Greek University Reform Forum

Πρόκειται για νέα τακτική της κυβέρνησης η οποία ήδη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις ώστε τα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου να δημοσιεύονται πρώτα στο PNAS.

Αριστεία δεν ήθελες; Ίδιο το χεις δηλαδή να μαθαίνεις για τον ΓΓΕΤ από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κι ίδιο να το διαβάζεις στο Nature; Με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένος;

Ποιό είναι το θέμα μας εδώ?
Και άνθρωπος είναι καλή επιλογή και το μέσο όπου υπήρξε η ανακοίνωση είναι το απόλυτως καλύτερο.
Δηλαδή αν δεν υπάρξει δελτίο τύπου που θα διανεμηθεί στην ΕΣΤΙΑ και στις άλλες ελληνικές εφημερίδες έχουμε πρόβλημα?

Θέμη κατέβα από το καλάμι επιτέλους. Δεν υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα πράγματα στη ζωή σου από το να παριστάνεις το δικαστή;

Ο Θέμης έχει δίκιο Νομικέ Σύμβουλε. Σήμερα ανακοινώθηκαν τα ονόματα 2 γραμματέων του Παιδείας, αλλά όχι το όνομα του ΓΓΕΤ. Αν ήταν γκάφα του Nature, θα την είχαν διορθώσει με την σημερινή ανακοίνωση. Δεν το έκαναν. Ο Πάγκαλος στην συνέτευξή του της Κυριακής επανέλαβε το ηλικιακό κριτήριο των ΓΓ (το οποίο αφήνει τον Μ απ έξω). Κρίμα. Διότι ο Μητσός είναι μακράν ο ικανότερος και εμπειρότερος (θυμηθείτε ότι πέρασε στο FP7 το ideas), και επιπλέον δεν θα μπορεί να κατηγορηθεί ότι προτείνει αλλαγές για ίδιο όφελος.

Νομικέ σύμβουλε, θεσμικά οι ΓΓ ανακοινώνονται πρώτα από την αρμόδια κυβέρνηση και μετά δίνουν συνεντεύξεις. Η λέξη-κλειδί εδώ είναι: θεσμικά.

Θέμη, αυτά δεν είναι θεμιτά ….
Καλός είναι ο Αχιλλέας, ας μην τον κάψουμε.
Αλλά και εσύ βρε Αχιλλέα κάνε λίγο υπομονή, σε εχουν που σε έχουν στη μπούκα μη ρίχνεις λάδι στη φωτιά ! είδες τι έπαθε ο Βενιζέλος που βιάζονταν να γίνει ο καταλληλότερος;

Κρυφά-ξεκρυφά, αν προχωρήσουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση που λέει στη συνέντευξη θα πρέπει να κατέβουμε στην Ομόνοια για να πανηγυρίσουμε! Βέβαια και ο Τσουκαλάς ωραία τα έλεγε σε γενικές γραμμές, αλλά το είδαμε το αποτέλεσμα, οπότε ας κρατάμε μικρό καλάθι και ας ευχόμαστε αυτή τη φορά να είναι αλλιώς.

Συμφωνώ με τον Θέμη. Όταν δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ο διορισμός, δεν μπορεί κάποιος να δίνει συνεντεύξεις έχοντας τον διορισμό βέβαιο. Είναι τουλάχιστον άκομψο για τους θεσμούς.

Μα εγώ ήξερα ως σίγουρα δύο ονόματα Γενικών γραμματέων, πριν καν ανακοινωθεί η προκήρυξη των θέσεων!
Για να δοκιμάσω και δύο λιγότερο σίγουρα: Τζαγκρίλης. Τσιβικήλα. Τα ονόματά τους τα ακούω εδώ και 3 εβδομάδες περίπου.

Θέμη, το blog σου έχει ποιότητα και παίζει ρόλο στη διαμόρφωση απόψεων και αποφάσεων. Για να μην ανακοινώνεται το όνομα του ΓΓΕΤ, ενώ υπάρχει leading candidate, προφανώς κάτι παίζεται. Δεν πιστεύω σε γκάφες, οι έξυπνοι άνθρωποι προσποιούνται ότι κάνουν γκάφες. Επειδή λοιπόν είμαστε και εμείς (ιδιαίτερα εσύ) έξυπνοι άνθρωποι ας αφήσουμε το θέμα. Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Είναι λίγο χοντρό να δίνει συνέντευξη ως νέος ΓΓΕΤ και να μην έχει ανακοινωθεί επίσημα το όνομα του από την Ελληνική πολιτεία. Κι επειδή το συγκεκριμένο όνομα κυκλοφορούσε από τη πρώτη στιγμή, η διαδικασία φαίνεται λίγο προαποφασισμένη. Δεν θέλει και πολλά να γελιοποιηθεί μία πρωτόγνωρη ομολογώ διαδικασία. Αλλωστε στην Ελλάδα έχουμε παράδοση να παίρνουμε κάθε καλή ιδέα και να την κάνουμε μαϊμού.
Θα είμαι λιγότερο δύσπιστος αν μάθω ότι τουλάχιστον μπήκαν στο κόπο να φωνάξουν τους υποτιθέμενους 10 top υποψήφιους γιά μία συνέντευξη.

