5 χρόνια μετά για την πρωτόδικη απόφαση! (πόσες αναβολές να είχε;)

Έχει μέλλον η υπόθεση (στόχος του καθηγητή: η παραγραφή στα 8 χρόνια).

Για-να-δούμε και το Εφετείο της Θεσσαλονίκης.

********
- Απορώ πώς δέχθηκαν τη μαγνητοφώνηση στο δικαστήριο (προφανώς ήταν καθαρός εκβιασμός).
- Αναρωτιέμαι επίσης αν διδάσκει ακόμη ο καθηγητής καθώς και το αν και πώς πήραν οι φοιτήτριες πτυχίο (ξαναέδωσαν το μάθημα;)

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=53106368

@ gerasimos
Δεν καταλαβαίνω το σχόλιο σας για το φύλο των αναγνωστών. Παρακαλώ γίνεται πιο σαφής

Συζητάμε την διαδικτυακή επίθεση ενός άνδρα εναντίον μιας γυναίκας και έχουμε 104 σχόλια από άνδρες. Το πρόβλημα εδώ θα έλεγα ότι μοιάζει με το πρόβλημα, το παράδοξο του παρόντος forum. Πρόκειται για ένα forum για την αναμόρφωση, την αναγέννηση του ελληνικού πανεπιστημίου (το οποίο έχει χρεία ευρύτερων αλλαγών και όχι εκ των έσω πρωτοβουλιών) στο οποίο – κι εδώ εντοπίζω το απίστευτο του πράγματος – συμμετέχουν ως επί το πλείστον πανεπιστημιακοί. Σαν να έχουμε δηλαδή φτιάξει ένα forum για την βελτίωση των ελληνικών ταξί στο οποίο να συμμετέχουν ως επί το πλείστον ταξιτζήδες. Ε, δε θα βγουν και τα πιο ρηξικέλευθα συμπεράσματα απ’ αυτούς τους ανθρώπους διότι έχουν τα ξεχωριστά τους – ο καθένας – κεκτημένα συμφέροντα να υπερασπιστούν. Στην Αρχαία Αθήνα όταν συζητούνταν ας πούμε στην εκκλησία του δήμου εργασίες στα τείχη της πόλης αποκλείονταν απ’ αυτές και από την λήψη των σχετικών αποφάσεων οι πολίτες που ζούσαν πλησίον των τειχών διότι είχαν ατομικά θα λέγαμε σήμερα συμφέροντα που θα θόλωναν την κρίση τους. Σήμερα όμως, στις κοινωνίες των lobbies και των hobbies που θα ‘λεγε κι ο Καστοριάδης αλλά και της ιδιωτικοποίησης των πολιτών που δεν θα πολυκοιτάξουν να δουν τι γίνεται πέρα απ’ τον καναπέ τους ο κόσμος να γκρεμίζεται, οι μόνοι που φαίνονται να ενδιαφέρονται για την τύχη του ελληνικού πανεπιστημίου και την αλλαγή του δεν είν’ άλλοι από τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Διότι ούτε στην αρχαία Αθήνα βρισκόμαστε ούτε πολυενδιαφέρουν κανένα στην Ελλάδα τα πανεπιστήμια, πέραν κάποιων που ζουν απ’ αυτά. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αυτό το πράγμα δεν παραμένει λάθος και θλιβερό.

Οταν εμενα μου ερχονται εδω για διδακτορικο αποφοιτοι του ΑΠΘ που δεν εμαθαν ποτε να χρησιμοποιουν το διαδικτυο για να κανουν μια εργασια, που δεν πηραν ποτε e-mail account μεσα στο πανεπιστημιο, που δεν ξερουν να χρησιμοποιουν μια υπερφυγοκεντρο γιατι σπανιζει το ειδος σε ολοκληρο το ΑΠΘ, που οι συστατικες επιστολες που παιρνω (αν παρω) απο καθηγητες τους θα μπορουσαν να ειχαν γραφει απο ενα ρομποτ, συγγνωμη αλλα τα υπολοιπα τα ακουω με ελαφρυ χαμογελο. Και στον Τιτανικο φανταζομαι οι περισσοτεροι ευχαριστημενοι ηταν μεχρ το τελος, αλλα τουλαχιστον αυτοι ειχαν τη δικαιολογια της εκπληξης.

