Η «ονοματοφοβία»
Διαβάστε αυτό:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_04/11/2009_335926
Μπορεί κανείς να μου δώσει ένα σοβαρό λόγο γιατί δεν αναφέρεται το όνομα του γιατρού; Mην πείτε «τεκμήριο αθωότητας». Έχει καταδικαστεί, τόσο από δικαστήριο όσο και από πειθαρχικό συμβούλιο. Δεν έχει δικαίωμα το ευρύ κοινό να γνωρίζει;
Categories: Uncategorized
Διότι οι δημοσιογράφοι έχουν κάνει το πάθημα, μάθημα, και δεν βγάζουν γλώσσα σε λαμόγια με καλό δικηγόρο.
Χαχα, ευτυχώς δεν ανέφερες ονόματα.
Γιατί άραγε…
http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=%CE%9B%CE%AC%CE%B8%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82
Στην σύγχρονη Ελλάδα η 11η εντολή είναι “ού μπλέξεις”,καταλαβέντε γιατί…
Από περιέργεια έψαξα στο διαδίκτυο:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=7834865
http://tileorasi-hellas.blogspot.com/2009/11/32.html
http://troktiko.blogspot.com/2009/11/32.html
http://www.salonicanews.com/2009/11/blog-post_1026.html
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=75231&cid=4
http://news.fox.gr/index.php/xeirourgos-enoxos-gia-thanato.htm
Κανένας δεν δίνει το όνομα του γιατρού, ούτε καν η Ζούγκλα και το τρωκτικό. Τι είναι ρε παιδιά, εθνικό μυστικό;
Εφοσον ξερει κανεις το πανεπιστημιο που εργαζεται,ξερει και την ειδικοτητα του
ειναι πανευκολο να βρει ποιος ειναι…
Ισως είναι λίγο αντιαισθητικό να καταδώσεις κάποιον τόσο εύκολα, να τον εξευτελίσεις χωρίς οίκτο, όταν δεν γνωρίζεις τις ακριβείς συνθήκες του “εγκλήματος” του. Νομίζω είναι πιο ευγενές να μην τον ονομάσεις δημοσίως, αν και φυσικά η αποψη name and shame ειναι κατανοητή για εναν που παίρνει φακελάκια και πιθανώς ευθύνεται για τον θάνατο συνανθρώπων.
Πραγματικα και γω παντα ειχα αυτην την απορια, νομιζω οτι ειναι εν μερει αλληλεγγυη μεταξυ κατεργαραιων. Ενδιαφερον ειναι αυτο:
“Από το πειθαρχικό όργανο του Ιατρικού Συλλόγου τού είχε ήδη επιβληθεί στέρηση άσκησης επαγγέλματος για ένα χρόνο και πρόστιμο 30.000 ευρώ.”
οταν με τα φακελακια βγαζει 5.000 ευρω σε μια μερα, πολυ που θα τον τσουξει το προστιμο 30 χιλιαδων ευρω! Οσο για την στερηση ασκησης επαγγελματος, τηρειται αραγε?
Ολα ειναι σχετικα-δεστε πως το ονομα του τραγουδιστη με τα ναρκωτικα μαθευτηκε αμεσως.
Στη Αγγλια, απο οσα ξερω, προστατευουν το ονομα μεχρι το δικαστηριο, αλλα αν υπαρξει καταδικαστικη αποφαση τοτε μαθευεται.
@plorius
και όνομα και πολλά στοιχεία της υπόθεσης. Ονόματα και όλα (ή σχεδόν όλα) βγαίνουν μετά το τέλος του δικαστηρίου. Βγαίνουν όμως. Υπάρχουν όμως υποθέσεις που ακόμα και αθώος να βγεις, αλλάζεις όνομα και χώρα.
Να ένα σκεπτικό υπέρ της μη δημοσιοποίησης (από σοβαρό άτομο): «ο άνθρωπος έχει τιμωρηθεί. Γιατί να διασυρθεί κι όλας; Έπειτα, η οικογένειά του τι φταίει να διασυρθεί και αυτή. Τα παιδιά του θα πηγαίνουν σχολείο και θα τα κοροϊδεύουν οι συμμαθητές τους. »
Η δική μου απάντηση: Φυσικά η οικογένειά του δεν φταίει σε τίποτα. Αλλά δυστυχως είναι ένα αναγκαίο κακό. Δεν υπάρχει θέμα προστασίας προσωπικών δεδομένων εδώ πέρα. Το πώς κάνει κάποιος τη δουλειά του δεν είναι προσωπικό δεδομένο. Ο κύριος αυτός σε ένα χρόνο θα ξαναρχίσει να χειρουργεί και κανείς, εκτός από ένα στενό κύκλο συναδέλφων του, δεν θα θυμάται την υπόθεση αυτή. Οι υποψήφιοι ασθενείς του έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν.