Αντώνη η συνέντευξη καταργήθηκε! Κι η πρωτόγνωση διαδικασία γελοιοποιήθηκε τη στιγμή που ανακοινώθηκε ο διορισμός του κ. Θ. Τσιόκα ως ΓΓ στο Μεταφορών.

ΧΡΙΣΤΙΝΑΚΗΣ για ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ!!!!

Τώρα που έγιναν της μόδας οι θεολόγοι (βλ. Τσιόκας) προτείνω ο Χριστινάκης να γίνει ΓΓΕΤ…. Θα έχει τόση σχέση με την έρευνα όση και ο Τσιόκας με τις μεταφορές και τις επικοινωνίες.

Αργήσανε αργήσανε την εκλογή ΓΓ με το διαδίκτυοτα και τα δεκἀδες χιλιάδες βιογραφικά, αλλά προσέλαβαν τεφαρίκι πράμα !!!

Φυσικά, διαψευδεται από τον κ.Μητσό:
Διάψευση του Nature από Μητσό

@Stazybο Hοrn

Πού έγινε η διάψευση;

Θέμη, γυρεύω συγνώμη… είχες δίκιο…
Μετά από την δίαψευση, θα πρέπει να καταλήξω ότι το Nature λέει ότι θέλει. Μετά από τούτο δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν θα δημοσιεύω στο Nature, τουλάχιστον μέχρι να αποκτήσει την απαιτούμενη σοβαρότητα.

Με την επιφύλαξη για τη γνησιότητα…

—– Original Message —–
From: Achilleas Mitsos
To: ….
Sent: Tuesday, November 10, 2009 …
Subject: ΓΓΕΤ και Nature

Ουδέποτε δήλωσα, ούτε θα μπορούσα άλλωστε, ούτε και άφησα να εννοηθεί κάτι τέτοιο, στο nature ότι θα είμαι νέος ΓΓ. Το διέψευσα φυσικά όταν το είδα δημοσιευμένο, και δεν βλέπω κανένα λόγο να συνεχίζεται η σύγχυση με την αναπαραγωγή αυτής της ‘συνέντευξης’…

Αχιλλέας Μητσός

@Stazybο Hοrn

Η γνωστή ιστορία: το στραβοπάτημα πάει να διορθωθεί και τα κάνει χειρότερα.

1. Δόθηκε συνέντευξη? Πότε?
2. Τίνος η πρωτοβουλία για τη συνέντευξη?
3. Υπό ποία ιδιότητα προσεγγίσθηκε ο “συνεντευξιασθείς”? Μήπως ως επίδοξος ή διαφαινόμενος ή καταλληλότερος στην πιάτσα? Μήπως ως πλέον ειδικός για να διαφωτίσει?
4. Αν η συνέντευξη μπαίνει σε εισαγωγικά, αυτά που αναφέρονται ως λεχθέντα ειπώθηκαν? Από ποιόν? Είναι αποκύημα της φαντασίας του συντάκτη?

Καλύτερα να σωπαίνει κανένας σε τέτοιες περιπτώσεις.

@Stazybο Hοrn

Θα προβεί (ή προέβη) σε διάψευση και στο περιοδικό άραγε; Ή απλά περιοριζόμαστε στον κύκλο των γνωστών μας; Αναρωτιέμαι ποιά θα είναι η απάντηση του Νature…

Διορθώθηκε. Τωρα να δούμε πόσες εβδομάδες θα πάρει ο διορισμός ΓΓΕΤ.

Corrected:
The original version of this interview wrongly stated that Achilleas Mitsos had already been appointed to the role of general-secretary for research. A decision on the appointment will be taken in the coming weeks.

Πάντως η γνώμη μου είναι ότι το Nature δεν μύρισε τα δάκτυλά τoυ. Απλά δεν θέλει να υπονομεύσει τον πιθανό διορισμό

Ναι, αλλά το “leading candidate” και το εν γένει ύφος αφήνουν να φανεί πως το περιοδικό ξέρει πράγματα που δεν ξέρει ο μέσος Έλληνας. Οι συνυποψήφιοι για τη θέση του ΓΓΕΤ τα γνωρίζουν άραγε;

