Greek University Reform Forum

Κώστας Γαβρόγλου; Ιδανική επιλογή! Εκπροσωπεί ακριβώς ότι καταγγέλλεται στο βιβλίο. Ενδιαφέρον θα έχει η αντιπαράθεση με τον Τσούκα πχ.

@Nίκος Χατζησάββας

Μάλιστα, είπε ο γάϊδαρος τον πετεινό κεφάλα. Αν κάτι μου αρέσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο είναι ότι η μια ομάδα διαπλεκόμενων καταγγέλει την άλλη.

Υ.Γ. Πρωτού απαντήσετε ότι είμαι υβριστής και συκοφάντης θα σας παρακαλούσα πρώτα να περιγράψετε στο blog το ποίοι και το πως φτιάξανε το μαγαζάκι σας στην Σύρο, αλλά και το πως ακριβώς αντιδράσατε όταν πρώην συνάδελφος σας μεταμορφώθηκε από μαθηματικός σε διεθνολόγος.

@Θέμη,
Παράκληση, αν είναι δυνατόν να μαγνητοσκοπηθεί ή να ηχογραφηθεί η συζήτηση και να την “ανεβάσετε” στο blog για μας που δεν θα είμαστε εκεί…

θΕΜΗ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ. ΑΝΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΠΟΥΜΕ. ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!.

servitoros, δεν είστε απλά υβριστής και συκοφάντης. Είστε troll, και σε τέτοιους δεν απαντώ. Κάθε ενασχόληση μαζί σας τελειώνει εδώ.

Αν και διαφωνούμε συχνά και ενίοτε “σκληρά” εύχομαι καλή επιτυχία και καλή συνέχεια.

Θέμη, ψηφιζω ναι στην πρόταση του Hannibal

Καλή επιτυχία στην εκδήλωση. Όλοι οι σχολιαστές έχουν μια ειλικρινή αγωνία για την εκπαίδευση, ελπίζω να γίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Αν ήταν οι συζητήσεις τάλιρα θα είμαστε όλοι πλούσιοι.

Και τι ωραία τα λέει ο ένας και τι ωραία τα λέει ο άλλος.

Να δούμε πότε θα ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με τα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου με έργα και πράξει.

Οχι άλλα λόγια και πάνελ.

Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συζήτηση αυτή. Πράγματι η σύνθεση του πάνελ είναι προκλητική (ο όρος με τη θετική έννοια). Καλή επιτυχία.

Servitore,

Ti exeis na peis gia ti Syro? Pes oti exeis na
peis min kaneis aplws uponooumena.

Elpizw na uparxei kapoia antapokrisi apo ta MME
gia tin parousiasi.

Themi prosexe min skasoune
myti oi koukouloforoi kai se spasoune sto xylo,
mia kai den nomizw oti sumfwnoun me to (taboo)
periexomeno tou vivliou sou. Achtung.

@Θέμης

Καλή επιτυχία – στο βιβλίο πρώτ’ απ’ όλα, αλλά και προσωπικά. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η ύπαρξή του και μόνο – ως προσπάθεια ανάλυσης από “τα κάτω” και κάπως “απ’ έξω” και με κάποια στοιχεία συλλογικής κριτικής (από το μπλογκ).

Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και (όπως πάντα) χαρά στο κουράγιο σου. Καλή επιτυχία και στην παρουσίαση.

Servitore arketoi edw pera se lene troll kai oxi adika giati anti na miliseis emperistatomena petas iponooumena (tifla na exei o karatzaferis opos ton satirize o mitsikostas LOL). Pou vasizeis auta pou les gia ti siro (ME STOIXEIA…?)

@amletos

Δεν πέταξα κανένα υπονοούμενο, δυο απλές ερωτήσεις έκανα που ο κος Χατζησάββας δεν απάντησε, από εκεί και πέρα δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω.

Υ.Γ.1. Το να φωναζούμε τρολ οπότε μας στριμώχνουμε είναι εξαιρετική ιδέα και άκρως καρατζαφερική (οπού τρολ βάλε προδότες).
Υ.Γ.2. @Αμλετος. Για να μην μπερδευόμαστε, το θέμα δεν είναι η Σύρος, αλλά το Καρλόβασι.

