Το πόρισμα της επιτροπής Μπαμπινιώτη
http://panaretos.blogspot.com/2009/11/blog-post_24.html
Ωδινεν όρος και έτεκεν μυν. Για αυτό έγινε τόση φασαρία τους τελευταίους 9 μήνες; Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω με τα χάλια του. Πρώτον, είναι εντελώς επιφανειακό. Τα περισσότερα από αυτά που γράφονται είναι γενικόλογα, αυτονόητα και χιλιοειπωμένα. Γίνονται προτάσεις που δεν δικαιολογούνται. Π.χ. γιατί να γίνει επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στα 11 χρόνια; Μιλάει για ανάγκη νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων, δεν μας λέει όμως ποιό είναι το πρόβλημα με τα υπάρχοντα. Αντ’ αυτού, παρατίθενται οι γενικές αρχές που πρέπει να διέπουν τα ΑΠΣ. Πολλά ερωτήματα παραπέμπονται στο μέλλον, όπως π.χ. ο τρόπος που θα γίνει η «έγκυρη, αντικειμενική αξιολόγηση» για τους βαθμούς στο Λύκειο. Το πόρισμα είναι πρόχειρα γραμμένο. Άλλα μέρη είναι έχουν μορφή κειμένου, άλλα μορφή outline.
Η επιτροπή – καλώς ή κακώς – επιφορτίστηκε με το έργο της επεξεργασίας ενός νέου τρόπου πρόσβασης στο πανεπιστήμιο. Σ’ αυτό το θέμα αφιερώνει 7 από τις 25 σελίδες, που είναι ουσιαστικά συρραφή ξεχωριστών προτάσεων, δεν υπάρχει σύνθεση. Η συρραφή μάλιστα είναι τόσο πρόχειρη που οι προτάσεις του εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ καταγράφονται δυο φορές (σελ. 21 και 23).
Δεν ντράπηκε ο κ. Μπαμπινιώτης να δώσει στη δημοσιότητα (έστω στην πολιτική ηγεσία) αυτό το καταγέλαστο κείμενο;
Το θέμα του copy-paste και του γεγονότος ότι το κείμενο είναι χαμηλής ποιότητας έχει να κάνει και με το ότι το πόρισμα αυτό μάλλον δεν είναι δεσμευτικό και άρα δεν υπάρχει η προθυμία. Αυτό γίνεται χειρότερο αν δεν πληρώνονται κιόλας. Ακόμη και η επιτροπή να είχε πολύ αξιόλογα μέλη, πάλι το αποτέλεσμα δεν θα ήταν καλό. Δεν τους δικαιολογώ, αλλά καταλαβαίνω το γενικό αίσθημα απαξίας και αηδίας το οποίο είχα νοιώσει και εγώ στην Ελλάδα, πριν φύγω εξωτερικό, όπου ένοιωθα ότι αυτά που κάνω δεν κανένα απολύτως νόημα. Βέβαια, αυτό δεν πρέπει να δικαιολογεί τη στάση τους, όμως εντάσσεται στο γενικό κλίμα που υπάρχει και συγχρόνως αντικατοπτρίζει την γενικότερη κοινωνική κατάσταση. Πιστεύω ότι ακόμη και τη δουλειά τους να κάνανε σωστά, ίσως μετά από 2 χρόνια ξανά θα είχε συσταθεί επιτροπή η οποία μπορεί να αντέγραφε τα πορίσματα της προηγούμενης, κοκ. Άκρη δεν βγαίνει.
Αλήθεια ο Τύπος έδειξε ενθουσιασμό για το πόρισμα; Γιατί στα blog μάλλον το αντίθετο συμβαίνει.
Οι δημοσιογράφοι μάλλον δεν διάβασαν το πόρισμα αλλά βασίστηκαν σε δελτία τύπου ή συνεντεύξεις του κ. Μπαμπινιώτη. Θα υπέθεσαν, όπως κι εγώ, ότι πίσω από αυτά θα υπάρχει κάποια σοβαρή ανάλυση. Αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει. Αν δεν έδινε το πόρισμα στη δημοσιότητα ο κ. Πανάρετος δεν θα το μαθαίναμε. Τώρα όμως που το μάθαμε, θα περίμενα κάποια αναφορά στον Τύπο. Οψόμεθα.
@Θέμης Λαζαρίδης
Το πόρισμα υπήρχε (και υπάρχει) στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΠΘ πριν το αναρτήσει στο blog του ο Πανάρετος. Αυτός απλά ακολούθησε.