Ας το ξαναπιάσουμε.
1) Το οτι ο ΑΜ ειναι leading candidate το ξέρουν όλοι στον χώρο μας (ο μέσος Ελληνας δεν θα με ενδιέφερε εδώ). Ηταν ο υπεύθυνος για την ε&τ στο ΠΑΣΟΚ τον τελευταιο καιρό, συνόδεψε την υπουργό στην παραλαβή της ΓΓΕΤ (πριν βγεί το ΠΔ) κλπ
2) Το Nature (αν δεν προβοκάρησε) κατι ήξερε. Κάποιος πήρε πίσω την απόφαση διορισμού στο τέλος της περασμένης εβδομάδας και έγινε η γκάφα. Ποιός και γιατί θα το μάθουμε.
3) Με ενδιαφέρει περισσότερο η ουσία του Προγράμματος ΑΜ, η οποία παραμένει ως καταγεγραμένη θέση του (προγραμματικές δηλώσεις του) είτε οριστικοποιηθεί ο ορισμός του είτε όχι. Ξεκαθαρίζω οτι ειμαι biased διότι θεωρώ τον ΑΜ (μαζί με τον Φώτη Καφάτο) ως τους Ελληνες με την σημαντικότερη συμβολή στην διαμόρφωση της Ευρωπαικής ερευνητικής πολιτικής.
4) Το πολιτικό πρόγραμμα που καταθέτει ο ΑΜ προυποθέτει την ενιαία διαχείρηση των κονδυλίων για την έρευνα στα ΑΕΙ και τα Ερ. Κέντρα που (πλέον) συστεγάζονται στο Παιδείας. Τούτου δοθέντος, με εκπλήσσει η διατήρηση της Ειδικής Γραμματείας για το ΕΠΑΕΚ (που διαχειρίζεται μεταξύ άλλων τους Ηράκλειτους και τους ανεκδιήγητους Θαλήδες) και η σπουδή για την πλήρωση της θέσης της Γραμματέως της (Ιφιγένεια Ορφανού, δικηγόρος), όταν η ΓΓΕΤ παραμένει ακέφαλη. Λάθος, ή άδειασμα του ΑΜ?

Έχεις δίκιο. Το leading candidate δείχνει ότι έχει γίνει η αξιολόγηση και το Nature γνωρίζει το αποτελέσμα. Αν είναι έτσι τότε γιατί να περιμένουν μερικές εβδομάδες πριν το ανακοινώσουν? Ας το ανακοινώσουν επιτέλους. Καλός είναι ο Μητσός.

Εύχομαι ο k.Μητσός και το επιτελείο του να πιάσουν γρήγορα δουλειά. Το κακό σε πολλά μπουρχέλα E.K.δεν πάει άλλο.

όπως και σε πολλα αει-τει φιλε μου. Κατα μείζονα λόγο θα έλεγα.

@gdchryss

Ας πάει καλιά της η γκάφα σχετικά με το Nature. Ας πούμε κάτι επί της ουσίας. Λες:

“Το πολιτικό πρόγραμμα που καταθέτει ο ΑΜ προυποθέτει την ενιαία διαχείρηση των κονδυλίων για την έρευνα στα ΑΕΙ και τα Ερ. Κέντρα που (πλέον) συστεγάζονται στο Παιδείας.”

Τι θα πει ενιαία διαχείριση κονδυλίων? Ενιαίος (για όλη τη χώρα)ερευνητικός “προϋπολογισμός”? Μπορεί μια χρονιά να σπάσει (ας πούμε) 80/20 και την επόμενη 70/30? Σημαίνει και ενιαίο προγραμματισμό? Από ποιόν? Με τι input? Αν τα κριτήρια προγραμματισμού είναι ενιαία, τι χρειάζονται τα ΕΚ? Γιατί δεν ενσωματώνονται στα ΑΕΙ?

Το πολιτικό πρόγραμμα έχει και ουρές, δυστυχώς. Τα πραγματικά ζητήματα δεν κρύβονται κάτω από το χαλί του “πολιτικού προγράμματος”.

Λες επίσης:

“Ξεκαθαρίζω οτι ειμαι biased διότι θεωρώ τον ΑΜ (μαζί με τον Φώτη Καφάτο) ως τους Ελληνες με την σημαντικότερη συμβολή στην διαμόρφωση της Ευρωπαικής ερευνητικής πολιτικής.”

Η Ευρωπαϊκή ερευνητική πολιτική της τελευταίας εικοσαετίας ήταν επιτυχημένη? Η απόσταση από ΗΠΑ και Ιαπωνία μίκρυνε ή μεγάλωσε? Σε σχέση με Κίνα και Ινδία, πώς τα πάει η ΕΕ? Η ερευνητική πολιτική την οποία υπηρετεί ο Καφάτος έχει διαφορές από την μέχρι προ λίγων ετών ερευνητική πολιτική?

Αναμφίβολα η (πιθανολογούμενη) επιλογή Μητσού έχει πολλές πιθανότητες να αποδειχθεί επιτυχημένη. Όμως πρέπει να γίνει κάποτε και συζήτηση επί της ουσίας.

Έχω ξανατοποθετηθεί στο παρελθόν εδώ πέρα για το ζήτημα. Πιστεύω ότι άλλο ρόλο (πρέπει να) παίζουν τα ΕΚ και άλλο τα ΑΕΙ (όσον αφορά την έρευνα βεβαίως). Προφανώς οι (πιθανώς) διακριτοί ρόλοι μπορεί να συζητηθούν μόνον αν στην κουβέντα τίθεται η παράμετρος του αναπτυξιακού/παραγωγικού χαρακτήρα της έρευνας – επί της ουσίας, επί της πραγματικής οικονομίας. Αν αρνούμεθα ή δεν μπορούμε να δούμε τους διαφορετικούς ρόλους, ας λάβουμε τα προσήκοντα μέτρα (π.χ., απορρόφηση των ΕΚ από τα ΑΕΙ). Τα ερμαφρόδιτα σχήματα μόνο μπελάδες, overhead και “θόρυβο” φέρνουν.