διασυρθηκε απο την στιγμη που εκλεψε, κοροϊδεψε το κρατος ή εκανε οποιαδηποτε αλλη καταδικαστεα ενεργεια. Το να δημοσιευεται μετα το ονομα του ειναι μερος της λειτουργιας της δικαιοσυνης (εκτος αν ειναι ανηλικος ή βεβαια θυμα καποιας πραξης, κατι που ειναι εντελως διαφορετικο).
Τα παιδια δεν εφταιξαν και κανεις δεν πρεπει να τα κοροϊδευει, αλλα δεν μπορει να λειτουργει η δικαιοσυνη με βαση τι θα παθουν καποιοι ασχετοι τριτοι απο αλλους τριτους!
Η μυστικοπαθεια σε τετοια πραγματα πραγματικα δεν βλεπω τι νοηυμα εχει. Ισα ισα, βρισκω οτι η δημοσιευση τετοιων πραξεων ειναι δικαιοτερη και μαλακοτερο μετρο απο φυλακισεις κτλ
Να μην πω οτι για το συγκεκριμενο ατομο, αν του δοθει ποτε παλι αδεια ασκησης επαγγελματος, θα επρεπε να συνοδευεται για 5-10 χρονια με εκτενη περιγραφη των πραξεων για τις οποιες καταδικαστηκε τωρα.
Καλησπέρα σας
Φυσικά και ΞΕΡΟΥΜΕ όλοι στη Θεσσαλονίκη το ποιον του εν λόγω κυρίου, στον ιατρικό κλάδο…
Φυσικά και ξέρουμε ποιος είναι, και που έχει το σπίτι στο Πανόραμα, και σε ποιου όνομα χειρουργούσε όταν είχε αφαιρεθεί η άδει άσκησης επαγγέλματος – εφημέρευα στο ιδιωτικό μαγαζί ως Παθολόγος και με φωνάξαν βραδυ όταν “εφαγε” έναν 40χρονο παχύσαρκο – και γιατί από γενικός χειρουργός το γύρισε στους δακτυλίους παχυσαρκίας…
Το θέμα δεν είναι γιατί δεν βγάζουν το όνομα του, έχει καλό δικηγόρο φαντάζομαι..
Το θέμα είναι ότι χειρουργεί ακόμα…
Και είναι ακόμα καθηγητής, και οι φοιτητές δίνουν εξετάσεις σε αυτόν…
Με την ανοχή ΟΛΩΝ στο ΑΠΘ…
@Γιώργος Χ και λοιποί του ΑΠΘ:
Θα ήταν υπερβολή να σας αποκαλέσουμε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ εφόσον συμβάλλετε στην απόκρυψη, από τους άμοιρους ασθενείς, στοιχείων που ενδεχομένως να τους κοστίσουν τη ζωή τους; Ακόμα και παράνομες πράξεις όπως η αντιποίηση ή πλαστογράφηση;
Επίσης, οι μαχητικοί φοιτητές με τα ανεξάρτητα και αντιεξουστικά μέσα πληροφόρησης και υπεράσπισης του ασύλου, γιατί δεν αναρτούν τα στοιχεία δημοσίως; Μόνο για “μπάτσους” ξέρουν να δημοσιοποιούν φωτογραφίες;
Κατ αρχήν δεν είμαι φοιτητής πια…
Δευτερον εγώ προσωπικά έκανα κάτι εξάμηνα να περάσω το μάθημα του επειδή κατήγγειλα τις πρακτικές του, και φυσικά βρέθηκαν συμφοιτητές να με ρουφιανέψουν
Σαν γιατρός πλέον ένα έχω να δηλώσω:
ΔΕΝ απέκρυψα ποτέ στοιχεία από τους άμοιρους ασθενείς, και δεν κομίζω γλαύκα στην Αθήνα..
Εγκληματίες είναι το κράτος και ο Ιατρικός σύλλογος που τον αφήνουν ακόμα να παρανομεί…
Αυτά..
Κάτι ανάλογο με αυτή την “ανωνυμία” του δράστη, είδα σε μιά εφημερίδα του Σαββάτου 7/11/09 με ένα καθηγητή ιατρικής που πήρε από το Λαϊκό όταν έφυγε με σύνταξη και πήγε στην ιδιωτική κλινική όπου έπιασε δουλεια σαν συνταξιούχος 444 φακέλλους από το αρχείο των ασθενών του νοσοκομείου!!!!! Η εφημερίδα δεν δίνει όνομα αλλά μόνο τα αρχικά του. Πολύ ήθελα να δώ πως λέγεται ένας τέτοιος “δάσκαλος” των νέων γιατρών μας!!! Υποθέτω το πανεπιστήμιο να τον έχει ήδη ανακηρύξει ομότιμο… να τον χαίρεται….
