Home > Απόψεις > Τι χρειάζεται για να φτιαχτεί ένα «έθνος καινοτομίας»

Τι χρειάζεται για να φτιαχτεί ένα «έθνος καινοτομίας»

Η McKinsey & Company, γνωστή πολυεθνική εταιρεία που ασχολείται με τη συμβουλευτική στο management δημοσίευσε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με το τι απαιτείται για να δημιουργηθούν clusters δημιουργικής πρωτοπορίας σ’έναν τόπο.

Βρήκα εξαιρετική τη συγκεκριμένη πρόταση (η έμφαση δικιά μου):

Our work has shown that critical drivers of innovation vary from sector to sector. The local regulatory environment, for example, is a critical determinant for some sectors; for others, the availability of venture capital or the presence of a demanding local customer base are key. However, the single common factor that drives—or, indeed, constrains—innovation across all sectors is the availability of a well-qualified and specialized talent pool. While a hub’s initial success can often be fueled by relying primarily on local talent, the importance of attracting, developing, and retaining a vibrant base of world-class talent increases as clusters mature and grow in complexity.

Όπως βλέπετε, ακόμα μια ανάλυση της «αγοράς» δείχνει πως το κύριο μέλημα ενός έθνους/τόπου που ενδιαφέρεται για την καινοτομία οφείλει να είναι πάντα η προσέλκυση ταλέντων.

Τι μπορεί να γίνει στην Ελλάδα για να έρθουν (και μείνουν!) να δουλέψουν εξαιρετικοί επιστήμονες;

Categories: Απόψεις Tags:
  1. abdoul
    March 18th, 2009 at 15:49 | #1

    Sto ti xreiazetai ena ethnos kainotomias deite tous neous polites

    http://www.genpets.com/product_catalogue.pdf

  2. March 18th, 2009 at 17:06 | #2

    Σχεδιάζεται δραστική μείωση του αριθμού των ερευνητικών κέντρων της χώρας (?). Η πολυθρυλούμενη “αναδιάταξη του ερευνητικού ιστού” εν όψει…:

    http://www.in.gr:80/news/article.asp?lngEntityID=996203&lngDtrID=252

  3. March 18th, 2009 at 17:26 | #3

    Απλώς λέω ότι αν δεν ξέρεις τι θα κάνεις τα χρήματα, θα κάνεις μια τρύπα στο νερό. Ή, για να απορροφήσεις 1.5% του ΑΕΠ χρειάζεται σοβαρή δουλειά σχεδιασμού.

    Σ’αυτό έχεις απόλυτο δίκιο γι’αυτό έχουμε πει κι απ’το GURF πως καλό θα ήταν πριν δοθεί το οποιοδήποτε έξτρα κονδύλιο να ολοκληρωθεί μια πλήρης και αντικειμενική αξιολόγηση και για το ποιοί θα διαχειριστούν τα χρήματα και για το που θα επενδυθούν.

    Ιδέες για το τι μπορεί να γίνει με τα χρήματα υπάρχουν άπειρες μετά. Η Ελλάδα πχ δεν έχει ούτε έναν υπερυπολογιστή, μόνο αυτό θα κόστιζε αρκετά εκατομμύρια (εάν υπήρχαν).

    Άλλα πράγματα που θα απαιτούσαν χρήματα είναι:

    – εκσυγχρονισμός όλων των γραμματειών
    – εξοπλισμός εργαστηρίων (ορισμένα πολύπλοκα μηχανήματα για χρωματογραφίες, φασματοσκοπίες, MRIs στα 6-7 Tesla, κλπ) πράγματα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά… ντάξει, η dreamlist είναι μεγάλη αν θέλουμε να τη γεμίσουμε
    – αγορά λογισμικού (original, όχι clopyright!) και για τους σπουδαστές και για τους καθηγητές
    – εμπλουτισμός του τωρινού δικτύου ηλεκτρονικής βιβλιογραφίας (e-library) με subscription στα περισσότερα περιοδικά που κάνουν τη διαφορά
    – δημιουργία κέντρων ηλεκτρονικής και στατιστικής τεκμηρίωσης σε ΚΑΘΕ ίδρυμα
    – πρόσθεσε το δικό σου… :)

    Άσχετο, αλλά κι ο Economist έχει ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα (σύνολο άρθρων) για την επιχειρηματικότητα αυτήν την περίοδο κρίσης που περνάμε.