Ως εκ τούτου, είμαι αισιόδοξος όσον αφορά το ότι θα μπει κάποια τάξη στο μπάχαλο, πλην όμως σε δέκα χρόνια θα ξανακάνουμε την ίδια συζήτηση (περί την έρευνα, όχι τον ΓΓΕΤ).

@Panos Kokkinos
Επι τέλους (τραβηξα την προσοχή σου. σου ομολογω οτι ζηλευα την σχεση σου με τον bientrouve)! Δυο λόγια γιατί πάω για ύπνο.
1. ενιαία διαχείρηση των κονδυλίων. Θα πεί ενα σύνολο δράσεων / εργαλείων (εθνικών και τακτικών) στα οποία τα ΕΚ και τα ΑΕΙ-ΤΕΙ θα συμμετεχουν θεσμικά ισοτιμα με μόνο κριτήριο την αριστεία, χωρις θεματικες προκαταλήψεις, χωρίς τις ποσοστώσεις που αναφέρεις. Τα εργαλεία αυτά πρέπει να χτιστούν στην υπαρκτή μεσεπιφάνεια: τις μεταπτυχιακές σπουδές. Προφανώς σε αυτά θα συμμετέχει και η βιομηχανία, όπου δείκαι μόνο αν δει. Αναμενόμενα οφέλη: καλύτερες ευκαιρίες για τους μτπχ, συνέργειες, getting to know eachother, μια ανάσα τελος πάντων. Ξαναλέω, όχι ποσοστώσεις. Ξέρω ότι η πολιτεία δεν έχει ζήτηση για το ερευνητικό προιον. Γι αυτό αρκούμαι στην ποιότητα, ως μόνο κριτήριο επιλογής.
2. Τα πραγματικά ζητήματα δεν κρύβονται κάτω από το χαλί του “πολιτικού προγράμματος”. Εχεις δίκιο, το έχουμε ξαναφάει στη μάπα. Αλλά ένα σωστό πρόγραμμα που εφαρμόζεται με συνέπεια χωρίς την υποψία προσωπικού οφέλους του προγραμματιστή μπορεί να αρχίσει να λύνει σιγανά κι επίπονα τα πραγματικά ζητήματα (πιστεύω, ελπίζω) αλλάζοντας νοοτροπίες.
3. Ειμαι biased διότι η μόνη ανάσα στην Ευρ. πολιτική της 20ετίας (την οποία πολιτική μιμηθήκαμε τυφλά στην μικροκλίμακά μας) ήταν τα ideas του FP7. Ανοιχτό πεδίο, αριστεία και τέλος. Μου θύμησαν το NSF της 10ετίας του 80 (ισως ακόμα, δεν ξέρω). Πρώτη φορά στο FP7. Ποιοί το έστησαν. Μητσός και Καφάτος. Ποιός χρησιμοποίησε ποιόν; Δεν με ενδιαφέρει. Οσες αμαρτίες κιαν έχουν κάνει πρίν, για μένα πάνε στον παράδεισο, αν μ΄εννοείς.
4. Περι διακριτού ρόλου. Μεγάλη κουβέντα, να την κάνουμε άλλη φορά. Δεν διαφωνώ με σένα, αλλά πρέπει να σου εξηγήσω γιατί.
5. είμαι αισιόδοξος (λες). Εγώ δεν είμαι. Αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να πιστεύω ότι πρόσωπα με αρχές και ικανότητες, σε ευνόϊκή γι αυτά συγκυρία, μπορουν να αλλάξουν τα πράγματα στο καλύτερο.

καληνύχτα φίλε

@gdchryss

Όπως παρατήρησες, ο Bientrouve με παράτησε – αισθάνομαι μοναξιές.

Γενική παρατήρηση: Η όλη σου τοποθέτηση είναι “από τη μεριά της έρευνας και των ερευνητών”. Η δική μου άποψη (σχηματικά αναφερόμενος στην έρευνα ως παραγωγική/ αναπτυξιακή δύναμη) θέλει να βλέπει το ζήτημα από τη μεριά της κοινωνίας. Η πολιτική σε βάθος χρόνου θα κριθεί από το αποτέλεσμα και σε σύγκριση με τη διεθνή πραγματικότητα – η “ικανοποίηση της ερευνητικής κοινότητας” εξ αντικειμένου συμμετέχει πολύ λίγο στα κριτήρια.

Και εγώ θα αισθάνομαι άνετα (λιγότερο ισχυρό από το biased) με τον Μητσό ως ΓΓΕΤ, παρά το ότι έχω διαφορετική άποψη για την ερευνητική πολιτική. Κυρίως γιατί ο άνθρωπος έχει επιδείξει/αποδείξει ότι είναι doer, ξέρει το αντικείμενο (ως ερευνητική πολιτική και όχι μόνον ως έρευνα) και δεν έχει αγκυλώσεις. Επίσης, χρειάζεται ένας εξορθολογισμός του συστήματος για να μπορεί ο οποιοσδήποτε ΓΓΕΤ, όσο φωτισμένος κι αν είναι, να περάσει στην όποια κυβέρνηση και την κοινωνία μια συνεκτική ερευνητική πολιτική με αναπτυξιακά χαρακτηριστικά. Όσον αφορά αυτό είμαι αισιόδοξος σχετικά με την πιθανολογούμενη επιλογή Μητσού.