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_59_29/04/2010_399232
«Κύριε διευθυντά
Ηείδηση είναι άνευ σημασίας από τη στιγμή που δεν αποκαλύπτει ονόματα. Δεν αποτελεί είδηση ότι πολλοί Ελληνες γιατροί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο λαδώνονται. Με τη γενικευμένη παρουσίαση του γεγονότος εκνευρίζετε τους φορολογούμενους και εξαγριώνετε χιλιάδες έντιμους γιατρούς, τσουβαλιάζοντάς τους με τα λαμόγια. Ας πάρει, τέλος πάντων, κάποιος την πρωτοβουλία να προχωρήσει σε ονόματα. Εκτός αν φοβάστε την Αρχή Προστασίας Παντοιοτρόπως Διαπλεκομένων.
Αριστειδης Μπιλιουρης»
Η ονοματοφοβία συνεχίζεται αμείωτη. Κάθε μέρα ακούμε στις ειδήσεις για σκάνδαλα διαφθοράς αλλά ονόματα δεν αναφέρονται ποτέ, ακόμα κι όταν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία. Π.χ.
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1852090
Είναι βασικός παράγοντας που οδηγεί στην ατιμωρησία. Πότε θα το καταλάβουμε επιτέλους;
@Θέμης Λαζαρίδης
Θέμη,
ΚΙ εγώ δεν θυμάμαι πλέον γιά πόσους γιατρούς (σε αριθμό) έχουν διαπιστωθεί ΥΠΕΡΟΓΚΟΙ τραπεζικοί λογαριασμοί που δεν δικαιολογούνται από τα νόμιμα εισοδήματά των.
(Σε Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο κλπ)
Καταννοούμε την ανάγκη προστασίας των προσωπικών δεδομένων, του ΣΕΒΑΣΜΟΥ της ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ των (έστω και εάν έχουν ΚΑΝΕΙ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ…).
ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ας ΔΕΧΘΟΥΜΕ ότι ΔΕΝ πρέπει να δημοσιοποιηθούν ονόματα.
ΟΜΩΣ
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ (ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΠ) ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ?????
ΠΩΣ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ?
ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ?
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ??????
ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ??? ΔΙΣΤΑΖΟΥΝ???? ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ “ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ”????
Συγνώμη, αυτό με βρίσκει αντίθετο … σε μια ευνομούμενη πολιτεία οι δράσεις/αποφάσεις των διαφόρων μορφών εξουσίας θα πρέπει να δημοσιοποιούνται. Προφανώς στο στάδιο της προ-ανάκρισης/ανάκρισης η δημοσιοποίηση είναι αντιπαραγωγική και ίσως και επικίνδυνη, αλλά από τη στιγμή που έχουν απαγγελθεί καταγγελίες ο πολίτης θα πρέπει να γνωρίζει τα ονόματα των κατηγορηθέντων αρχικά και των αντίστοιχων αποφάσεων της δικαιοσύνης μετά την λήψη οποιαδήποτε απόφασης. Π.χ. στο αμερικάνικο αντίστοιχο των μιζών για τα ορθοπαιδικά υλικά τα ονόματα των γιατρών κοινοποιήθηκαν, ενώ το DoJ περιέγραψε αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας και των ποινών/προστίμων που επιβλήθηκαν μαζί με το αντίστοιχο timeline.
Στην Ελλάδα, ακούμε να γίνονται έρευνες και να απαγγέλονται κατηγορίες, αλλά τα ονόματα αλλά και το πως κλείνουν οι υποθέσεις δεν το γνωρίζουμε. Π.χ. τι έγινε τελικά με το πρόστιμο τον 5 ΔΙΣ ευρώ της χρηματηστηριακής “Ακρόπολις” ?
Στην άγρια αμερικάνικη δύση (πολιτεία της καλιφόρνιας) τα νομικά ιστορικά των γιατρών θεωρούνται δημόσια έγγραφα και είναι διαθέσιμα σε όλους τους πολίτες μέσω ιντερνετ.
Ακόμα και να σε απέλυσε ένα νοσοκομείο επειδή σου χρεώθηκε κάποιο συμβάν (έστω και αν δεν έφταιγες στα μάτια της δικαιοσύνης καταγράφεται).
http://www.medbd.ca.gov/lookup.html
Αντίστοιχες διαδικασίες/νόμοι υπάρχουν και σε άλλες πολιτείες αν και πολλές πολιτείες περιορίζουν τα αποτελέσματα της αναζήτησης μόνο σε περιπτώσεις που υπάρχει καταδικαστική απόφαση.
Τέτιους είδους πληροφορίες παρέχονται για κάθενα κάτοχο οποιασδήποτε άδειας που εκδίδεται σε πολιτειακό επίπεδο (από κουρέας μέχρι γιατρός και από μασέζ μέχρι μηχανικός).
