Αποτελεσματικότητα πανεπιστημιακών συστημάτων
Ενδιαφέρουσα μελέτη που ανακαλύψαμε χάρη στα Νέα:
Τελευταία στην Ευρώπη τα ελληνικά ΑΕΙ
Ολόκληρη η μελέτη είναι εδώ:
Categories: Uncategorized
Ενδιαφέρουσα μελέτη που ανακαλύψαμε χάρη στα Νέα:
Τελευταία στην Ευρώπη τα ελληνικά ΑΕΙ
Ολόκληρη η μελέτη είναι εδώ:
αν
Submitted on 2009/11/23 at 4:32pm
O Πίνακας που παραθέτουν τα ΝΕΑ είναι στη σελίδα 52 του .pdf
Αναρωτιέμαι, εκεί στο ΥΠΕΠΘ έχουν την υποδομή να το μελετήσουν σοβαρά; Ή ακόμη και η καφενοσυζήτηση εδώ (εν μέσω χιλίων άλλων υποχρεώσεων) μπορεί να είναι πιό ουσιαστική;
ehealthgr
blog.e-healthgr.com
Submitted on 2009/11/23 at 4:49pm
Μαζί με το παραπάνω δεν ξέρω αν θα βρείτε ενδιαφέρον και τα παραπάνω έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
http://eacea.ec.europa.eu/education/eurydice/documents/thematic_reports/099EN.pdf
http://eacea.ec.europa.eu/education/eurydice/documents/key_data_series/105EN.pdf
Τελευταία στην Ευρώπη τα ελληνικά ΑΕΙ
ΕΊΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ!ΟΧΙ ΝΑ΄ΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ
Mερικές παρατηρήσεις για την Ελλάδα από μιά γρήγορη ανάγνωση (χωρίς να μπω στην ουσία). Σταχυολογώ:
- Πίνακας 2, σελίδα 8. Από τις 28 χώρες του πίνακα (ΕΕ μείον Λουξεμβούργο συν ΗΠΑ και Ιαπωνία), μόνο η Ελλάδα, η Δανία και η Μάλτα δεν έχουν κάποιας μορφής ιδιωτικά πανεπιστήμια.
- σελίδα 21. Σαν ποσοστό του ΑΕΠ, η Ελλάδα δεν τα πάει και άσχημα σε δαπάνες για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
- σελίδα 22, fig.3. Σαν ποσοστό πανεπιστημιακών στο γενικό πληθυσμό, η Ελλάδα έχει μεγαλύτερο από Βρετανία, Γαλλία, Ιαπωνία, και ουσιαστικά συγκρίσιμο με ΗΠΑ και Γερμανία.
- σελίδα 23. Υψηλή αναλογία φοιτητών προς προσωπικό. (εμ, αφού έχουμε καταντήσει όλοι να εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση…)
- σελίδα 26 και 28. Μάλλον κοντά στο median για απόλυτο αριθμό δημοσιεύσεων, αλλά αρκετά πίσω ως προς τις αναφορές.
- σελίδα 31, PISA 2000… γνωστά πράγματα.
- σελιδες 42, 43:
Bulgaria, Spain, Hungary, the Czech Republic, Slovakia, Estonia, Portugal, and Greece display usually low scores. Some of these countries have more tertiary students than average (Spain, Hungary, Slovakia, Estonia, and Greece). However, these students seem to take a long time to graduate, or an important number of them do not conclude graduation. In all these countries, graduation output is considerably below average. Moreover, and even if academic staff is not too low and sometimes clearly above average (Estonia, Spain), scientific production is low in quantity and quality;
- σελίδα 52… Τίποτα το διαφορετικό από τα γνωστά στην Ευρώπη. Πρωτοκαθεδρία του ΗΒ, προβλήματα στις άλλες μεγάλες χώρες, απογοητευτική η Ελλάδα:
Countries are ranked from the more efficient (the UK) to the less efficient (Greece), according to the average scores presented in the last column. In general terms, country positions do not vary much across time. The UK was always the efficiency leader, followed by Japan, the Netherlands, Finland, and Ireland. Greece remained always in the last place. Four of the more populous states in the EU, France, Germany, Italy, and Spain were always far from the efficiency frontier, with scores not revealing an increasing tendency.