Επί μέρους παρατηρήσεις:
1. Αυτό που ορίζεις ως “ενιαίο”, χωρίς να έχει λυθεί το ζήτημα του διακριτού (ή όχι – είπαμε, χωρίς αγκυλώσεις!) ρόλου ΕΚ-ΑΕΙ, μπορεί να οδηγήσει στις ανωμαλίες των κυμαινόμενων ποσοστών (όχι ποσοστώσεων) και σε δεκάδες άλλες δυσλειτουργίες. Για να λειτουργήσει όπως το φαντάζεσαι, απαιτούνται αλλαγές τέτοιες που οι παρεμβάσεις Χατζηδάκη-Τσαλίδη θα μοιάζουν βόλτα στο πάρκο.
2. Όσον αφορά το “πολιτικό πρόγραμμα”, θα ήθελα να δω στόχους πενταετίας και μετά συνεκτικότητα στις παρεμβάσεις.
3. Δεν είμαι σίγουρος ποιός έκανε, τί. Άλλως τε, η “Πολιτεία” (η ΕΕ εν προκειμένω) βάζει το πλαίσιο. Το ενδιαφέρον θα ήταν να ξέραμε τη συμβολή του μηχανισμού ερευνητικής πολιτικής της ΕΕ στη στροφή προς IDEAS-type προσέγγιση και κυρίως στην αποτίμηση της εικοσαετίας.

Well Luis, this is the beginning of a beautiful friendship!

@Panos Kokkinos
@gdchryss
Η μνημόνευσή μου από αμφοτέρους με τιμά και με χαροποιεί.
Έχω την αίσθηση ότι απέδιδα καλύτερα (όσο απέδιδα τέλος πάντων)στον καιρό των “οδοφραγμάτων”, ενώ τώρα η επί της ουσίας συζήτηση διεξάγεται άριστα από τους δυό σας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την παρακολουθώ άγρυπνα(όπως βλέπετε). Όταν αισθανθώ ότι έχω κάτι διαφορετικό να προσθέσω, θα το κάνω.
Keep on the good work!

@gdchryss
PS.: Όταν τα λέγαμε με τον φίλτατο το καλοκαίρι, είχε συχνά επισημάνει και σε μένα (όχι ως κατηγορία νομίζω, αλλά ως διαπίστωση)ότι η τοποθέτησή μου ήταν “από τη μεριά της έρευνας και των ερευνητών”. Εδώ προφανώς υπάρχει μια διαφορά οπτικής. Γίνεται όμως ομελέτα χωρίς αυγά; (ή έρευνα χωρίς ερευνητές;)

@Panos Kokkinos
Στυλίστικο σχόλιο: Η παραπομπή στην Casablanca είναι ένας ακόμη ρούμπος υπέρ σου!

Όντως, παρακολουθώ κι εγώ με ενδιαφέρον τους usual suspects…

@BIENTROUVE

Καλώς τηνε την πέρδικα τη μοσχαναθρεμμένη…
(βρες κι αυτό το reference…)

Μούρχεται να προτείνω μάζωξη σε μπαρ να δούμε αν μπορεί να αναγνωρισθούμε από φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά.

Εχεις δίκιο Panos Kokkinos. Μοσχαναθρεμμένος ο bientouve. Αγρυπνά και απαντα στις 15:42. Δεν σε ξέχασα, σου χρωστάω για τα περι διακριτών ρόλων. Πλένω τα πιάτα κι επανέρχομαι.

@BIENTROUVE

Να ξεκαθαρίσω κάτι (επειδή ναι μεν ομελέτα χωρίς αυγά δεν γίνεται, πρέπει όμως τα αυγά να σπάσουνε!):

Με ερευνητικές δαπάνες σήμερα της τάξεως το 1 δισ. ευρώ, στην εικοσαετία έχουν δαπανηθεί χοντρικά (present value) κάπου 20 δισ. ευρώ. Βγάλε την τελευταία πενταετία για να ωριμάσουν τα ερευνητικά αποτελέσματα, δαπανήθηκαν κάπου 15 δισ. ευρώ (τιμές 2009) για έρευνα. Τι έχει εισπράξει “ανταποδοτικά” ως ανάπτυξη από αυτήν την έρευνα η κοινωνία? Πέραν της αύξησης του διανοητικού κεφαλαίου (intellectual capital – το οποίο είναι δύσκολα μετρήσιμο και όχι εύκολα αφομοιώσιμο από την ελληνική κοινωνία) και της αναπαραγωγής του πανεπιστημίου (έχουν ξοδέψει και άλλες κοινωνίες γι αυτό για τους μεταπτυχιακούς μας και τους επαναπατριζόμενους καθηγητές ΑΕΙ), δεν νομίζω ότι η απόδοση της επένδυσης αυτής μπορεί να είναι θετική. Καθόλου ή ελάχιστος παραγωγικός ή αναπτυξιακός χαρακτήρας.

