Home > Uncategorized > Η θέση της κ. Διαμαντοπούλου για τα Αγγλικά ως «2η επίσημη γλώσσα»

Η θέση της κ. Διαμαντοπούλου για τα Αγγλικά ως «2η επίσημη γλώσσα»

October 19th, 2009

Από συνέντευξη στην Καθημερινή το Νοέμβριο του 2001:

– Aναφέρατε ως πρόβλημα την ενίσχυση της πολυγλωσσίας. Hδη, η Eυρώπη περιγράφεται ως σύγχρονη Bαβέλ. Πόσο θα επιδεινωθεί το πρόβλημα με τη διεύρυνση;

– Δεν εκτιμάται, αλλά είναι μέγα πρόβλημα. Mετά τη διεύρυνση θα μιλάμε πάνω από 20 διαφορετικές γλώσσες. Ποιος μπορεί να φαντασθεί μια διαδικασία με ταυτόχρονη μετάφραση σε 20 -22 γλώσσες. Tο θέμα θα έλθει με ένταση προσεχώς και όλοι αποφεύγουν να το θέσουν. Oφείλω να το πω και νομίζω ότι η χώρα μας εγκαίρως, από τώρα πρέπει να ορίσει ως δεύτερη επίσημη γλώσσα τα Aγγλικά. Kαι το λέω χωρίς να λαμβάνω υπ’ όψιν όσους θα σπεύσουν να πουν ότι θα χαθεί η πολιτιστική κληρονομιά και η εθνική μας ταυτότητα. Nομίζω ότι οι Eλληνες δεν θα πάθουν τίποτε αν μάθουν να μιλούν το ίδιο καλά, όπως τα Eλληνικά και τα Aγγλικά.


Η δήλωση αυτή είχε ξεσηκώσει τότε θύελλα αντιδράσεων. Μετά από μερικούς μήνες (24/3/2002) η κα Διαμαντοπούλου έστειλε άρθρο στο Βήμα εξηγώντας τι εννοούσε. Το άρθρο αυτό (δεν μπορώ να βρω τον σύνδεσμο στο διαδίκτυο) αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο της «Η έξυπνη Ελλάδα» του 2006. Τα βασικά χωρία από αυτό το άρθρο είναι τα εξής: «Η θέση μου για την αγγλική γλώσσα είχε στον πυρήνα της την ανάγκη όχι της υποχρεωτικής διδασκαλίας (που υπάρχει σήμερα) αλλά της υποχρεωτικής επαρκούς εκμάθησης. …. Η ανάγκη αυτή της υποχρεωτικής φύσης της εκμάθησης και η αναγωγή της από χαλαρή προσέγγιση σε αποφασιστικό κριτήριο εξέλιξης του μαθητή με οδήγησαν στη χρήση της έκφρασης «δεύτερη επίσημη γλώσσα», θεωρώντας σε κάθε περίπτωση ότι το περιεχόμενο και η ανάλυσή της θα πρέπει να προσδιοριστούν από τη νομοθεσία, μιας και ο όρος «επίσημη» δεν αναφέρται στο Σύνταγμα ούτε περιγράφεται, απ΄όσο γνωρίζω, σε νόμο του κράτους. Από τη χρήση της παραπάνω έκφρασης δε συνάγεται η αναγκαιότητα μετάφρασης του Συντάγματος, της νομοθεσίας ή του τυπικού της Εκκλησίας στα αγγλικά, όπως πολλοί έσπευσαν να εικάσουν. …. Στην Ιαπωνία δημόσια σχολεια διδάσκουν τμήματα του επίσημου προγράμματος του υπουργείου Παιδείας στην αγγλική, και αυτό σε μια προσπάθεια βελτίωσης των έως τώρα ανεπαρκών επιδόσεων των μαθητών στις ξένες γλώσσες. Όσο για την Κίνα, με την είσοδό της στο Διεθνή Οργανισμό Εμπορίου ξεκίνησε ένα πιλοτικό πρόγραμμα σε 200 σχολεία αστικών περιοχών όπου το μέσο διδασκαλίας είναι τα αγγλικά».

Η επεξήγηση αυτή με καλύπτει απόλυτα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, τα αγγλικά είναι de facto πλέον διεθνής γλώσσα και πολύ πιο χρήσιμη πρακτικά από οποιαδήποτε άλλη. Είναι καλός στόχος να γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες μαθητές πολύ καλά (ας πούμε σε επίπεδο proficiency) την αγγλική. Προσωπικά θεωρώ προτιμότερο να μιλούν τα παιδιά πολύ καλά τα αγγλικά παρά να μιλούν μέτρια 3-4 άλλες ξένες γλώσσες. Συμφωνώ επίσης στο ότι η δουλειά πρέπει να γίνεται στο δημόσιο σχολείο και όχι σε φροντιστήρια, για αυτό θα πρότεινα να αφαιρεθούν οι άλλες ξένες γλώσσες και να επικεντρωθεί το σχολείο στα αγγλικά. Προσωπικά θα υποστήριζα και τη μετάφραση της νομοθεσίας στα αγγλικά (όπως γίνεται νομίζω στη Σουηδία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες), γιατί αυτό θα βοηθούσε π.χ. στην προσέλκυση επενδύσεων (βέβαια, η κωδικοποίηση και η απλοποίηση είναι πρώτες προτεραιότητες). Όλα αυτά μπορούν φυσικά να γίνουν και χωρίς καμία «επισημοποίηση» της αγγλικής γλώσσας. Η διατύπωση «2η επίσημη γλώσσα» ήταν μάλλον ατυχής.

