Αξιολόγηση και merit pay δασκάλων στη Βουλγαρία
Ήταν στα ψιλά του Βήματος της 18/4/2007 (σελ. Α20). Περιληπτικά: εφαρμόζεται πιλοτικό πρόγραμμα διαφοροποίησης των αμοιβών των εκπαιδευτικών στη Βουλγαρία. Ο μισθός των καλών δασκάλων θα είναι αυξημένος κατά 30%. Όταν το σύστημα εφαρμοστεί κανονικά στο σύνολο των σχολείων, οι δάσκαλοι θα αξιολογούνται μιά φορά το χρόνο και βάσει αυτής της αξιολόγησης θα καθορίζεται ο μισθός τους για την επόμενη χρονιά. Η απόδοση των δασκάλων θα αξιολογείται με βάση 10 κριτήρια.
Μου κάνει εντύπωση πώς χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ δείχνουν περισσότερο ανοιχτό μυαλό και τόλμη από μας. Εμείς μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε, και δεν κάνουμε τίποτα.
Categories: Γενικά
Μερικές φορές σκέφτομαι αν θα ήτανε καλύτερο για τη σημερινή γενιά να είχε νικήσει στον Εμφύλιο το ΚΚΕ. Σκεφτείτε ότι τουλάχιστον θα είχαμε καταλάβει τι εστί ‘υπαρκτός σοσιαλισμός’ και τώρα θα είχαμε ξεμπερδέψει με τους κάθε λογής αριστεριστές κατ’ επάγγελμα διαμαρτυρομένους, τη ρητορεία για την “κακή νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση” και τα άλλα κακά της μοίρας μας. Στην καλύτερη μπορεί να ήμασταν καμία τίγρης των Βαλκανίων και σε λίγα χρόνια να βρισκόμασταν πολύ πιο μπροστά απ’ όσο θα βρισκόμαστε με δεδομένη την ισχύουσα κατάσταση.
Κι εγώ το σκέφτηκα αυτό. Γιατί ακόμα και αυτοί που έχουν αποκηρύξει τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» δεν έχουν αποκηρύξει τις νοοτροπίες και πρακτικές που συνδέονται με αυτόν, όπως ο κρατισμός και η «άδικη ισότητα», η ισοπέδωση δηλαδή του ικανού με τον ανίκανο, του εργατικού με τον τεμπέλη.
Σχετικό αρθράκι του κ. Λογαρά από τα Νέα:
Αλήθεια, γιατί ήταν δικαιολογημένη η κατάργηση των επιθεωρητών το 1982; Ποιό ήταν το σκεπτικό; Θυμάμαι στο γυμνάσιο έρχονταν που και που ένας κύριος και παρακολουθούσε από πίσω μέρος της αίθουσας. Που είναι το πρόβλημα σε αυτό; Ήταν τόσο «ταπεινωτικό» για τον εκπαιδευτικό;
Δεν ξέρω αν θα ήταν καλύτερο για τη σημερινή γενιά Ελλήνων να είχε νικήσει το ΚΚΕ και ο ΔΣΕ στον Εμφύλιο, άλλωστε πολιτική και ιστορία με αν δε μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι θα ήταν πολύ πολύ καλύτερο για τις σημερινές γενιές των Ρώσων, Ουκρανών, Λευκορώσων, Λεττονών, Εσθονών, Λιθουανών, Μολδαβών, Γεωργιανών, Αρμένιων, Πολωνών, Τσέχων, Σλοβάκων, Γερμανών, Ούγγρων, Βουλγάρων, Ρουμάνων, Αλβανών, Γιουγκοσλάβων κι ακόμα περισσότερο Αζέρων, Ουζμπέκων, Καζάκων, Τουρκμένων, Κυργίζων και Τατζίκων αν δεν είχαν χάσει τα εκεί ΚΚ. Ειδικά στις τελευταίες χώρες, τις μουσουλμανικές, έχουνε γυρίσει κυριολεκτικά στο Μεσαίωνα. Και δε μιλάω για “Μεσαίωνα” σαν του Παπαδημητρίου. Μιλάω για ΜΕΣΑΙΩΝΑ με κεφαλαία και με όλη τη σημασία του όρου.
