Greek University Reform Forum

Themi, ego thalega oti as ton afisoume ton anthropo, arketa timorithike kai eimai sigouros oti ehei pleon mathei (kai ohi mono o anthropos aftos alla kai polloi alloi tha ehoun paradeigmatistei apo afti tin ypothesi).

Give hime a brake. Alloste oloi “giraskoume aei didaskomenoi”.Eidika stin Ellada, yparhoun poly sovaroteres adikies kai paravaseis gyro mas an theloume na asholithoume.

Καλώς, αγαπητέ,-ή, ba. Ας τον αφήσουμε, αλλά όχι και να σβήσουμε κάθε ίχνος που αποδεικνύει ότι είναι λογοκλόπος!

Αφού κατόρθωσε να αποδείξει ότι είναι “ελέφας”, εμείς δεν πρέπει να μετέχουμε στην διαδικασία της απόδειξης…

Έχω την άποψη ότι το ποστ πρέπει να παραμείνει και μόνο αν ο εκδ. οίκος Emerald επισήμως δικαιώσει τον φίλτατο, τότε θα τον αφήσουμε εν ειρήνη!

Το ζήτημα δεν μπορεί ούτε να κλείσει ούτε να ξεχαστεί. Το ζήτημα δεν είναι ο Νεγκάκης. Ακόμη και εάν η όλη ιστορία ήταν λάθος ή εσκεμμένη δυσφήμιση από τον εκδότη, το πρόβλημα είναι ότι το πανεπιστήμιό του δεν έκανε τίποτε. Το πανεπιστήμιο υποχρεούται να έχει ανεξάρτητη γνώμη, σύμφωνα με τα δεοντολογικά πρότυπα (που έπρεπε να) έχει. Η ΕΔΕ, αν έγινε, δεν μπορεί να περιμένει δικαστική απόφαση για να καταλήξει. Η δεοντολογία, που υποτίθεται ακολουθεί ένα ίδρυμα, δεν μπορεί να περιορίζεται σε επικύρωση χαρτιών άλλων φορέων. Γι αυτό άλλωστε είναι “ηθικός κανόνας” και όχι νόμος.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η προσφυγή στη δικαιοσύνη μπορεί να αφορά περιφερειακό ζήτημα (crf. ο Ματίκας στήριξε την προσφυγή του σε εργασιακή νομοθεσία και στην τήρηση των διαδικασιών).

Το Πανεπιστήμιο οφείλει να βγει και να πει, με υπογραφές ανθρώπων που βάζουν το όνομά τους κάτω από την “επιστημονική γνωμοδότησή τους” αν πρόκειται ή δεν πρόκειται, σύμφωνα με τα δικά του πρότυπα, για λογοκλοπή.

@ba:

Τι θα πει “αρκετά τιμωρήθηκε”; Ποιά ήταν η τιμωρία που υπέστη δηλαδή;

Διαφωνώ κι εγώ με τον ba.

Επί της ουσίας τώρα. Κοίταξα λιγάκι το δεύτερο άρθρο του κ. Νεγκάκη. Το βασικό του θέμα είναι ταυτόσημο με αυτό του Rai. Το τμήμα 4 του Νεγκάκη είναι ίδιο με το τμήμα 2 του Rai. Ο Νεγκάκης όχι μόνο ακολουθεί τα ίδια ακριβώς μαθηματικά βήματα αλλά και χρησιμοποιεί τις ίδιες φράσεις, π.χ. “simple yet powerful relationship”, “Eq. (3) relation holds at any point in time during a period…”, “Eq. (5) highlights the overall purpose of the statement of cash flows…”, “shows how a non-cash charge like depreciation is added to net income”, etc., και στο Conclusions “This paper provides a framework that can be used to introduce the indirect method…”. Μου φαίνεται πολύ απίθανο αυτές οι ομοιότητες να είναι συμπτώσεις. Με το άρθρο των O’Bryan et al. δεν είδα σπουδαίες ομοιότητες, πέρα ίσως από κάποιες φράσεις.

Βρήκα σήμερα το χρόνο να κοιτάξω και το πρώτο άρθρο και να το συγκρίνω με αυτό του Kothari. Βρήκα τις εξής ομοιότητες:

α) Kothari P. 114 bottom: Sharpe (1964) and Lintner (1965) developed the capital asset pricing model, CAPM.The CAPM predicts that a security’s expected rate of return is
increasing in the covariance risk of its cash flows, which is the covariance of a security’s expected return with the expected return on the market portfolio.

