοοτροπία ελλαδίτικη είναι αυτή που κουβαλάς στο τέλος-τέλος; Τόσα χρονια στη Γερμανία, τίποτε από Zivilgesellschaft dem μπήκε στο μυαλουδάκι σου;
@έσχατη λύση
Το πρόβλημα δεν είναι ποσοτικό. Αφορά την κλίμακα προτεραιότητας που ακολουθεί στη πράξη ένα μεγάλο μέρος του ακαδημαίκού προσωπικού μας. Παρά το γεγονός οτι η 45χρονη εμπειρία μου από τα ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια με έχει πείσει οτι πάνω από τα δό τρίτα του ακαδημαϊκού προσωπικού των ελληνικών ΑΕΙ είναι πλήρως ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο, εν τούτοις το παιδαγωγικό μέρος του προγράμματος σπουδών υποβαθμίζεται συστηματικά επειδή απλούστατα το ίδιο το σύτημα δεν στηρίζει απαιτήσεις ποιότητας. Η παρατήρησή μου ήθελε να υποδείξει τη στρέβλωση των προτεραιοτήτων και όχι την ποσοτική της έκφραση που είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαπιστωθεί. Διαισθητικά, λοιπόν, νομίζω οτι πολλοί διαμορφώνουμε μιαν αντίληψη επί του προκειμένου που επιβεβαιώνεται στη συνέχεια από τις περιπτωσιολογικές παρατηρήσεις μας (π.χ όταν εκτιμούμε τις δυνατότητες υποψηφίων για μεταπτυχιακές σπουδές). Δεν σας βάζει σε υποψία το γεγονός, οτι με εξαίρεση το Πανεπιστήμιο Κρήτης και την Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, πουθενά αλλού δεν έχει θεσμοθετηθεί επίσημο βραβείο “εξαίρετης διδασκαλίας”. Συγκρίνεται το φαινόμενο με το ό,τι συμβαίνει λ.χ. στον χώρο των αμερικάνικων πανεπιστημίων. Μέχρι ιστοσελίδες ομοσπονδιακής εμβέλειας λειτουργούν με άτυπες ή τυπικές αξιολογήσεις διδακτικής επίδοσης (πολλές φορές μέχρις υπερβολής, αλλά προτιμώ την υπερβολή από την πλήρη απουσία).
@physicist
Ιδού μια άποψη που υποστηρίζω – μάταια- τα τελευταία 25 χρόνια. Στο βιβλίο μου “Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο κλπ” έχω περιλάβει μέχρι και σχέδιο νόμου για την ίδρυση και λειτουργία “πειραματικού πανεπιστημίου”. Η πρόταση στηρίζεται σε σχέδιο που είχαμε συζητήσει με τον τότε Υπουργό Παιδείας και νύν Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου που δυστυχώς προσέγκρουσε στις γνωστές ξέρες των συνδικαλιστών Πρυτάνεων.
Μακάρι να διευρυνθεί η υποστήριξη του αιτήματος και να γίνει αναδεκτό από μια αποτελεσματική ομάδα πίεσης.
@Κώστας Σοφούλης
Αγαπητέ k. Σοφούλη, καταλαβαίνω τη διάθεση να γίνει μια νέα αρχή σε ένα φρέσκο Πανεπιστήμιο, όμως αυτό έχει/είχε ήδη γίνει στην Κρήτη. Εκεί τα πράγματα φαινόταν πολύ καλά, λόγω και της γειτνίασης με το ΕΙΤΕ, ακούγεται όμως ότι η κατρακυλα γίνεται κι εκεί εμφανής. Πέστε με απαισιόδοξο, όμως η πιθανότητα να λειτουργεί πρότυπο Πανεπιστήμιο μέσα σε μια κοινωνία με ευρεία διαφθορά μου φαίνεται ότι τείνει στο μηδέν. Εκτος κι αν υπάρχει αντιπαράδειγμα, που με προθυμία να το ακούσω.
ΥΓ — είμαι βέβαιος ότι έχετε πολλές φορες αναρωτηθεί γιατί την άποψη σας την υποστηρίζετe, όπως λέτε κι εσείς, μάταια τα τελευταία 25 χρονια.