Επίσης, όπως τουλάχιστον (έγραψαν πως) δήλωσε ο Πρόεδρος του ΣΠΔΕ αυτός το έδωσε στην Υπουργό και άφησε τη δημοσιοποίηση στη διακριτική της ευχέρεια. Ακόμη όμως και το γεγονός πως ΔΕΝ είναι αυτονόητη η δημοσιοποίηση τέτοιου είδους πορισμάτων είναι ενδεικτική του τρόπου λειτουργίας του Δημόσιου Βίου.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=301673&dt=27/11/2009
Η κα Παπαματθαίου φαίνεται να διάβασε το πόρισμα. Παραθέτει το περιεχόμενο χωρίς να το αξιολογεί, κάτι που είναι λογικό. Αξιολόγηση μπορεί να γίνει μόνο σε άρθρο γνώμης.
ΡΕΘΥΜΝΟ, 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΘΕΜΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
Γενικές αρχές
Η ΠΟΣΔΕΠ θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές στο περιεχόμενο και τις διαδικασίες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης αλλά και του Λυκείου.
Οι αλλαγές αυτές αφορούν τόσο το περιεχόμενο/εσωτερική σχολική ζωή («εσωτερική μεταρρύθμιση») όσο και τη δομή, δηλαδή την οργάνωση και τη διοίκηση των σχολικών μονάδων («εξωτερική μεταρρύθμιση»).
Πρέπει να τονίσουμε ότι σε κάθε προσπάθεια αλλαγής πρέπει από την αρχή να είναι ξεκάθαρα το ΤΙ, το ΠΩΣ και το ΓΙΑΤΙ.
Το ΤΙ αναφέρεται στους σκοπούς και τους στόχους της αλλαγής που προτείνεται και στον τρόπο με τον οποίο λαμβάνεται η σχετική απόφαση. Αποτελεί αξίωμα της εκπαιδευτικής πολιτικής ότι οι σκοποί και οι στόχοι που τίθενται πρέπει να προκύπτουν από συγκεκριμένες έρευνες που πραγματοποιούνται γι’ αυτόν το σκοπό.
Το ΠΩΣ αναφέρεται στη διαδικασία εφαρμογής της αλλαγής. Η έγκυρη, ακριβής και πλήρης συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων έχουν καίρια σημασία, όχι μόνο για τη διαμόρφωση των στόχων αλλά και για το σχεδιασμό της εφαρμογής, γιατί στη βάση των ερευνητικών δεδομένων οι υπεύθυνοι για τη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής μπορούν να σχεδιάσουν και τη διαδικασία εφαρμογής της. Η διαδικασία σχεδιασμού είναι ιδιαίτερα σημαντική και δεν διαχωρίζεται από τη διαμόρφωση των στόχων, αφού αναφέρεται στη διατύπωση συγκεκριμένων σχεδίων για την εφαρμογή εφικτών στόχων εκπαιδευτικής πολιτικής. Γι’ αυτό και η διαμόρφωση των στόχων και ο σχεδιασμός της εφαρμογής αποτελούν ευθύνη και έργο των ίδιων φορέων. Ένα από τα μεγαλύτερα, λοιπόν, προβλήματα στο σχεδιασμό είναι η έλλειψη αξιόπιστων και ολοκληρωμένων στοιχείων για το εκπαιδευτικό σύστημα και την εκπαιδευτική πολιτική, που θα καταστήσουν δυνατή τη διαμόρφωση εφικτών στόχων εκπαιδευτικής πολιτικής και το σχεδιασμό μιας διαδικασίας που καθιστά δυνατή την εφαρμογή τους.
Το ΓΙΑΤΙ αναφέρεται στο σκοπό που εξυπηρετεί και στα αίτια της επιτυχίας ή αποτυχίας της. Εδώ προσπαθούμε να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα για την καταλληλότητα των μέτρων που προτείνονται/λαμβάνονται αλλά και για τα αίτια της επιτυχίας ή αποτυχίας της μεταρρύθμισης. Για το σκοπό αυτό, κατά τη διάρκεια της εφαρμογής χρειάζεται ένα σύστημα αξιολόγησης των αποτελεσμάτων.
Με δεδομένο το γεγονός ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, η ΠΟΣΔΕΠ εκφράζει κάποιες γενικές σκέψεις, οι οποίες χρειάζονται περαιτέρω ανάπτυξη και εξειδίκευση από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας, καθώς και τεκμηρίωσή τους από στοχευμένες έρευνες και μελέτες.
Βασικές αρχές μιας συνολικής θεώρησης των ζητημάτων της Παιδείας θα πρέπει να είναι οι ακόλουθες:
•
Αναβάθμιση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης στην κατεύθυνση της γενικής ανθρωπιστικής παιδείας.
•
Αναθεώρηση αναλυτικών προγραμμάτων και διδακτικών μέσων στην κατεύθυνση της εσωτερικής παιδαγωγικής διαφοροποίησης.