Categories: Uncategorized Tags:
  1. K
    October 24th, 2009 at 15:03 | #1

    Η γλώσσα σε μαθαίνει σε έναν τρόπο σκέψης.Ας πούμε τα γερμανικά μπορεί να σε κάνουν αναλυτικό,σχολαστικό και συνθετικό γιατί οι Γερμανοί δεν αφήνουν τίποτα στηνν τύχη.Δηλαδή στο Γερμανό δεν μπορείς να πεις επειδή Α=Β,Γ=Δ,Δ=Ε,άρα κατά πάσα πιθανότητα Α=Ε,διότι θα σου πει σου λείπει ένας σύνδεσμος και θα σου βγάλει την παναγία μέχρι να του αποδείξεις οτι Β=Γ ενώ εσύ μπορεί να το θεωρείς αυτοννόητο ή να βαριέσαι να το αναφέρεις.

    Αντίθετα ο Αγγλοσάξων πηδάει συνέχεια διαισθητικά από το ένα στο άλλο είναι πιο σκόρπιος και αυτό αποτυπώνεται στη γλώσσα.Δηλαδή τα αγγλικά κάνουν κάποιον πιο επιφανειακό,του δίνουν όπμως μεγαλύτερη ευελιξία,καινοτομικότητα κτλ ενώ τα γερμανικά τον εισάγουν στην έννοια της δομής όπου όλα είναι οργανωμένα και τίποτα δεν ξεφεύγει.Για αυτό και ο γερμανομαθής τείνει να δημιουργεί ολοκληρωμένα συστήματα σκέψης ανώ ο αγγλομαθής σκόρπια,διάχυτα στρώματα.

  2. K
    October 24th, 2009 at 15:04 | #2

    Αλλά με τις σλαυικές γλώσσες η πλαστικότητα φτάνει σε άλλο επίπεδο.Με τα ρωσικά γίνεται κανείς καταννοητός άσχετα πόσα γραμματικά και συντακτικά λάθη κάνει,πράγμα που δε συμβαίνει με τα γερμανικά και τα αγγλικά.

  3. fintel114
    October 24th, 2009 at 16:09 | #3

    Καλο ειναι ομως πριν παρουμε θεση για ενα σοβαρο θεμα οπως η προταση της Α.Διαμαντοπουλου να εχουμε ολοκληρωμενη αποψη και να γνωριζουμε τις συνεπειες σε βαθος χρονου.

    Φιλικα.

  4. Kελευστής
    October 24th, 2009 at 21:03 | #4

    “Αντίθετα ο Αγγλοσάξων πηδάει συνέχεια διαισθητικά από το ένα στο άλλο είναι πιο σκόρπιος και αυτό αποτυπώνεται στη γλώσσα.Δηλαδή τα αγγλικά κάνουν κάποιον πιο επιφανειακό,του δίνουν όπμως μεγαλύτερη ευελιξία,καινοτομικότητα κτλ ενώ τα γερμανικά τον εισάγουν στην έννοια της δομής όπου όλα είναι οργανωμένα και τίποτα δεν ξεφεύγει.Για αυτό και ο γερμανομαθής τείνει να δημιουργεί ολοκληρωμένα συστήματα σκέψης ανώ ο αγγλομαθής σκόρπια,διάχυτα στρώματα.”

    Bλέπω μετά την Θεωρία με τις Πανελλήνιες έχουμε και μια νέα θεωρία για την ανωτερότητα μιας γλώσσας έναντι άλλης! Α ρε Κ, μόνο για σένα διαβάζω αυτο το ιστολόγιο! Αιεν Αριστεύειν ! 😉

  5. K
    October 24th, 2009 at 22:12 | #5

    Υπάρχει θεωρία για τη διαφορά στον τρόπο σκέψης που δημιουργεί μια γλώσσα.Βασικά η Διαμαντοπούλου σκέφτεται για την Ελλάδα ένα είδος Cyprus,τέλος πάντων.
    Πάντως πολλοί πανεπιστημιακοί ως ιδιαιτέρως μέτριοι τυγχάνουν και μέτριοι γνώστες ξένων γλωσσών ή εντελώς ελλιπείς.Για αυτό λέω,τι κίνητρο έχει ένας νέος να βοηθήσει αυτούς τους σκράπες?

  6. Blekerasi
    October 27th, 2009 at 10:18 | #6

    Το παρακάτω άρθρο του Ευθ. Φοίβου Παναγιωτίδη είναι αρκετά διαφωτιστικό για τα πολλαπλά ερωτήματα που δημιουργούνται στο πεδίο της γλώσσας/των γλωσσών. Νομίζω ότι όλοι μπορούν να δουν με ποιο τρόπο συνδέεται εποικοδομητικά με την παρούσα συζήτηση:
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_25/10/2009_334749

Comment pages
1 2 1500
Comments are closed.