Ενώ η απόδοση της επένδυσης είναι σχεδόν μηδενική για ολόκληρη 15ετία, φτιάχτηκαν ερευνητικές ομάδες και κοινότητες (το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων πηγαίνει σε μισθοδοσία), ακαδημαϊκές απολαυές διπλασιάσθηκαν, κλπ – και άλλα βέβαια, όπως “κρυμμένες” επιδοτήσεις επιχειρήσεων, ανάπτυξη του κλάδου υπηρεσιών proposal engineering, κλπ. Με όλα τα ελληνικά χαρακτηριστικά και τις στρεβλώσεις, ισχυρίζομαι ότι το ερευνητικό σύστημα λειτούργησε υπέρ των ερευνητών (και περιφερειακών δραστηριοτήτων) και όχι για την ανάπτυξη (για την κοινωνία θα έλεγα αν μου επιτρεπόταν). Αναμφίβολα το σύστημα θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει και οι ερευνητές να είναι σε ακόμη καλύτερη κατάσταση.

Τα παραπάνω δεν είναι κατηγορία προς κανένα – απλώς διαπίστωση. Προφανώς και η πρώτη ευθύνη γι αυτό πέφτει στους σχεδιαστές της ερευνητικής πολιτικής διαχρονικά και πολύ λιγότερο (έως καθόλου θα έλεγα) στους ερευνητές. Αυτοί προσαρμόστηκαν σχεδόν δαρβινικά.

Τα παραπάνω εξηγούν εν πολλοίς τη διαφοροποίηση της οπτικής “από τη μεριά των ερευνητών” ή “από τη μεριά της ανάπτυξης”. Το στοίχημα είναι η ικανοποίηση των απαιτήσεων και των δύο μερών.

Δυστυχώς η ικανοποίηση αναπτυξιακών στόχων επιβάλλει προτεραιότητες σε περιοχές, ανισοκατανομή ερευνητικών πόρων – και πάντα κάποιο πρόγραμμα. Λέω δυστυχώς, γιατί “ευνοημένοι” από την αναπτυξιακή κατεύθυνση θα είναι οι ερευνητές κάποιων περιοχών, ενώ άλλοι θα είναι “ριγμένοι”. Ισορροπία θα αποκατασταθεί με την αύξηση της απόδοσης της ερευνητικής επένδυσης και επιστροφή (μέρους) της υπεραξίας στο κύκλωμα.

Κατά τούτο, η απαίτηση για αριστεία χωρίς στόχους και πρόγραμμα (και ένα σκασμό περιφερειακές, όσον αφορά την έρευνα, παρεμβάσεις) δεν μου αρκεί. Θα ήθελα και relevance με αναπτυξιακούς στόχους. Οι στόχοι δεν μπορεί να είναι “σύνθεση από τα κάτω”, με “κάτω” να είναι η ερευνητική κοινότητα. Μπορεί με τους πεπερασμένους πόρους και την οικονομική προοπτική της χώρας να αποφασίσουμε ότι η αύξηση του πνευματικού κεφαλαίου είναι το μέγιστο που μπορούμε να πετύχουμε, οπότε η αριστεία και το κανονιστικό πλαίσιο περί την έρευνα είναι ό,τι χρειαζόμαστε. Η ομελέτα δεν ξέρω αν θα φτάνει για πολλούς.

“Με όλα τα ελληνικά χαρακτηριστικά και τις στρεβλώσεις, ισχυρίζομαι ότι το ερευνητικό σύστημα λειτούργησε υπέρ των ερευνητών (και περιφερειακών δραστηριοτήτων) και όχι για την ανάπτυξη (για την κοινωνία θα έλεγα αν μου επιτρεπόταν)”

Στο επιτρέπουμε διοτι ετσι ειναι

Κελευστής :“Με όλα τα ελληνικά χαρακτηριστικά και τις στρεβλώσεις, ισχυρίζομαι ότι το ερευνητικό σύστημα λειτούργησε υπέρ των ερευνητών (και περιφερειακών δραστηριοτήτων) και όχι για την ανάπτυξη (για την κοινωνία θα έλεγα αν μου επιτρεπόταν)”
Στο επιτρέπουμε διοτι ετσι ειναι

ΤΙ ΕΡΕΥΝΗΣΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ?
ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΑΠΛΑ Χ Α Ρ Α Μ Ο Φ Α Ϊ Δ Ε Σ, οι οποίοι ΄΄οχι μόνο τσέπωσαν απ΄ τα 15 εκατ. και δεν έκαναν απολύτως τίποτα, αλλά για να μη τύχει και μοιραστούν ό,τι πήρανε χαράμι απ΄ το κράτος και την ΕΕ με άλλους, εκδίωξαν ανελέητα όσους δεν ανήκαν στην κλίκα τους??
ΛΕΩ ΔΗΛΑΔΗ, ΜΗΠΩΣ ?!

@Panos Kokkinos (et al.)