Είναι ίδιο με Νεγκάκη, σελ. 2, τελευταίες γραμμές. Άντε αυτό είναι μικρό, ας το αγνοήσουμε.

β) Kothari P. 114, λίγο παραπάνω: Ball and Brown (1968, p.160) assert that capital market efficiency provides ‘‘justification for selecting the behavior of security prices as an operational test of usefulness’’ of information in financial statements.Beaver (1968) offers a similar argument.

Είναι ίδιο με Νεγκάκη, σελ. 3, τελευταία γραμμή. Και τα εισαγωγικά ακόμη είναι ίδια.

γ) Kothari p. 110: The accounting literature draws inferences about market efficiency from two types of tests: short- and long-horizon event studies and cross-sectional tests of return predictability or the anomalies literature.Eve nt studies, which constitute the bulk of the literature, include the post-earnings-announcement drift literature
(e.g., Ball and Brown, 1968; Foster et al., 1984; Bernard and Thomas, 1989, 1990; Ball and Bartov, 1996; Kraft, 1999); market efficiency with respect to accounting methods and method changes and research on functional fixation (e.g., Ball, 1972; Kaplan and Roll, 1972; Dharan and Lev, 1993;
Hand, 1990; Ball and Kothari, 1991); and accrual management and analyst forecast optimism and long-term returns to initial public offerings and seasoned equities (e.g., Teoh et al., 1998a, b; Dechow et al., 1999; Kothari
et al., 1999b).

Είναι ίδιο με Νεγκάκη, σελ. 4, πάνω πάνω.

δ) Kothari p. 148
quarterly earnings are potentially a more powerful setting to test positive accounting theory based and capital markets research hypotheses (see, for example, Salamon and Stober, 1994; Hayn and Watts, 1997; Rangan and Sloan, 1998).The source of the power comes from
the fact that the errors in estimating operating expenses in the first three quarters are offset in the fourth quarter, thus permitting tests that exploit this property of error reversals.

Είναι ίδιο με Νεγκάκη, σελ. 6, στη μέση.

ε) Kothari p 149 That is, less stringent data availability requirements are necessary using quarterly than annual earnings to achieve the same degree of precision of the forecasts.This enables the researcher to reduce survivor biases and to use a larger sample of firms.
…
Therefore, despite greater accuracy, the strength of the association between the quarterly earnings surprise and narrow-window stock price reaction to the surprise is not higher than a long-window association

Αυτές οι φράσεις υπάρχουν αυτούσιες στου Νεγκάκη, σελ. 6.

στ) Kothari p 150: The main advantage of the Foster (1977) model is that it can be estimated without the Box–Jenkins ARIMA software.
Currently the main use of quarterly earnings time-series models is in tests of market efficiency examining post-earnings-announcement drift

Ίδιο με Νεγκάκη σελ. 7, κάτω.

ζ) Kothari p. 196: Cross-sectional differences in firms’ accounting method choice potentially reflect underlying economic differences (e.g., differences in investment–financing decisions, growth opportunities, debt and compensation contracts, etc.; see Watts and Zimmerman, 1986, 1990). The economic differences contribute to variations in the expected rates of return
and price–earnings multiples.Therefore, an assessment of the pricing of accounting effects is clouded by the effect of underlying economic differences among the firms.
Accounting method change events also have their pros and cons in testing market efficiency. Managers ’ decisions to change accounting methods typically follow unusual economic performance and accounting method changes might be associated with changes in the firms’ investment
and financing decisions

Ίδιο με Νεγκάκη σελ. 15, κάτω.

Σημειωτέον ότι η κατάσταση αυτή δεν διορθώνεται με μια αναφορά στον Kothari. Π.χ., στην περίπτωση (γ) παραπάνω τι θα κάνεις, θα το βάλεις όλο σε εισαγωγικά και θα κοτσάρεις ένα (Kothari, 2001) στο τέλος; Δεν πάει. Μάλιστα το άρθρο του Kothari ΕΙΝΑΙ στις αναφορές. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα.

