Greek University Reform Forum

Δεν γνωρίζω αν και σε ποιο βαθμό μπορούν να εφαρμοστούν οι διατάξεις του κώδικα. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ανάλογοι κώδικες δεοντολογίας υπάρχουν σε διάφορους τομείς αλλά δεν τηρούνται στο ακέραιο (π.χ. Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας).

Τουλάχιστον, υπάρχει ένα κείμενο ως βάση πάνω στο οποίο μπορούν να γίνουν βελτιώσεις. Επειδή δεν είμαι άμεσα σχετιζόμενος με πανεπιστήμιο, εκείνο που δεν ξέρω (επίσης) είναι το αν στα άλλα πανεπιστήμια υπάρχουν αντίστοιχοι κώδικες δεοντολογίας.

Και δυο “παρατηρήσεις-ερωτήσεις” μεταξύ πολλών θεμάτων που βρήκα ενδιαφέροντα:

1. Διαβάζοντας ότι κάθε τμήμα οφείλει να δημιουργήσει έναν μηχανισμό εσωτερικού ελέγχου (και δεδομένου ότι δεν περιγράφεται το πώς), αναρωτήθηκα το πόσο ανεξάρτητοι θα μπορούσαν να καταστούν αυτοί οι μηχανισμοί. Ρωτάω γιατί δεν γνωρίζω αν και πώς ασκείται ένας τέτοιος έλεγχος και το πώς δουλεύει αυτό το σύστημα. Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει (και) ένα σύστημα “ανεξάρτητου” εξωτερικού ελέγχου; (όπως π.χ. υπάρχει για τις επιχειρήσεις)

2. Δεν βλέπω το πώς συνδέονται τα πειθαρχικά παραπτώματα με ποινές ή σχετικά μέτρα. Π.χ. κάποιος κάνει λογοκλοπή. Σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας, αυτό είναι μεμπτό και προφανώς θα παραπεμφθεί σε κάποιο πειθαρχικό συμβούλιο. Δεν ξέρω αν υπάρχει, αλλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει και ένας ανάλογος πειθαρχικός κώδικας ανάλογα με τη βαρύτητα του παραπτώματος και τη ζημία της φήμης του πανεπιστημίου; (πέρα από την πιθανή προσφυγή στη δικαιοσύνη)
Μου έκανε εντύπωση το θέ

ΥΓ
Δυστυχώς το pdf κείμενο είναι κωδικοποιημένο σε χαρακτήρες που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με copy-paste (ώστε να μεταφερθούν κάποια αποσπάσματα εδώ για σχολιασμό).

“Μου έκανε εντύπωση το θέ”
Διαγράφονται οι 5 λέξεις.

Μια ακόμα παρατήρηση σχετικά με την “Έρευνα σε βιολογικό υλικό”: τα θέματα των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων και της συναίνεσης του δότη που θίγονται (ειδικά το περί περιουσιακών δικαιωμάτων στο υλικό) χρειάζεται πολλή συζήτηση μια και υπάρχουν πολλά ανοιχτά νομικά θέματα και θα προκύψουν πολλά πρακτικά ζητήματα λόγω ασάφειας.

Θετικότατη, νομίζω, η κωδικοποίηση των αρχων επιστημονικής συμπεριφοράς. Η ανάγνωση του κώδικα με χαροποίησε ιδιαιτερα γιατί συμπεριλαμβάνει όλα τα σύγχρονα προβλήματα που ανακύπτουν στη ζωή του ερευνητή. Ιδιαιτερα μου άρεσε η μνεία του λεγομενου “συγγραφέα επί τιμή”, μιας απαράδεκτης συνήθειας σε ιεραρχικές δομές, να μπαίνει το όνομα κάποιου βαρόνου σαν μαϊντανός και να φουσκώνει ο εν λόγω απατεών τις δημοσιεύσεις και τον Η του. Το κείμενο δεν έχει όμως “δόντια”, δηλαδή δεν γίνεται σαφής λόγος σχετικά με όργανα και ποινές, με εξαίρεση τις αναφορές στα εδάφια ισχυόντων νομων. Επιθυμητή θα ήταν μια πιο συγκεκριμένη αναφορά στις επιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στον αποκλεισμό από διαδικασίες χρηματοδότησης για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.