Όσο για το παράδειγμα της Βουλγαρίας, καλό ακούγεται. Έχω και μερικά καλύτερα. Στην Εσθονία χτίζουν μνημεία για τα SS και τους συνεργάτες των Ναζί, στην Πολωνία απολύουν από το δημόσιο οποιονδήποτε υπήρξε μέλος του ΚΚ, στην Εσθονία πάλι δεν ψηφίζει το 1/3 του πλυθησμού γιατί είναι Ρώσοι. Νομίζω ότι αυτά θα είναι ακόμη πιο αποτελεσματικά στον αγώνα ενάντια στους κρατικιστές-αριστεριστές. Και μιας και αυτό είναι εκπαιδευτικό φόρουμ, έχω μερικές προτάσεις:
1. Στις προσεχείς φοιτητικές εκλογές να απαγορευτεί η συμμετοχή της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας, αυτής της κατεξοχήν κρατικιστικής παράταξης, και γιατί όχι και των υπολοίπων αριστερών παρατάξεων.
2. Βασικά δε χρειάζονται καν φοιτητικές εκλογές. Μπορεί μία επιτροπή διαπρεπών Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού, με τουλάχιστον 35 δημοσιεύσεις, να διορίζει με αξιοκρατικό τρόπο τους πιο άξιους φοιτητές. Είναι όμως ακόμα νωρίς για κάτι τέτοιο, ίσως σε 2-3 χρόνια.
3. Να απολυθούν από τα Ελληνικά Πανεπιστήμια όλοι οι γνωστοί κρατικιστές. Οι συνοδοιπόροι να εξεταστούν από επιτροπή Ελλήνων επιστημόνων που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Σε αυτή την επιτροπή το όριο δημοσιεύσεων πρέπει να είναι μεγαλύτερο: 60 δημοσιεύσεις με 25 αναφορές. Αυτή η επιτροπή θα πρέπει να διερεύνησει ποιοι από τους συνοδοιπόρους δεν αποτελούν κίνδυνο. Οι άλλοι να απολυθούν. Αυτό το μέτρο μπορεί να ακούγεται ακραίο αλλά δυστυχώς είναι αναγκαίο. Δεν είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να μολύνουν με τις ιδεές τους το μυαλό των αυριανών μας επιστημόνων. Άλλωστε αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί της προόδου του Πανεπιστημίου και έχουν μέσο όρο δημοσιεύσεων 4 με μόλις 1 αναφορά. Αν κάποιος είχε ας πούμε ένα πατσατζίδικο κι ένας υπάλληλός του έλεγε καθημερινά ότι δε γουστάρει τα πατσατζίδικα και θέλει να κλείσουν όλα, δε θα τον απέλυε;
Ελπίζω οι προτάσεις μου να φανούν χρήσιμες για το δύσκολο μα ωραίο αγώνα ποθ κάνετε. Όσο πιο δύσκολη είναι η μάχη τόσο μεγαλύτερη θα είναι η δόξα! Καλή συνέχεια!
Φοιτητή μου, το να βάζεις στο στόμα των συνομιλητών σου λόγια που ποτέ δεν είπαν και να αντιπαλεύεις ιδέες που δεν υιοθετούν ή επιχειρήματα που ποτέ δεν εκστόμισαν, δείχνει κακή πίστη και δεν συμβάλλει σε ποιοτικό διάλογο. Αυτό το τέχνασμα εδώ στο Αμέρικα λέγεται «φτιάχνω αχυράνθρωπο»:
straw man: a weak or imaginary opposition (as an argument or adversary) set up only to be easily confuted
“Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι θα ήταν πολύ πολύ καλύτερο για τις σημερινές γενιές των Ρώσων, Ουκρανών, Λευκορώσων, Λεττονών, Εσθονών, Λιθουανών, Μολδαβών, Γεωργιανών, Αρμένιων, Πολωνών, Τσέχων, Σλοβάκων, Γερμανών, Ούγγρων[...] αν δεν είχαν χάσει τα εκεί ΚΚ”
συγγνωμη αλλα καιρο εχω να ακουσω τετοια κουταμαρα. Προφανως δεν εχεις πατησει ποτε το ποδι σου σε καμμια απο αυτες τις χωρες ή υποφερεις απο τυφλωση? Η πρωην Ανατολικη Γερμανια εχει σημερα εισοδημα και ελευθεριες που ουτε στονειρο τους δεν ειδαν οι υπηκοοι του Χονεκερ, η Πολωνια τρεχει, στα 6 χρονια που ειχα να παω ειδα πολυ μεγαλες αλλαγες, και ακομα καλυτερη η Τσεχια και οι Βαλτικες χωρες. Οταν αυτοι θα μας βλεπουν σαν τους φτωχους διεφθαρμενους συγγενεις σε μια μικρη γωνιτσα της ΕΕ, θαθελα να δω τι θα σκαρφιστουν οσοι τους υποβιβαζουν σημερα.