Ένα άλλο περίεργο είναι ότι, ενώ το άρθρο του Νεγκάκη δημοσιεύτηκε το 2005, όλες οι αναφορές του σταματούν στο 2001 εκτός από μία, του Dumontier, που είναι δημοσιευμένη το 2002. Δεν έγινε τίποτα ενδιαφέρον στο χώρο αυτό μεταξύ 2002 και 2004; Αν εγώ έγραφα ένα review paper που έκανε επισκόπηση της βιβλιογραφίας πριν από …4 χρόνια, δεν θα γινόταν δεκτό με τίποτα. Δεν έχουν peer reviewers αυτοί στο Managerial Finance? Αλλά τι λέω, αφού ο επιμελητής του τεύχους αυτού ήταν ο ίδιος ο Νεγκάκης …

Απορία: τι είδους ΕΔΕ έγινε για αυτό το θέμα; Αυτά δεν τα είδε η ΕΔΕ;

ΕΔΕ = Ευτυχώς Δεν Εργαστήκαμε

—

Αρχίζει να μου τη δίνει η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Πίστευα ότι τουλάχιστον αυτή λειτουργούσε κι ας ήταν αργή και χρονοβόρα. Τι στο καλό κάνουν οι Εισαγγελείς μας;

Aγκυλωτικές καταλήψεις που δεν τελειώνουν ποτέ, indymedia που συνεχίζει να βασιλεύει παρά την επερώτηση στη Βουλή, μπατζανάκηδες να κυριαρχούν σε Θεολογικές, τακτικοί μας να αντιγράφουν αυτολεξεί επιστημονικά έργα τρίτων…

ΤΣΤΝΠΤΣ >:@

Είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι ο αξιότιμος κ. Νεγκάκης έχει ξεσηκώσει ατόφια αποσπάσματα ή ελαφρώς τροποποιημένες φράσεις από το Άρθρο του Cothari (αλλά και από τα άλλα άρθρα που του καταμαρτυρούσε το περιοδικό…) και τις έχει διάσπαρτες στο κείμενο του 1ου «άρθρου του».

Για παράδειγμα, εκτός από αυτές που ήδη επεσήμανε ο Θέμης βρήκα κι αυτές (και βαρέθηκα να ψάξω γι’ άλλες γιατί συν τοις άλλοις άρχισα να αηδιάζω) τις οποίες αντιπαραβάλω για τυχόν δύσπιστους:

1. Neg., pp.1 (η πρώτη φράση του Introduction): Capital markets research in accounting began in the late 1960s soon after the development of the efficient markets hypothesis and event study methodology at the University of Chicago.

- Coth., pp. 107 (1.2 Summary, line -13) Capital markets research in accounting began in the late 1960s soon after the development of the efficient markets hypothesis and event study methodology (see Section 3) at the University of Chicago.

Επίσης
2. Neg., pp.1 (line – 7)
Capital markets research in accounting includes several topics, including research on earnings response coefficients and properties of analysts’ forecasts, fundamental analysis and valuation research, and market efficiency tests.

- Coth.pp. 107 (1.2 Summary, η πρώτη φράση)
Capital markets research in accounting includes several topics, including research on earnings response coefficients and properties of analysts’ forecasts, fundamental analysis and valuation research, and market efficiency tests.

Άλλο:
3. Neg., pp. 15, στην αρχή της ενότητας 9.3
The research of the capital markets implications have deeply examined whether Stock Markets are effective with regard to the cross-sectional differences in firms’ use of accounting methods and to changes in accounting methods.

- Coth., pp. 196, στην αρχή της ενότητας 4.4.2.2.1
Capital markets research has long examined whether the stock market is efficient with respect to cross-sectional differences in firms’ use of accounting methods and to changes in accounting methods.

Και στη συνέχεια
4. Neg., pp. 15 (line 4 στο 9.3)
Cross-sectional differences in firms’ accounting method choice potentially reflect underlying economic differences. The economic differences contribute to variations in the expected rates of return and price–earnings multiples.Therefore, an assessment of the pricing of accounting effects is clouded by the effect of underlying economic differences among the firms.
Accounting method change events also have their benefits and drawbacks in testing market efficiency. The decisions of the managers for changing the accounting method affects the results and can also be related with that changes in the investment and financial decisions that are made by the companies. Another practical problem with an event study approach to accounting method changes is that many firms do not publicly announce the accounting method change, so there can be considerable uncertainty associated with the date the market learns about the method change