Σε έρευνα για την καινοτομία στην Ελλάδα (http://www.kokkalisfoundation.gr/page.ashx?pid=5&aid=298) μεταξύ άλλων βρέθηκε:
“Η συμμετοχή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι υψηλή καθώς και η διαθεσιμότητα επιστημονικού προσωπικού. Όμως αυτοαναιρείται σε ένα βαθμό από τη χαμηλή ποιότητα
του εκπαιδευτικού συστήματος, σύμφωνα πάντα με τους σχετικούς δείκτες.”
..και φυσικά πάτο και στην καινοτομία, στην εποχή της γνώσης και άλλα τέτοια ωραία εν Ελλάδι 2009.
@vam
Παρά ταύτα, η πολιτική ηγεσία δεν θέτει ζήτημα ορθολογικής διαχείρισης των πόρων. Και λίγο-πολύ μας λέει πως αφού “το κράτος ξοδεύει τα χρήματα” γιατί να μην μπαίνουν σε ΑΕΙ/ΤΕΙ οι πάντες; Πλήρωνε κορόιδο λαέ για να παίρνουν κάποιοι πτυχία της πλάκας, να διαμαρτύρονται μετά που δεν βρίσκουν δουλειά, και να βολεύονται διάφοροι. Αναρωτιέμαι αν ποτέ περνά από το μυαλό των κυβερνόντων η έννοια της ορθολογικής και ισορροπημένης κατανομής των πόρων με στόχο την ανάδειξη της ποιότητας.
Μην ανησυχείτε. Τώρα που θα καταργηθεί η βάση του 10 θα εκτιναχθούμε στην πρώτη θέση (ή θα εκτιναχθούμε έξω από κάθε κατάταξη).
Προσωπικά με πιάνει θλίψη. Εάν δεν εφαρμοστεί άμεσα σύστημα αξιολόγησης των σχολών (με ότι αυτό συνεπάγεται) δεν θα υπάρξει καμία βελτίωση.
Θα συμφωνήσω με την απορία σας κ. Λαζαρίδη. Η συζήτηση εδώ τις τελευταίες ημέρες είναι πολύ ουσιαστική και απ’ ότι βλέπω οι απόψεις συγκλίνουν (και αυτές που διατυπώνονται στο μπλογκ του υφυπουργού).
Τις διαβάζει άραγε κανείς;
@Ελένη
Δική μου ήταν η απορία
Απλά ο Θέμης μετέφερε το σχόλιο στο καινούργιο θέμα που άνοιξε.
Πολύ φοβάμαι πως οι κυβερνώντες δεν έχουν αντιληφθεί τι δυναμικές υπάρχουν στην κοινωνία. Και προσπαθούν να κανακέψουν τον κόσμο με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Δεν καταλαβαίνουν πως το μέλλον τους (και της χώρας) θα κριθεί από τα δυναμικά τμήματα της κοινωνίας. Σημάδι ανοργανωσιάς; Έλλειψη προετοιμασίας; Θυσία στο βωμό προσωπικών στρατηγικών; Το μέλλον θα δείξει με σιγουριά.
Η ειρωνεία είναι πως η άφρων πολιτική της παροχής πτυχίων σε όλους, θυσιάζοντας την ποιότητα για την ποσότητα, αποβαίνει πρωτίστως εις βάρος των ασθενέστερων στρωμάτων. Θα περίμενε κανείς ένα σοσιαλιστικό/κεντροαριστερό κόμμα να έβγαινε πρώτο εκείνο να περάσει το μήνυμα. Αμ δε!
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4547332&ct=1
Άνεργοι πτυχιούχοι. Συχνά εμφανίζονται τέτοια άρθρα. Ας τα βλέπει ο Γεράσιμος Αρσένης και άλλοι που υποστήριξαν την ιδέα της αποσύνδεσης σπουδών και επαγγελματικής αποκατάστασης.
@αν
Pardon!
Το θέμα είναι αυτές οι δυναμικές θα καταφέρουν να ανατρέψουν οποιαδήποτε κακή πολιτική;
Ένα πρόβλημα παραμένει και η στάση των συνδικαλιστών, οι οποίοι υποστηρίζουν (μαζί με άλλες ανοησίες) την κατάργηση του 10 στο όνομα του σλόγκαν “ίσες ευκαιρίες για όλους”. Και δυστυχώς αυτοί συνδιαλέγονται άμεσα με το Υπουργείο. Οπότε σου λέει και το ΥΠΕΠΘ, αυτό θέλει η εκπαιδευτική κοινότητα. Ας τα έχουμε καλά μαζί τους. Τί μας στοιχίζει άλλωστε; Εάν το βάλεις κάτω η απόφαση για την κατάργηση της βάσης του 10 δεν έχει απολύτως κανένα χρηματικό κόστος. Ίσα ίσα θα ενισχυθούν οικονομικά και οι τοπικές κοινωνίες. Δηλαδή και δεν πληρώνουν και “επιδοτείται” έμμεσα η περιφέρεια. Εάν το δεις καθαρά οικονομικά είναι μία πολύ καλή κίνηση. Κοντόφθαλμη οπτική ωστόσο, γιατί σε βάθος χρόνου το συγκεκριμένο μέτρο έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ευρύτερη οικονομία.