“σε μια κοινωνία με ευρεία διαφθορά”
η ερώτησή μου (εν μέρει σχετική): με ποιό τρόπο θα μπορούσε να ξεπεράσει το πρόβλημα της διαφθοράς η ελληνική κοινωνία;
“Εκτος κι αν υπάρχει αντιπαράδειγμα, που με προθυμία να το ακούσω”
Προφανώς υπάρχει. Ειναι το Πανεπιστημιο Στερεάς Ελλάδος!
@αν
Με Επανάσταση και πλήρη ανατροπή. Πριν μερικά χρονια δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα έγγραφα αυτές τις κουβέντες, όμως πλέον τα περί αναμόρφωσης και σταδιακής βελτίωσης μέσα στο υπάρχον σύστημα μου φαίνονται αστεία. Τα κουβέντιαζα πέρυσι με συνάδελφο, κι αυτόν Έλληνα σε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, και λέγαμε ότι χρειάζεται κάτι σαν αυτό που έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Ιταλία με τα mani pulite. Κι ύστερα συνειδητοποιήσαμε και οι δυο μας ότι το αποτέλεσμα των mani pulite ήταν ο Μπερλουσκόνι και πεθάναμε στο γέλιο.
@αν
RESET..το οποίο μάλλον θα είμαστε τυχεροί(!) να το ζήσουμε.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. Κάποιος που έχει μεγάλους βαθμούς να πάει να κάνει Ph.D. με επόπτη ένα μεγάλο όνομα ή μήπως σε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο. Όταν δεν ταυτίζονται αυτά τα δύο τι είναι καλύτερο; Επίσης η συνεποπτεία είναι καλή; Ευχαριστώ για το “διαφωτισμό” σας.
και εγώ ακριβώς έχω την υπόνοια ότι θα αστειεύεται ο κ. Σοφούλης όταν σχολιάζει ό,τι σχολιάζει γιά την σχέση έρευνας-διδασκαλίας και αντιπαρέρχεται μείζονα ζητήμαστα των ΑΕΙ του τόπου όπως αυτά παρακάτω:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_10/01/2010_386260
Το όλον θέμα μου θυμίζει έναν δάσκαλο του σχολείου μου που μας έλεγε σε ανάλογα σκηνικά:
“Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν”
@Φοιτητής
To καλύτερο είναι σχετικά νέος σε ηλικία επόπτης που αναμένεται να εξελιχθεί σε όνομα. Η προσωπική σχέση με τον επόπτη είναι σημαντική, το περιβάλλον επίσης.
@physicist
Επανάσταση από ποιούς και πώς; Το σενάριο της διάλυσης (και κατά συνέπεια reset) μου φαίνεται πιό πιθανό.
@αν
Από όσους έχουν απομείνει και δεν έχουν να χάσουν πλέον τίποτε. Γιατί ακόμα και απλοί άνθρωποι που –είτε από αδιαφορία είτε από απόγνωση– ωφελήθηκαν από τη διαφθορά, βλέπουν ότι δεν πάει άλλο. Δεν έχω καμια βεβαιότητα ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί, ούτε και είμαι πεπεισμένος ότι εάν συμβεί θα οδηγήσει σε βελτίωση: οι επαναστάσεις είναι εξ ορισμού reset. Όμως πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία εάν δεν επαναστατήσει θα καταρρεύσει. Λογικά, λίγο προτού η κατάρρευση αρχίσει να γίνεται ορατή και λάβει τη μορφή χειροπιαστής απειλής, τα αντανακλαστικά επιβίωσης της κοινωνίας θα πρέπει να την οδηγήσουν σε εξέγερση.
@Φοιτητής
Να συμπληρώσω σε αυτά που έγραψε ο “αν” (πολύ σωστά) ότι ένα δυνατό Πανεπιστήμιο είναι επίσης σημαντικός παράγοντας. Αφ’ ενός για το CV και αφ’ ετερου γιατί πράγματι πλουτίζεις ως φοιτητής από το ακαδημαϊκό περιβάλλον εκεί, πέρα από τον άμεσο επόπτη της εργασίας σου. Η joint supervision είναι δίκοπο μαχαίρι. Αν συνεννοούνται όλοι μεταξύ τους, θαυμάσια. Αρκεί όμως ένας χαλαρός κρίκος για να κάνει την αλυσίδα να σπάσει.