Έστω κι έτσι, πολύ καλο βήμα και πολύ καλο κείμενο, κατά τη γνώμη μου.

Το κείμενο κινείται στην ίδια κατεύθυνση με το Νόμο της κ. Γιαννάκου, στον οποίο τα πανεπιστήμια “υποχρεούνται”, τα τμήματα υποχρεούνται, τα μέλη ΔΕΠ υποχρεούνται, και τελικά κανείς δεν υποχρεούται να συμμορφωθεί, αφού δεν προβλέπονται συγκεκριμένες διαδικασίες για τίποτα. Οι κώδικες δεοντολογίας ξένων πανεπιστημίων είναι λεπτομερέστατοι, και δεν διατυπώνονται ως βαρετά ευχολόγια. Ο κώδικας αυτός θυμίζει λίγο και το Σύνταγμα, διότι μάλλον επαφίεται στον πατριωτισμό των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ένας κώδικας δεοντολογίας οφείλει να εκφράζει το κοινό αίσθημα της πανεπιστημιακής κοινότητας, μαζί με όλες τις λεπτές ηθικές διακρίσεις του, όχι να υπενθυμίζει τους νόμους. Τέλος πάντων, αν ο κώδικας φέρει αποτελέσματα στο Πανεπ. Θεσσαλίας, ας μας το πουν να κάνουμε και κει αίτηση.

Δεν ξέρω αν είναι θέμα εσωτερικού κανονισμού ή “οργανισμού” ή κάτι άλλο (μας μπερδεύουν στην ελλάδα με τέτοιους όρους), αλλά πρέπει να υπάρξει στην ελλάδα μιά ΣΑΦΗΣ διάταξη:
Οι λογαριασμοί των καθηγητών των ΑΕΙ που αφορούν το ερευνητικό τους έργο, είναι ΔΗΜΟΣΙΟΙ και ΦΑΝΕΡΟΙ υποχρεωτικά από το ΙΔΙΟ το πανεπιστήμιο. Είναι δε δημοσιοποιημένοι στο διαδίκτυο. Απόρρητα οικονομικά στοιχεία στην έρευνα του πανεπιστημίου ΔΕΝ υπάρχουν.

δεδομενου οτι η συζητηση περι δεοντολογιας ειναι ακομα καινουργια σε καποια ελληνικα ιδρυματα, ο ‘ευχολογικος’ χαρακτηρας του συγκεκριμενου κωδικα ισως ειναι τετοιος για να δινει την δυνατοτητα στους διδασκοντες και φοιτητες να προσαρμοστουν στις, ομολογουμενως βασικες για ξενες χωρες, επιταγες της επιστημονικης δεοντολογιας με ‘ανεση χρονου’ και αυτενεργεια, αρχικα τουλαχιστον. λογικα σε λιγα χρονια θα πρεπει να ακολουθησει μια πιο ‘σκληρη’ σταση των πανεπιστημιων σε θεματα δεοντολογιας. ας μη ξεχναμε οτι σε πολλα ελληνικα αει υπαρχει ακομα μεγαλη αντιδραση στην υιοθετηση οποιουδηποτε ‘κανονισμου’ λειτουργιας, ποσο μαλλον που τωρα ερχονται ‘ξαφνικα’ κωδικες δεοντολογιας να ‘πουν’ στον καθηγητη/τρια πως να κανει την ερευνα του και πως να βαθμολογει…. και στον φοιτητη οτι πρεπει να εχει μαζι του/της ‘πάσο’ και να μην αντιγραφει…! οσο ‘αυτονοητα’ φαινονται σε καποιους αυτα, για καποιους αλλους δεν ειναι, οποτε ειναι σημαντικο να υπαρχουν ‘γραμμενα’.