Εάν το δεις εκπαιδευτικά καταλήγεις στα συμπεράσματα που κατέληξε και η έκθεση.
English universities lack investment funding chief says
http://news.bbc.co.uk/1/hi/education/8371375.stm
‘a “golden age” may be over.’
Αυτή είναι η εντύπωσή μου για το άμεσο μέλλον στο νησί.
Βασικά τι σημαίνει αποτελεσματικότητα και πως ειναι δυνατόν η Αμερική να είναι τόσο χαμηλά. Μήπως το ranking εγινε σε καμία pub μετά από πολλές Guiness, και πολλά haggis? Mε απογοητεύει πολυ το γεγονός πώς σπεύδετε να υιοθετήσετε άκριτα κάθε νέα τέτοιου είδους δημοσκοπηση. . . Η τελευταία δική μας θεση ειναι παντως αυτονοητη.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι, η Βρετανία είναι πολύ αποτελεσματική γιατί το σύστημα είναι πολύ ανταγωνιστικό και αδίστακτο. Οι αδύναμοι ‘παίκτες’ (ελέω αξιολόγησης ή έλλειψης φοιτητών) κλείνουν και οι ακαδημαϊκοί μένουν άνεργοι (δεν υπάρχει μονιμότητα στο δημόσιο με την έννοια της Ελλάδας). Έχουν κλείσει πολλές σχολές έτσι και θα κλείσουν κι άλλες, η κυβέρνηση δεν επεμβαίνει. Προσωπικά δε μ΄αρέσει αυτό το σύστημα και ας είμαι σε πανεπιστήμιο και τμήμα που δεν έχει να αντιμετωπίσει τέτοια προβλήματα (αν και βέβαια αισθανόμαστε τη χαμηλότερη χρηματοδότηση όπως όλοι, και φυσικά ξεκάθαρα αναμένουμε να κλείσουν οι άλλοι για να βελτιωθεί η κατάσταση σε μας).
@Ελένη
Διαφωνώ. Η κατάργηση του ’10′ ήταν μιάς πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επανεξετασθεί η βιωσιμότητα κάποιων τμημάτων. Αν έκλειναν αυτά, οι πόροι θα μπορούσαν να κατευθυνθούν αλλού.
Οποιοσδήποτε διαχειρίζεται χρήματα, πρέπει να έχει συναίσθηση κάποιων περιορισμών. Όταν υπάρχουν άπειρα χρήματα, τα περισσότερα προβλήματα είναι λυμένα. Αλλά τα χρήματα που διαθέτουμε είναι πεπερασμένα. Πώς θα τα μοιράσουμε; Τα μοιράζουμε με τρόπο που μεγιστοποιούν το όφελος. Ποιό είναι το όφελος εν προκειμένω; Αξιόλογη Παιδεία. Τα προηγούμενα χρόνια αυτό ερμηνεύθηκε σαν ‘πτυχία για όλους’. Τα αποτελέσματα τα είδαμε και τα βλέπουμε στις σχετικές αξιολογήσεις. Οι κυβερνώντες δεν τα βλέπουν; Ή δεν έχουν επίγνωση;
Όσο για τα δυναμικά τμήματα της κοινωνίας. Νομίζω πως αυτά υπάρχουν. Και θα στηρίξουν ρήξεις. Αρκεί να πείσουν οι κυβερνώντες. Πώς όμως θα πείσουν τον λαό να πληρώσει ξανά, όταν δεν δείχνουν γενναιότητα στην κατανομή των δαπανών με κριτήριο τη βελτίωση της ποιότητας; Πώς θα πείσουν στο προκείμενο όταν θα εξακολουθούν να διατηρούν, π.χ., πληθώρα τμημάτων, συχνά χαμηλού επιπέδου και υποστελεχωμένα, με τα οποία ουσιαστικά εμπαίζουν τους νέους;
Η προσωπική μου άποψη είναι πως, δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ των τελευταίων ετών λειτούργησε με έναν τελείως προσωποκεντρικό τρόπο του οποίου απώτερος σκοπός ήταν να έρθει ο ΓΑΠ στην εξουσία. Στο βωμό αυτό δεν υπήρχε περιθώριο να διαμορφωθούν κοινωνικές συμμαχίες και πολιτικές που θα στήριζαν τις σκληρές λύσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Η ΝΔ κλώτσησε την ευκαιρία που είχε το 2004 και αποδείχθηκε λίγη. Οι προτάσεις ΠΑΣΟΚ είναι ουσιαστικά για να ικανοποιούν τα ένστικτα των μαζών. Καμία πρόταση που να αποτελεί ρήξη (αντίστοιχου μεγέθους με τις ρήξεις – ανεξαρτήτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς – που έφερε το ΠΑΣΟΚ του 1981 ή το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ του Σημίτη). Αν δε, όπως εικάζεται, ο ΓΑΠ (ο οποίος συνάντησε το διοικητή της ΤτΕ προ των εκλογών) διατελούσε εν πλήρη γνώσει της δεινής οικονομικής κατάστασης της χώρας, μιλάμε για εμπαιγμό των ψηφοφόρων για να κερδηθούν με άνεση οι εκλογές.