Servitore,

Ola afta einai endiaferonta. Pes ta kai se
mas na ta xeroume. Poio to provlima me to
Karlovasi?

A.B. Συμφωνώ και εγώ. Εχω σιχαθεί τα λόγια.

ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΘΕΛΕΙΤΟ ΠΑΝΕΠΗΣΤΗΜΙΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ (δεν ειμαι σιγουρος γιατί)

Όμως δεν κατηγορώ αυτους εδώ τους ανθρώπους – αν και Σπάνια έρχομαι εδώ και κοιτάω ελαχιστα αρθα γιατι και εγώ έχω φιλοσοφήσει με άλλους μέχρι αηδίας το θέμα. Χαρά στο κουράγιο τους που ερευνάνε όλα τα μικροπράγματα.

Ίσως κάποια μέρα ακουσούνε. Πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν άτομα σοβαρά σαν το Θεμη και μερικους αλλους σχολιαστες, ατομα που πραγματικα φωναζουν για το ελληνικο πανεπιστημιο και ξερουν γιατι φωναζουν – οχι σαν ολους τους … μην πω.

και εγώ αν και έχω σιχαθεί οπως είπα τις αναλύσεις, έρχομαι που και που για να υποβάλλω το μεριδιό μου στην ζωντάνια αυτού του Blog.

Υ.Σ.

Αυριο θα παω να αγοράσω το βιβλίο. Είμαι σίγουρος πως για την διασωση του ελληνικου ΑΕΙ απαιτούνται και αλλα πραγματα περα απο το πεταγμα των συνδικαλλιστών και ποινή εκδίωξης όταν χανεις υπερβολικά μαθήματα.

ΜΠΡΑΒΟ ΘΕΜΗ!ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ – σοβαρό κιόλας – ΚΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΛ%^*Α ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟ κ κατι συμβουλους του Π.Ι που μιλαν κατα καιρους.

ΜΠΡΑΒΟ ΘΕΜΗ!ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ – σοβαρό κιόλας – ΚΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΛ%^*Α ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟ κ κατι συμβουλους του Π.Ι που μιλαν κατα καιρους.

Δρέψε τους καρπούς του λαϊκισμού που εκτρέφει το blog Θέμη…

Εγώ πάντως έχω σε μεγάλη εκτίμηση τον Παπανούτσο.

Η κατηγορία περί λαϊκισμού είναι αστεία. Λαϊκισμός σημαίνει κολακεία, παροχολογία, προσπάθεια να είσαι ευχάριστος. Δεν θυμάμαι να υπέπεσα σε τέτοια αμαρτήματα.

Greenberg, Daniel S. Science for Sale: The Perils, Rewards, and Delusions of Campus Capitalism. Chicago: University of Chicago Press, 2008. 324 pp. $25 (hb). ISBN 0226306259. Web site: http://www.press.uchicago.edu.

A thorough analysis by a well-known journalist, this book analyzes how science is funded in American research universities. There is a special focus on the commercialization of science in higher education and the various problems that have occurred because of this trend in recent years. The book is based on careful research and interviews at major US institutions and provides some of the most important analyses of this key topic in recent years

Εφόσον μιλάμε για βιβλία ……ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛA ΓΙΑ HIGHER EDUCATION……
http://www.bc.edu/bc_org/avp/soe/cihe/newsletter/Number53/p26_Publications.htm

Η κατηγορία περί λαϊκισμού είναι αστεία. Λαϊκισμός σημαίνει κολακεία, παροχολογία, προσπάθεια να είσαι ευχάριστος.

Όχι απαραίτητα. Ο λαϊκισμός έχει πολλά χαρακτηριστικά, αλλά έχει να κάνει και με έντονη κριτική αυτού που θεωρείται ελίτ, με αφελείς υπεραπλουστεύσεις, και δίπολα του τύπου εμείς και οι άλλοι, κοκ. Χρησιμοποιώ τον όρο σαν αποτέλεσμα της υπέρ το δέον χρήσης ρητορικής που ταιριάζει σε αυτά όπως “εμείς οι καλοί” (και οι άλλοι οι κακοί), μανιχαϊστικές θεωρήσεις, υπεραπλουστεύσεις, κλπ. Δες το λήμμα populism στο wikipedia.