Γιατί μ’έχει κουράσει το αντιπαθητικότατο συστηματάκι που ακολουθείς να εκτροχιάζεις τη συζήτηση όταν αναφερθώ σε κάτι στη Γερμανία. Δες το αρχικό post που μου απάντησες και θα καταλάβεις. Το βασικό μήνυμα εκεί ήταν για τη δημιουργία ενός ιδρύματος με πειραματικό καταστατικό κι εσύ επειδή έτυχε να δεις τη λέξη “Exzellenzinitiative” (ως κόκκινο πανί) άρχισες να μου απαντάς πάλι άσχετα κοτσάροντάς μου και τις ιδέες του Caspar.
Τώρα, για τα ad hominem, δεν ξέρω. Αν κάποιος δείχνει να είναι κομπλεξικός (εσύ) κι ένας άλλος (εγώ) απλά του το αναφέρει για να εξηγήσει την κατά συρροή συμπεριφορά του τότε δε βλέπω τίποτα το κακό. Αλλά και τι ad hominem βρε άνθρωπέ μου, θίχθηκε το avatar σου και τώρα δεν θα μπορείς να ξαναγράψεις με μέτωπο; Γράφε ως chemist.
Η ίδρυση τώρα ίσως να είναι όντως δύσκολη υπόθεση. Η μετατροπή όμως ενός υπάρχοντος ίσως να ήταν πιο εύκολη υπόθεση. Ο Κελευστής λέει κάτι (δεν ξέρω αν κάνει πλάκα) αλλά το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας θα μπορούσε να είναι μια τέτοια περίπτωση.
Για την ώρα είναι μικρό, οι όποιες αντιδράσεις θα είναι περιορισμένες, και θα μπορούσε- αν πέσει χρήμα και θέληση- να γίνει ένα ωραίο πειραματικό ίδρυμα με κολλεγιακό campus. Η γειτνίαση με την πρωτεύουσα και τις βιομηχανίες της Αττικής θα μπορούσε να δράσει θετικά.
Εναλλακτικά θα μπορούσε το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος να είναι το πειραματικό ίδρυμα της χώρας, όπως ήδη εν μέρει γίνεται.
Mιχαηλίδη με απογοητεύεις πάρα πολυ με αυτά που γραφεις. Παρουσιάζεσαι ως να μην έχεις αντιληφθει καν την γενεσιουργό αιτία των “Πανεπιστημίων”. Φυσικά και ειρωνεύομαι. Δεν ειναι προτιμότερο να ρίξεις λεφτα στο ΕΜΠ για να γίνει καλύτερο, απο το να πρεπει να στησεις εξαρχης 10 νεα “Πανεπιστήμια” ; Οσο για το Διεθνές ας μην σχολιάσω. Ακου Πειραματικό Πανεπιστημιο…
Καταρχήν δεν υπάρχει καν η πρώτη ύλη γι’αυτα τα ιδρύματα (οι φοιτητές) . Μερικές φορές αναρωτιέμαι για τους συνομιλητές μου.
Πολύ περισσοτερο δε, οταν ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να τα στηριξεις οικονομικά;
Υ.Γ.
Διαβασα κάπου οτι η κυβέρνηση εστειλε 200.000 ευρω για τα θύματα στην Αιτη, και ταυτόχρονα η Ζιζελ, 1.500.000 ευρω. Τι ντροπη…
“τις βιομηχανίες της Αττικής”
ετσι, ετσι Silicon Valley…
Εξαρτάται. Αν το ΕΜΠ δεν είναι σε θέση να «σωθεί» επειδή υπάρχουν δεκάδες ακαδημαϊκοί βαρώνοι και νονοί μέσα, τότε καλύτερα να τα ρίξεις κάπου αλλού. Όσο για το πειραματικό πανεπιστήμιο μην το παίρνεις τοις μετρητοίς, απλά το έγραψα για να πω πως υπάρχει ελπίδα από ένα ίδρυμα που έχει ήδη ένα διαφορετικό καταστατικό λειτουργίας (ΔΠΕ) ή ένα που έχει για την ώρα μόνο δύο Τμήματα (και όχι σκόρπισμα χρημάτων σε 10 Ιδρύματα αλλά σε 1-2).