Ξεφεύγω από το θέμα. Απλά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο αύξηση των δαπανών, δεν είναι απλά ποσότητα, το ζητούμενο είναι ΠΟΙΟΤΗΤΑ και κατεύθυνση των πόρων προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι απλά!
@Κελευστής
Η έκθεση αναφέρεται σε public spending. Μην απαξιώνουμε έτσι εύκολα, ας είμαστε πιό μετρημένοι.
Άσε μας ρε live your myth in greece,
σου ήρθε ένα αποτέλεσμα που δεν περίμενες και κατευθείαν να το απαξιώσεις. Efficiency δε σημαίνει απόλυτοι αριθμοί στα αποτελέσματα. Οι ΗΠΑ- και πάλι μόνο τα καλά/γνωστά ιδρύματα όχι τα δεκάδες άσχετα τριτοκλασάτα ή community colleges- είναι κορυφαίες σε “raw power”. Τεράστια endowments, μυθικά ποσά από κάτι DoD, DoE, κλπ και να σου πως βγαίνει η κορυφαία έρευνα.
Η Βρετανία και η Ιαπωνία ξεχωρίζουν στη συγκεκριμένη κατάταξη απ’την ερευνητική τους παραγωγή για την κάθε στερλίνα ή γιέν που επενδύουν, και προφανώς το καταφέρνουν καλύτερα, γι’αυτό είναι και πιο ψηλά.
Aν είναι τελευταία η ελλάδα, τότε πώς το Πανεπιστήμιο Αθηνών έκανε ολόκληρο πανηγύρι γιά την περίφημη σκάλα της Σαγκάης?????
@KM
Δεν είμαι ο Lymig πόσες φορές θα στο πω. Αυτή η εμπάθεια σου πια δεν λέγεται. Εχοντας υπ’οψιν οτι εισαι εξ Ιταλίας ορμώμενος δεν μου κάνει εντύπωση. . . Δεν απαξιώνω τίποτα. Απλώς αμφισβητώ την κατάταξη! ;-P
Για να μην μπώ στο πειρασμό να πώ διάφορα για τα … Ιταλικά Πανεπιστήμια! Dottore!
Δεν ξέρω βρε συ Κελευστή. Εξαφανίστηκε ο “τρία πουλάκια κάθονταν” εμφανίστηκε ο “live your myth in greece”. Εξαφανίστηκε ο “lymig” eμφανίστηκε ο “Κελευστής”. Ο Κελευστής κλωνοποιείται κατά την περίοδο θερμών επεισοδίων σε “Πλωτάρχη”, “Ναύαρχο”, “Αρχιναύαρχο” και το κακό συναπάντημα.
Ε μα τέτοια σύμπτωση; Να σημειωθεί δε ότι όλοι οι παραπάνω τις ίδιες αρλούμπες λένε και τις ίδιες ξυνίλες βγάζουν. Θέλουν να αλλάξουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ ώστε να μην αλλάξει τίποτα.
Τέλος μπορείς να αμφισβητείς ό,τι θες: εμένα, την κατάταξη, τα ιταλικά πανεπιστήμια, τους dottori, τον Μητσό, τον παπά της ενορίας… αλλά τουλάχιστον κάν’το με λίγο στυλ και όχι επειδή δε συμφωνεί με τις ξεπερασμένες παρωχημένες ιδέες σου για το πως λειτουργεί ο κόσμος.