Έχω την υποψία πως τάχιστα το ιστολόγιο μετασχηματίζεται σε ένα press-gr του χώρου των πανεπιστημίων. Δίνει αφορμές για σχόλια σαν και αυτά που είδες. Αν εσένα αυτό σε ικανοποιεί, μάλλον εγώ δεν έχω θέση εδώ μέσα.

Παρουσίαση του βιβλίου στο σημερινό Βήμα:

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15500&m=S01&aa=1

Ευχαριστούμε Μάρνυ!

ELPIZO NA BRO TROPO NA EIMAI A8HNA 11/11/ APO AEI TIS ELLHNIKHS PERIFEREIAS

Ο Θέμης Λαζαρίδης «μέτρησε» όμως και τους πρυτάνεις των πανεπιστημίων της χώρας και βρήκε ότι πολλοί από αυτούς έχουν επιστημονική παρουσία… μηδενική. Κάποιοι, μάλιστα, δεν έχουν καμία επιστημονική αναφορά στο όνομά τους παγκοσμίως. Πρώτος στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει, είναι ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρ. Κίττας με 234 επιστημονικές δημοσιεύσεις στη βάση δεδομένων που μελέτησε και δεύτερος ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ι. Παλλήκαρης με 148 δημοσιεύσεις.

MIPOS H MARNH DEN METEFERE KALE TH SYGRISI?????? POIA EINAI H ANTISTOIXIA STO EPISTHMONIKO TOYS PEDIO????

MIPOS H MARNH DEN METEFERE KALA TH SYGRISI?????? POIA EINAI H ANTISTOIXIA STO EPISTHMONIKO TOYS PEDIO????

Ποιά ελίτ κατηγορεί ο Θέμης, για να καταλάβω δηλαδή; Και πότε έκανε συλλήβδην κατηγορίες;

Θέμη, ετοιμάσου για επιθέσεις λόγω της έλλειψης επαρκούς … ανάλυσης. Δεν αποδεικνύεις ότι η ενδογαμία είναι κακό πράμα, ούτε ότι οι καταλήψεις βλάπτουν την ερευνητική διαδικασία (αντιθέτως μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι όταν κάθονται σπίτι οι καθηγητές είναι πιο παραγωγικοί) ούτε ότι οι Πρυτάνεις πρέπει να έχοθν τουλάχιστον τα ακαδημαικα προσόντα που τυπικά απαιτούνται για το βαθμό τους ούτε τίποτα! Λειπει βρε παιδί μου η τεκμηριωμένη ανάλυση!

Θέμη,
Καλή επιτυχία στην παρουσίαση. Να περιμένεις ενορχηστρωμένη επίθεση απαξίωσης (και της προσπάθειας σου και εσένα προσωπικά) σε κάποια φάση. Πολλοί θα πουν οτί απαξιώνεις το ελληνικό πανεπιστήμιο και το προσωπικό του που δρα σε πολύ κακές συνθήκες. Δε θα καταλάβουν οτί αυτό που κάνεις είναι από αγνό ενδιαφέρον και αγωνία για το πανεπιστήμιο της χώρας σου. Οτί πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους όταν τα βλέπουμε, οτί πρέπει να καταλάβουμε ότι κάτι είναι προβληματικό για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε. Για μένα είναι απόλυτα αναγκαία η προβολή τουλάχιστον της βαριάς αρρώστιας του ελληνικού πανεπιστημίου (ειδικά των παλαιότερων απ΄αυτά). Δε χρειάζεται λεπτεπίλεπτη ανάλυση για να δεις τουλάχιστον τα εξωτερικά βαριά και χρόνια τραύματα που όμως η ελληνική κοινωνία τα έχει συνηθίσει, τα θεωρεί φυσιολογικά και δεν τα ξέρει ως προβλήματα (νομίζει οτί παντού έτσι είναι).

Αγαπητοί,

Μόλις επέστρεψα από την παρουσίαση. Η εκδήλωση είχε ιδιαίτερη επιτυχία. Αρκετός κόσμος. Θερμό αγκάλιασμα του βιβλίου και της προσπάθειας. Πολύ ζωντανή συζήτηση (σημειώνω: πρώτη φορά ήμουν μάρτυς τέτοιας συζήτησης – συνήθως καθόλου παρεμβάσσεις ή μόνο από γραφικούς).