Ειμαι ενα κλικ πιο πισω απο σας (παντα ήμουν): διακριτοί ρόλοι ΕΚ – ΑΕΙ

Ειμαι απ΄την μεριά της έρευνας και των ερευνητών. Ορθώς διαπίστωσες.

Βλέπω το τρίπτυχο ΑΕΙ, ΕΚ, παραγωγής σαν ενα σειριακό σχήμα όπου το προηγούμενο καθορίζει το επόμενο και ανατροφοδοτείται απ αυτό. Η ποιότητα του ενός επηρεάζει τα άλλα.

Ιστορικά, έτσι καταλαβαίνω την πολιτική απόφαση για την πρώτη και την δεύτερη φουρνιά ίδρυσης ΕΚ στην χώρα. (δες Τ. Σκλαβενίτη και Γ. Παπαθεοδώρου στους τόμους για τα 50χρονα του ΕΙΕ και τα 25χρονα του ΕΙΧΗΜΥΘ/ΙΤΕ, αντίστοιχα.) Από την αρχή τα ΕΚ ιδρύθηκαν για να βρέθούν στην μέση. Οχι τυχαία, συνάντησαν την δυσπιστία τόσο των ΑΕΙ όσο και αυτών που επείγοντο να δραχμοποιήσουν τα παραδοτέα της έρευνας.

Oλες οι συνιστώσες του τρίπτυχου εξελίχθηκαν τα τελευταία 50 και 20 χρόνια, αλλα παραμένουν διακριτές.

Γιά χρόνια τα ΕΚ στο ΥΠΑΝ, ετάσσοντο να φέρουν την ανάπτυξη της χώρας. Ποιά ήταν η ζήτηση απο την ελληνική Βιομηχανία; Στην καλύτερη περίπτωση σπάσιμο πατεντών. Υπο καθεστώς επιδότησης, η συνεργασία (συνεύρεση) που κρατα 20+ χρόνια δεν παρήγαγε τίποτα. Σαν το μπαμπάκι της Θεσσαλίας. (Η πολιτική αυτή, απολύτως υπερκομματική, αντέγραφε τις προτεραιότητες των ΠΠ, μονοκαλιέργειες που δεν είχαν την αναμενόμενη επιτυχία. Το πρώτο σπάσιμό της, τα ideas, χαρη σε ΑΜ και ΦΚ). Τα δις των επιδοτήσεων για την βιομηχανική έρευνα δεν παράγουν φίλε μου, όχι στην Ελλάδα, πουθενά. Αυτό που κρατα κάπως τα ΕΚ ήταν η (σχετικά) αξιολογικότερη επιλογή στελεχών χωρίς τις γνωστές αιμομιξίες, και η εξωστρέφειά τους στο διεθνές πεδίο.

Τώρα τα ΕΚ εντάχθηκαν στο Παιδείας. Το κέντρο βάρους περνάει στην μεσεπιφάνεια ΑΕΙ-ΕΚ, τις μεταπτυχιακές σπουδές. Μου φαίνεται υγιές και promising υπό όρους: Να αλλάξει το αλλοπρόσαλλο σχήμα χρηματοδότησης (ΕΠΑΝ vs EΠEAEK). Επιβάλλεται ο κοινός σχεδιασμός και διαχείριση, οι κοινοί στόχοι, η ισότιμη πρόσβαση. Φαινεται ότι υπάρχουν ισχυρά συμφέροντα να μην γίνει αυτό, και σε αυτά αποδίδω τις παλινωδίες με τον ορισμό του ΓΓΕΤ.

Λες να απορροφηθούν τα ΕΚ απο τα ΑΕΙ. Διαφωνώ. Φαντάσου τα ΕΚ υπο καθεστώς ασύλου, υπό την διοικηση μιας Πρυτανείας. Αντιπροτείνω: Συνένωση των ΕΚ σε σχήμα CNRS. Ενιαίος σχεδιασμός, χωροθέτηση (επιστημονική και γεωγραφική, εν τέλει οικονομική), εσωτερική κινητικότητα ερευνητών, οικονομια κλίμακας,ισχυρή εξουσιοδότηση, πόροι με αιτιολογημένη στόχευση, σκληρός απολογισμός. Διαπραγμάτευση με τους κοινωνικούς stakeholders, AEI, οικονομια.

Για δες το.

Κι αν πράγματι έχουν έτσι τα πράγματα, για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιες κλίκες να γεύονται μονίμως την ομελέτα κι άλλοι να ξερογλείφονται από μακρυά?

Αφού η ομελέτα δε φτάνει που δε φτάνει για όλους, με ποιά κριτήρια θα συνεχίσουν να την τρώνε οι λίγοι? Ποιός εγγυάται ότι οι λίγοι αυτοί επίλεκτοι είναι και άριστοι?

ΕΠΕΙΔΗ το ισχυρίζονται οι ίδιοι και τα φιλαράκια τους?