τα υπολοιπα λογια σου δεν τα καταλαβα καν. Εσυ προτιμας καθηγητες που δεν ξερουν τι σημαινει ερευνα να διδασκουν τους φοιτητες (τι αραγε τους διδασκουν?)?
@ S G
Κι εσυ προφανώς δεν έχεις πατήσει το πόδι σου στο Ουζμπεκιστάν!
Για πες μας λοιπόν την “κουταμάρα” σου και για το Ουζμπεκιστάν.
Αγαπητέ μου Θέμη δεν έβαλα λόγια στο στόμα κανενός. Έκανα απλά μερικές προτάσεις…
Λοιπόν, φοιτητή, ποτέ δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω την απαγόρευση λειτουργίας κάποιου πολιτικού φορέα, ακόμη και αν αυτός θέλει να ανατρέψει τους κανόνες του ισχύοντος πλαισίου μέσα στο οποίο λειτουργεί. Διαφωνούμε λοιπόν! That’s democracy, my friend!
Από την άλλη πραγματικά μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταλάβω πώς και γιατί θεωρείς προτιμότερο ένα στυγνό ολοκληρωτικό καθεστώς που εξασφαλίζει ένα minimum κάλυψης ορισμένων βασικών αναγκών για τους υπηκόους του από μία φιλελεύθερη δημοκρατία με οικονομικές ανισότητες, που μπορούν να διορθωθούν.
Έπειτα, δεν ξέρω αν το τμήμα σου ανήκει στις εξαιρέσεις, αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς ότι η γενική κατάσταση στα ελληνικά ‘δημόσια’ πανεπιστήμια είναι απογοητευτική.
Τέλος, ορισμένες προτάσεις και από εμένα:
, γνωρίζουν τους νόμους της ιστορίας και θα μας οδηγήσουν στην αταξική κοινωνία.
1) Καταργούνται οι εκλογές. Η Πανσπουδαστική ορίζεται μοναδική αντιπρόσωπος των φοιτητών, γιατί τα μέλη της, έχοντας μελετήσει σε βάθος όλα τα κείμενα του Μαρξ
2)Να απολυθούν άμεσα, hinc et nunc, όλοι οι πανεπιστημιακοί που παραμελούν τα καθήκοντά τους απέναντι στην Ιστορία για την οργάνωση του προλεταριάτου και ασχολούνται με την έρευνα (οποία κατάστασις!). Πάλι καλά που είναι λίγοι αυτοί οι εχθροί της εργατικής τάξης στη χώρα μας, όχι όπως στο προπύργιο του καπιταλισμού που δεν νοείται πανεπιστημιακός δίχως έρευνα.
@φοιτητής
Ναι, αλλά οι ειρωνικές, ρητορικές προτάσεις σου παρουσιάζονται ως προεκτάσεις και επακόλουθα αυτών που λέω, ενώ δεν είναι.