Έτσι για να δείτε τι ακριβώς παίζει στις ΗΠΑ, δείτε το ακόλουθο σάητ:
http://www.healthguideusa.org/medical_license_lookup.htm
Άλλη μια τέτοια περίπτωση:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_07/08/2010_349911
Κάτω από τέτοιες περιστάσεις επιβάλλεται να δημοσιοποιηθεί το όνομα του συλληφθέντα. Εκτός των άλλων, διότι μπορεί έτσι να προκύψουν περισσότερα στοιχεία για το πρόσωπο αυτό.
@InspectorGadget
Δεν το ξέρω σίγουρα, αλλά ΙΣΩΣ να μην έχουν ασκηθεί ΔΙΩΞΕΙΣ ακόμη…
Το θέμα μου είναι ότι το Υπ Υγείας ΔΕΝ (ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ ΟΤΙ…) ΕΝΔΙΣΑΦΕΡΕΤΑΙ να μάθει τα ονόματα εκείνων για τους οποίους υπάρχουν στοιχεία. Αυτό έχει μερικές αυτοννόητες συνέπειες. Αυτοί οι γιατροί, εξακολουθούν να πηγαίνουν στα νοσοκομεία, δουλεύουν κανονικά, ΕΛΕΓΧΟΥΝ ιατρικά και ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ συναδέλφους τους (οι οποίοι ενδεχομένως να έχουν ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ γι’ αυτούς τα οποία ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ να παραδόσουν όσο δεν βλέπουν αποτέλεσμα), μετέχουν σε επιτροπές, υπογράφουν γνωματεύσεις γιά υλικά, φάρμακα κλπ, ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΤΙΠΟΤΕ…
Οι δε τυχόν πανεπιστημιακοί, ομοίως παραμένουν ΠΛΗΡΩΣ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ από το ΑΕΙ τους
@nikitaras tourkofagos
Νικηταρά, χωρίς υποβολή κατηγορητηρίου δύσκολα θα κινηθεί κάτι. Από την άλλη, η εισαγγελίες θα πρέπει να έχουν υποβάλλει επίσημο αίτημα συνεργασίας στα διάφορα νοσοκομεία οπότε θεωρητικά τουλάχιστον θα πρέπει να έχουν κινηθεί εσωτερικές διαδικασίες για τα ζητήματα αυτά.
Το σημαντικό είναι να μπορεί να ενημερωθεί ο κόσμος για την πορεία των ερευνών (το timeline που ανάφερα σε προηγούμενο μέηλ): ενεργής, ανενεργής, συλλογή στοχείων και το πότε η υπόθεση παραπέμπεται σε δίκη ή εάν η εισαγελλία κρίνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για να προχωρήσει παραπέρα.
Δεν έχει κανένα νόημα (ή έστω έχει μικρό νόημα) στη φάση της προάνακρισης να δίνονται ονόματα. Έχει όμως νόημα να ξέρει ο κόσμος ποιες υποθέσεις είναι ενεργές και ποιες όχι για να αποφεύγεται το θάψιμο των μακρόσυρτων υποθέσεων.
@InspectorGadget
Eλπίζω να μην αληθεύει αυτό που λές ότι δηλ. οι εισαγγελείς θα ζητήσουν “συνεργασία” νοσοκομείων… Γιατί τότε, το πιθανότερο είναι ότι το αίτημα θα το “αναλάβει” ένας επίσης “συν-ύποπτος” συν-ένοχος του ύποπτου γιατρού! Οι “συνεργασίες” μέσα στα νοσοκομεία δεν “έκοψαν”. Το ίδιο και οι “συνεργασίες” με κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου. Το τελευταίο σημειώνω ότι γνωρίζει π.χ. τα σχετικά με τους υπέρογκους λογαριασμούς εργαζομένων του (άρα προφανώς διαπιστώνει ίχνη από δραστηριότητες που το ΕΒΛΑΨΑΝ….), ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ!!!
@InspectorGadget
@nikitaras tourkofagos
Νομίζω ότι κάπου με μπερδεύουν αυτά που λέτε.
Το αν μπορεί ή αν πρέπει να δημοσιευτεί κάποιο όνομα έχει να κάνει τόσο με το αν το άτομο χαρακτηρίζεται ύποπτος, κατηγορούμενος ή ένοχος, όσο και με τη βαρύτητα του αδικήματος (πταίσμα-πλημμέλημα-κακούργημα για τα ποινικά).