•
Βελτίωση της αρχικής εκπαίδευσης και της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.
•
Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου στην κατεύθυνση της διαπίστωσης αναγκών και της αυτοβελτίωσης.
•
Βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής.
•
Αναμόρφωση της διοίκησης της εκπαίδευσης, τόσο στη δομή της όσο και στη στελέχωσή της, με βάση αποκλειστικά και μόνο αξιοκρατικά κριτήρια (σπουδές, επιμόρφωση κτλ.).
Είναι σαφές επίσης, πως για την υλοποίηση των στόχων αυτών απαιτούνται οικονομικοί πόροι, διότι σε διαφορετική περίπτωση και με δεδομένη τη μακρόχρονη υποχρηματοδότηση της παιδείας κάθε πρόταση είναι καταδικασμένη να αποτύχει.
Η αναμόρφωση του Λυκείου
Α. Θεωρούμε απαραίτητη, ώριμη και ουσιαστική την καθιέρωση ενιαίας υποχρεωτικής εκπαίδευσης για όλες τις βαθμίδες, από την προσχολική αγωγή έως το Λύκειο. Αυτό θα διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο σε ζητήματα οργανωτικά, αλλά και ουσιαστικά, σχετιζόμενα με τη δομή της διδασκαλίας διάφορων μαθημάτων. Οι προτάσεις που παρουσιάζονται παρακάτω μπορούν να εφαρμοστούν σε κάθε περίπτωση, αλλά θεωρούμε ότι μπορούν να γίνουν πιο αποτελεσματικές στην περίπτωση του ενιαίου σχολείου.
Β. Εισάγεται σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου «Ζώνη τέχνης και πολιτισμού», εντασσόμενη στο επίσημο σχολικό πρόγραμμα και αναγνωριζόμενη ως ισότιμη στη διαδικασία αξιολόγησης.
Γ. Το Γυμνάσιο και το Λύκειο μετατρέπονται σε σχολεία ολοήμερης λειτουργίας. Η διδασκαλία των μαθημάτων, η εμπέδωση της νέας γνώσης και η αξιολόγηση οργανώνονται με νέο τρόπο, ώστε να πραγματοποιούνται εντός του σχολικού προγράμματος και να μην μεταφέρονται εκτός σχολείου.
Δ. Μειώνεται ο αριθμός των μαθημάτων σε κάθε τάξη. Η ύλη τους περιορίζεται σημαντικά και δίνεται έμφαση στην ποιοτική διάσταση της διδακτέας ύλης (κατανόηση βασικών εννοιών κτλ.). Αυτό συνεπάγεται άμεση και ριζική αλλαγή του υπάρχοντος ωρολόγιου προγράμματος. Κανένα μάθημα δεν διδάσκεται λιγότερο από 2 ώρες εβδομαδιαίως.
Ε. Προσφέρονται υποχρεωτικά και κατ’ επιλογήν μαθήματα στο Λύκειο.
ΣΤ. Δεν καθορίζεται ασφυκτικό αναλυτικό πρόγραμμα, αλλά επιστημονικές ενότητες σε κάθε μάθημα (π.χ. κεφάλαια και θέματα) και τίθενται διδακτικοί στόχοι, τους οποίους καλούνται να υλοποιήσουν καθηγητές και μαθητές χρησιμοποιώντας τις προσφορότερες μεθόδους και προσεγγίσεις και με αυξημένη τη δυνατότητα αυτενέργειας.
Ζ. Σημαντικό λόγο στη σύνταξη και διαμόρφωση του αναλυτικού προγράμματος κάθε ενότητας έχουν α) το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, β) οι αντίστοιχες επιστημονικές ενώσεις και γ) τα αντίστοιχα Πανεπιστημιακά Τμήματα με την ισότιμη συμμετοχή ειδικών επιστημόνων στις ομάδες σύνταξης αναλυτικών προγραμμάτων.
Η. Καταργείται χωρίς χρονοτριβή το ένα σχολικό εγχειρίδιο και εισάγεται το πολλαπλό/εναλλακτικό βιβλίο που επιλέγεται από τη σχολική μονάδα, η οποία έχει παράλληλα τη δυνατότητα παραγωγής διδακτικού υλικού με βάση τα Αναλυτικά προγράμματα.
Θ. Η επιτυχής ολοκλήρωση του Λυκείου οδηγεί στην απόκτηση Εθνικού Απολυτηρίου, ο βαθμός του οποίου πρέπει να είναι αντικειμενικός και να συνεκτιμά τη συνολική επίδοση του μαθητή στις τρεις τάξεις του Λυκείου.