Στη Ζιζέλ μάλλον περισσεύουν. Στο ελληνικό δημόσιο όχι. Τι να πεις, αφού είναι γνωστό πως υπάρχουν φυσικά πρόσωπα (πχ Bill Gates) που η προσωπική τους περιουσία είναι όσο ο ετήσιος προϋπολογισμός μικρών κρατών.
Βρε Κελευστή, αυτά έχουμε. Τι να κάνουμε. Παίξε με ό,τι έχεις.
Πάντως σε ότι αφορά τους ακαδημαικους βαρώνους και νονούς τελικά εχουμε πολύ πλάκα. Πρίν λιγες μερες λέγατε οτι δεν υπάρχει κρίσιμη μάζα, και που είναι η κρίσιμη μαζα και λοιπά. Οταν δημιουργηθεί η κρίσιμη μάζα βαπτίζεται ακαδημαική βαρωνία, Αλ Καπόνε και λοιπά. Κάτι στο ενδιάμεσο δεν υπάρχει; Ειναι ενδιαφέρον ερευνητικό θέμα πότε η Κρίσιμη Μάζα μετατρέπεται σε Βαρωνο-Μάζα.
Αν… έγραψα. Αν. Μακάρι να έχεις εσύ δίκιο. Για την ώρα, βιβλιομετρικά τουλάχιστον, το ΕΜΠ είναι στα καλύτερα.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Μιχαηλίδη, όταν αρχίσεις να ενημερώνεσαι από σοβαρές πηγες, κι όχι από το FocusMoney και τις μπροσούρες της FDP, τότε θα πάψω κι εγώ να επισημαίνω τις ανοησίες που διαδίδεις περί της Γερμανίας, παραπληροφορώντας μ’ αυτό τον τρόπο όσους μας διαβάζουν. Όμως, στο νήμα περί των διδάκτρων δεν έδωσες συνεχεια όταν είδες ότι οι ανακρίβειες σου αναιρέθηκαν και στο νήμα περί της αξιοθαύμαστης ωριμότητας των Γερμανών έκλεισες τα σχόλια μετά από δικό σου λίβελλο. Συμμάζεψε τους φραστικούς σου τραμπουκισμούς (σε απόλυτη αρμονια με τις φαντασιώσεις σου για την αστυνομία που θα μπουκάρει στα αμφιθέατρα) και μην πας να μου κανεις intmidation tactics, δεν δουλεύει.
Χαχ, μιλούσες και για ad hominem, τρομάρα σου.
Τι συνέχεια να δώσω στα περί διδάκτρων, αρλούμπες έλεγες κι εκεί. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ όταν παραθέτω μια πηγή είμαι σε θέση να κρίνω και την αξία της (έγραψα ότι πρόκειται για μπροσούρες, στο θέμα μας κιόλας, μια που μιλούσαμε για την παρουσίαση ορισμένων χρήσεων των διδάκτρων), εσύ αντίθετα μου παραθέτεις τον Caspar ως την καθολική γνώμη των Γερμανών χωρίς να σκέφτεσαι.
Τα σχόλια τα έκλεισα εκεί γιατί για ν-ωστή φορά έγραφες μπούρδες εκτροχιάζοντας τη συζήτηση για να δικαιολογήσεις τα απωθημένα και συμπλέγματά σου που δεν πήρες λεφτά με την Exzellenzinitiative. Ε λυπάμαι, πάνε κλάψου αλλού.
“Τα σχόλια τα έκλεισα εκεί γιατί για ν-ωστή φορά έγραφες μπούρδες εκτροχιάζοντας τη συζήτηση για να δικαιολογήσεις τα απωθημένα και συμπλέγματά σου που δεν πήρες λεφτά με την Exzellenzinitiative. Ε λυπάμαι, πάνε κλάψου αλλού”
Τώρα δηλαδή προάγεις την συζήτηση; Δεν είναι Kindergarten εδω
Προσπαθώ να την προάγω. Αλλά δε μπορώ και να μην απαντήσω στον κομπλεξικό.