Όπως έχουμε ξανασυζητήσει αλλού, η δαμόκλειος σπάθη της μήνυσης για δυσφήμιση ή/και συκοφαντική δυσφήμιση, επενεργεί ως φρένο στη δημόσια αναφορά ή στη δημοσίευση ονομάτων και άλλων προσωπικών δεδομένων (φωτογραφίες κλπ.). Κι’ αυτό διότι αν αυτός που προσβάλλεται, αποδείξει στο δικαστήριο ότι συκοφαντήθηκε αδίκως και με πρόθεση, τότε οι αστικές επιπτώσεις στο “συκοφάντη” μπορεί να είναι εξοντωτικές (και ενδεχομένως δυσανάλογα βαρύτερες από αυτές που θα έχει αυτός που προσβλήθηκε, ακόμα και αν αποδειχθεί τελικά, ότι είχε διαπράξει κάποιο αδίκημα). Ο τρόπος που λειτουργεί η δικαιοσύνη δεν είναι πάντα 1+1=2.
Εάν δε, πρόκειται για ύποπτο, ο οποίος στη συνέχεια -μετά την ανάκριση- πάρει απαλλακτικό βούλευμα, τότε “μπορεί να πάρει και τα σώβρακα” αυτών που δημοσίευσαν το όνομά του χωρίς λόγο.
Μόνο αν αλλάξουν κάποιοι νόμοι θα δούμε ονόματα.
Συνεργασία με νοσοκομεία (δεν το αντιλαμβάνομαι σαφώς όπως τέθηκε): Ο Εισαγγελέας δεν έχει το δικαίωμα να μεταθέσει το οποιοδήποτε ανακριτικό-ερευνητικό του έργο σε τρίτους. Το να καλέσει τη διοίκηση και να τη συμβουλευθεί για το ποιός μπορεί να γνωρίζει κάτι για μια υπόθεση ή για το τί έπεσε στην αντίληψή της μετά από έρευνα, προφανώς γίνεται. Το να της αναθέσει όμως να κάνει έρευνα για λογαριασμό του, αυτό αποκλείεται (έχει τα δικά του θεσμικά όργανα για να κάνει το έργο του – όπως και το νοσοκομείο έχει τα δικά του για να διερευνήσει το θέμα).
Το θέμα με την ενημέρωση του κόσμου σχετικά με το ποιές υποθέσεις είναι ενεργείς ή όχι, έχει (κατά τη γνώμη μου) μια γκρίζα περιοχή.
Από τη μια, η δικαιοσύνη δεν (έχει αρμοδιότητα να) βγάζει δελτία τύπου για το ποιά υπόθεση είναι και πού. Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία και (θεωρητικά τουλάχιστον) κάποιος που ενδιαφέρεται, μπορεί να πάει να ενημερωθεί (σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να έχει και έννομο συμφέρον). Είναι προφανές, ότι οι “ενδιαφερόμενοι” πολίτες δεν μπορούν να τρέχουν κάθε τρείς και λίγο για να μάθουν πού βρίσκονται δεκάδες υποθέσεις που μπορεί να τους απασχολούν.
Την “αποστολή” αυτή, την έχουν οι δημοσιογράφοι. Αυτοί πρέπει να παρακολουθούν τις υποθέσεις και να ενημερώνουν την κοινή γνώμη.
Όμως, (η γκρίζα ζώνη έγκειται στο ότι) πρακτικά, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να παρακολουθούν τις χιλιάδες των υποθέσεων που τρέχουν. Ενδεχομένως να γίνονται και τα στραβά μάτια σε κάποιες περιπτώσεις.
Μια λύση ίσως θα ήταν να συμπληρώνεται μια δημόσια βάση δεδομένων σε κοινή θέα στο ιντερνετ, ώστε να μπορεί κανείς να ψάξει αυτό που τον ενδιαφέρει (όνειρο θερινής νυκτός).
@AAT
Το να αναφέρεις/δημοσιεύσεις ότι κάποιος κατηγορείται για κάτι (ή έχει συλληφθεί για κάτι) δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι παράνομο. Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο αυτό γίνεται (και γινόταν μέχρι πρόσφατα στην ελλάδα, μέχρι που οι δήθεν ευαισθησίες για τα προσωπικά δεδομένα το κατήργησαν). Προφανώς ανθρωποφαγίες δεν μπορούν να δικαιολογηθούν, όπως δεν μπορούν να δικαιολογηθούν και παραβιάσεις του τεκμηρίου αθωότητας ή αστήρικτες κατηγορίες). Στα προαναφερθέντα παραδείγματα έχουμε να κάνουμε με τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων, επιβεβλημένες ποινές από επαγγελματικές ενώσεις και κείμενα στον τύπο που περιορίζονται στα δεδομένα της κάθε υπόθεσης, συνεπώς το βρίσκω αδιανόητο να τίθεται θέμα συκοφαντικής δυσφήμισης.