-Coth., pp. 196 (line 8 στο 4.4.2.2.1)
Cross-sectional differences in firms’ accounting method choice potentially reflect underlying economic differences (e.g., differences in investment–financing decisions, growth opportunities, debt and compensation contracts, etc.; see Watts and Zimmerman, 1986, 1990).The economic differences contribute to variations in the expected rates of return and price–earnings multiples.Therefore, an assessment of the pricing of accounting effects is clouded by the effect of underlying economic differences among the firms.
Accounting method change events also have their pros and cons in testing market efficiency. Managers’ decisions to change accounting methods typically follow unusual economic performance and accounting method changes might be associated with changes in the firms’ investment and financing decisions.
Και λίγο παρακάτω,
Another practical problem with an event study approach to accounting method changes is that many firms do not publicly announce the accounting method change, so there can be considerable uncertainty associated with the date the market learns about the method change

Κι ένα τελευταίο:
5. Neg., pp 16 στο τέλος της ενότητας 10
A current popular area of research tests the joint hypothesis of market
inefficiency and accrual manipulation with a capital market motivation, e.g., an
incentive to manipulate accruals upward in periods prior to stock issues (see
Dechow 1996). Recent developments in financial accounting, which are indicative of informational inefficiency of the capital markets, have fueled this research.The research tests whether there is a positive association between current manipulated (or discretionary) accruals and subsequent risk-adjusted abnormal stock returns. (see Rangan, 1998 and Ali et al., 1999).

- Coth. pp. 162, τελευταία παράγραφος του 4.1.4.1
Third, a recent popular area of research tests the joint hypothesis of market
inefficiency and accrual manipulation with a capital market motivation, e.g., an
incentive to manipulate accruals upward in periods prior to stock issues (see
Dechow et al., 1996; Jiambalvo, 1996). Recent developments in financial
economics and accounting, which are suggestive of informational inefficiency
of the capital markets, have fueled this research.The research tests whether
there is a positive association between current manipulated (or discretionary)
accruals and subsequent risk-adjusted abnormal stock returns. Examples of
research in this area include Sloan (1996), Teoh et al.(1998a –c), Rangan
(1998), and Ali et al.(1999).

*** Κατά τη γνώμη μου υπάρχει ένα μείζον θέμα με την όλη υπόθεση Νεγκάκη:
Διαβάζοντας το αρχικό post του Θέμη μού δημιουργήθηκε η απορία, τι στο καλό γύρευε ο κ. Νεγκάκης και έστειλε την επιστολή (κατά πως λένε στο χωριό μου: τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;) Και βάλθηκα να τη λύσω την απορία μου και το έψαξα λιγάκι. Λοιπόν:

Η θέση που κατέχει ο κ. Νεγκάκης στο Τμήμα Χρηματοοικονομικής – Λογιστικής, με γνωστικό αντικείμενο «Λογιστική», προκηρύχθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 και η εκλογή τελείωσε το 2006 όπως φαίνεται από το ΦΕΚ διορισμού του κ. Νεγκάκη (62/9.3.2006 τ.ΝΠΔΔ). Δηλ. κράτησε πέντε χρόνια! (φαντάζεστε τι μεσολάβησε και τι παζαρεύονταν όλο αυτό το διάστημα?) Στο διάστημα που ήταν υποψήφιος, απ’ ότι φαίνεται, έκανε δεκτό (εκτός από το «δικό του») προς δημοσίευση στο ειδικό τεύχος του οποίου επιμελητής ήταν ο ίδιος ο κ. Νεγκάκης και το Άρθρο

Performance of mutual funds
Athanasios G. Noulas, John A. Papanastasiou, John Lazaridis (pp. 101-112)

Οι ανωτέρω συγγραφείς ήταν τότε και κριτές-εκλέκτορες του κ. Νεγκάκη για την εκλογή του, ως καθηγητές στο Τμήμα που είχε υποβάλει υποψηφιότητα (λέτε κάποιος εξ αυτών να ήταν και μέλος της εισηγητικής επιτροπής?). Εξ αυτών, ο κ. Λαζαρίδης είναι τώρα Αντιπρόεδρος στο εν λόγω Τμήμα και ο κ. Νούλας είναι εδώ και τρία χρόνια Αντιπρύτανης του Παν. Μακεδονίας. Πρόεδρος στο Τμήμα είναι ο κ. Δημήτριος Παπαδόπουλος, ο εκτός των άλλων απ’ ότι λέγεται, ισόβιος Διευθύνων Σύμβουλος της Εταιρείας Αξιοποίησης της Περιουσίας του Παν. Μακεδονίας και γνωστός διώκτης των κυριών Λυρούδη και Φλώρου. Κάποιος από το Τμήμα αυτό ή το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας θα πρέπει να μας θυμίσει τι έλεγε σε άλλες περιπτώσεις ο εν λόγω κύριος Παπαδόπουλος περί plagiarism….