Ι. Στο εσωτερικό του Γυμνασίου και του Λυκείου πρέπει να υπάρχει αξιόπιστο και εμπεριστατωμένο σύστημα Επαγγελματικού προσανατολισμού, που θα ενημερώνει πλήρως τους μαθητές για τις υπάρχουσες προοπτικές.
ΙΑ. Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στην τεχνική εκπαίδευση, ώστε αυτή να αποτελέσει έναν εναλλακτικό δρόμο για τους νέους. Ταυτόχρονα όμως ο δρόμος που περνάει από την τεχνική εκπαίδευση δεν πρέπει να περιορίζει στο ελάχιστο τη δυνατότητα των αποφοίτων να ακολουθήσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση χωρίς περιορισμούς.
Η πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Η ΠΟΣΔΕΠ θεωρεί, πως η Ανώτατη Εκπαίδευση είναι κοινωνικό αγαθό. Επομένως η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίσει σε κάθε νέο άνθρωπο τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτή.
Πολλές φορές αυτό το αναμφισβήτητο και κοινά αποδεκτό γεγονός ερμηνεύεται ως «ελεύθερη πρόσβαση» με διάφορες μορφές. Με δεδομένη τη διάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος στη χώρα (δεν υπάρχουν, και ορθώς, φίλτρα σε κατώτερες ή ενδιάμεσες εκπαιδευτικές βαθμίδες), την ύπαρξη ειδικοτήτων υψηλής και χαμηλής ζήτησης, τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά και τις δυνατότητες των ΑΕΙ (που αποκλείεται να αλλάξουν ουσιαστικά, και δεν χρειάζεται), γίνεται σαφές πως απαιτείται πάντα η ύπαρξη ενός μηχανισμού επιλογής. Η θέση για την «ελεύθερη πρόσβαση» απλώς μετατοπίζει την επιλογή μετά το πρώτο έτος σπουδών, γεγονός που μπορεί να αποβεί σε βάρος τόσο του νέου, όσο και του επιπέδου των σπουδών.
Η ΠΟΣΔΕΠ δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποδείξει συγκεκριμένο τρόπο πρόσβασης. Θέλει όμως να διατυπώσει μερικές γενικές αρχές.
•
Το Λύκειο πρέπει να πάψει να αποτελεί τον προθάλαμο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρέπει να αποκτήσει τον αυτοτελή ρόλο που του αναλογεί στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό, πέραν των άλλων, σημαίνει ότι σε καμιά περίπτωση εξετάσεις και διαδικασίες που σχετίζονται με το Λύκειο δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση, εκτός βέβαια από τις συνολικές επιδόσεις, όπως περιγράφεται παρακάτω.
• Ρόλο στην εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ πρέπει οπωσδήποτε να παίζει το Εθνικό Απολυτήριο, αν βέβαια διασφαλιστεί ότι η βαθμολογία του, η οποία θα αντανακλά τη συνολική αξιολόγηση του μαθητή τα τρία χρόνια, θα είναι εντελώς αντικειμενική. Το απολυτήριο αυτό αποτελεί την αναγκαία συνθήκη εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, επομένως δεν υπάρχει νόημα στη λεγόμενη «βάση».
•
Παίρνοντας υπόψη, ότι η φοίτηση στο Λύκειο είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εφηβεία και ότι δεν είναι δυνατό να βελτιωθεί ο βαθμός του Εθνικού Απολυτηρίου, παράλληλα ή σε συνδυασμό με αυτό, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και άλλα κριτήρια για την εισαγωγή, όπως εξετάσεις σε κάποια μαθήματα μετά το Λύκειο, εξετάσεις που θα πραγματοποιούνται πολλές φορές.
•
Τα Τμήματα των ΑΕΙ θα πρέπει να έχουν βαρύνοντα λόγο στον αριθμό των εισακτέων, στα πιθανόν εξεταζόμενα μαθήματα, στους συντελεστές βαρύτητας (τόσο των μαθημάτων που συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Απολυτήριο όσο και των εξεταζόμενων μετά το Λύκειο) και στη βάση. Θα πρέπει επίσης να συμμετέχουν τόσο στον καθορισμό της ύλης των Λυκείων και των τυχόν εξετάσεων, όσο και στη θεματοδότηση.
•
Παράλληλα, παίρνοντας υπόψη τη μεγάλη ζήτηση για Ανώτατη Εκπαίδευση από εργαζόμενους διαφόρων ηλικιών, θα πρέπει να αξιοποιηθούν, πέρα από τη διά βίου εκπαίδευση, παράλληλα με τα παραπάνω και για ειδικές ηλικιακές ομάδες, και άλλες μορφές πρόσβασης. Αυτές θα μπορούν να είναι:
o
Προπαρασκευαστικά έτη.
o
Εκπαίδευση από απόσταση από τα ίδια τα Τμήματα (ή διεύρυνση του επιτυχημένου θεσμού του ΕΑΠ, χωρίς την ίδρυση άλλων μονάδων τύπου ΕΑΠ).