Συνεργασία με τα νοσοκομεία: να καλείς για μάρτυρες ή να συμβουλεύεσαι την διοίκηση για τους ποιους να καλέσεις για μάρτυρες και να ζητάς (αλλά και να κοινοποιείς προς) τα αποτελέσματα/πορίσματα/στοιχεία της εσωτερικής έρευνας από το κάθε νοσοκομείο.
Για το θέμα της κοινοποίησης/ενημέρωσης για το ποιες υποθέσεις (μετά την απαγγελία κατηγοριών) όπου εμπλέκεται το δημόσιο, είτε σαν κατήγορος είτε σαν κατηγορούμενος είναι ενεργές θα έπρεπε να υπάρχει μια βάση δεδομένων για να ξέρει ο πολίτης σε ποιο σημείο βρίσκεται η κάθε διαδικασία.
Ακόμα και αν το σάητ είναι ουτοπικό, θα έπρεπε το Υπουργείο Δικαιοσύνης (ή όπως αλλιώς λέγεται τώρα) και οι κατα τόπου εισαγγελίες να εκδίδουν ανακοινώσεις τύπου με το ποιες υποθέσεις κατέληξαν ΚΑΘΕ μήνα. Παράδειγμα προς μίμηση (και πάλι) το αμερικάνικο Department of Justice :
http://www.justice.gov/opa/pr/2010/Month/index.jsp
@InspectorGadget
Επαναλαμβάνω, σαφέστερα τώρα που βλέπω να μην γινόμεθα αντιληπτοί:
Οι διοικήσεις των νοσοκομείων εκείνων στα οποία επί χρόνια είχαν αναπτύξει δραστηριότητες τέτοιες διάφοροι γιατροί τους, εφόσον δεν είχαν ΤΙΠΟΤΕ αντιληφθεί, και κανένα μέτρο λάβει, αλλά αντίθετα τους “εκθείαζαν” και τους διέθεταν πλουσιοπάροχες υποδομές “να κάνουν την δουλειά τους” (χώροι-τηλέφωνα-γραμματείς κλπ) είναι τουλάχιστον ΑΞΙΟΚΑΤΑΚΡΙΤΕΣ γιά να μην πούμε ότι είναι και ΥΠΟΠΤΕΣ.
@InspectorGadget
Ενώ εσύ αναφέρεσαι στο “τί θα έπρεπε να είναι”, εγώ αναφέρομαι στο “τί είναι-γίνεται”. Στο τί θα έπρεπε δεν έχω καμία απολύτως ένσταση σε αυτά που λες.
Για το τί γίνεται όμως, δες και το παραπάνω σχόλιο του λ:ηρ, που έχει και κρυφό νόημα.
Αυτά που περιέγραψα, συμβαίνουν ακόμα και σε δεδικασμένες υποθέσεις.
Εδώ, ο Θέμης έχει ήδη μια αγωγή, φαντάσου πόσες έχουν οι δημοσιογράφοι.
Εύχομαι να μη σου τύχει, αλλά αν σου τύχει, τότε θα καταλάβεις τί εστί Ελληνικό δικαστήριο.
Δηλαδή έχει μηνυθεί εφημερίδα επειδή κατέγραψε/δημοσίευση απόφαση δικαστηρίου?
@InspectorGadget
Μια σειρά αποφάσεων της ΑΠΔΠΧ αναφορικά με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης
http://www.dpa.gr/ ->Αποφάσεις , επιλέξτε το “14) Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης” στο Θεματική Ενότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι αποφάσεις 51/2003 43/2007 και 58/2007 στις οποίες δικαιώθηκαν αυτοί που δημοσιοποίησαν ονόματα.
Από τις αποφάσεις που διάβασα, φαίνεται ότι αναγνωρίζεται η σύγκρουση μεταξύ τηε ανάγκης προστασίας των προσωπικών δεδομένων και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην πληροφόρηση χωρίς να προεξοφλείται η επικράτηση ενός έναντι του άλλου. Έχουν και μια παράγραφο που κάνουν copy & paste σε πρόσφατες αποφάσεις:
“Η κρίση αν η συγκεκριμένη επεξεργασία ασκήθηκε νόμιμα ή, αντίθετα, αν παραβιάστηκε κατ’ αυτή το δικαίωμα της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης των θιγόμενων προσώπων και της ιδιωτικής ζωής, υπακούει τόσο στο κριτήριο του κατά πόσο η επεξεργασία αυτή εξυπηρέτησε το συμφέρον της πληροφόρησης της κοινής γνώμης που υπερτερεί στη συγκεκριμένη περίπτωση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής, όσο και στο κατά πόσο η εξεταζόμενη προσβολή ήταν στο πλαίσιο της αρχής της αναλογικότητας αναγκαία για την άσκηση του δικαιώματος πληροφόρησης. ”
Απότι φαίνεται δημόσια πρόσωπα δεν δικαιώνονται σχεδόν ποτέ (με εξαίρεση τα dvd Ζαχόπουλου) όταν τα ονόματα καταδικασθέντων δημοσιεύονται στον τύπο.