Τα θερμότερα συγχαρητήρια στο Θέμη. Τελικά, πέραν όλων των άλλων, συνεισέφερε με την κατάδειξη ότι και οι μοναχικές προσπάθειες με αφοσίωση στο στόχο και μεράκι μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο.

Συμφωνώ και εγώ.

Σε γενικές γραμμές, οι εντυπώσεις μου:
Ήταν μια πολύ καλή εκδήλωση στην οποία υπήρχε αρκετή ζωηράδα και ακούστηκαν και πολλά αξιοσημείωτα (και αρκετά ονόματα).

Εντυπωσιάστηκα από τον “ιδιωτικό υπάλληλο” Χαρίδημο Τσούκα. Επίσης, μου άρεσε πολύ και ο Χ. Μουτσόπουλος, που είπε πολλά (και σημειώνω ότι χρησιμοποίησε το “εμείς φταίμε” μιλώντας για το καθεστώς που έχει δημιουργηθεί στην Ιατρική Αθηνών), χωρίς να θέλω να πω ότι Θ. Βερέμης και Κ. Γαβρόγλου υστέρησαν σε εντυπώσεις. Ο Κ. Γαβρόγλου μου έδωσε μια εντύπωση αρνητισμού στις πολιτικές προεκτάσεις του μηνύματος του βιβλίου του Θέμη (κατά τη γνώμη του έπρεπε να υπάρχει περισσότερη τεκμηρίωση στα επιχειρήματα του βιβλίου).

Αν και κάποιοι ομιλητές ήταν απαισιόδοξοι για το εγγύς μέλλον, η διέξοδος σε πρώτη φάση είναι το “κράξιμο” (ποιός – που – τι).
Είναι η μόνη μέθοδος που πιάνει τόπο.
Ελπίζω να ακούγονται όλο και περισσότερα ονόματα.

Καλή συνέχεια στο Θέμη και σε όλους.

Ναι, ήταν πολύ πετυχημένη η εκδήλωση, πολύ ζωντανή. Θα επανέλθω αναλυτικά με τις σκέψεις μου εντός ολίγων ημερών. Θα υπάρξει και βίντεο.

Η εκδήλωση νομίζω στέφθηκε από επιτυχία. Το βιβλίο όπως αναφέρει το εξώφυλλο έχει ήδη πουλήσει πάνω από 4000 αντίτυπα — όχι ευκαταφρόνητο νούμερο. Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Ήταν τελικά θετικό για την ειλικρίνεια της συζήτησης ότι ο ένας συμμετέχων, ο κ. Γαβρόγλου, διαφώνησε και στις διαπιστώσεις του βιβλίου (όπου διαπίστωσε ελλιπή τεκμηρίωση) και στην προτεραιοίηση των προβλημάτων, και σε πολλές από τις προτεινόμενες λύσεις (και αν είχε χρόνο να αναπτύξει τις θέσεις του περισσότερο, υποθέτω θα είχε αντίρρηση και για περισσότερες από τις λύσεις), και, εν τέλει, στη χρησιμότητά του για τη συζήτηση περί πανεπιστημίων.
Επιβεβαιώθηκε επίσης πανηγυρικά ότι η Ιατρική Σχολή είναι εντελώς ιδιάζουσα περίπτωση και τα προβλήματά της τέτοια που δεν έχει νόημα να συζητούνται και να γίνεται προσπάθεια επίλυσής τους στο κοινό πλαίσιο λειτουργίας των υπολοίπων σχολών. Ας φτιαχτούν κανονισμοί λειτουργίας και “νόμοι πλαίσιο” ειδικά για τις Ιατρικές!

Εν τέλει θα χαρακτήριζα τη συζήτηση, αν και όπως είπα πολύ ενδιαφέρουσα, και πολύ χρήσιμη για το βιβλίο, “άγονη”. Εννοώ ότι επιβεβαίωσε με τον τρόπο της τη δυσκολία (για να μην πω αδιέξοδο) της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας, λόγω του μικρού αριθμού των “πιστών”.