Οι κλικες γεύονται-λυμαίνονται επιδοτήσεις. Γι αυτό θέλω την αριστεία σαν μόνο κριτήριο επιλογής και χρηματοδότησης. Την καλή ιδέα, επιτέλους! Η πλειοψηφία της ζήτησης από την παραγωγή είναι προσχηματική (σκέψου τις ΔΕΚΟ, αλλά και πολλές εταιρείες μας). Ο λυρικός (και εκ του αποτελέσματος αχρηστος) Τσουκαλάς μιλούσε για την ευτέλεια του τζάμπα.

@panos kokkinos
Μολις διάβασα το τελευταίο σχόλιό σου. Νομίζω οτι δεν είμαστε τόσο μακρια. Ο δαρβινισμός που λές ισχύει για όλους. Πανεπιστημιακούς, ερευνητές, βιομήχανους και αγρότες. Για να αλλάξουν τα πράγματα απαιτείται η αλλαγή των εξωτερικών συνθηκών. Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι ο ΑΜ είναι η καλύτερη επιλογή μας για ΓΓΕΤ.

H αριστεία είναι μια κουβέντα. Το ερώτημα είναι πως μετράται?

Εκ του αποτελέσματος?Τότε κανένας δεν πρεπει εκ των προτέρων να λαμβάνει, αλλά να περιμένει να δει εάν θα ευδοκιμήσουν οι καλές ιδέες του.

Απ΄τις καλές ιδέες? Και ποιός και πως μπορεί να κρίνει ότι μια ιδέα είναι καλή και η άλλη απορριπτέα? Από διαίσθηση και μόνο?

Εδώ ακούμε ότι για τον Ηράκλειτο και το Θαλή λ.χ. εκλήθησαν ως αξιολογητές γλωσσολόγοι να κρίνουν γιατρούς.

Οχι, ΣΦΗΝΑ, υπάρχουν τρόποι. Peer review σε κλίμακα μεγαλύτερη της (οικογενειακής μας) Ελληνικής. Αγγλικά παντού. Και Τειρεσίας για τους απατεώνες (ξαναθυμίζω το ΝSF).

@σφηνα
Να σου πω, δεν μου φαίνεται κακή ιδέα. Δεν έχω εμπιστοσύνη σε γιατρούς που δεν μπορούν να συντάξουν σωστά υποκείμενο, ρήμα και αντικείμενο.

@Panos Kokkinos
you said: ‘Τι έχει εισπράξει “ανταποδοτικά” ως ανάπτυξη από αυτήν την έρευνα η κοινωνία?’

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι πρωταρχικό: υπάρχει έρευνα και έρευνα.
Παράδειγμα 1ο: Το Αστεροσκοπείο Κρυονερίου (ορεινή Κορινθία) χρησιμοποιεί ένα πανάκριβο τηλεσκόπιο Cassegrain και πληρώνει οκτώ άτομα προσωπικό (τέσσερις ερευνητές και τέσσερις τεχνικούς), προκειμένου να καταγράφει τις περιοδικές τροχιές των Κατακλυσμιαίων Μεταβλητών Αστέρων (Cataclysmic Variables – CVs). Αναρωτιέμαι ειλικρινά τι θα μπορούσε να “έχει εισπράξει ανταποδοτικά ως ανάπτυξη από αυτήν την έρευνα η κοινωνία” και δεν το εισέπραξε;
Παράδειγμα 2ο: Το πρόγραμμα “Aρχεία και Xειρόγραφα του Aγίου Όρους” του Ινστιτούτου Βυζαντινών Ερευνών του ΕΙΕ, απασχολεί έξι άτομα (δύο ερευνητές και τέσσερις εξωτερικούς συνεργάτες) και χρηματοδοτεί επιτόπιες αποστολές, προκειμένου να καταγράψει και να ψηφιοποίησει τα μοναστηριακά αρχεία του Άθω. Αναρωτιέμαι ειλικρινά τι θα μπορούσε κτλ. (βλ. παραπάνω, για να μην επαναλαμβάνομαι).

Αρα; Η -προφανής- απάντηση “τίποτα”, και στις δύο (ενδεικτικά προαναφερόμενες) περιπτώσεις, σε τι συμπεράσματα θα μας οδηγούσε για το εάν πρέπει ή όχι να χρηματοδοτείται η αστρονομική και η βυζαντινολογική έρευνα στην Ελλάδα;
Άσε τους Αμερικάνους να ερευνάνε τ’ άστρα και τους Γερμανούς να μελετούν τις περγαμηνές μας και ας αρκεστούμε εμείς (το πολύ-πολύ) να μεταφράζουμε τα πορίσματά τους;

@bientrouve (αγρυπνε)
Για να μην έχουμε παρανοήσεις, τα περί στρεβλώσεων και δαρβινισμού λόγω επιδοτήσεων στην κουβέντα μας αφορούν την εφαρμοσμένη έρευνα, από την αποία προσδοκά κανείς άνταπόδοση σε σύντομο χρονικό ορίζοντα. Στα παραδείγματα που παραθέτεις (θα μπορούσα να σου βρώ πολλά ακόμα) η επιδότηση είναι αναγκαία, θεμιτή. Το μαϊμούδιασμά τους σε εφαρμοσμένη έρευνα, ώστε να εισρέυσει χρηματοδότηση, είναι ασφαλώς κατακριτέο.