Ο Πρόεδρος
Νικόλαος Μ. Σταυρακάκης
Καθηγητής Ε.Μ.Π.
Η Γραμματέας
Ευγενία Μπουρνόβα
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
Σε μιά εποχή που η ελλάδα ολόκληρη ΒΟΑ γιά την διαφθορά στην δημόσια ζωή, η ΠΟΣΔΕΠ έχει να πεί τίποτε γιά την διαφθορά στο ελληνικό πανεπιστήμιο? και τι προτείνει γιά το φαινόμενο? η μήπως απορροφήθηκε από τις προτάσεις της “Επιτροπής Μπαμπινιώτη” και δεν θέλει να βλέπει τίποτα άλλο στο οπτικό τηςε πεδίο?
Ελα μωρέ αυτό που θέλει ο Μπαμπινιώτης είναι να βάζει όποιον γουστάρει αυτός στο πανεπιστήμιο αφού κρίνει δεόντως τα ”κοινωνικά” του προσόντα.Απλώς δεν μπορεί να το γράψει καθαρά.
Πιο καλογραμμένο και σαφές. Έχω ωστόσο σοβαρές ενστάσεις για τον συνυπολογισμό του βαθμού των τριών τάξεων του Λυκείου για την εισαγωγή σε ΑΕΙ. Δεν νομίζω πως έτσι αποδεσμεύεται το Λύκειο. Μάλλον δεσμεύεται περισσότερο. Εγώ βλέπω μία αντίφαση σε αυτό το σημείο και στα δύο κείμενα.
Το πρόβλημα για τους καθηγητές είναι πώς θα βολέψουν τα τεκνία τους και την κλίκα τους.Βασικά δεν θέλουν τις πανελλήνιες γιατί τους φορτώνουν άσχετο κόσμο.Σου λέει γιατί να έχω το πουλέν στη Ρουμανία και να σκοτώνομαι να το φέρω με μεταγραφή αντί να τον φέρνω απ’ευθείας?Θέλουν να ελέχξουν το σύστημα εισαγωγής.Θεωρούν οτι αυτοί που μπαίνουν δεν έχουν μέλλον,οτι δεν αξίζει να ασχολούνται με αυτούς.
Βασικά μιλάμε για μαλάκες ολκής.Εδώ σας παρουσιάζω μερικά ψήγματα του τρόπου σκέψης τους.
K πρέπει να σου στήσουμε ένα άγαλμα, να σου φτιάξουμε μια προτομή, ένα κάτι τι τέλος πάντων, μια και είσαι απ’οτι φαίνεται μια επίγεια θεότητα του GURForum
Mεγάλη αλήθεια… δεν την χωράει το ελληνικό σύστημα. Γι’ αυτό και η Μαριέττα Γιοννάκου ΑΡΝΗΘΗΚΕ να καταθέσει ονόματα με ατασθαλίες μεταγγραφών με την δήλωση ότι ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ Η ΒΟΥΛΗ ΝΑ ΔΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ……
http://alfavita.gr/artra/art18_11_9_02510php.php
Περί ενός συστήματος Εισαγωγής στα Α.Ε.Ι.
Καθ. Σωκράτης Καπλάνης
Πρόεδρος Τ.Ε.Ι. Πάτρας
Εκπρόσωπος των Τ.Ε.Ι στο Σ.Π.Δ.Ε. του ΕΣΥΠ
Αυτό το είδα και στο περίφημο πόρισμα αλλά ήταν λεπτομέρεια μπροστά στα τόσα άλλα προβλήματά του. Καιρός όμως να σχολιαστεί και αυτό.
Η συγκεκριμένη φράση περί ‘foundation’ είναι παραπλανητική. Αυτό που ονομάζεται foundation στη Βρετανία αφορά ανθρώπους που ΔΕΝ προέρχονται από το Αγγλοσαξωνικό σύστημα.
Σωστό. Εντελώς άστοχος παραλληλισμός.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artId=303449&dt=06/12/2009
Εκπαιδευτική παθογένεια
Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Look who’s talking!