Και τώρα? Μα όπως μπορούμε να δούμε εύκολα, πέρασε η τριετία από την ημέρα της προηγούμενης εκλογής και ο κ. Νεγκάκης προφανώς θέλει να γίνει Καθηγητής από Αναπλ. Καθηγητής που είναι τώρα και θα έχει ζητήσει να εξελιχτεί στη βαθμίδα αυτή, γι’ αυτό και η προκήρυξη της θέσης:

http://www.uom.gr/modules.php?op=modload&name=News&file=article&tmima=26&categorymenu=7&sid=2965

Έπρεπε λοιπόν τα άγρια να φοβερίσουν τα ήμερα … εξ ου και η προειδοποιητική επιστολή προς τον Θέμη αλλά και προς κάθε άλλον εμπλεκόμενο…

Ψάχνω να βρω ποιος/ποιοι επιφορτίστηκαν το δύσκολο έργο της ΕΔΕ. Βέβαια μπορούν να μας το πουν οι Πρυτανικές αρχές αυτού του Ιδρύματος, ας πούμε ο κ. Κουσκουβέλης ως Πρύτανης ή ο κ. Κατρανίδης που είναι ο Αντιπρύτανης επί των Ακαδημαϊκών, γιατί ο κ. Νούλας μάλλον θα έχει επιφορτιστεί τα της νέας κρίσης του κ. Νεγκάκη για τη βαθμίδα του Καθηγητή.

Ειλικρινά δε θέλησα να σπαταλήσω άλλο χρόνο και να ψάξω τί εργασίες και ποιοι απ’ αυτό το Τμήμα δημοσίευσαν ή δημοσιεύουν στο περιοδικό αυτό και με ποιους επιμελητές…

Καλά θα πέσει πολύ γέλιο έτσι και ολοκληρωθεί η προαγωγή πριν διελευκανθεί ΠΛΗΡΩΣ η απόφαση. Τι να διελευκανθεί δηλαδή, χρειάζεται Ένορκη Διοικητική Εξέταση για να δει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με θεοφάνερο plagiarism;

Αν ένας φοιτητής αύριο πάει με σκονάκι στο μάθημα του Νεγκάκη τι μπορεί να του πει; Σοβαρά τώρα…