@ Ασμοδαίος
(και παρεμπιπτόντως @ Θέμη: ευχαριστώ για τη λέξη “ειρωνικές” μου έδωσες καλή πάσα)
Χμ, ενδιαφέρουσες προτάσεις…
Περα απ’ την πλάκα. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ σατυρίζω κι εσύ ειρωνεύεσαι. Φαντάζομαι ξέρεις τη διαφορά. Διότι ουδέποτε υποστήριξε κάποια αριστερή παράταξη την αντικατάσταση των δημοκρατικών διαδικασιών του Πανεπιστημίου με διορισμούς από μέρους της. Αντίθετα, πολλές φορές στο παρόν φόρουμ έχουν γραφτεί απόψεις για κατάργηση αυτών των δημοκρατικών διαδικασιών και αντικατάστασή του από διορισμούς από διάφορες επιτροπές, όπου ως κύριο προσόν των μελών τους προβάλεται το ερευνητικό έργο (βλ. εξελίξεις καθηγητών, διοκήσεις τμημάτων μέχρι και επιλογή των πρυτάνεων). Αυτή είναι η διαφορά μας.
Όσο για τα αμερικάνικα πανεπιστήμια (φαντάζομαι αυτά εννοείς όταν αναφέρεσαι στο “προπύργιο”) δε με ενόχλησε η έρευνα που κάνουν οι καθηγητές, με ενόχλησε όμως ότι δεν είχα ούτε ένα μαύρο Αμερικάνο (είχα από την Αφρική), ούτε ένα λατίνο και ούτε έναν Ινδιάνο (σε μία πολιτεία πολύ μεγάλο αναλογικά πληθυσμό Ινδιάνων) συμφοιτητή!
Κατ’ αρχάς, όχι δεν ξέρω τη διαφορά. Η ειρωνεία δε χρησιμοποιείται για να σατΙρίσουμε κάποια στάση κτλ, όπως ακριβώς έκανες και εσύ; Δε βλέπω κάποια διαφορά. Πάντως, ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι έκανα λάθος, νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος είναι να αναπτύξεις τα επιχειρήματα που στηρίζουν τις θέσεις σου στα σχετικά post από το να σατιρίζεις τις θέσεις τρίτων.
Ύστερα, ναι αναφέρομαι στα αμερικανικά πανεπιστήμια, στα οποία εσύ έχεις, απ’ ότι καταλαβαίνω απ’ όσα γράφεις την τύχη να έχεις σπουδάσει, σε αντίθεση με συνομιλήκους σου στην Ελλάδα, όπου υπάρχουν καθηγητές σαν τον κ. Μαΐστρο. Σχετικά με τις ανισότητες του συστήματος πρόσβασης κατά την προπανεπιστημιακή εκπαίδευση και πώς αυτές δε συνδέονται με τα πανεπιστήμια καθεαυτά, νομίζω ότι θα μπορούμσε να σου κάνει, πολύ καλύτερα από εμένα, μία mini ανάλυση ο κ.Λαζαρίδης, καθώς κατέχει το θέμα.
Αγαπητέ φοιτητή, καλό θα ήταν να δεις την ταινία “Η ζωή των άλλων”, όπου καταγράφεται με καταπληκτικό ρεαλισμό ο σοσιαλιστικός παράδεισος. Είχα παρόμοιες απόψεις με τις δικές σου ώς φοιτητής του ΑΠΘ πριν 20 χρόνια. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, έζησα στη Γερμανία, κατέληξα στον Καναδά, γνώρισα συναδέλφους από την Ανατολική Ευρώπη, και με πολλούς από αυτούς αναπτύξαμε και φιλικές σχέσεις. Παρά τα όποια σημερινά προβλήματα, κανένας μα κανένας δεν νοσταλγεί το παρελθόν.
Όσο για την έρευνα, οι απόψεις οποιουδήποτε άσχετου με το αντικείμενο, (όπως καλή ώρα ο κ. Μαίστρος) έχει την ίδια βαρύτητα με τη γνώμη κάποιου θαμώνα καφενείου για το θέμα. Με “όρους κουκουέ”, ο καταξιωμένος διεθνώς επιστήμονας είναι κάτι αντίστοιχο με τον “σύντροφο που κουβαλάει στην πλάτη του πολλά χρόνια φυλακές κι εξορία”. Η γνώμη του μετράει περισσότερο από αυτά που λένε οι άκαπνοι…
Ενδιαφέρον άρθρο στους New York Times:
Long reviled, merit pay gains among teachers