Η ερώτηση που έκανα στο πάνελ των παρουσιαστών, και έμεινε εν πολλοίς αναπάντητη, είναι τι δρόμο ακολουθεί κανείς όταν η μεταρρύθμιση *δεν* είναι αίτημα. Αν κανείς έχει αναλάβει θέση ευθύνης, μπορεί βέβαια να αρχίσει τη μεταρρύθμιση χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο αίτημα, και να δημιουργήσει δυναμική. Αν όχι, για τους περισσότερους από μας εδώ, εκτός από ομαδική ψυχοθεραπεία, η προσπάθεια για τη μεταρρύθμιση τι μορφή μπορεί να πάρει;
(εκτός βέβαια από το ατομικό παράδειγμα άσκησης του πανεπιστημιακού μας ρόλου)

Αγαπητέ μου Βασίλη,
Πώς να ξεχάσουμε τις Ιατρικές σχολές στη Θεσσαλονίκη όταν είναι το 25% των μελλών ΔΕΠ και βγάζουν πρύτανη (σχεδόν πάντα), γιατί γνωρίζουν την αξία της εξουσία. Τελικά υπάρχει μια μεταρρύθμιση που γίνεται στο μυαλό μας (και το δικό μου) που στηρίζεται στην αφαίρεση και στο αν.. (αν το ΑΠΘ δεν είχε Ιατρική Σχολή)… αν η κοινωνία είχε διάθεση για μεταρύθμιση, αν εμείς που συμφωνούμε στην μεταρρύθμιση κάναμε κάτι παρα πάνω, αν γινόμασταν παράταξη, αν βρίσκαμε ένα τρόπο να εξασφαλίσουμε προαγωγή στους σιωπηρούς συναδέλφους που χαίρονται που εμείς κάνουμε κάτι και κρυφά μας συγχαίρουν, αν … η λαϊκή σοφία έχει μια ωραία παροιμία….

Τελικά πάντως το γεγονός ότι έγινε μια όμορφη ζωντανή συζήτηση είναι πολύ μεγάλης σημασίας… (και ας περιμένει η μεταρρύθμιση για μερικές ακόμα μέρες, εβδομάδες, μήνες, χρόνια) Εμείς σιγοψιθυρίζουμε εκείνο το υπέροχο τραγούδι του Τσακνή… «….. δεν ξοφλήσαμε ..» δεν είμαστε απλά ούτε μια ημερομηνία, ούτε μια εκδήλωση, είμαστε πολύ μεγαλύτερη δύναμη και δεν θα καθαρίσουν τόσο απλά μαζί μας… Χάρηκα που όλα πήγαν καλά κατά κοινή ομολογία, και στο επόμενο.

Αν όχι, για τους περισσότερους από μας εδώ, εκτός από ομαδική ψυχοθεραπεία, η προσπάθεια για τη μεταρρύθμιση τι μορφή μπορεί να πάρει;
(εκτός βέβαια από το ατομικό παράδειγμα άσκησης του πανεπιστημιακού μας ρόλου)

Το ατομικό παράδειγμα και η εφαρμογή “best practice” στη μικροκοινότητα του καθενός έχουν τεράστια σημασία και μπορούν να επιφέρουν απτά και ουσιαστικά αποτελέσματα. Η αλήθεια αυτή έχω την εντύπωση πως συχνά υποτιμάται ή παραμελείται αναζητώντας άλλοθι σε μεγαλόστομες διακηρύξεις περί μεταρρύθμισης.

ΥΓ1: Αναμένω το βίντεο με ενδιαφέρον.

ΥΓ2: Ίσως θα ήταν σκόπιμο να ανοίξει ένα ξεχωριστό θέμα με τίτλο “κριτική του βιβλίου” ή κάτι τέτοιο. Αν όντως έχει πωλήσει ήδη τόσα αντίτυπα (δεν το έχω αγοράσει ακόμη, αλλά είναι στα υπόψη), θα μου φαινότα παράξενο τόσοι άνθρωποι να μην έχουν κάτι να σχολιάσουν — είτε συνολικά, είτε στα επιμέρους.

“θα μου φαινόταν παράξενο τόσοι άνθρωποι να μην έχουν κάτι να σχολιάσουν — είτε συνολικά, είτε στα επιμέρους”.