Σε πρόσφατο άρθρο του στο Βήμα
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=122&artId=283202&dt=06/12/2009
άστραψε και βρόντησε… ενάντια σε όσους τόλμησαν να σχολιάσουν τα σοφά του λόγια. Να μια από τις ατάκες που κρατούσε για το τέλος…
«Αλλοι, τέλος, υπεργενικεύοντας, μιλούν για απαθείς ή αδιάφορους εκπαιδευτικούς που δεν θα θελήσουν να στηρίξουν οποιαδήποτε ποιοτική αναβάθμιση. Απάντηση: Αν αυτός ο τόπος χρεοκόπησε σε δασκάλους, σε ανθρώπινο εκπαιδευτικό δυναμικό, τότε έχουμε χρεοκοπήσει ως χώρα, περισσότερο και από την κάθε μορφής οικονομική χρεοκοπία. Μήπως όμως αυτές οι υπερβολές και υπεργενικεύσεις εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες;»
Οι άλλοι υπεργενικεύουν… αλλά η απάντηση είναι τόσο καλά και επιστημονικά θεμελιωμένη που σε γοητεύει.. το βάθος του προβληματισμού σε αφήνει άφωνο … Πρόταση: Θα ήταν σκόπιμο από εκεί να ξεκινήσουμε.. να μελετήσουμε πράγματι το ανθρώπινο δυναμικό στην ελληνική εκπαίδευση… και ας αφήσουμε τους αφορισμούς και τα ευχολόγια.
Ο ΙΔΙΟΣ ο κ. Μπαμπινιώτης δεν είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ανεύθυνος γιά όσα τεκταίνονται σήμερα στα ΑΕΙ.
Ο ίδιος ως πρύτανης του ΕΚΠΑ άρχισε να ΧΑΡΙΖΕΙ τις ώρες που χάθηκαν μετά από “καταλήψεις” μέσα από κωμικές διαδικασίες “μαθημάτων αναπλήρωσης”…πριν μερικά χρόνια.
Και έτσι, θεσμοθέτησε την ιδέα ότι “δεν χάνεται το έτος, όσο και αν διαρκέσει μιά κατάληψη”….
Οι επίγονοι τι να έκαναν? βρήκαν μιά κατάσταση… είτε θα την δέχονταν, είτε θα “έτρωγαν τα μούτρα τους”…
(βέβαια, τελικά έπαθαν και τα δύο αλλά αυτό είναι μιά άλλη ιστορία….)
http://panaretos.blogspot.com/2010/01/blog-post_04.html
Πρακτικά των 5 πρώτων συνεδριάσεων του ΣΠΔΕ. Αν κάποιος έχει χρόνο να τα διαβάσει θα διαμορφώσει νομίζω λεπτομερή άποψη για τους συμμετέχοντες.
Για μερικούς δεν χρειαζόμασταν τα πρακτικά. Τους είχαμε δει και από άλλες τους “εύστοχες” παρεμβάσεις. Όταν κ. Λαζαρίδη μέσα σε ένα τόσο σοβαρό όργανο βρίσκονται μη σοβαροί άνθρωποι, χωρίς καμία επιστημονική υπόσταση, οι οποίοι ενίοτε μονοπωλούν τη συζήτηση με τις “σοφίες” τους, μάλλον δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά.
Παρ’ όλα αυτά έχουν ειπωθεί και πολύ σωστές απόψεις και προτάσεις και είναι κρίμα που όλη αυτή η συζήτηση κατέληξε σε μία γενικόλογη αοριστολογία, που θυμίζει τα κείμενα που γράφουν τα συνδικαλιστικά μας όργανα.
Ελένη με το “ωραίο” σου το μπλογκ, το νε λες ότι ο Μπαμπινιώτης δεν έχει προσφέρει καινοτόμο έργο στη Γλωσσολογία το ακούω ως κριτική, το να λες ότι είναι ένας κακός γλωσσολόγος εντάξει το καταλαβαίνω, το να λες όμως ότι δεν έχει καμία επιστημονική υπόσταση σε καθιστά καβαλημένο καλάμι.
Από το μπλογκ του μέλους Ελένη αντιγράφω “Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή post του κ. Γιανναρά σε μπλογκ . Είναι από τους λίγους που μιλάνε και αναλύουν επί της ουσίας.”
Παρατηρήσεις
1. Ο Γιανναράς δεν γράφει σε μπλογκ αλλά στην Καθημερινή. Είμαι μια “λεπτομέρεια” που αν στο ελάχιστο παρακολουθούσες τους “πνευματικούς ανθρώπους” θα το γνώριζες.
2. Ο Γιανναράς, ο οποίος είναι ό,τι καλύτερο έχει δείξει το κίνημα των νεορθοδόξων, θεωρείται από εσένα ως αναλυτής επί της ουσίας. Τόσα γνωρίζεις και τόσα λες.
Αυτά για να δείξω το ελληναράδικο επίπεδο μερίδας από εκείνους που βάλλουν εναντίον του Μπαμπινιώτη.
