Για τη βάση του 10
Χτες ανακινήθηκε πάλι το ζήτημα της βάσης του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ:
http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=106245
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=06/11/2009&id=99185
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=7928890
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4544729&ct=1
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=297734&dt=06/11/2009
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_06/11/2009_336220
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1071863&lngDtrID=244
Δεν είναι ξεκάθαρες οι προθέσεις της νέας κυβέρνησης, αν και ως αντιπολίτευση είχαν αντιδράσει στη θέσπιση της βάσης. Επειδή η εκπαιδευτική πολιτική δεν θα πρεπε να είναι εκκρεμές, καλό θα ήταν να υπάρξει σοβαρή διαβούλευση για αυτό το θέμα.
Η δική μου θέση, διατυπωμένη κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια, είναι η εξής: επειδή το “10″ στο Λύκειο δίνεται σχεδόν χαριστικά, θεωρώ λογικό να υπάρχει κάποιο κατώτατο όριο επίδοσης στις πανελλήνιες εξετάσεις για να μπει κανείς στα ΑΕΙ ή στα ΤΕΙ. Ο σκοπός αυτής της βάσης είναι να φιλτράρει τα παιδιά που έχουν ελάχιστες ελπίδες να πετύχουν στο πανεπιστήμιο. Αντί να παιδεύονται άδικα και να ρίχνουν το επίπεδο της σχολής, ας κάνουν κάτι άλλο. Μακάρι να υπήρχαν μελέτες που να μετρούσαν τη συσχέτιση μεταξύ βαθμού στις πανελλήνιες και επιτυχίας στο πανεπιστήμιο. Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν μετράμε τίποτα και καλούμαστε να κάνουμε εκπαιδευτική πολιτική χωρίς δεδομένα.
Τώρα, οι λεπτομέρειες της βάσης είναι συζητήσιμες. Π.χ., γιατί να είναι η βάση 10 και όχι 8? Γιατί να είναι ίδια η βάση σε όλες τις σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ, αφού δεν έχουν όλες την ίδια δυσκολία; Γιατί να μην προσαρμόζεται η βάση στη δυσκολία των εξετάσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί και το φαινόμενο «εύκολες εξετάσεις-πληθωρισμός αριστούχων»; Άρα, νομίζω ότι μπορεί και επιβάλλεται να γίνει μια προσαρμογή, αλλά όχι πλήρης κατάργηση, του κατώτατου ορίου επίδοσης για εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Αυτή η προσαρμογή μπορεί κάλλιστα να γίνει από φέτος, άσχετα από τις συζητούμενες αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής.
ΥΓ. Πρόσφατα έμαθα λεπτομέρειες για τη «βάση εισαγωγής» στο πανεπιστήμιο στο οποίο εργάζομαι (δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη της Νέας Υόρκης). Λαμβάνονται υπόψη δύο αντικειμενικά κριτήρια, η μέση βαθμολογία στο Λύκειο (HS, ενδοσχολικές εξετάσεις) και το σκορ στο SAT (παγκόσμιες εξετάσεις). Οι απαιτήσεις διαφέρουν ανάλογα με τη σχολή (π.χ. οι μηχανικοί έχουν υψηλότερες απαιτήσεις). Στις φυσικές επιστήμες, για να εισαχθεί ένας μαθητής θα πρέπει να έχει ένα από τα παρακάτω
α) HS > 90% και SAT >700 (με άριστα το 1600), ή
β) HS > 78% και SAT >900 , ή
γ) HS > 75% και SAT >950
Τώρα συζητείται η αύξηση αυτών των ορίων διότι με αυτά το κολέγιο δέχεται περισσότερους φοιτητές από αυτούς που μπορεί να εκπαιδεύσει. Αν και το SAT έχει επικριθεί κατά καιρούς, το θεωρώ χρήσιμο ως ασφαλιστική δικλείδα, δηλαδή, φοβάμαι ότι αν δεν υπήρχε ίσως να παρατηρούνταν πληθωρισμός βαθμών στο Λύκειο. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η εισαγωγή σε αμερικανικό πανεπιστήμιο δεν είναι το παν. Αν δεν πας καλά στα μαθήματά σου φεύγεις.
“τα δεδομένα απαντούν μόνο στο ακόλουθο ερώτημα: αυξάνει η συχνότητα των γιατρών τη συχνότητα των επισκέψεων?
Ακόμα και αν η απάντηση είναι ναι, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να συνδέσεις την αυξημένη συχνότητα επισκέψεων με μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας.”
Από τα στοιχεία που παρέθεσα παραπάνω προκύπτει πως υπάρχουν περιπτώσεις over-treatment που σχετίζονται με τα αυξημένα ποσοστά συγκέντρωσης ιατρών. Τώρα είναι ευνόητο πως οι αχρείαστες καισαρικές ή η υπερβολική συνταγογράφηση αντιβιοτικών δεν αποτελούν δείγμα υψηλής ποιότητας ιατρικών υπηρεσιών.
@Jacques
Δεν νομίζω ότι (ειδικά για τα αντιβιοτικά) η εξήγηση είναι τόσο απλή ….
Για τις καισαρικές υπάρχει και demand side εξήγηση.
Δεν είδα όμως τις μελέτες που ανάφερες για αυτά τα δύο …
Προσθέτω επίσης πως αύξηση επισκέψεων = αύξηση type II error (όπως άλλωστε επισημαίνουν και οι φίλοι παρακάτω
)
http://www.youtube.com/watch?v=EiyLsDLfI5I
http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/09/blog-post_8607.html
http://www.academyofathens.gr/ecportal.asp?id=847&nt=105&lang=1
http://staratalogia.blogspot.com/2010/09/blog-post_03.html
Το ακριβώς αποπάνω λινκ δίνει ανακριβείς πληροφορίες. Ο μπλόγκερ αγνοεί ότι ο μαθητής στον οποίο αναφέρεται μπορούσε με το υπάρχον σύστημα λόγω της διεθνούς διάκρισής του να μπει σε οποιαδήποτε σχολή της αρεσκείας του ανεξάρτητα από το βαθμό που θα έφερνε στις πανελλαδικές.
Δείτε κι αυτό το ενδιαφέρον σχετικά με τα SAT.