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
1. Στα “δίδακτρα” έγραψε συνάδελφος ιστορικός από την αγαπημένη σου Βαυαρία (εκεί που κυβερνάνε οι CSU/FDP, ξέρεις εσύ), λέγοντας αυτά ακριβώς που είχα ισχυριστεί. Για ρίξε μια ματια.
2. Πες μου σε ποιο σημείο ισχυρίστηκα ότι η γνώμη του Caspar Hirschi αντιπροσωπεύει όλους τους Γερμανούς. Είναι απλώς μια άλλη γνώμη, πολύ πιο nuanced από τη δικη σου. Κανε google τον C.Η. για να δεις από ποια σκοπια μιλάει.
3. Από πού ξέρεις αν έχω πάρει χρήματα στην Exzellenzinitiative; Πού ξέρεις, μπορεί να έχω Advanced ERC grant, μπορεί να έχω SFB, μπορεί να έχω h-index 40, νομίζεις ότι πρέπει να στα πω χαρτί και καλαμάρι; Δεν είσαι σε θέση να κρίνεις μια πολιτική τοποθέτηση αφ’ εαυτής;
4. Ποια είναι τα δικά σου επιστημονικά credentials;
@ Κώστας Σοφούλης
Συγνώμη που θα το πω άκομψα, αλλα μου δίνετε την εικόνα ότι δεν έχετε καμμία εικόνα της πραγματικότητας και των δυναμικών με τις προτάσεις που υποστηρίζετε. Αυτά τα περί καινούριων ‘πειραματικών δομών’ τα δοκίμασε και η Γαλλία (ecole κτλ) και απέδωσαν μηδαμινά αποτελέσματα. Η φρεσκάδα περνάει πολύ γρήγορα, οι στρεβλές δομές μένουν.
Και για να το πω και πρακτικά, θα σηκωθώ εγώ να ξεσπιτωθώ πάλι, για να γίνω μέρος ενός πειράματος? Αν ειναι να ξεσπιτωθώ θα πάω σε μέρη οπου το ‘εδώ πείραμα’ ειναι εκεί ‘πετυχημένο καθεστώς’.
Οσο για το οτι τα δυο τρίτα των ελληνων ΔΕΠ ειναι διεθνώς ανταγωνιστικά, θα το λέω αντί για τα ανέκδοτα με τον Τοτό που πάλιωσαν.
Για ολα τα υπολοιπα τα οποία συζητούν οι συνάδελφοι και αποτελούν όντως τη βάση του προβλήματος (βαρωνείες, διαφθορά κτλ) θα επαναλάβω την πάγια άποψή μου ότι το πανεπιστήμιο δε μπορεί να τις αντιμετωπίσει μόνο του, ούτε η πολιτεία μπορεί με ειδικά μέτρα. Αποτελεί γενικότερη παθολογία της Ελληνικής κοινωνίας, και θα αναπαράγεται όσο η δικαιοσύνη (τα δικαστήρια) ειναι απαθή.
Θα σας ρωτήσω κάτι πολύ απλό:
Έχουμε εναν πρύτανη, καθηγητή, δντη μονάδας καποιον δηλαδή ηλικίας γυρω στα 60 με δυνατότητα να καθορίζει πράγματα. Ας υποθέσουμε ότι για την πλάκα του και χωρίς να δίνει καμμία εξήγηση πουθενά, κάνει όργια. Πείτε μου τι θα πάθει, σε τι χρονικό οριίζοντα, και αντίστοιχα τι θα κερδίσει.
Καταλάβατε που ειναι το πρόβλημα? Δεν έχουν να φοβηθούν ΤΙΠΟΤΑ
“Να την προαγάγω”, όχι “να την προάγω”. Φαίνεται ότι η υποτακτική δεν ήταν η αγαπημένη σου.
Νομίζω η υπερκατανάλωση Βαυαρεζικων λουκάνικων και των τοξινών τα οποία αυτά εκλύουν στον οργανισμό σε έχει πειράξει Μιχαηλίδη! Μπορείς να εκμηδενίζεις τις παρενέργειες με 2-3 Warsteiner
Eχουμε και ενδογερμανικές διενέξεις τώρα!