Το θέμα plagiarism του κ Νεγκάκη, αγαπητέ Θέμη, θα μπορούσε να το κατανοήσει και να το επιλύσει ένας απλός λέκτορας…
Ακούγεται, αλλά δεν είμαι βέβαιος και ίσως θα έπρεπε να το διαψεύσει ο κ Παπαρρίζος ή ο κ Κουσκουβέλης, ότι την ΕΔΕ για την υπόθεση plagiarism-Νεγκάκη την έκανε ο καθηγηγητής Παπαρρίζος.
Εάν αυτό ισχύει, φυσικά θα περίμενε κανείς από έναν ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ καθηγητή με ΜSc και με Ph.D από Αμερικανικό Πανεπιστήμιο όπως ο κ Κωνσταντίνος Παπαρρίζος να το χειρισθεί με περισσή προσοχή, με ορθοφροσύνη, στα πλαίσια της απαιτούμενης ακαδημαϊκής δεοντολογίας, αναλύοντας όσα εσύ τόσο απλά και τόσο εύστοχα παρουσιάζεις και, επιπρόσθετα,ζητώντας ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ο ίδιος τις σχετικές πληροφορίες από την Emerald…
Όπως όμως ακούγεται η ΕΔΕ έκλεισε υπέρ της ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ του κ Νεγκάκη και ΔΕΝ είναι σαφές τι προέκυψε από την αναμενόμενη από κάθε λογικό άνθρωπο ανταλλαγή επιστολών μεταξύ του διεξάγοντος την ΕΔΕ και της EMERALD που σαφέστατα κατηγόρησε και απεκάλυψε ως λογοκλόπο τον κ Νεγκάκη και αφού απέσυρε τα 2 άρθρα του ΟΥΔΕΠΟΤΕ τα επαναδημοσίευσε ( οι συγκεκριμένες σελίδες παραμένουν κενές).
ΔΕΝ είναι επίσης καθόλου σαφές πώς και γιατί την αποδέχτηκαν, προφανώς αγόγγυστα, οι κκ Κουσκουβέλης ως Πρύτανης και Κατρανίδης ως αρμόδιος για τα Ακαδημαϊκά Αντιπρύτανης.
Και ας μην βρεθεί κάποιος να πεί ότι το γεγονός ΔΕΝ είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ για το Ίδρυμα στο οποίο πρυτανεύουν οι παραπάνω καθηγητές ως Πρύτανης και Αντιπρύτανης και συνεπώς ΔΕΝ υφίσταται λόγος να ανακοινωθεί στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα που διεσύρθη και προσεβλήθη από την EMERALD πως κατέληξε ΑΘΩΩΤΙΚΟ το πόρισμα της ΕΔΕ (Παπαρρίζου).
Βέβαια, αγαπητέ Θέμη, κάθε συσχετισμός της εν λόγω ΕΔΕ την οποία διεξήγαγε ο κ Παπαρρίζος με το γεγονός ότι ο Αντιπρύτανης κ Νούλας ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ από τη θέση του Προεδρεύοντος στο τμήμα Διοίκησης Τεχνολογίας και στη θέση αυτή ΔΙΟΡΙΣΘΗΚΕ από το Πρυτανικό Συμβούλιο ο καθηγητής κ Παπαρρίζος είναι μάλλον “ατυχής”…
Πάντως όπως ακούγεται ο κ Νεγκάκης, ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ και ΑΘΩΩΜΕΝΟΣ πλέον από την ΕΔΕ που του έκανε ο κ Παπαρρίζος θα προχωρήσει ακάθεκτος για την εξέλιξη στη θέση του πρωτοβάθμιου καθηγητή στο τμήμα Λογιστικής Χρηματοοικονομικής όπου ήδη υπηρετεί ως αναπληρωτής καθηγητής.

…κι έτσι, ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Ερώτηση: υπάρχει λύση ή ελπίδα να χυθεί φως σε τέτοιου είδους προβλήματα (αλληλοκαλύψεις/αλλαξοκωλιές);
Μου φαίνεται ότι το έχουν σκεφτεί πολύ καλά το θέμα οι εμπλεκόμενοι.

Βάλτου και ένα φιογκάκι από πάνω και είναι έτοιμο…

Κάτι τέτοια με κάνουν να νιώθω απαισιοδοξία για τις όποιες προοπτικές εξυγείανσης των πανεπιστημίων.

Θαυμάστε διαφάνεια στο ελληνικό πανεπιστήμιο: η προσφυγή για ΕΔΕ έγινε από τον ίδιο τον κ. Νεγκάκη. Επομένως, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες (δεν ξέρω ποιανού έμπνευσης είναι), ο μόνος που έχει δικαίωμα να δει το πόρισμα της ΕΔΕ είναι ο … κ. Νεγκάκης. Κανένας άλλος. Ούτε το πανεπιστήμιο είναι νομικά υποχρεωμένο να τη δημοσιοποιήσει! Αλλά, όπως καλά γνωρίζουμε, στη χώρα μας το νόμιμο απέχει παρασάγγες από το ηθικό. Αυτά που γίνονται είναι αδιανόητα για σοβαρό πανεπιστήμιο.

Εγώ ξαναλέω.

Αν ήμουν φοιτητής του Νεγκάκη θα πήγαινα στην εξεταστική με ανοιχτά τα βιβλία. Αν μου έκανε φασαρία θα απαιτούσα πρώτα να φύγει αυτός [ο δάσκαλος που δίδασκε...] και μετά θα έκλεινα τα βοηθήματα. Μόνο έτσι ιδρώνουν αυτιά στο Ελλάδα.

Πρέπει η κατάσταση να πάει στο απροχώρητο, όπως στην φριχτή κατάσταση που περιέγραφε το άρθρο του Χρήστου Μιχαηλίδη.

Λίγο μπαγιάτικη βέβαια

” AN ITALIAN economist caught up in a welter of plagiarism charges has claimed that newspaper interest in his case was politically motivated because he is close to the government.”

http://www.timeshighereducation.co.uk/story.asp?storyCode=103330&sectioncode=26