@InspectorGadget
Έτσι έχει ειπωθεί κατ’ επανάληψη σε τηλεοπτικές εκπομπές, που υποτίθεται κάνουν αποκαλυπτικό ρεπορτάζ (που στην ουσία είναι αυτές που δέχονται και τις περισσότερες μηνύσεις και αγωγές).
Το θέμα δεν είναι αν κατέγραψαν ένα γεγονός αλλά το πώς το κατέγραψαν και το αν αυτό σηκώνει περαιτέρω ενέργειες (δες π.χ. την τελευταία παράγραφο 4. της απόφασης 43/2007 που έβαλες, όπου η ΑΠΔΠΧ διαχωρίζει το δέον από την “ενδεχόμενη” προσβολή της προσωπικότητας κλπ.).
@AAT
Απότι φαίνεται χρησιμοποιούν την δικαιολογία της αρχής των προσωπικών δεδομένων για να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. από τη μια να κάνουν ρεπορτάζ ανθρωποφαγίας (πίτα ολόκληρη), χωρίς να μηνυονται (αφου δεν αναφέρουν ονόματα). Το σωστό θα ήταν να γίνεται σωστή δημοσιογραφία (facts) με τα ονόματα εφόσον τηρούνται οι προυποθέσεις του νόμου.
@Θέμης Λαζαρίδης
Δες την απόφαση:
http://www.dpa.gr/APDPXPortlets/htdocs/documentDisplay.jsp?docid=239,105,166,78,158,185,200,101
σύμφωνα με την οποία είναι παράνομη η αναφορά του ονόματος του συλληφθέντα στο δελτίο τύπου της αστυνομίας. Έχει ενδιαφέρον βέβαια η επόμενη παράγραφος (item 3 τελευταία σελίδα), σύμφωνα με την οποία η αναφορά του ονόματος του συλληφθέντα και η δημοσιογραφική έρευνα στον τύπο ΔΕΝ μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει το πλαίσιο περί προσωπικών δεδομένων.
Θέμη-το επαναλαμβάνω!
ΔΕΝ ΛΕΜΕ γιά ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ.
Λέμε γιά την ανάγκη να ΜΑΘΟΥΝ τα πανεπιστήμια και δημόσια νοσοκομεία ΠΟΙΟΙ γιατροί είναι ΥΠΟΠΤΟΙ πλουτισμού από ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ δραστηριότητες στον χώρο τους.
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΥΝ ΟΤΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ….
Nομίζω πυρήνας του προβλήματος είναι η ντεφάκτο αρνησιδικία με υποθέσεις που χρονίζουν. Αν η υπόθεση κατέληγε τσακ μπαμ σε δίκη δε θα ασχολούμασταν με το ζήτημα. Θα γινόταν η δίκη και ο ένοχος θα κατονομαζόταν όταν ακόμα το θέμα θα ήταν “φρέσκο”. Τώρα όταν μία υπόθεση κάνει χρόνια για να δικαστεί σε πρώτο βαθμό ο δικαίως αρχικώς ακατανόμαστος μπορεί: α) να έχει πετύχει παραγραφεί, β) να καταδικαστεί όταν το θέμα θα είναι κρύο και κανείς δε θα ενδιαφέρεται για την υπόθεση και την ουσία της, ούτως ώστε να προκύψει παραδειγματισμός.
Η όλη αυτή κατάσταση δίνει λαβεί και πεδίο δόξης στους διάφορους ανρωποφάγους Μάκηδες, Σάκηδες, Λάκηδες και δε συμμαζεύεται.
@Knjaz Neretve
Συμφωνώ μαζί σας 100%.
Νομίζω είναι ΧΡΕΟΣ των δικαστικών αρχών να επιταχύνουν τις διαδικασίες. ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ, ΜΠΟΡΟΥΝ. Η δικονομία το επιτρέπει. Και ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΜΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΙΓΕΤΑΙ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΒΕΒΑΙΑ.
Η δι-αιώνιση της κατάστασης ΜΟΝΟΝ τους ΑΝΟΜΟΥΣ υπηρετεί….
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artId=347660&dt=08/08/2010
“σε λίγο ο χρόνος εκδίκασης των υποθέσεων στην Ελλάδα να συναγωνίζεται τον προσδόκιμο χρόνο ζωής των διαδίκων.” !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=122&artId=347660&dt=08/08/2010#ixzz0w6XwWzPh
@Olli Rehn
To ενοχλητικό ΕΙΝΑΙ πως οι Νομικές Σχολές, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι και οι Ενώσεις Δικαστών ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ωσαν να μην ζούν στην Ελλάδα!