    Εμβληματική η παρακάτω παράγραφος που επιβεβαιώνει αυτά που συζητάμε τόση ώρα αλλά και τη μελέτη της McKinsey.

    Entrepreneurship also flourishes in clusters. A third of American venture capital flows into two places, Silicon Valley and Boston, and two-thirds into just six places, New York, Los Angeles, San Diego and Austin as well as the Valley and Boston. This is partly because entrepreneurship in such places is a way of life—coffee houses in Silicon Valley are full of young people loudly talking about their business plans—and partly because the infrastructure is already in place, which radically reduces the cost of starting a business.

  4. April 3rd, 2009 at 21:04 | #4

    Δείτε τη μικρή συνέντευξη του Νίκου Κοτζιά (καθηγητή και συμβούλου του ΓΑΠ):

    http://www.skai.gr/master_avod.php?id=116435&lsc=1

    Ενδιαφέρουσα η ιδέα ενός ελιτ πανεπιστημίου αριστείας με ξεχωριστό νόμο πλαίσιο. Και γω το έχω προτείνει.

  5. SME
    April 10th, 2009 at 15:30 | #5

    Το πρόβλημα από την οπτική γωνία ενός νέου επιχειρηματία ερευνητή:
    Επιστήμονες έχουμε και εξαιρετικούς μάλιστα (άλλωστε η μισή γενιά μου ήδη ξενιτεύτηκε και αριστεύει στο εξωτερικό),
    ΑΛΛΑ επιστημονική και επιχειρηματική παιδεία ΟΧΙ

    Δεν έχω βρει/δει/γνωρίσει εν Ελλάδι μέχρι σήμερα:
    – κανέναν πανεπιστημιακό ερευνητή/καθηγητή ο οποίος να αναπτύσσει καινοτομία (όχι βασική έρευνα) με “αυστηρό χρονοπρογραμματισμό” (ο ανταγωνισμός της παγκόσμιας αγοράς καινοτομίας είναι αδυσώπητος για το «χαλαρά» των ελληνικών πανεπιστημίων)

    – που να μην θεωρεί την ιδέα και “δικιά του”, συζητώντας την αριστερά και δεξιά, άσχετο αν του την πλήρωσες 100% ή έχει συμβόλαιο μαζί σου (το θράσος της “εξουσίας”)

    – κανέναν σοβαρό αξιολογητή ή ελεγκτή προγραμμάτων επενδύσεων ή έρευνας (η πλειοψηφία είναι ” παιδιά κάποιου” στα οποία ένας καλός επιστήμων-παρουσιαστής ειδήσεων καινοτομίας πουλάει “αέρα για χρυσάφι” ακόμη και αν δεν έχει κάνει τίποτε σε κάποιο έργο… βέβαια αν δεν πείσει υπάρχει και το τουλάχιστον “5%”) π.χ. διδάκτωρ μηχανολογίας ελέγχει έργο DNA-bioinformatics, γιατί στο Ελλαδιστάν τα ξέρουμε όλα

    – κανένα εγκεκριμένο έργο έρευνας να παράγει προϊόν πέραν λαμπρών “τρελών εξαιρέσεων” που προαναφέρθηκαν και τους χλεύαζαν γι αυτό οι «αεριτζήδες»

    – κανέναν διαγωνισμό τεχνικών έργων πίσω από τον οποίο να μην είναι ένα εργαστήριο που το αναλαμβάνει για την ανάδοχο εταιρεία
    με 20% του προϋπολογισμού

    – καμία ουσιαστική πολιτική ή νομικό πλαίσιο για καινοτομία και επιχειρηματικότητα νέων ανθρώπων
    κ.α., κ.α., κ.α.

    Επιχειρηματικότητα σημαίνει κανόνες, αρχές, παιδεία και κουλτούρα καινοτομίας.

    Αν είναι να σπαταλάτε σε αέρα κοπανιστό τους φόρους των μικρομεσαίων, που είναι στο χείλος της χρεοκοπίας, καλά κάνουν και δεν σας δίνουν λεφτά.