Είναι μακράν της αλήθειας η πεποίθηση που τείνει να διαμορφωθεί σε αυτή τη συζήτηση ότι το ΑΠΘ είναι άντρο παρανομίας. Το Α.Π.Θ. με όλα τα προβλήματά του, τις αντιφάσεις του και τις αγκυλώσεις του, προσφέρει ανυπολόγιστο έργο στην ελληνική κοινωνία. Είμαι περήφανος που είμαι μέλος ΔΕΠ αυτού του ιστορικού πανεπιστημίου.

—

2. Σχετικά με το επόμενο “υποθετικό” παράδειγμα Λουκά — έχω δει να γίνονται παρόμοια περιστατικά σε πανεπιστήμια σαφώς καλύτερα του AΠΘ.

Ένας νέος επιστήμονας (35-40) με άπειρα προσόντα χάνει την εκλογή γιατί μπροστά του είναι η δικτυωμένη και τέλεια στα Public Relations κ. Χ που την ξέρουν όλοι γιατί είναι και 407 τρία χρόνια στο τμήμα. …

—

3. Xωρίς να θεωρώ πως τα πράγματα είναι ρόδινα, το επόμενο το βρίσκω κάπως υπερβολικό (ή έστω απαισιόδοξο, που θα μπορούσε να γραφεί και με αισιόδοξο τόνο).

Το ΑΠΘ χάνει κάθε μέρα που περνά μέρος από την μεγάλη του αίγλη και βυθίζεται στις διεθνής κατατάξεις, (το γεγονός ότι κάποιοι παράγουν διεθνώς ανεγνωρισμένο έργο σε αντίξοες συνθήκες δεν αλλάζει την εικόνα)

Επιπλέον, αν δεν έχετε δει τέτοια φαινόμενα, η μεταρρύθμιση που ζητάτε μάλλον πρέπει να έχει διαφορετικό περιεχόμενο από αυτό που κατά καιρούς συζητάμε και που κι εσείς προτείνετε.

Ο τρόπος διοίκησης ας πούμε, αν είναι χρηστός, αλλά αργός, θέλει διόρθωμα, όχι ριζική αλλαγή. Νόμιζα ότι μιλάγατε για την ανάγκη ριζικών αλλαγών. Άλλωστε για αυτό το λόγο στήθηκε και το blog στο οποίο συμμετέχετε — όχι γιατί υπάρχει ανάγκη διορθωτικών κινήσεων αλλά γιατί υπάρχει η ανάγκη ριζικών αλλαγών.

Η απάντησή μου δεν αφορά προσωπικά στον Αν.ώνυμος, αλλά στο πνεύμα πολλών.

Ή ο συνάδελφος και φίλος Λουκάς Βλάχος έκανε λάθος κρίση ή οι υπόλοιποι παρερμηνεύσατε τα λόγια του. Δεν θέλω να ερμηνεύσω προθέσεις άλλων, αλλά θέλω να καταθέσω την άποψή μου. Είναι μακράν της αλήθειας η πεποίθηση που τείνει να διαμορφωθεί σε αυτή τη συζήτηση ότι το ΑΠΘ είναι άντρο παρανομίας. Το Α.Π.Θ. με όλα τα προβλήματά του, τις αντιφάσεις του και τις αγκυλώσεις του, προσφέρει ανυπολόγιστο έργο στην ελληνική κοινωνία. Είμαι περήφανος που είμαι μέλος ΔΕΠ αυτού του ιστορικού πανεπιστημίου.

Και μια απάντηση απευθείας στον Αν.ώνυμος. Ποιός σας είπε ότι “πρεσβεύω μηνύσεις, αγωγές, καταγγελίες στα όργανα”; Ο μεταχηματισμός των θεσμών, η μεταρρύθμιση, ο αγώνας για την αναβάθμιση των ΑΕΙ στη χώρα μας δεν θα γίνει με μυνήσεις!!! Ούτε με ανώνυμες καταγελίες!!!