Ενδιαφέρον παράδειγμα για το εύρος της ελευθερίας έκφρασης στις ΗΠΑ:
http://spreadingsantorum.com
http://en.wikipedia.org/wiki/Santorum_%28sexual_neologism%29
Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη «προσβολή προσωπικότητας». Κι όμως, καμία αγωγή δεν έγινε.
Για να δούμε τι γίνεται σε μια ανάλογη περίπτωση στις ΗΠΑ:
http://cityroom.blogs.nytimes.com/2010/08/10/seven-city-workers-accused-of-fraud-involving-day-care-centers
“In addition to Ms. Umarov, the other defendants in the case are: Lyudmila Grushko, Yana Krugly, Rimma Volovnick, Leonid Gutnik, Aleksey Vasilyev, Mariya Rapoport, Aurora Villareal, Dionne Rivers-Ettu, Emile Nekhala and Carolyn Eason.”
Αλλά βέβαια, οι ΗΠΑ είναι μια χώρα που καταπατά το τεκμήριο της αθωότητας και δεν σέβεται προσωπικά δεδομένα …
@Θέμης Λαζαρίδης
Θέμη, είναι ΛΑΘΟΣ να μεταφέρουμε τους τρόπους λειτουργίας του δικαίου της Αμερικής στην Ευρώπη. Το σύστημα δικαίου διαφέρει τελείως. Γενικεύσεις όμως ότι το τεκμήριο της αθωότητας και τα προσωπικά δεδομένα καταπαντούνται είναι παρακινδυνευμένη θέση. Στο κάτω κάτω οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα που δεν δίστασε 2 τουλάχιστον αρχηγούς του κράτους να τους στήσει “κατηγορούμενους” και ο ένας παραιτήθηκε πριν καθαιρεθεί. Η δε ταχύτητα με την οποία εκεί αποδίδεται το δίκαιο δεν συγκρίνεται με “αλλού”…..
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4590016
Εδώ τουλάχιστον λένε ονόματα.
Γιά την ιστορία, επειδή ειναι ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, ξέρετε ότι γιά ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ-ΠΡΩΤΗ καταγγελία γιά αυτά γιά τα οποία τελικά έστω και αργά ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ, τα ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ τον ΑΠΗΛΛΑΞΕ??????
Πιο αναλυτικο ρεπορταζ απο τον Τασο Τελλογλου
Μερικοί άνθρωποι με άσπρες μπλούζες
http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=3524&reftab=37&t=Μερικοί-άνθρωποι-με-άσπρες-μπλούζες-
Στοιχηματιζω οτι αντιστοιχες περιπτωσεις ατιμωρητες ειναι εκατονταδες χιλιαδες
«Το αρχικό πόρισμα από το Πανεπιστήμιο ήταν απαλλακτικό»
Ακόμα ένα ράπισμα στην αξιοπιστία των πανεπιστημιακών ΕΔΕ.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_57_21/09/2010_415710
«Κύριε διευθυντά
Σε τρίμηνη παύση από τα διδακτικά, ερευνητικά και διοικητικά του καθήκοντα τέθηκε καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επειδή εκβίαζε φοιτητές να τον ψηφίσουν για τη θέση του αναπληρωτή προέδρου στις προεδρικές εκλογές της σχολής τον Ιούνιο 2007, διαφορετικά θα τους «έκοβε» στις εξετάσεις. Την ως άνω είδηση διαβάσαμε στην «Κ» στις 9/9/2010 με ευχάριστη έκπληξη, διότι όπως λέει η απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου Μελών ΔΕΠ, έπειτα από καταγγελίες του συλλόγου φοιτητών Ιατρικής, είναι η πρώτη φορά που γίνεται καταγγελία και παίρνει τον δρόμο πειθαρχικής δίωξης, αλλά και διότι είναι η πρώτη επιβληθείσα ποινή για τέτοιο παράπτωμα στα χρονικά του ελληνικού πανεπιστημίου.
Το ότι η δίωξη αυτή γίνεται για πρώτη φορά σίγουρα παριστά μια πρόοδο για τα τεκταινόμενα των πανεπιστημίων μας, όπου η συντεχνία και η ομερτά βασιλεύουν. Παραμένει ζητούμενο, όμως, η απόκρυψη του ονόματος. Δεν θα έπρεπε να είναι και αυτό γνωστό για παραδειγματισμό άλλων, που θα διενοούντο παρόμοιο εκβιασμό; Μάλλον συγκαταλέγεται και αυτό στην υπερβολική μας ευαισθησία για τα προσωπικά δεδομένα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, που έφθασαν, δυστυχώς, τη χώρα μας σε αυτό το εξευτελιστικό κατάντημα.
Δημητρης Γεωργαντας – Χειρουργός, Μαρούσι»