    – Τι έχει προσφέρει το ελληνικό πανεπιστήμιο στην κοινωνία σε αυτήν την κρίση;

    – Έχει βγει κάποια σοβαρή μελέτη από τα πανεπιστήμια, το ΤΕΕ ή άλλους επιστημονικούς, κλαδικούς οργανισμούς προς όφελος της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα (χωρίς να σας πληρώσει το κράτος, αλλά με δική σας πρωτοβουλία);

    – Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ δεν σας πληρώνει ΜΟΝΟ για να διδάσκετε και να ερευνάτε, αλλά και να την καθοδηγείτε ως πνευματικοί πατέρες;

    – ΕΧΕΤΕ την θέληση και κυρίως την ικανότητα να το κάνετε;

    Να τα χαίρεστε τα πανεπιστήμια σας,
    Ευχαριστώ και συγνώμη για το ύφος

  6. george
    April 10th, 2009 at 16:14 | #6

    @SME
    – Έχει βγει κάποια σοβαρή μελέτη από τα πανεπιστήμια, το ΤΕΕ ή άλλους επιστημονικούς, κλαδικούς οργανισμούς προς όφελος της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα (χωρίς να σας πληρώσει το κράτος, αλλά με δική σας πρωτοβουλία);

    Μεγαλη κουβεντα ειπες φιλε.

  7. April 10th, 2009 at 17:49 | #7

    Θέμη, ναι. Συμφωνώ κι εγώ με τον Κοτζιά. Το θέμα είναι πώς το φτιάχνεις;

    Είχαμε συζητήσει εκτενώς για διάφορες μεθόδους. Εγώ συνεχίζω να πιστεύω πως η καλύτερη απ’όλες είναι μια ελληνική Exzellenzinitiative. Πανεπιστήμιο εκ του μηδενός έχει πάρα πολλά έξοδα. Καλύτερα να γίνουν σοβαρές θεματικές ή ολικές επενδύσεις σε προϋπάρχοντα ιδρύματα.

    Έτσι δίνεις στο κάθε ίδρυμα την ευκαιρία, αν το θέλει πραγματικά, να αξιολογηθεί, να προτείνει ένα ρεαλιστικό σχέδιο ανάπτυξης, και να ηγηθεί. Αν και μόνο αν το αξίζει.

  8. Β. Βασσάλος
    April 12th, 2009 at 17:27 | #8

    Ενδιαφέρον άρθρο, όχι τόσο για το αρχικό θέμα του post όσο για την παράλληλη συζήτηση με τον P. Kokkino περί σύνδεσης έρευνας και ανάπτυξης:

    http://www.euractiv.com/en/science/latombe-innovative-universities-attract-top-researchers/article-181199

    Σταχυολογώ:

    Are you an advocate of ‘competitive clusters’ (where research institutes and industry are closely linked, often in the same geographical area)?

    I am for what works. ‘Competitive clusters’ may be good in some cases, but I suspect that they often increase bureaucracy, time wasted in coordination, travel, and overhead tasks. I am not sure that academic research and industry should be closely linked. They do not work on the same time scale and with the same constraints.

    I am an advocate of having many links between professors and industry – such as professors consulting for companies, professors creating startups, companies providing advice on curricula and research projects – but I don’t think that most research projects in university can be directly linked with industry.

    Do you believe industry should have input into developing university curricula?

    To some extent. But I think it is more critical for professors to have an ‘industrial culture’, by doing consulting work or creating startups, so that they can better understand and anticipate the impact of current research on industry. Most of the time, a curriculum is delivered to a student that will be on the job market several years later. Few companies know their needs several years in advance. Researchers with industrial culture are in a better position to anticipate.

  9. April 15th, 2009 at 01:06 | #9

    http://www.nature.com/naturejobs/2009/090212/full/nj7231-921a.html

    “Europe is making strides in innovation, in part as a result of luring more foreign researchers to its schools and businesses. This is the conclusion of European Union (EU) reports released in late January.

    The best individual performers were Switzerland, Sweden, Finland, Germany, Denmark and the United Kingdom. The ‘most improved’ innovation nations were Cyprus, Romania and Bulgaria, although these newcomers to the EU performed below the EU average

    the United Kingdom, France and Spain are the top doctoral candidate destinations in terms of absolute numbers. Austria and Belgium, along with the United Kingdom, have the highest share of non-national doctoral candidates.”

Comment pages
1 2 3 1097
Comments are closed.