Φιλικά πάντα.
Δεν νομίζω πως ξεφεύγεις: όλα συνδέονται μεταξύ τους. Στην Ελλάδα δεν θέλουμε να καταλάβουμε πως αν δεν σπάσεις αυγά, δεν μπορείς να κάνεις ομελέτα. Οι κυβερνήτες μας πρέπει να είναι άνθρωποι οι οποίοι να μην νοιάζονται για το αν θα ξαναβγούν αλλά για το αν θα κάνουν έργο ουσίας. Το κράτος μας είναι σε χειρότερη θέση και από την Ισλανδία η οποία με 300.000 πληθυσμό έχει και ιδιωτικά πανεπιστήμια και έναν νομπελίστα και πολλά άλλα πράγματα που εμείς ακόμη τα ονειρευόμαστε.
Επιτέλους, για μια σοβαρή ανάλυση της εκπαιδευτικής κρίσης πέρα από τα νεοφιλελεύθερα φληναφήματα βλ. το κείμενο “Κρίση, Αναδιάρθρωση και Ταξική Πάλη στα Πανεπιστήμια”
http://www.kokkinonima.gr/wp-content/uploads/2008/10/kn_universities_class-struggle.pdf
Νομίζεις ότι υπάρχει τέτοια υποδομή, Θέμη? Υπάρχει σχέση μεταξύ Κεντρικής Υπηρεσίας ΥΠΕΠΘ και π.χ. Γραφείου Εκπαίδευσης του Κυβερνήτη Ν Υόρκης εκεί που εργάζεσαι?
(δεν αναφέρομαι στον αριθμό υπαλλήλων-εκεί έχουμε των πρωτηά. Στην υποδομη και τα στελέχη αναφέρομαι…)
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artId=330901&dt=11/05/2010
Η κυρία Μ. Γ. Δουφεξοπούλου, αναπληρώτριακαθηγήτρια ΕΜΠ, από τη Φιλοθέη της Αθήνας, γράφει:
Εκθεση της ΕΕ παρουσιάζει την τριτοβάθμια εκπαίδευση «σπάταλη, ανοργάνωτη, ουραγό» και περιέχει την έκφραση αμφιβολιών για τη δυνατότητα αποφοίτων του λυκείου που εισάγονται στα ΑΕΙ με χαμηλή μέση βαθμολογία στο να ανταποκριθούν στις ανάγκες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Από την ίδια έκθεση διαλύεται η εδραιωμένη πεποίθηση για χαμηλή κρατική δαπάνη για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα! Η χώρα μας κατατάσσεται ψηλά (5η θέση σε σύνολο 25 χωρών). Ομως η αποτελεσματικότητα αυτής της χρηματοδότησης είναι χαμηλή, αφού κατατάσσει τη χώρα μας 13η σε σύνολο 20 χωρών. Μια ένδειξη ότι η εγχώρια οικονομική διαχείριση στα ΑΕΙ έχει πολλά περιθώρια να γίνει πιο αποδοτική. Δυστυχώς πολύ πιο απογοητευτική είδηση είναι η κατάταξη των ελληνικών ΑΕΙ ως προς την αποδοτικότητα της διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού! Η Ελλάδα είναι μόλις 17η σε σύνολο 20 χωρών. Ενα πρόχειρο συμπέρασμα δείχνει ότι η «σπατάλη και η ανοργανωσιά» είναι μεγαλύτερες στη στελέχωση παρά στα οικονομικά! Μια μεταπολιτευτική 30ετία στα ΑΕΙ έκλεισε τον κύκλο της, αφού εγκατέστησε περισσότερους πάγιους ιδεοληπτικούς εγκλωβισμούς από τις θεσμικές αλλαγές που υπήρξαν. Το βέβαιο είναι ότι οι νέες πρυτανικές αρχές στα ΑΕΙ που θα αλλάξουν ηγεσία θα βρεθούν στο κρίσιμο δίλημμα να επιλέξουν ανάμεσα στην τελευταία ευκαιρία να αποφύγουν την «επαρχιακή» κατάταξη του ακαδημαϊκού μας συστήματος στο σύνολο των ευρωπαϊκών ΑΕΙ ή να συνεχίσουν την «πεπατημένη» των τριών δεκαετιών στη συνδυαστική (και φοβική) διαχείριση ακαδημαϊκών αναγκαιοτήτων με κομματικές απαιτήσεις, προσωπικές ανάγκες και πολιτικό λεξιλόγιο.