Διότι Θέμη ο εχθρός του εχθρού μου δεν πρέπει πάντοτε να λογιάζεται ως φίλος μου.
@Μποτσουάνα (όνομα και πράγμα)
Δεν γνωρίζω την αιτία των προσωπικών σου επιθέσεων και μάλιστα με την προσφιλή μέθοδο “απομονώνω φράσεις και βγάζω τα συμπεράσματα που θέλω να βγάλω για το συγκεκριμένο άτομο, το οποίο με εκενευρίζει γιατί το λένε Ελένη, Κώστα και δεν ξέρω πώς αλλιώς”
Διευκρινίζω, διότι είναι προφανές πως ούτε τα πρακτικά διάβασες, ούτε είδες ποιοί συμμετείχαν και είσαι εξαιρετικά κακοήθης. Στο ΣΠΔΕ δεν ήταν μόνο ο Μπαμπινιώτης. Είσαι τελείως ανόητος για να λες πως τα μη επιστημονικότητας αφορούν τον Μπαμπινιώτη;
Σε καμία περίπτωση δεν αναφέρθηκα σε αυτόν, με τον οποίο συμφωνώ όχι σε όλα, αλλά σε αρκετά από τα θέματα με τα οποία ασχολείται. Μιλάω για άλλους, κάτι συνδικαλιστές, κάτι αντιπροσώπους εκπαιδευτικών φορέων, τους οποίους έτυχε να γνωρίζω και να έχω παρακολουθήσει το “έργο” τους.
Τώρα για τον Γιανναρά. Ισχύει ότι συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους που διαβάζω. Σε κάποια συμφωνώ, σε άλλα όχι. Τις απόψεις, με τις οποίες συμφωνώ, τις θεωρώ πολύ εύστοχες και τεκμηριωμένες. Πέρα από τα θεολογικής φύσης θέματα έχει τοποθετηθεί σε διάφορους τομείς (και στο θέμα του ασύλου με ένα πολύ καλό κείμενο). Βάσει αυτών εκφράζω την συγκεκριμένη άποψη.
“Ο Γιανναράς δεν γράφει σε μπλογκ αλλά στην Καθημερινή”. Δεν είπα το αντίθετο. Ωστόσο τα κείμενα του δημοσιεύονται και στο Ελληνικό Καφενείο, από όπου τυχαίνει ενίοτε να τα διαβάζω.
Η κακοήθεια, η λάσπη και η φρασεολογία επιπέδου “Αυτά για να δείξω το ελληναράδικο επίπεδο μερίδας από εκείνους που βάλλουν εναντίον του Μπαμπινιώτη.” “Το να λες όμως ότι δεν έχει καμία επιστημονική υπόσταση σε καθιστά καβαλημένο καλάμι.” μόνο έναν άνθρωπο επιπέδου Μποτσουάνα θα χαρακτήριζαν. Ελλείψει θέσεων και προτάσεων κάνουμε άστοχες, προσωπικές, συκοφαντικές επιθέσεις κρυμένοι πίσω από την ανωνυμία.
Εγώ (όπως και άλλοι εδώ μέσα) έχω ένα όνομα, ένα μπλογκ και κάποιες απόψεις,επώνυμες, που δεν τις θεωρώ οικουμενικές αλήθειες και αξιώματα. Εσύ, εκτός από κακοήθεια και αγραμματοσύνη, τί έχεις; Ούτε καν το θάρρος της γνώμης σου. Το επίπεδο σου είναι για αλλού. Εδώ σου πέφτει πολύ και δυστυχώς δεν μπορείς να το κρύψεις, αγαπητέ-ή Μποτσουάνα όνομα και πράγμα.
Δεν έχω σκοπό να απαντήσω σε κανέναν άλλο οχετό βλακείας που σίγουρα σκοπεύεις να εκσφενδονίζεις όταν βλέπεις το όνομα μου. Δυστυχώς δεν μπορώ εγώ να λύσω τα προσωπικά σου αδιέξοδα. Τώρα βέβαια αν σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα να φτιάχνεις σενάρια επιστημονικής φαντασίας και να με συκοφαντείς όποτε βλέπεις το όνομα μου τί να σου πω; Ο ψυχίατρος σου τί λέει γι’ αυτό;
Απαξιώ.
http://trisanarithmos.blogspot.com/2009/05/internet-1.html
῎……………
Η ΚΑΤΑ ΧΟΛΙΑΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
……….
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ
ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ
(Η σκηνή χωρισμένη σε δύο μισά. Το αριστερό προς τους θεατές είναι το εργαστήρι του θεού. Το άλλο του Εωσφόρου. Στον χώρο του θεού και του Εωσφόρου από ένας πάγκος με υλικά κατασκευής ανθρώπων. )
ΘΕΌΣ
Εμπρός λοιπόν. Ας πλάσω τη γυναίκα.