1. Είδα μια χαρά τι έγραψε. Εσύ είδες τι έγραψα (παρέθεσα) εγώ; Απλά τις δυνητικές χρήσεις των διδάκτρων και λίγο απ’το νομικό πλαίσιο που ισχύει. Τα παράπονα για αδιαφάνεια στην χρήση είναι έτερον εκάτερον και- το κυριότερο- διορθώνονται. Η αδιαφάνεια στη χρήση κονδυλίων χαρακτηρίζει δεκάδες πτυχές της σχέσης κράτους-πολίτη, όχι μόνο τη συγκεκριμένη για να το κάνεις θέμα.
2. Στο σημείο που λες ότι αντιπροσωπεύει «πολλούς» απ’την άλλη άποψη. Το αν υπάρχουν πολλοί και άξιοι που δεν κατάλαβαν το ρόλο της EI είναι κάτι που δε με απασχολεί. Ο ρόλος της ΕΙ δεν ήταν να φτιάξει Oxbridge, οπότε ο Caspar μπορεί να είναι και Νομπελίστας αλλά ποσώς μας ενδιαφέρει για τη συγκεκριμένη περίπτωση.
3. Αν είχες πάρει έστω και μισό Ευρώ τουλάχιστον θα έκανες τουμπεκί. Αλλιώς θα ήσουν και υποκριτής αν μη τι άλλο (κατουράς εκεί που τρως).
4. Εγώ γιατί να στα πω όταν μου απαντάς με το 3; Αλλά και τι σχέση έχουν τα επιστημονικά credentials σε μια απλή συζήτηση με βάση τη λογική; Σου έγραψα και πριν, αν κατάλαβες τον ισχυρισμό “Zukunftskonzept – καλύτερα ιδρύματα βάσει rankings” θα κατάλαβες γιατί η ΕΙ παρ’όλα τα προβλήματά της (πραγματικά και ανέκδοτα) σε γενικές γραμμές δούλεψε ικανοποιητικά, γι’αυτό και θα επαναλειφθεί.
Προτείνω λοιπόν, αντί να χάνεις την ώρα σου, να ετοιμάσεις τις αιτήσεις για τον 3ο κύκλο.
intmidation tactics
Κι εσένα η ορθογραφία.
Live your myth in Greece, βρήκες ευκαιρία και ξεπόρτισες, ε;
Το σημείο 3 προβάλλει έκδηλα τους νοητικούς σου περιορισμούς. Όταν κινούμαι ερευνητικά μέσα σε δεδομένο πλαίσιο, θα ζητήσω χρηματοδότηση από τις δεδομένες πηγες, όση κριτική και παράπονα κι αν έχω για αυτές. Η επιτυχημένη αίτηση για χρηματοδότηση δεν ακυρώνει τα σημεία στα οποια έχω κριτική ή σκεπτικισμό. Γιατί αν ήταν έτσι, τότε θα εξαγόραζα τις πεποιθήσεις μου χρηματικά.
Για το σημείο 4: ισχυρίζεσαι ότι η κριτική μου σε ορισμένες πολιτικές αποφάσεις είναι αποτέλεσμα αποτυχημένης αίτησης, θέτοντας με αυτό τον τρόπο την επιστημονική μου βαρύτητα σε αμφισβήτηση. Μπορείς να το κανεις, μιας και διατηρώ την ανωνυμία μου. Μπορώ όμως κι εγώ, τότε, να ανταποδώσω: τι έχεις κατορθώσει εσύ ως επιστήμονας, ώστε να είσαι σε θέση να κρίνεις συναδέλφους;
Όχι, δεν είναι έτσι τόσο απλά τα πράγματα. Αν πιστεύεις ότι βρίσκεσαι μέσα σ’ένα άδικο σύστημα όπου όλα γίνονται φασόν και στο τέλος τα λεφτά πάνε σε άσχετους με πολιτική δύναμη ανεξάρτητα μιας αξιοκρατικής διαδικασίας (έστω με κάποια προβλήματα) τότε πρέπει να φύγεις απ’το σύστημα αυτό το ταχύτερο δυνατό.