Πραγματικά, μου έκανε εντύπωση ότι αν και ήτανε ασφυκτικά γεμάτη η αίθουσα, εν τούτοις ελάχιστοι σχολίασαν (και όλοι που το έκαναν ήταν θετικοί). Μάλλον που ελάχιστοι από αυτούς είχαν διαβάσει το βιβλίο. Η μεγάλη πλειονότητα πρέπει να ήταν πανεπιστημιακοί που όμως δεν μίλησαν. Μάλλον δεν ήξεραν τι να περιμένουν και να ξαφνιάστηκαν, άλλωστε τέτοια βιβλία δεν βγαίνουν συχνά. Οι χειμαρρώδεις και άκρως θετικές -για το βιβλίο και τον συγγραφέα- εισηγήσεις των κκ Μουτσόπουλου και Τσούκα έκοψαν, φαντάζομαι, την όρεξη μερικών που ίσως να περίμεναν κάποια …αναμπουμπούλα για να εκφραστούν αρνητικά. Αναμπουμπούλα όμως δεν έγινε, όλα πήγαν ομαλά, οπότε και οι όποιοι αντιδραστικοί απλώς θα περιμένουν να τους δοθεί κάποια άλλη φορά η ευκαιρία. Μπράβο Θέμη, σκόραρες. Και μάλιστα μέσα στην έδρα τους.

Μήπως έμαθε κανείς αν υπάρχει σημερινό δημοσίευμα ή αναφορά σε κάποιο δελτίο ειδήσεων;

“Το ατομικό παράδειγμα και η εφαρμογή “best practice” στη μικροκοινότητα του καθενός έχουν τεράστια σημασία και μπορούν να επιφέρουν απτά και ουσιαστικά αποτελέσματα. ”

Έχετε στο νου σας το Γκάντι ή τη Ρόζα Παρκς; Ή μήπως καμμιά ταινία σαν τη “ζούγκλα του μαυροπίνακα”;

Έχετε στο νου σας το Γκάντι ή τη Ρόζα Παρκς; Ή μήπως καμμιά ταινία σαν τη “ζούγκλα του μαυροπίνακα”;

Και τον Kαραϊσκάκη και τον Παπαφλέσσα επίσης, και πρόσφατα αναφέρθηκα στο παράδειγμα του Tζιoβάνι Φαλκόνε. What is the pοint?

Ο Καραϊσκάκης δεν ήταν ένας απλός αγωνιστής, ήταν οπλαρχηγός. Ο Παπαφλέσσας έκανε την υπέρτατη θυσία για τον αγώνα, θυσία που φυσικά δεν είναι πολλοί διατεθειμένοι να κάνουν για το πανεπιστήμιο, ας είμαστε σοβαροί. Άλλωστε και μόνο η επίκληση πολεμιστών στη συζήτηση αυτή δείχνει ότι μάλλον έχετε χάσει λίγο την επαφή με το θέμα.

Για το Φαλκόνε ίσως έχετε δίκιο — έκανε τη δουλειά του σωστά, παρά τους κινδύνους. Την ταινία τα Γόμμορα την είδατε παρεμπιπτόντως;

Με την εξαίρεση του Φαλκόνε, φαίνεται πως βλέπετε το θέμα με τρόπο εντελώς διαστρεβλωμένο — Γκάντι, Παρκς, Παπαφλέσσας. Από τη μια σας φαίνονται υπερβολικές οι καταγγελίες, κι από την άλλη, πρέπει να κάνουμε το Γκάντι — μόνο απεργία πείνας δε μας προτείνατε.

Μας τιμάτε βέβαια από τη μια, αλλά μάλλον ακούγεται λίγο υπερβολικό να θεωρείτε “φυσικές” τέτοιες θυσίες για το εν λόγω θέμα.

@Βασσάλος

Ξανά: What’s your point? Πού κόλλαγε ο Γκάντι ή η Παρκς; Πού μίλησα για απεργίες πείνας; Λίγο μέτρο δεν βλάπτει…

Να κάνω μια διευκρίνηση, μιας και τα τελευταία σχόλια (σαρκαστικά ή όχι) μπορεί να δημιουργήσουν παρανόηση.

Όταν γράφω: “Το ατομικό παράδειγμα και η εφαρμογή best practice στη μικροκοινότητα του καθενός έχουν τεράστια σημασία και μπορούν να επιφέρουν απτά και ουσιαστικά αποτελέσματα.” προφανώς και δεν αναφέρομαι σε ηρωικές θυσίες. Απλά, τονίζω την αξία που η εφαρμογή κάποιων πρακτικών αριστείας μπορεί να έχει στο περιβάλλον και στο πλαίσιο αρμοδιοτήτων του καθενός. Η επιμονή σε αυτές μπορεί να αναδείξει τη δυναμική εκείνη που τελικά θα καθιερώσει ένα ήθος που θα επιβραβεύει την αριστεία.