Χωρίς αυτήν ο Αδάμ δύστυχος θα ‘ναι.
Χωρίς αυτήν ο Αδάμ χαμένος θα ‘ναι.
Ας φτιάξω μια γυναίκα να τα’ αρέσει.
Ας φτιάξω μια γυναίκα να μ’ αρέσει.
Ας φτιάξω τη γυναίκα όπως πάντα
Στους λογισμούς μου μέσα την κρατούσα.
Ας φτιάξω τη γυναίκα που η μορφή της
Από παλιά τα φρένα μου δονούσε.
Ας φτιάξω τη γυναίκα που μια νέα
Στον κόσμο ολόκληρο πνοή θα δώσει.
Πνοή γεμάτη καλοσύυη θεία.
Πνοή γεμάτη θεία ευλογία.
ΕΩΣΦΟΡΟΣ
Εμπρός λοιπόν. Ας φτιάξω τη γυναίκα
Που στον Αδάμ τη δυστυχιά θα φέρει.
Που ο Αδαμ μ’ αυτήν χαμένος θα ‘ναι.
Ας φτιάξω τη γυναίκα όπως πάντα
Στους λογισμούς μου μέσα την κρατούσα.
Ας φτιάξω τη γυναίκα που θα φέρει
To θάνατο σ’ ό,τι ζωή κατέχει.
Ας φτιάξω μια γυναίκα να τ’ αρέσει.
Ας φτιάξω μια γυναίκα που μ’ αρέσει.
……………………
Ωραία συζήτηση. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!
Θα έλεγα όσοι είναι να απαξιώσουν να το κάνουν εξ αρχής, να γλιτώνουμε καμιά κοτσάνα. Για την ποίηση δεν έχω κάτι να πω. Άβυσσος.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_14/05/2010_400922
(ο επίλογος…)
http://voulionline.blogspot.com/2010/05/blog-post_2420.html
Μιλάει για σοβαρότητα ο Αϊβαλιώτης. Έκανε η μύγα …
Αυτό για τον Παπαδήμο είναι πιο σημαντικό. Πάει στο Columbia;
@Θέμης Λαζαρίδης
Υπήρξε στο Columbia παλαιότερα… Δεν έχω ακούσει τίποτα για Columbia μετά τη λήξη της θητείας του… Μήπως τα έχει μπερδέψει το blog? Κάτι είχα ακούσει πως θα πάει ΔΝΤ… Ίσως πως είναι και διάδοχος του Στρος-Καν… Επίσης φημολογείται συχνά πως τον προσέγγισε ο ΓΑΠ (για αντιπροέδρο με αρμοδιότητα τα οικονομικά), αλλά αρνήθηκε… Για μένα ο Παπαδήμος θα μπορούσε να ήταν πρόεδρος τεχνοκρατικής κυβέρνησης που θα αναλάμβανε να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά υπό τον Γιωργάκη δεν θα μπορούσα να τον φανταστώ…
Αν υπάρχει η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ελπίδα γιά ΠΑΠΑΔΗΜΟ στην Κυβέρνηση, ΕΠΡΕΠΕ να τον ΠΙΕΣΟΥΝ να ΠΕΙΣΘΕΙ οι έλληνες του πνεύματος, του κεφαλαίου, ο εφοπλισμός, η ακαδημία…Βέβαια οι μόνοι που ΔΕΝ θα θέλουν είναι οι εν ενεργεία πολιτικοί “μας”…
πρώτο θέμα σελ. 27
«Μαθαίνω ότι ο αντιπρόεδρος
της ΕΚΤ μετά τη λήξη -σε λίγες εβδομάδες-
της θητείας του στην Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα θα συνεχίσει την καριέρα του στο
Πανεπιστήμιο του Σικάγο.»
Έχω την εντύπωση πως ξαναείδα και τη φήμη αυτή περί Chicago… Σημειωτέον πως ο Παπαδήμος έχει ήδη θέση καθηγητή (σε αναστολή καθηκόντων φυσικά) στο Οικονομικό του Καποδιστριακού (συνάδελφος της Kατσέλη, του Γιαννίτση, και του αδελφού του Πρωθυπoυργού)…
http://www.econ.uoa.gr/UA/content/gr/Folder.aspx?folder=380&office=16
http://paideia-gr.blogspot.com/2010/05/blog-post_16.html
@αν
Τελικά, δηλαδή ποιός ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σε αυτό το ΕΡΗΜΟ τμήμα?
http://mundusphilologiae.blogspot.com/2010/09/blog-post.html