Αλλιώς κάνεις αυτό που λένε και κάνουν όλοι: ε αφού κλέβουν όλοι ή διπλοπαρκάρουν όλοι ή ξέρω γω είναι λαμόγια όλοι θα είμαι κι εγώ! Αν έχεις ίχνος αξιοπρέπειας για τα κακά καθέκαστα, ξεμπροστιάσου και κάνε όπως έκανε ο Λουκάς Βλάχος και άλλοι στο παρελθόν εδώ πέρα που μίλησε για τα άσχημα χωρίς φόβο και πάθος. Και όχι μόνο εδώ, αλλά στα αρμόδια γερμανικά κανάλια επιρροής.
Συνέχεια χρησιμοποιείς δικαιολογίες (κινείσαι σε δεδομένο πλαίσιο, Beamtengesetz, κλπ) για να κρατάς μια «ανώνυμη επωνυμία» και να κατακεραυνώνεις το σύστημα με άστοχα επιχειρήματα που κρύβουν- όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον- μια πικρία γιατί ίσως δεν πήραν τροπή τα πράγματα όπως θα ήθελες.
Δεν εξαγοράζεις καμία πεποίθηση με το να κάνεις αίτηση για χρηματοδότηση. Αλλά γελοιοποιείσαι αν θεωρείς πως ο διαγωνισμός δε δούλεψε σωστά αν δεν πήρες εσύ τα χρήματα ή τουναντίον αν λες πως δούλεψε θεσπέσια αν τα πήρες. Η σοβαρή κριτική χωρίς επώνυμη καταγγελία είναι μασκαρεμένη υποκρισία.
Τέλος, δεν έθεσα ποτέ την επιστημονική σου βαρύτητα σε αμφισβήτηση αλλά και ακόμα κι αν το έκανα πιστεύω πως ελάχιστα θα έβλαπτε το γενικόσημο avatar σου (πάλι καλά που δεν υπογράφεις Γιάννης). Αυτό που υποπτεύομαι όμως είναι πως για να αντιδράς έτσι λυσσαλέα σε οτιδήποτε γράφω περί Γερμανίας ή Exzellenzinitiative έχει βαθύτερους λόγους που μόνο εσύ θα ξέρεις, αν και φοβάμαι πως είναι αυτοί που προανέφερα. Το τι έχω κατορθώσει εγώ ή όχι ως επιστήμονας είναι επίσης άσχετο με την υπόθεση. Φοβάσαι ότι λέω ό,τι λέω γιατί συνεργάζομαι με κάποιο Exzellenzuni;
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
Μιχαηλίδη, εάν εγκατέλειπα κάθε σύστημα που έχει προβλήματα, στοιχεια αναξιοκρατίας (τονίζω: στοιχεια!) και ατέλειες, θα ήμουν ερημίτης. Τι να πούμε τότε για τους ακέραιους συναδέφλους μας στην Ελλάδα, που ζούνε σε ένα σύστημα βουτηγμένο στη διαφθορά και κοιτάνε να επιβιώσουν χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπεια τους; Είναι απατεώνες που θα έπρεπε προ πολλού να είχαν αυτοκτονήσει;
Όσα γράφω είναι ειλικρινή, δεν καταλαβαίνω τι πρόβλημα έχεις με το avatar. Και δεν αντιτίθεμαι λυσσαλέα σε ο,τι γερμανικό, απλώς κάνω “relativieren” της γερμανολατρειας που φαίνεται να διαπνέει τις δικες σου παρεμβάσεις.
Μια ερώτηση: Το grant για την Exzellenz το πήρες ο ίδιος, το πήρε η ομάδα σου, το πήρε το Τμήμα σου ή απλώς το πήραν κάποιοι που εργάζονται στο ίδιο Uni μ’ εσένα;
@Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης
ΥΓ — Έχω εκφράσει επώνυμα την κριτική μου και στην DFG (άμεσα) και μέσω του DHV, και δεν πρόκειται για πικρία. Στα όργανα που αρμόζει επωνυμία είμαι επώνυμος, στα forum που ταριάζει η ανωνυμία είμαι ανώνυμος. Απλά πράγματα.