Ναι, όλα αυτά δεν είναι λύσεις εδώ και τώρα — και θα δώσουν αποτελέσματα (αν και εφόσον) σε βάθος χρόνου. Όταν, όμως, έχουμε μια κοινωνία της οποίας η προηγούμενη γενιά αδιαφόρησε για αναχρονιστικά μορφώματα απαίδευτων καραβανάδων ή δημιούργησε το σημερινό πλούτο της με αμφίβολης νομιμότητας παρασιτικές μεθόδους, όταν πολιτικοί ή/και υπουργοί παιδείας της κοινωνίας αυτής, καθ’εικόνα και ομοίωση (δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς), αρλουμπολογούν χωρίς τσίπα για το hellenic quest, τότε μην περιμένουμε άμεσα κάτι καλύτερο.

Οκ, τώρα συννενοηθήκαμε. Αυτό μπορεί να σας φαίνεται επαρκές, εμένα όμως όχι, διότι ζω μέσα στο σύστημα αυτό καθημερινώς. Και όπως είπε και ο Keynes, για τα οικονομικά:

Now ‘in the long run’ this [way of summarizing the quantity theory of money] is probably true…. But this **long run** is a misleading guide to current affairs. In the long run we are all dead. Economists set themselves too easy, too useless a task if in tempestuous seasons they can only tell us that when the storm is long past the ocean is flat again.”

Αν κρίνω βέβαια από την τελευταία σας πρόταση, δε σας φαίνεται κι εσάς επαρκές, να μας παρηγορήσετε πάτε…

Σήμερα βιντεοσκόπησα μια μικρή συνέντευξη για την εκπομπή του Πρετεντέρη της ερχόμενης Δευτέρας στο ΜΕΓΑ που θα είναι αφιερωμένη στην Παιδεία/πανεπιστήμια με αφορμή τη γιορτή του Πολυτεχνείου. Εντάξει, αλλά προτιμώ τον γραπτό λόγο. Έχεις την ευχέρεια να πεις ακριβώς αυτό που θες. Προφορικά ξεχνάς το ένα, κάνεις σαρδάμ στο άλλο, αγχωτικό ….

Επίσης οργανώνουμε μια βιβλιοπαρουσίαση 4 Δεκεμβρίου στα Ιωάννινα και μία 15 Ιανουαρίου στη Θεσ/κη.

Προφορικά ξεχνάς το ένα, κάνεις σαρδάμ στο άλλο, αγχωτικό ….

Άστα αυτά, πάλι για τσίπουρα ήσουν! :p

—

Τι ώρα τη Δευτέρα είναι ο Πρετεντέρης; Θα δοκιμάσω να σε καταγράψω από myTV.

Τα μεσάνυχτα αρχίζει νομίζω.

Ελπίζω να μην είναι καλεσμένη η Παναγιωταρέα!!!!

@ Θεμης Λαζαριδης
βιβλιοπαρουσίαση !!!!!
τι λετε για ΚΡΗΤΗ???? [ χανια/Ηρακλειο???

Ρέθυμνο, Μυλοπόταμος, Ανώγεια, Ζωνιανά…
Έχω πιει λίγο ρακί η αλήθεια είναι…

Εντάξει, αλλά προτιμώ τον γραπτό λόγο. Έχεις την ευχέρεια να πεις ακριβώς αυτό που θες. Προφορικά ξεχνάς το ένα, κάνεις σαρδάμ στο άλλο, αγχωτικό…

Δηλαδή, μάθημα στους φοιτητές κάνεις διά …γραπτού λόγου;

Η παρουσίαση της 11/11 ήταν πετυχημένη και ακούστηκαν πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις. Μόλις ολοκλήρωσα το βιβλίο. Συγχαρητήρια! Περιέχει πολλές -πικρές!- αλήθειες και προτείνει ρεαλιστικές λύσεις. Φοβάμαι, όμως, ότι οι διαπιστώσεις του βιβλίου θα ισχύουν για πολύ καιρό ακόμη …